Part

 1 Upior|     ukrycia;~Lecz nie dbam, jak mię ludzie powitają;~Wszystkiegom
 2 Upior|        odchodzi~Lub mądrą nudzi mię radą.~ ~"Śmieszków i radców
 3 Upior|      żem go równie zbadał,~Choć mię nie pyta, chociaż milczeć
 4 Upior|         ukażę spod cieni;~Jedni mię będą egzorcyzmem chłostać,~
 5 II   |    głodów jestem pastwą;~A któż mię nakarmić raczy?~Szarpie
 6 II   |         nakarmić raczy?~Szarpie mię żarłoczne ptastwo;~A któż
 7 II   |        was, poddani moi,~Pożywi mię i napoi.~Ach, jak mnie pragnienie
 8 II   | przeskoczyłem tarasu,~Dopędziła mię obława;~Przed panem toczy
 9 II   |      wywlekł za wrota!~Wepchnął mię z dzieckiem do śniegu!~Zbita
10 II   |     gdzie wietrzyk zawieje,~Nic mię nie smuci, nic mię nie boli,~
11 II   |          Nic mię nie smuci, nic mię nie boli,~Jakie chcę, wyrabiam
12 II   |      podbiegą młodzieńce,~Niech mię pochwycą za ręce,~Niechaj
13 IV   |         gęsta i wyniosła!~Kiedy mię boleść ostatnia dotłoczy,~
14 IV   |       położył na łonie,~Opasała mię wkoło na kształt włosiennicy;~
15 IV   |        się rymie,~Kiedyś budził mię ze snu tryumf Milcyjada.~(
16 IV   |    właśnie dziś rano~Zdradliwie mię podsłuchano.~Ranek był...
17 IV   |  łagodnym uśmiechem)~Ten ladaco mię podsłuchał...~Lecz nie wiem;
18 IV   |        do mnie i powie~(Zapewne mię chciał pocieszyć):~"Biedny
19 IV   |         gościńca,~Napadł, odarł mię całkiem~(z uśmiechem)~skrzydlaty
20 IV   |   poprawia; z żalem)~Ach, odarł mię, odebrał wszystkie skarby
21 IV   |     wpatruje się)~Jak to? znasz mię? to on!... nie... tak...
22 IV   |        gdym wracał do mamy,~Już mię dobre życzenia spotkały
23 IV   |         błogosławieństwem czeka mię na progu;~Wrzask współuczniów,
24 IV   |      Wychodziłem z ogrodu, krok mię własny zdradza,~Pod pałac
25 IV   |        pałac niewidoma ciągnęła mię władza.~Tysiąc ogniów północne
26 IV   |       bądź zdrowa!~Wtem (o, gdy mię wspomnienia same nie zabiją!)~
27 IV   |        zwierciadłem;~Wściekłość mię oślepiła, poparłem ramiona,~
28 IV   |      wieczne męczarnie!~Zabiłaś mię, zwodnico! Nieba cię ukarzą,~
29 IV   |        do mnie zdrowiem,~Proszą mię siedzieć: ja stoję jak skała,~
30 IV   |        śpiewach i brzęku,~Prosi mię w taniec drużba godowa,~
31 IV   |    jakież są jej grzechy?~Czyli mię słówkiem dwuznacznym podwiodła?~
32 IV   | pomyślisz westchnąwszy: ach, on mię tak kochał!~(z dziką ironią)~
33 IV   |       inną razą!~Słuchaj, jakie mię na świat zamiary przywiodły.~
34 IV   |         stanu.~Na szczęście Bóg mię zrobił poddanym anioła,~
35 Widow|   ukochać przywykał,~Dłonie, co mię pieściły, głos, co mię przenikał,~
36 Widow|       co mię pieściły, głos, co mię przenikał,~Gdzież są? Zgasły,
37 Widow|    powtarzając kwili.~Lecz i ty mię porzucasz, jak inni rzucili.~
38 Widow|         tęsknoty,~Bez żalu; cóż mię wiedzie? jakiś zapęd nowy,~
39 Widow|        Wyjechaliśmy razem - cóż mię w pole goni?~Ach, nie zabawy
40 Widow|         skutek trwogi?~Pierwiej mię sam zawołał, a teraz ucieka.~