Part

 1 II   |      oknach zawieście całuny.~Niech księżyca jasność blada~Szczelinami
 2 II   | spieszcie do gromady!~Gromada niech się tu zbierze!~Oto obchodzimy
 3 II   |     tak, o tak, daléj, daléj,~Niech się na powietrzu spali.~
 4 II   |  Niechaj podbiegą młodzieńce,~Niech mię pochwycą za ręce,~Niechaj
 5 II   |  Niechaj przyciągną do ziemi,~Niech poigram chwilkę z niemi.~
 6 IV   |      Zostawię was sam na sam, niech resztę wygada.~(do gałęzi)~
 7 IV   |      niechaj wraz przepadną~I niech zapomną biegać za twym ciałem!...~
 8 IV   |    lubej nie tknąłeś ni razu!~Niech ludzie świeccy bluźnią,
 9 IV   |      panowie;~Dobrzy panowie, niech im wieczny pokój świeci!~
10 IV   |       nieznajomy wykrzyknął: "Niech żyje!"~"Niech żyje!" z ust
11 IV   |    wykrzyknął: "Niech żyje!"~"Niech żyje!" z ust tysiąca zabrzmiały
12 IV   |     zabrzmiały te słowa;~Tak, niech żyje!... i z cicha przydałem:
13 IV   |      drugie imię i krzyknął: "Niech żyją!"~(wpatruje się jakby
14 IV   |     wewnątrz pusta!~Bodaj!... Niech, czego dotkniesz, przeleje
15 IV   |      Precz to żelazo!~(chowa)~niech ją własna pamięć goni,~(
16 IV   |       goni,~(Ksiądz odchodzi)~Niech ją sumienia sztylety ranią!~
17 IV   |   Gościu mój, rzecze, pozwól! niech się dowiem,~Skąd przychodzisz,
18 IV   |      piersi przywołam do oka;~Niech będzie ślepą, martwą jak
19 IV   |    przerażony)~W imię Ojca... niech biega... Altarystę zbudzi,~
20 Widow|  powraca w rozpaczy.~Szalony, niech ukocha swe samotne ściany~
21 Widow|    nich na świat nie powróci.~Niech więc dzieci i ojcowie~Idą
22 Widow|       I podaj go w moje ręce,~Niech sam skruszę me kajdany~I
23 Widow|      Król lasów, pan zwierza,~Niech żyje myśliwy!~Czy w niebo
24 Widow|      Król lasów, pan zwierza,~Niech żyje myśliwy!~Dalejże, dalejże,
25 Widow|   Długo, długo w oczach stoi!~Niech twych ust rajskimi tony~
26 Widow|     się poi!~Świeć mi, słońca niech źrenica~Olsnie marz[ąc]