Part

  1 Upior|       dziś rozdartą,~Usypia znowu w mogile.~ ~Pełno jest wieści
  2 Upior|     pogrzebie;~Słychać, iż zginął w mładocianym wieku,~Podobno
  3 Upior|          dotąd między pospólstwem w wielu powiatach Litwy, Prus
  4 Upior|           pamiątkę dziadów, czyli w ogólności zmarłych przodków.
  5 Upior|         kapłan i poeta (gęślarz).~W teraźniejszych czasach,
  6 Upior|       więc święci Dziady tajemnie w kaplicach lub pustych domach
  7 Upior|        wszystkim ludom pogańskim, w dawnej Grecji za czasów
  8 Upior|           za czasów homerycznych, w Skandynawii, na Wschodzie
  9 Upior|       niniejsze przedstawi obrazy w podobnym duchu, śpiewy zaś
 10 II   |  philosophy.~Shakespeare~Są dziwy w niebie i na ziemi, o których~
 11 II   |      Żadnej lampy, żadnej świécy,~W oknach zawieście całuny.~
 12 II   |       GUŚLARZ~Czyscowe duszeczki!~W jakiejkolwiek świata stronie:~
 13 II   |       świata stronie:~Czyli która w smole płonie,~Czyli marznie
 14 II   |        Czyli dla dotkliwszej kary~W surowym wszczepiona drewnie,~
 15 II   |       wszczepiona drewnie,~Gdy ją w piecu gryzą żary,~I piszczy,
 16 II   |     obchodzimy Dziady!~Zstępujcie w święty przybytek;~Jest jałmużna,
 17 II   |          pośpiechem,~Skoro płomyk w górę strzeli,~Pędźcie go
 18 II   |        wietrznym błądzi szlakiem,~W niebieskie nie wzleciał
 19 II   |     dzieci.~Jak listek z listkiem w powiewie,~Kręcą się pod
 20 II   |     STARZEC~Jak listek z listkiem w powiewie,~Kręcą się pod
 21 II   |      siostra moja Rózia.~My teraz w raju latamy,~Tam nam lepiej
 22 II   |         mamy.~Patrz, jakie główki w promieniu,~Ubiór z jutrzenki
 23 II   |        Jak u motylków skrzydełka.~W raju wszystkiego dostatek,~
 24 II   |          nieszczęśliwemi.~Ach, ja w mojem życiu całem~Nic gorzkiego
 25 II   |           Śpiewać, skakać, wybiec w pole,~Urwać kwiatków dla
 26 II   |            Ten nie dozna słodyczy w niebie.~CHÓR~Bo słuchajmy
 27 II   |            Ten nie dozna słodyczy w niebie.~ ~GUŚLARZ~Aniołku,
 28 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha.~
 29 II   |            napoju,~Zostawcież nas w pokoju!~A kysz, a kysz!~ ~
 30 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha.~
 31 II   |            napoju,~Zostawcież nas w pokoju;~A kysz, a kysz!~(
 32 II   |       smolny pęk łuczywa,~Stawcie w środku kocioł wódki.~A gdy
 33 II   |           jakaż potwora!~Widzicie w oknie upiora?~Jak kość na
 34 II   |   Patrzcie! patrzcie, jakie lice!~W gębie dym i błyskawice,~
 35 II   |        wysiadły,~Świecą jak węgle w popiele.~Włos rozczochrany
 36 II   |      trzeci,~Jak mnie złożyliście w grobie.~Ach, zbyt ciężka
 37 II   |         ciężka ręka boska!~Jestem w złego ducha mocy,~Okropne
 38 II   |       zniosę snadnie;~Wolę jęczeć w piekle na dnie,~Niż z duchami
 39 II   |   niestety! wyrok taki,~Że dopóty w ciele muszę~Potępioną włóczyć
 40 II   |            Chociażbyś trzymał już w gębie,~I tam ja szponę zagłębię;~
 41 II   |         głodu!~A pomnisz, jak raz w jesieni~Wszedłem do twego
 42 II   |           Trzy dni nic nie miałem w ustach,~Otrząsnąłem jabłek
 43 II   |       kilka.~Lecz ogrodnik skryty w chrustach~Zaraz narobił
 44 II   |     umierać z głodu!~Pomnisz, jak w kucyją samą,~Pośród najtęższego
 45 II   |          zabrałeś do dwora,~Matka w chacie leży chora,~Przy
 46 II   |         panie, bez duszy!~Hulając w pjanej ochocie,~Przewalając
 47 II   |             Kto tam gościom trąbi w uszy?~Wypędź żebraczkę,
 48 II   |          kto prośby nie posłucha,~W Imię Ojca, Syna, Ducha.~
 49 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju!~A kysz, a kysz!~
 50 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha.~
 51 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju!~A kysz, a kysz!~(
 52 II   |           Zapalam święcone ziele,~W górę dymy, w górę blaski!~
 53 II   |      święcone ziele,~W górę dymy, w górę blaski!~CHÓR~Ciemno
 54 II   |        się człowiek ubierze;~Lecz w wonne skręcone wianki~Na
 55 II   |       wody dostać,~Tak ona świeci w kaplicy.~Do nóg biała spływa
 56 II   |        jagodach uśmiech lata,~Ale w oczach łza niedoli.~GUŚLARZ
 57 II   |        jagodach uśmiech lata,~Ale w oczach łza niedoli.~GUŚLARZ
 58 II   |          głowie ma kraśny wianek,~W ręku zielony badylek,~A
 59 II   |         goni~I już, już trzyma go w dłoni;~Motylek zawsze ucieka.~
 60 II   |         głowie mam kraśny wianek.~W ręku zielony badylek,~Przede
 61 II   |       gonię~I już, już chwytam go w dłonie;~Motylek zawsze ucieka.~
 62 II   |     ucieka.~DZIEWCZYNA~Tu niegdyś w wiosny poranki~Najpiękniejsza
 63 II   |         parę~Chciał raz pocałować w usta;~Lecz i prośbę, i ofiarę~
 64 II   |         zaraz wiatr oddali,~Pędzi w górę, w dół, z ukosa:~Tak
 65 II   |       wiatr oddali,~Pędzi w górę, w dół, z ukosa:~Tak pośród
 66 II   |            Ten nigdy nie może być w niebie.~CHÓR~Bo słuchajmy
 67 II   |            Ten nigdy nie może być w niebie.~GUŚLARZ~(do kilku
 68 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha!~
 69 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju.~A kysz, a kysz!~
 70 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha!~
 71 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju.~A kysz, a kysz!~(
 72 II   |    Garście maku, soczewicy~Rzucam w każdy róg kaplicy.~CHÓR~
 73 II   |     wieśniaczek)~Pasterko, ot tam w żałobie...~Wstań, bo czy
 74 II   |          zasępiony~Utopił całkiem w jej oku.~Patrzcie, ach,
 75 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha!~
 76 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju.~A kysz, a kysz!~(
 77 II   |          kto prośby nie posłucha,~W imię Ojca, Syna, Ducha!~
 78 II   |       jadła, napoju?~Zostawże nas w pokoju.~A kysz, a kysz!~
 79 II   |     wychodź tędy.~Bo cię przeklnę w imię Boga,~(po pauzie)~Precz
 80 II   |         Pasterko! znasz tę osobę?~W tym są jakieś straszne rzeczy.~
 81 II   |         uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz wesołego?~CHÓR~
 82 II   |         uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz wesołego?~GUŚLARZ~
 83 II   |         uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz powabnego?~CHÓR~
 84 II   |           oglądasz się? czego?~Co w nim widzisz powabnego?~GUŚLARZ~
 85 IV   |          dokoła,~Podziękujmy Ojcu w niebie.~Dzień dzisiejszy
 86 IV   |        trup, trup! upiór, ladaco!~W imię Ojca!... zgiń, przepadaj!~
 87 IV   |           że cię kiedyś widziałem w tej stronie.~Powiedz, mój
 88 IV   |        żalem)~Inni błądzą, Ksiądz w małym, ale własnym domu,~
 89 IV   |           kominie.~A ja się męczę w słotnej, ciemnej porze!~
 90 IV   |          się)~Błogosławione życie w małym, własnym domu!~(śpiewa)~
 91 IV   |           i dzień nietęskliwy. * ~W cichym, własnym domu!~(śpiewa)~
 92 IV   |   Chodźcie, dzieci moje!~Oto mamy w domu gościa;~Nim ja powrócę,
 93 IV   |       albo rozbójnik, co to mówią w bajce,~Z różnych kawałków
 94 IV   |        KSIĄDZ~Nasłuchałem się ich w życiu dosyć, Bogu dzięki!~
 95 IV   |        PUSTELNIK~Prosta pieśń! o! w romansach znajdziesz lepszych
 96 IV   |        Ach, jeśli ty Getego znasz w oryginale,~Gdyby przy tym
 97 IV   |         tchnienie zapału,~A żądza w swoje własne przystroiła
 98 IV   |     przystroiła kwiecie.~Lecz gdy w czasach tych zimnych nie
 99 IV   |      ideału,~Przez teraźniejszość w złote odleciałem wieki,~
100 IV   |         niebie,~Goniąc i błądząc, w błędach nieznużony goniec;~
101 IV   |           Spadam i już się rzucam w brudne uciech rzeki:~Nim
102 IV   |      KSIĄDZ~Zdrów na twarzy, lecz w sercu głębokie ma rany.~
103 IV   |         Tato! ach, patrzaj, co on w ręku niesie:~Jak zbójca
104 IV   |        przyjaciela znajdzie chyba w lesie!~Może cię zdziwia
105 IV   |            jak mówiłem, wychowany w lesie.~Przywitaj się!~(podnosi
106 IV   |    włosiennicy;~Pierś przejada... w ciało tonie!...~Tonie, tonie,
107 IV   |    jakieżkolwiek grzechy~Przyjmie w rachunku Bóg na tamtym świecie!~
108 IV   |        Obraz tego rozstania dotąd w myśli stoi.~Pamiętam, śród
109 IV   |   wyjechać... błądzę po ogrodzie!~W rozmyślaniu, w modlitwach
110 IV   |          ogrodzie!~W rozmyślaniu, w modlitwach szukałem tej
111 IV   |  przezierał bladawy,~Gwiazdy toną w błękicie po nocnym obiegu.~
112 IV   |   ciemnymi bielejąca drzewy~Stała w miejscu, grobowej podobna
113 IV   |     zefiru powiewy,~Oczy zwrócone w ziemię... nie spojrzała
114 IV   |           boku,~I dojrzałem łezkę w oku;~Jutro, rzekłem, jutro
115 IV   |    przestań szlochać,~Idźmy każdy w swoję drogę,~Ja cię wiecznie
116 IV   |      Wzrok niebieski, jako słońce w maju,~Odstrzelone od modrych
117 IV   |          drżą, palą,~Dusza wionie w duszę... niebo, ziemia pryska~
118 IV   |          głosy.~O! luba, zginąłem w niebie,~Kiedym raz pierwszy
119 IV   |        uciekła!~"Bądź zdrów!"...i w długiej ulicy~Niknie na
120 IV   | przypomnieć!~(przypomina)~Tak się w głowie kręci!...~Nie! nie!
121 IV   |        zostaje!~"Bądź zdrów!" - i w długiej ulicy~Niknie na
122 IV   |       małych dziateczek aniołkami w niebie;~Ach, i moja wspólniczka
123 IV   |    kurhanek?~Spodem uwieńczon jak w wianek,~W maliny, ciernie
124 IV   |           uwieńczon jak w wianek,~W maliny, ciernie i głogi...~(
125 IV   |       widok srogi,~Kiedy piękność w życia kwiecie,~Ledwie wschodząca
126 IV   |     oczyma:~Głowa opada na łóżko,~W twarzyczce bladość opłatka.~
127 IV   |      Smutna pamiątka została!~Jak w pierścionku~Brylant pała,~
128 IV   |      Brylant pała,~Takie jaśniały w oczach płomienie.~Lecz iskra
129 IV   |     oczyma,~Głowa opada na łóżko,~W twarzyczce bladość opłatka,~
130 IV   |        drobnych łez wyleje,~Potem w niej czucie rdzawieje,~I
131 IV   |         swoich, ludzi.~Jakkolwiek w twardej Bóg doświadcza probie,~
132 IV   |         tylko zawczasu zamyka się w grobie,~Nim go Pan trąbą
133 IV   |           nauki!~Cała rzecz słowo w słowo jak z ust jej wyjęta,~
134 IV   |        mnie komarem, chce zmienić w Atlasa~Dźwigającego nieba
135 IV   |            jedna tylko iskra jest w człowieku,~Raz tylko w młodocianym
136 IV   |       jest w człowieku,~Raz tylko w młodocianym zapala się wieku.~
137 IV   |        mędrzec, i gwiazda Platona~W długie wieki wieków świeci.~
138 IV   |      Iskrę tę jeśli duma rozżarzy w pochodnie,~Wtenczas zagrzmi
139 IV   |        zapali,~Wtenczas trawi się w sobie, świeci sama sobie~
140 IV   |      świeci sama sobie~Jako lampa w rzymskim grobie.~KSIĄDZ~
141 IV   |   nieszczęśliwy zapaleńcze młody!~W żalach, które tak mocno
142 IV   |     Wyłudziłeś tajemnicę~Ukrywaną w sercu na dnie,~O której
143 IV   |           jej wdzięki przeniosłem w obrazek,~Przyjaciołom okazać
144 IV   |        księżyca blasku~Albo jeśli w pokoju lampa jeszcze płonie,~
145 IV   |            Jeden, gdy ubóstwienie w oku moim czyta,~Ledwie zgryzioną
146 IV   |         narowy,~Że, co dzień cały w sercu tkwi boleśnie,~Na
147 IV   |         często przez sen gadam... w myślach jak na fali!~Ustawna
148 IV   |       Mnóstwo się zarysów skleja,~W jakieś tworzydło ocali,~
149 IV   |     rzucam się na piasek i patrzę w głąb ziemną;~Błyszczy jak
150 IV   |      ziemną;~Błyszczy jak księżyc w wodzie odbity:~Nie mogę
151 IV   |           żaglach pierza~(patrząc w górę)~Stanie w chmurze i
152 IV   |            patrząc w górę)~Stanie w chmurze i z wysoka,~Nim
153 IV   |         Nie wzrusza się i z lekka w jednym miejscu chwieje,~
154 IV   |           chwieje,~Jakby uplątany w sidło~Albo do nieba przybity
155 IV   |           sam jestem na polu albo w gajów cieniu,~Na próżno
156 IV   |       pierwej wylały się deszcze,~W dolinach tuman na kształt
157 IV   |         połyska się rosa,~Gwiazdy w błękit tonęły po nocnym
158 IV   |           dmuchał;~Utuliłem głowę w krzaczek...~(z łagodnym
159 IV   |          krzaczek.~Zrazu szukałem w niej chluby,~Teraz widzę,
160 IV   |           Ale cóż robić? nie moja w tym władza.~I póki żyję,
161 IV   |       chatę drągiem;~Nie dbał, że w progu jęczy wdowa i sierota~
162 IV   |    pieniędzy worku~Leżała na dnie w kantorku.~Za to i teraz
163 IV   |         Nim słuszną karę odbierze w piekle,~Słyszycie, jak gryzie
164 IV   |       KSIĄDZ~Mój bracie, weź wody w dłonie~I zmyj trochę twoje
165 IV   |      pieca)~Gdzież jestem?~KSIĄDZ~W przyjaciela domu.~PUSTELNIK~(
166 IV   |            Do nieznanego miejsca, w dziwacznym ubiorze?~Musiałem
167 IV   |         ogląda się i przytomniej)~W młodości jeszcze, na środku
168 IV   |            poznaję, gdzie jestem, w czyim jestem domu.~Tak,
169 IV   |            wkrótce... zaraz pójdę w kraj daleki!~Ach, i ty będziesz
170 IV   |        będziesz musiał wybrać się w tę drogę,~Uściśniemy się
171 IV   |          tobą dzieje? ~Ty niegdyś w mojej szkole ozdoba młodzieży,~
172 IV   |         Czy można tak się zgubić? w jakiejże odzieży?~GUSTAW~(
173 IV   |         ty mnie nauczyłeś czytać!~W pięknych księgach i pięknym
174 IV   |       ostu zioła,~Jak na smętarzu w północ, milczenie dokoła!~
175 IV   |        dawniej bywał przyjazd mój w te bramy;~Po krótkim oddaleniu
176 IV   |        ducha!...~Ujrzałem światło w oknach: wchodzę, cóż się
177 IV   |      świętej przeszłości ostatki!~W miejscu, gdzie stało niegdyś
178 IV   |          Siadam na ziemi płacząc; w przedporannym mroku~Ktoś
179 IV   |        podpierając kroku.~Kobieta w reszcie stroju, schorzała,
180 IV   |        Gdy obaczy straszliwą marę w pustym gmachu,~Żegnając
181 IV   |          uboga; ze łzami odpowie;~W tym domu niegdyś moi mieszkali
182 IV   |        GUSTAW~Ileż znowu pamiątek w twoim domku, w szkole!~Tum
183 IV   |           pamiątek w twoim domku, w szkole!~Tum z dziećmi na
184 IV   |         piasek,~Po gniazda ptasze w tamten biegaliśmy lasek,~
185 IV   |    błoniach z studentami graliśmy w zająca.~Tam do gaju chodziłem
186 IV   |     zająca.~Tam do gaju chodziłem w wieczór lub przede dniem,~
187 IV   |         roty;~Każę wodze ukrócić, w toku złożyć groty,~Wpadam,
188 IV   |      miejscach najszczęśliwszych, w najsmutniejszym stanie!~
189 IV   |     starca zmarłego dał pod głowę w trunie;~Gdyby z tego kamienia
190 IV   |           ta nie jest gorzka, gdy w obecne troski~Przypomnianego
191 IV   |     powiem coś jeszcze... Byłem i w ogrodzie,~Pod tęż porę,
192 IV   |           ogrodzie,~Pod tęż porę, w jesieni, przy wieczornym
193 IV   | prószącego śniegu;~I gwiazdy toną w błękit po nocnym obiegu,~
194 IV   |   widziałem, którą widzę co dnia;~W tychże miejscach toż samo
195 IV   |       pożegnał!... ach! com uczuł w tobie!~To miejsce może wczora
196 IV   |    wybiega na przechadzkę zdroju?~W jakim najczęściej lubi bawić
197 IV   |             ze złością uderza się w czoło)~Kobieta!...~(śpiewa)~
198 IV   |           wody potoku,~Pamięć nie w naszej mocy:~Już tylko raz
199 IV   |      pomału,~Wciskam oczy ciekawe w podwoje z kryształu,~Wszystkie
200 IV   |      darni:~Sprzeczność ostatnich w świecie pieszczot i męczarni!~
201 IV   |          I na cóż ból rozdrażniać w przygojonej ranie?~Synu
202 IV   |        już nie odstanie,~Potrzeba w tym uznawać wolą Pana Boga.~
203 IV   |    Jednakowa nam gwiazda świeciła w powiciu,~Równi, choć różnych
204 IV   |         samo niechcenie,~Też same w myślach składnie i w czuciach
205 IV   |         same w myślach składnie i w czuciach płomienie.~Gdy
206 IV   |           dotkniesz, przeleje się w złoto;~Gdzie tylko zwrócisz
207 IV   |          spojrzenia!~Ach, i gdyby w posagu~Płynęło za nią wszystkie
208 IV   |       złoto Tagu,~Gdyby królestwo w niebie,~Oddałbym ją za ciebie!~
209 IV   |       Pójdę tylko spojrzeć na nią~W salach, gdzie te od złota
210 IV   |           godowym huczą stole!~Ja w tej rozdartej sukni, z tym
211 IV   |      śpiewach i brzęku,~Prosi mię w taniec drużba godowa,~A
212 IV   |          na piersiach, z listkiem w drugim ręku,~Nie odpowiem
213 IV   |   piekielny dym pod jej powieki~I w głowie utkwię na wieki.~
214 IV   |        przez cały dzień brudził~I w nocy ją ze snu budził.~(
215 IV   |      zwierciadło,~Serce nasze jak w czystym widzieliśmy stoku.~
216 IV   |    przenika,~I na powrót błyszczy w oku.~Ach tak! tak ją kochałem!
217 IV   |       widzieć będę;~Z nią z rana, w dzień koło niej, koło niej
218 IV   |     przynajmniej dzionek chodziła w żałobie,~Przypięła jednę
219 IV   |         kochance,~Że sobie grałem w karty, piłem z przyjacioły...~
220 IV   |    pijatyka... tańce...~Że mi się w tańcu... ot~(uderza nogą)~
221 IV   |         jeżą; drżą pode mną nogi,~W imię Ojca i Syna! co to
222 IV   |           do dnia sądnego sztylet w pochwach będzie.~O ranach
223 IV   |      Których ostrze przenika i aż w duszy tonie;~Przecież widomie
224 IV   |       cierpiącego skrucha!~KSIĄDZ~W imię Ojca i Syna i Świętego
225 IV   |        się szczerze,~Czy wierzysz w piekło; w czyściec?...~KSIĄDZ~
226 IV   |            Czy wierzysz w piekło; w czyściec?...~KSIĄDZ~Ja we
227 IV   |        wszystko wierzę,~Cokolwiek w Piśmie Świętym Chrystus
228 IV   |    Świętym Chrystus nam ogłasza~I w co zaleca wierzyć Kościół,
229 IV   |    Kościół, matka nasza.~GUSTAW~I w co twoje pobożne wierzyły
230 IV   |       świecę stawia mu na grobie,~W cieniach wieczności jaśniej
231 IV   |         ta świéca~Niż tysiąc lamp w niechętnej palonych żałobie.~
232 IV   |   świętokradzki,~Pospólstwo nasze w grubej utwierdza ciemnocie~
233 IV   |     paciorek.~KSIĄDZ~(przerażony)~W imię Ojca... niech biega...
234 IV   |        Chociaż nie lubią światła, w światło lecieć muszą,~To
235 IV   |      zębem roztoczył...~Ci znowu, w licznym snujący się gwarze,~
236 IV   |     ucznie,~Których ty wyobraźnią w górne pchnąłeś loty,~Których
237 IV   |       progi:~Życie moje ścisnąłem w krótkie trzy godziny~I znowu
238 IV   |           Duszą i sercem gubi się w kochance,~Jej tylko myślą
239 IV   |   kochanych wdziękach,~Bywam albo w niebiosach, albo w piekła
240 IV   |           albo w niebiosach, albo w piekła mękach.~Gdy ona wspomni,
241 IV   |        przeniknę ciebie,~I jestem w niebie!~Lecz kiedy!... oh,
242 IV   |           się potrzeba,~Aż ją Bóg w swoje objęcie powoła;~Natenczas
243 IV   |         Kto za życia choć raz był w niebie;~Ten po śmierci nie
244 IV   |         Kto za życia choć raz był w niebie,~Ten po śmierci nie
245 Widow|          STRONA TEATRU - DZIEWICA W SAMOTNYM POKOJU - NA BOKU
246 Widow|   FORTEPIANO, OKNO Z LEWEJ STRONY W POLE; NA PRAWEJ WIELKIE
247 Widow|        marzy,~Którego rysów szuka w każdej nowej twarzy,~I w
248 Widow|          w każdej nowej twarzy,~I w każdym nowym głosie nadaremnie
249 Widow|         rana wzrok i stopę niesie w różne strony,~Azali gdzie
250 Widow|     bliźniej nie obaczy.~I co noc w swą jaskinią powraca w rozpaczy.~
251 Widow|        noc w swą jaskinią powraca w rozpaczy.~Szalony, niech
252 Widow|     Pochowajmy swą duszę za życia w te karty.~Można pięknie
253 Widow|      Twórcy - i siebie znieważać.~W przyrodzeniu, powszechnej
254 Widow|         śród istot ogromu,~Padnie w końcu na serce bliźniego
255 Widow|         czułe z dozgonną tęsknotą~W rodzinie tworów jedną ma
256 Widow|      Twórca mi dał to serce, choć w codziennym tłumie~Nikt poznać
257 Widow|        ledwie czucia swe ogarnia,~W której rozkosze truje wiązadeł
258 Widow|    nawzajem,~I cokolwiek pięknego w myślach zajaśnieje,~Co ślachetnego
259 Widow|         się z przyszłości weselić~W przeczuciu, a obecnym chwil
260 Widow|  Wiosennym zionie rankiem, dążące w niebiosa,~Lekkie i niewidome,
261 Widow|        bacznym okiem~Spieszmy się w tajnym obrzędzie,~Z cichym
262 Widow|     głucho wszędzie,~Spieszmy się w tajnym obrzędzie.~GUŚLARZ~
263 Widow|     głucho wszędzie,~Spieszmy się w tajnym obrzędzie.~CHÓR MŁODZIEŃCÓW~(
264 Widow|           Nie płacz, nie wzdychaj w próżnej żałobie,~Nowy małżonek
265 Widow|       wdowę.~Płaczesz i wzdychasz w próżnej żałobie,~Wysmukły
266 Widow|        ściśnie.~On ciemny krzyżyk w prawicy trzyma,~A miejsca
267 Widow|         prawicy trzyma,~A miejsca w niebie szuka oczyma.~Dla
268 Widow|           sercu i myślom szkodzi;~W tym sercu dla nas żyją przykłady,~
269 Widow|           żyją przykłady,~Dla nas w tych myślach jest skarbiec
270 Widow|     Przestań narzekać, niesłuszny w gniewie,~Jak było dawniej,
271 Widow|            Nie wzdychaj, starcze, w próżnej tęsknocie,~Wielu
272 Widow|         całe twoje szczęście jest w grobie,~Nie tam są wszyscy
273 Widow|        Nareszcie po latach wielu,~W licznych troskach, w ciężkich
274 Widow|       wielu,~W licznych troskach, w ciężkich nudach,~Zapomniał
275 Widow|         loty~I nie znał ziemi, aż w końcu,~Kiedy wpadł w otchłań
276 Widow|           aż w końcu,~Kiedy wpadł w otchłań ciemnoty;~Kto żalem
277 Widow|     pragnął wydźwignąć,~Co znikło w przeszłości łonie,~Kto żądzą
278 Widow|       doścignąć,~Co ma przyszłość w tajnym łonie;~Kto poznał
279 Widow|         przed sobą;~Co miał tylko w swojej duszy; -~Kto wspominasz
280 Widow|       wioska leży;~A tam mogilnik w dąbrowie.~MŁODZIEŻ~Między
281 Widow|           i groby~Młody nasz wiek w środku stoi;~Śród wesela
282 Widow|           wesela i żałoby~Stójmyż w środku, bracia moi!~Nie
283 Widow|        wracać;~Nie godzi się biec w ich ślady.~Tu będziemy święcić
284 Widow|     chwilka wesoła.~Ale kto z nas w młode lata~Nie działa rzeźwym
285 Widow|          zgubiony dla świata.~Kto w młodości pieśń żałoby~Raz
286 Widow|         więc dzieci i ojcowie~Idą w kościół z prośbą, z chlebem;~
287 Widow|          majem.~Mówią, że dzisiaj w nocy umarłych spotkamy,~
288 Widow|        nie pamiętam mamy,~Ty oczy w dzień masz słabe, pragnąłbyś
289 Widow|         Urodziny twe święcić; tyś w milczeniu siedział,~Nic
290 Widow|          co ta gromada~Zeszła się w dzień powszedni? i czy mrok
291 Widow|         dziedziczne skarby znikły w czasu toniach;~Cóż mnie
292 Widow|         młodzieńcu, przemienionym w głazy.~DZIECIĘ~(śpiewa)~
293 Widow|          Biegł na wieże, schodził w jamy:~Co tam czarów! co
294 Widow|          czarów! co tam strachów!~W jednem sklepisku zapadłem-~
295 Widow|           sklepisku zapadłem-~Jak w dziwny rodzaj pokuty-~Na
296 Widow|     cząstkę traci~I powoli wrasta w kamień.~Aż do piersi był
297 Widow|            jak długie lata~Mogłem w więzieniu przesiedzieć;~
298 Widow|         ramię,~Naszą Litwę wiodąc w pole,~Po dawnemu Niemcy
299 Widow|           Jeszcze dwa słowa:~Może w twych błędnych obiegach~
300 Widow|    wdzięki?~"Młodzieńcze, nigdzie w tym kraju,~Od Niemna po
301 Widow|  zwierciadło ze ściany~I podaj go w moje ręce,~Niech sam skruszę
302 Widow|            STARZEC~Pójdę sam; kto w dzień błądzi i żywych nie
303 Widow|          żywych nie słyszy,~Widzi w nocy, zna język grobowej
304 Widow|          Znajdę cmentarz i coś mi w głębi serca wróży,~Że nazad
305 Widow|           Niech żyje myśliwy!~Czy w niebo grot zmierza,~Czy
306 Widow|           niebo grot zmierza,~Czy w knieje i smugi,~Stąd leci
307 Widow|       Stąd płyną krwi strugi.~Kto w puszczy dojedzie~Odyńca
308 Widow|         Dalejże, dalejże, z tropu w trop,~Z tropu w trop, dalejże,
309 Widow|           z tropu w trop,~Z tropu w trop, dalejże, dalejże!~
310 Widow|         Dalejże, dalejże, z tropu w trop,~Z tropu w trop, hop,
311 Widow|           z tropu w trop,~Z tropu w trop, hop, hop!~GUSTAW~Spolowałem
312 Widow|       śladu ni drożyny.~Hola! jak w kniei głucho - ni trąby,
313 Widow|         lasu nie zwykli spoglądać w obłoki, ~Ogarami na piękne
314 Widow|      Wyjechaliśmy razem - cóż mię w pole goni?~Ach, nie zabawy
315 Widow|     pustych, które nie wiem, skąd w oczach zaświecą,~Westchnień
316 Widow|         kształt cienia.~Ileż razy w dzień cichy szeleszczą na
317 Widow|  powietrzna szata.~Nieraz dumałem w nocy; gdy się myśl rozlata,~
318 Widow|        blask obsłony~Długo, długo w oczach stoi!~Niech twych
319 Widow|         twoje lica;~Piej, syreno! w lubych głosach~Usnę, marzyć
320 Widow|       Obadwa polujemy, chociaż ty w poranki~Jedziesz na świat,
321 Widow|        świat, ja łowy rozpoczynam w nocy;~Ty czyhasz na zwierzęta,
322 Widow|    szczerze.~Pewnie cię zabłąkało w kniei jakie zwierzę?~Bracie,
323 Widow|          Przyznaj się, ja ci mogę w potrzebie udzielić.~GUSTAW~
324 Widow|   zabieram przyjaźni tak rychło i w nocy;~I nie rozumiem, co
325 Widow|           traci,~I że chce ciebie w ludzkiej nawiedzić postaci,~