Part

 1 Upior|      ale nie dla świata;~Czymże ten człowiek? - Upiorem.~ ~Ci,
 2 Upior|     mieszkali,~Wiedzą, iż upiór ten co rok się budzi,~Na dzień
 3 Upior|    Drudzy uciekną zdziwieni.~ ~"Ten dumą śmieszy, ten litością
 4 Upior| zdziwieni.~ ~"Ten dumą śmieszy, ten litością nudzi,~Inny szyderskie
 5 II   |    znasz Józia?~Ja to Józio, ja ten samy,~A to siostra moja
 6 II   |         doznał goryczy ni razu,~Ten nie dozna słodyczy w niebie.~
 7 II   |         doznał goryczy ni razu,~Ten nie dozna słodyczy w niebie.~ ~
 8 II   |       Podajcie mi, przyjaciele,~Ten wianek na koniec laski.~
 9 II   |      nie dotknął ziemi ni razu,~Ten nigdy nie może być w niebie.~
10 II   |      nie dotknął ziemi ni razu,~Ten nigdy nie może być w niebie.~
11 IV   |    śpiewa)~Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy,~I noc ma
12 IV   |     kruszce i głazy,~Gorszy niż ten tysiąc razy,~(pokazując
13 IV   |    śpiewa)~Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy,~I noc ma
14 IV   |   ubiory!~KSIĄDZ~Dzieci, będzie ten płakał, kto się z płaczu
15 IV   |     miłość wiecznej godna męki?~Ten sam Bóg stworzył miłość,
16 IV   |  odłącza nas ręka,~Rozciąga się ten łańcuch, ale się nie spęka!~
17 IV   |   przyjaciele!~Lecz teraz groch ten całkiem od ściany odpada,~
18 IV   |         jesteś dziecko"...~Ach, ten to starzec z swoim przeklętym
19 IV   |            raz miałem przypadek ten samy.~Po pierwszym z nią
20 IV   |           z łagodnym uśmiechem)~Ten ladaco mię podsłuchał...~
21 IV   |        trochę twoje czoło,~Może ten zapał gwałtowny ochłonie.~
22 IV   |         i zdziwiony)~Synu! Głos ten jakby blaskiem gromu~Rozum
23 IV   |       pod wał trzebim drogę!... ten wzgórek był wałem.~Tam ona
24 IV   |    Ojczyzny wróciwszy z daleka,~Ten sam kamień, dla tegoż samego
25 IV   |    bliscy, jednostajni wiekiem,~Ten sam powab we wszystkim,
26 IV   |        duchów?~(z ironią)~Świat ten jest bez duszy?~Żyje, lecz
27 IV   |       twoi,~A kto się Boga boi, ten się nic nie boi.~KSIĄDZ~
28 IV   |      Księdza, pokazując motyla)~Ten migający wkoło oćmy rój
29 IV   |      Zaciemiał miasta, powiaty.~Ten drugi, mniejszy, czarny
30 IV   |         jej oddycha tchnieniem,~Ten i po śmierci również własną
31 IV   |    życia choć raz był w niebie;~Ten po śmierci nie trafi od
32 IV   |    życia choć raz był w niebie,~Ten po śmierci nie trafi od
33 Widow|        po takim zgonie,~I przez ten grób jest droga na Elizu
34 Widow|        i rączek, i oczu szkoda.~Ten, po kim płaczesz, wzajem
35 Widow|         czeladzi~Błądzi jak ja, ten ogień razem nas sprowadzi,~