Part

 1 Orl  |       wydrę im z trzew~ten jęk - co serce opiekielni -~matki!~- - -
 2 Cza  |          kościelny~- i zabij tę, co w trumnie śni -~- Mené -
 3 Cza  |    trumnie śni -~- Mené - Mené - co w mroku lśni~- jej duszę -
 4 Lucif|           I Tobie oddam regiony, co w skalnych zboczach mej
 5 Lucif|       poruszy - ~chyba ten Bóg - co przyszedł mię potępić -
 6 Kain |    szatany,~abym ja była z tych, co w mękach nie śnią,~powieki
 7 Kain |     blady kwiat nadziei.~ ~O ty, co zimne okrążasz padoły ~samotny
 8 Kors |          Odtąd me serce nie zna, co jest trwoga~i mowy innej,
 9 Kors |        śmiało ~słońcu naprzeciw, co jeszcze nie wstało. ~Nade
10 Kors |        do swej dłoni? ~Któż wie, co było - i któż wie, co będzie? ~
11 Kors |       wie, co było - i któż wie, co będzie? ~za spadającą gwiazdą
12 Kors |          pomstę lutą,~jak Duch - co pisał ogniem: Thekel - Mane!~ ~
13 NoceP| przeznaczenie każe.~W trzeciej - co zowie się królewska -~lampa
14 NoceP|     szczytów, ~słyszę jęk matki, co mi serce rwie - ~rzucam
15 NoceP|        jesteście - biali króle -~co szeptacie w sercu mym?~wyją
16 NoceP|      procę,~rozwichrzasz duchem, co się rwie w przestwory,~a
17 NoceP|          głową ~Archanioł senny, co na krańcach ziemi ~rozpostarł
18 NoceP|          swą zaleje tę ziemię,~ ~co u podnóża śni w jodeł tęsknocie, ~
19 Juz  |          złowrogich - ~jest coś, co nas przed zgubą broni - ~
20 Juz  |        szarych zimnych mglic -~- co masz mówić - prędko mów -~-
21 Juz  |          nic nie wybawi? ~Anioł, co strzeże przeznaczeń dróg -~-
22 Juz  |     wsparcia - i tak się boję - ~co robić. Panie? drżę, jako
23 Juz  |          wiecznie milczeć o tym, co boli -~gdy w uszach moich
24 Juz  |      nucił piosneczki~o kwiatku, co się nie rozwinął wcześniéj -~-
25 Juz  |        gorący - ~dobry to ogień, co ucisza serce - ~na górach
26 Juz  |       pszczół i roju ~duszyczek, co już doznały wiecznego spokoju - ~
27 Juz  |          chlebem ~z oną Królową, co była duchów żywicielka - ~
28 InLoc|     całując, umieram.~ ~Słowiku, co ożywiasz gaje~w pustyniach
29 InLoc|          czerwone bystre prądy, ~co wypłynęły z gór Taboru, - ~
30 InLoc|         mam owoc z tego drzewa, ~co kwitnie w raju snem Cherubów, ~
31 Wpos |    wpatrzone źrenicą przerażeń, ~co pojęła boski szał wydarzeń. ~
32 Wpos |    błądziłem przez te kolumnady,~co Abderrahman tworzył ukochanej,~
33 Zatok|        okropnych wyjące narody, ~co szarpią mnie.~ ~Ty żyjesz
34 Zatok|        Byłeś mi czarnym bóstwem, co krwi i ofiary ~żąda, w roztęczy
35 Zatok|         w bezmiary złote gońce, ~co pieściły moją skroń;~a ja
36 Zatok|           Znam wszystko w życiu, co poznać jest warto:~puszcze
37 Zatok|    podwoje,~a w głębi huczał Ten co mrokiem władny~i pod kopyta
38 Zatok|          osypali, ~uczułem wiew, co gasił serc oboje.~ ~Ale
39 Zatok|            mknie? ~pogrzeb? lecz co te mary konne ~znaczą -
40 Zatok|          tryumf dumny i okrutny,~co zawali błękitów sklepienie~
41 Biale|        szepcą opowiastki o tych, co minęli.~A słońce rozsypało
42 Biale|          gasnące dłonie - serce, co wiecznym pożarem zionie.