Part

  1 Upior|            się usta i oczy zawarły;~Na świecie jeszcze, lecz już
  2 Upior|       promyków użycza,~Umarły wraca na młodości kraje~Szukać lubego
  3 Upior|             i oczy stanęły otworem,~Na świecie znowu, ale nie dla
  4 Upior|         upiór ten co rok się budzi,~Na dzień zaduszny mogiłę odwali~
  5 Upior|           ludzi.~ ~Aż gdy zadzwonią na niedzielę czwartą,~Wraca
  6 Upior|      czwartą,~Wraca się nocą opadły na sile,~Z piersią skrwawioną,
  7 Upior|            człgwieku,~Żyją, co byli na jego pogrzebie;~Słychać,
  8 Upior|         skoro wyszedł z ziemi,~Oczy na gwiazdę poranną wywrócił,~
  9 Upior|           mi grzechu,~Ledwie obelgę na ustach przytrzyma,~Niechętne
 10 Upior|         powrócić,~Mara przeszłości, na jednę godzinę~Obecne szczęście
 11 Upior|            Litwy, Prus i Kurlandii, na pamiątkę dziadów, czyli
 12 Upior|            się niegdyś ucztą kozła, na której przewodniczył Koźlarz,
 13 Upior|        homerycznych, w Skandynawii, na Wschodzie i dotąd po wyspach
 14 II   |     Shakespeare~Są dziwy w niebie i na ziemi, o których~ani śniło
 15 II   |         smole płonie,~Czyli marznie na dnie rzeczki,~Czyli dla
 16 II   |             daléj, daléj,~Niech się na powietrzu spali.~CHÓR~Ciemno
 17 II   |             Jak gołąbek z gołąbkiem na drzewie,~Jak aniołek igra
 18 II   |             Jak gołąbek z gołąbkiem na drzewie,~Tak aniołek igra
 19 II   |            z jutrzenki światełka,~A na oboim ramieniu~Jak u motylków
 20 II   |         potrzeba.~Zbytkiem słodyczy na ziemi~Jesteśmy nieszczęśliwemi.~
 21 II   |          stroić lalki.~Przylatujemy na Dziady~Nie dla modłów i
 22 II   |          przybywa,~Zamykajcie drzwi na kłódki;~Weźcie smolny pęk
 23 II   |          kaplicę,~Puśćcie mnie choć na dwa kroki.~GUŚLARZ~Wszelki
 24 II   |            w oknie upiora?~Jak kość na polu wybladły;~Patrzcie!
 25 II   |        gębie dym i błyskawice,~Oczy na głowę wysiadły,~Świecą jak
 26 II   |          popiele.~Włos rozczochrany na czele.~A jak suchy snop
 27 II   |       snadnie;~Wolę jęczeć w piekle na dnie,~Niż z duchami nieczystemi~
 28 II   |     krzywymi dzioby~Szarpajmy jadło na sztuki!~Chociażbyś trzymał
 29 II   |            litości:~Szarpajmy jadło na sztuki,~A kiedy jadła nie
 30 II   |             stanie,~Szarpajmy ciało na sztuki,~Niechaj nagie świecą
 31 II   |           co? o owoce z lasu,~Które na wspólną wygodę~Bóg dał jak
 32 II   |            litości!~Szarpajmy jadło na sztuki;~A kiedy jadła nie
 33 II   |             stanie,~Szarpajmy ciało na sztuki,~Niechaj nagie świecą
 34 II   |          nad sierotami!~Mąż mój już na tamtym świecie,~Córkę zabrałeś
 35 II   |              Zmarzłam z dziecięciem na drodze.~Nie znałeś litości,
 36 II   |            litości!~Szarpajmy jadło na sztuki,~A kiedy jadła nie
 37 II   |             stanie,~Szarpajmy ciało na sztuki,~Niechaj nagie świecą
 38 II   |             przyjaciele,~Ten wianek na koniec laski.~Zapalam święcone
 39 II   |             w wonne skręcone wianki~Na ścianie wiszą wysoko.~Tak
 40 II   |        GUŚLARZ I DZIEWCZYNA~GUŚLARZ~Na głowie ma kraśny wianek,~
 41 II   |             A nad nią leci motylek.~Na baranka bez ustanku~Woła:
 42 II   |           zawsze ucieka.~DZIEWCZYNA~Na głowie mam kraśny wianek.~
 43 II   |              Nade mną leci motylek.~Na baranka bez ustanku~Wołam:
 44 II   |        prawdziwego szczęścia.~Żyłam na świecie; lecz, ach! nie
 45 II   |            nazbyt skrzydlata,~Nigdy na ziemskiej nie spoczęła błoni.~
 46 II   |             wydaje,~Czy ty usiadłaś na grobie?~Dziatki! patrzajcie,
 47 II   |             Patrzcie, ach, patrzcie na serce!~Jaka to pąsowa pręga,~
 48 II   |          zgadnę wcale!~Pokazał ręką na serce,~Lecz nic nie mówi
 49 II   |        zgadniem wcale.~Pokazał ręką na serce,~Lecz nic nie mówi
 50 II   |               po pauzie)~Precz stąd na lasy, na rzeki,~I zgiń,
 51 II   |         pauzie)~Precz stąd na lasy, na rzeki,~I zgiń, przepadnij
 52 II   |           rzeki,~I zgiń, przepadnij na wieki!~(Widmo stoi)~Przebóg!
 53 IV   |    PUSTELNIK - DZIECI - DWIE ŚWIECE NA STOLE - LAMPA PRZED OBRAZEM
 54 IV   |         Maryja!~KSIĄDZ~Któż to jest na progu?~(zmieszany)~Ktoś
 55 IV   |          Ktoś ty taki?... po co?... na co?~DZIECI~Ach, trup, trup!
 56 IV   |          świata?~(udając dziada)~"A na co ta ciekawość? zmów tylko
 57 IV   |            także umarły dla świata.~Na co tobie ciekawość, zmów
 58 IV   |         pacierze.~Nazwiska,~(patrzy na zegar)~jeszcze rano... powiedzieć
 59 IV   |            ale własnym domu,~Czy to na wielkim świecie pokój lub
 60 IV   |        porze!~Słyszysz, jaki szturm na dworze?~Czy widzisz łyskanie
 61 IV   |             rada!~(śpiewa pokazując na piersi)~Nie wiesz, jaki
 62 IV   |        Nieraz chwytam śniegu, lodu,~Na gorącym cisnę łonie;~I śnieg
 63 IV   |        bucha,~Ogień płonie!~KSIĄDZ~(na stronie)~Ja swoje, a on
 64 IV   |           tobie przestrogę.~KSIĄDZ~(na stronie)~Trzeba z nim, widzę,
 65 IV   |              KSIĄDZ~Dobrze, gotówem na wszelkie usługi,~Lecz od
 66 IV   |         KSIĄDZ~(z uśmiechem)~Zróbmy na drogę przybory.~Czy dobrze?~
 67 IV   |           różnych kawałków sukmany,~Na skroniach trawa i liście,~
 68 IV   |            Pustelnik chowa)~Jaka to na sznurku blacha?~Różne paciorki,
 69 IV   |           Dalibóg, waspan wyglądasz na stracha!~Cha cha cha cha!~
 70 IV   |              Miała takąż sukienkę i na głowie liście.~Gdy weszła
 71 IV   |             się przed porą,~(patrzy na zegar)~Skazówka na dziewiątej
 72 IV   |           patrzy na zegar)~Skazówka na dziewiątej i trzy świece
 73 IV   |            boskiej kochanki;~Której na podsłonecznym nie bywało
 74 IV   |         bywało świecie,~Którą tylko na falach wyobraźnej pianki~
 75 IV   |        nieznużony goniec;~Wreszcie, na próżno zbiegłszy kraj daleki,~
 76 IV   |         koło siebie!~I znalazłem ją na koniec!~Znalazłem ją blisko
 77 IV   |     Znalazłem ją!... ażebym utracił na wieki!~KSIĄDZ~Podzielam
 78 IV   |          ciepło, wygodna zacisza;~A na podwórżu wicher, gromy,
 79 IV   |             Księże, i jego przyjmij na gospodę.~KSIĄDZ~Nigdy nie
 80 IV   |            tak zdrowo!~KSIĄDZ~Zdrów na twarzy, lecz w sercu głębokie
 81 IV   |       przyjacielu,~Zostawię was sam na sam, niech resztę wygada.~(
 82 IV   |      maleńki;~Zaniosłem, posadziłem na piasku, daleko...~I gorącą
 83 IV   |        ostatnia dotłoczy,~Nie chcąc na zagniewane poglądać niebiosa,~
 84 IV   |           Lecz skorom tylko położył na łonie,~Opasała mię wkoło
 85 IV   |            łonie,~Opasała mię wkoło na kształt włosiennicy;~Pierś
 86 IV   |          bole, moje dziecię,~Za twe na ziemi jakieżkolwiek grzechy~
 87 IV   |             Przyjmie w rachunku Bóg na tamtym świecie!~PUSTELNIK~
 88 IV   |            łańcuchem uroku~Powiązał na wieki z sobą!~Wprzód, nim
 89 IV   |              Tutaj ja się z mą lubą na wieki rozstałem!~(po pauzie)~
 90 IV   |              Pamiętam dziś jeszcze:~Na kilka godzin pierwej wylały
 91 IV   |         witamy się co dnia!~Spojrzę na dół... na szpaler... patrz,
 92 IV   |             dnia!~Spojrzę na dół... na szpaler... patrz, tam przy
 93 IV   |           jadę!~Chwytam za rączki i na piersi kładę.~(śpiewa)~Najpiękniejsza,
 94 IV   |      młokosy,~Serce twe skamieniało na natury głosy.~O! luba, zginąłem
 95 IV   |            i w długiej ulicy~Niknie na kształt błyskawicy.~(do
 96 IV   |          nie! ja wszystko widzę jak na dłoni,~Nie zgubiłem żadnego
 97 IV   |           jest, rzekła:  co nam tu~(na ziemię pokazuje)~zostaje!~"
 98 IV   |            i w długiej ulicy~Niknie na kształt błyskawicy!~KSIĄDZ~
 99 IV   |           od ciebie.~Ja sam już nie na jednym płakałem pogrzebie.~
100 IV   |             PUSTELNIK~(mocniej)~Gdy na dziewczynę zawołają: żono!~
101 IV   |           się świata,~Skoro stanęła na cudzym progu!~KSIĄDZ~Chociaż
102 IV   |        Poprzysięgnę, uklęknę, palce na krzyż złożę,~Ona umarła
103 IV   |             Maryla,~Którą widziałem na łące.~(śpiewa)~Tam u Niemnowej
104 IV   |          kwiecie,~Ledwie wschodząca na świecie,~Żegnać się musi
105 IV   |        światem!~Patrz, patrz, blada na pościeli,~Jak na obłoczkach
106 IV   |              blada na pościeli,~Jak na obłoczkach mglisty poranek!~
107 IV   |            głowę nad łóżko,~Rzuciła na nas oczyma:~Głowa opada
108 IV   |             nas oczyma:~Głowa opada na łóżko,~W twarzyczce bladość
109 IV   |         spróchniałej światełka,~Jak na gałązkach wody perełka,~
110 IV   |            głowę nad łóżko,~Rzuciła na nas oczyma,~Głowa opada
111 IV   |             nas oczyma,~Głowa opada na łóżko,~W twarzyczce bladość
112 IV   |         czucie rdzawieje,~I została na kształt głazu.~Ach, dwie
113 IV   |         Człowiek nie jest stworzony na łzy i uśmiechy,~Ale dla
114 IV   |       Zapomnij o swym proszku, zważ na ogrom świata~Ta myśl wielka
115 IV   |           czary? sztuka niepojęta!~(na stronie)~Musi posiadać czarodziejskie
116 IV   |   odetchnieniem;~A ona chce budować na tym proszku zamki!~Zrobiwszy
117 IV   |          nieba kamiennym ramieniem.~Na próżno! jedna tylko iskra
118 IV   |             cnotliwy, puszczasz się na zbrodnie!~Jakakolwiek przeszkoda
119 IV   |          zniknie, gwiazda z gwiazdą na wieki się spoi,~Łańcuchy
120 IV   |          tajemnicę~Ukrywaną w sercu na dnie,~O której przyjaciele
121 IV   |          najszczersi.~Bo jednę rękę na cyprysu drzewie,~A drugą
122 IV   |             drzewie,~A drugą kładąc na piersi,~Zaprzysięgliśmy
123 IV   |           lub jak astronom patrzają na niebo.~Inny jest wzrok pasterza,
124 IV   |     kachanka, poety.~Ach! ja tak ją na martwym ubóstwiam obrazku,~
125 IV   |           pomieszaniem)~Opowiedział na rynku, przed dziećmi, przed
126 IV   |          Przyszedł i księdzu wyznał na spowiedzi...~(z największym
127 IV   |            ty mnie podstępnie badał na spowiedzi?~KSIĄDZ~I na cóż
128 IV   |        badał na spowiedzi?~KSIĄDZ~I na cóż nam te zdrady, spowiedź
129 IV   |             gmatwa,~Lecz czyj wzrok na bieg czucia nie jest całkiem
130 IV   |         cały w sercu tkwi boleśnie,~Na noc przechodzi do głowy:~
131 IV   | Najświętszej Pannie".~Zrozumiałem i na noc zamknąłem podwoje,~Ale
132 IV   |          sen gadam... w myślach jak na fali!~Ustawna burza, zawieja,~
133 IV   |     pierzchnie.~Jeden tylko obrazek na zawsze wyryty,~Czy rzucam
134 IV   |       zawsze wyryty,~Czy rzucam się na piasek i patrzę w głąb ziemną;~
135 IV   |           wzrokiem od ziemi strzelę na błękity,~Za moim wzrokiem
136 IV   |           Płynie i postać anioła~Aż na górne nieba szczyty.~Potem
137 IV   |            szczyty.~Potem jak orlik na żaglach pierza~(patrząc
138 IV   |             wysoka,~Nim sam upadnie na zwierza,~Już go zabił strzałą
139 IV   |           mymi oczyma,~A sam jestem na polu albo w gajów cieniu,~
140 IV   |           polu albo w gajów cieniu,~Na próżno każę milczeć, język
141 IV   |              Pamiętam dziś jeszcze,~Na kilka godzin pierwej wylały
142 IV   |           deszcze,~W dolinach tuman na kształt prószącego śniegu,~
143 IV   |        kształt prószącego śniegu,~A na łąkach zaranna połyska się
144 IV   |        Patrz, mówił dalej robaczek,~Na iskrę, co ze mnie strzela~
145 IV   |           więc ozdobę własną,~Która na mnie śmierć sprowadza,~Chcę,
146 IV   |                po pauzie, pokazując na serce)~Tak, póki żyję, te
147 IV   |         przy pieniędzy worku~Leżała na dnie w kantorku.~Za to i
148 IV   |          tam gada.~PUSTELNIK~Cóż ty na to?~KSIĄDZ~Pójdźcie spać,
149 IV   |            życie mija~(świeca jedna na stoliku gaśnie)~I pierwsze
150 IV   |    tymczasem patrzy zdziwiony nieco na świecę)~Wiatr zimny świszcze
151 IV   |    przytomniej)~W młodości jeszcze, na środku gościńca,~Napadł,
152 IV   |           mam sukien; co znajdę, to na siebie kładę.~(obrywa liście
153 IV   |        KSIĄDZ~(który ciągle patrzał na świecę, do Pustelnika)~Uspokój
154 IV   |             GUSTAW~(ściska, patrząc na zegar)~Ojcze, jeszcze ściskać
155 IV   |    Uściśniemy się wtenczas, ale już na wieki!~KSIĄDZ~Gustaw! skąd?
156 IV   |            szkole ozdoba młodzieży,~Na tobie najpiękniejszem zakładał
157 IV   |     nawzajem,~Przeklinać twe nauki, na sam widok zgrzytać?~Ty mnie
158 IV   |            Jak abym cię raz jeszcze na życiu obaczył!~GUSTAW~(uściska)~
159 IV   |     Uściśnijmy się jeszcze,~(patrzy na świecę)~nim druga zagaśnie.~
160 IV   |             Lecz już późno,~(patrzy na zegar)~a długa do przebycia
161 IV   |             mogę gospody,~Bo już mi na zapłatę nie staje zapasu.~
162 IV   |             piołun, ostu zioła,~Jak na smętarzu w północ, milczenie
163 IV   |        czeladź aż za miastem czeka,~Na rynek siostry, bracia wybiegają
164 IV   |         błogosławieństwem czeka mię na progu;~Wrzask współuczniów,
165 IV   |       Słychać tylko psa hałas i coś na kształt stuku:~Ach! tyż
166 IV   |        Bieży, staje, słucha,~Skacze na piersi, wyje i pada, bez
167 IV   |       Schwyciłem, zgniotłem, - oczy na łeb mu wybiegły!~Siadam
168 IV   |             łeb mu wybiegły!~Siadam na ziemi płacząc; w przedporannym
169 IV   |        duszy i Boga!~Wszystko minie na ziemi: szczęście i niedole.~
170 IV   |             w szkole!~Tum z dziećmi na dziedzińcu przesypywał piasek,~
171 IV   |             Tam ona wyszła, patrzeć na igraszkę dzieci,~Tam, gdy
172 IV   |             uczciła wyrazem,~Tutaj, na wzgórku, Russa czytaliśmy
173 IV   |         tylu, po takiej przemianie,~Na miejscach najszczęśliwszych,
174 IV   |             kroplista rosa,~I tuman na kształt z lekka prószącego
175 IV   |          Oparłem się o drzewo, wtem na końcu ławki~Widzę bukiety,
176 IV   |      fortepiana?~Do jakiego wybiega na przechadzkę zdroju?~W jakim
177 IV   |          lubi bawić się pokoju?~Czy na moje wspomnienie rumieni
178 IV   |            weselnego tłumu,~Leżałem na zroszonej gorzkim płaczem
179 IV   |              a jak wieczność długa!~Na strasznym chyba sądzie taka
180 IV   |          rajskiego ogrodu!~KSIĄDZ~I na cóż ból rozdrażniać w przygojonej
181 IV   |      mgnienie oka,~Nie chcę! nie! i na takie nie zezwolę śluby.~(
182 IV   |          piekłem między nami żarzą,~Na moje wieczne męczarnie!~
183 IV   |          panów!~Ot, tym wina utoczę na ślubne toasty...~Ha! wyrodku
184 IV   |         broni,~Pójdę tylko spojrzeć na nią~W salach, gdzie te od
185 IV   |      rozdartej sukni, z tym liściem na czole,~Wnijdę i stanę przy
186 IV   |          drużba godowa,~A ja z ręką na piersiach, z listkiem w
187 IV   |             nic nie odpowiem;~Tylko na nią cisnę okiem,~Ha! okiem!
188 IV   |            ślepą, martwą jak opoka,~Na wskróś okiem przebiję!~Wgryzę
189 IV   |           powieki~I w głowie utkwię na wieki.~Będę jej myśli czyste
190 IV   |            tak łacno dotkliwa;~Jako na trawce wiosenne puchy,~Które
191 IV   |           ścisło,~Spojrzawszy tylko na twarzy zwierciadło,~Serce
192 IV   |          stoku.~Jakie tylko uczucie na mych oczach błysło,~Natychmiast
193 IV   |            do jej serca przenika,~I na powrót błyszczy w oku.~Ach
194 IV   |              pójdęż teraz trwożyć~I na kochanka larwę potępieńca
195 IV   |          Bóg świadkiem, przestałbym na tem.~Gdybym mówił: widzę
196 IV   |          pustelnika!~Konając patrzy na świat, sam jeden na świecie!~
197 IV   |          patrzy na świat, sam jeden na świecie!~Dłoń mu przychylna
198 IV   |         Garsteczki piasku nie rzuci na oczy,~Zapłakać nie masz
199 IV   |           pokazać się tobie,~Gdybyś na mojej pamiątkę męki~Jeden
200 IV   |             się ze śmiercią, patrzy na zegar)~Łańcuch szeleści...
201 IV   |             znaczy?~GUSTAW~(patrząc na zegar)~Wybiło dwie godziny:
202 IV   |     wyglądam zdrowo?~KSIĄDZ~Jak Bóg na niebie, nie wiem, co to...~
203 IV   |        stoisz jak martwy? zaglądasz na stronę?~Ach, oczy!... przebóg,
204 IV   |            razą!~Słuchaj, jakie mię na świat zamiary przywiodły.~
205 IV   |         zabobonu.~GUSTAW~(pokazując na ziemię)~Jednak proszą przeze
206 IV   |          zakupioną świecę stawia mu na grobie,~W cieniach wieczności
207 IV   |         krewni modnym balem wydanym na stypie.~KSIĄDZ~Ani słowa.
208 IV   |          rozruszy;~Albo jest to coś na kształt wielkiego zegaru,~
209 IV   |    pochlebnisie, czernideł pisarze.~Na jakie pan ich gniewał się
210 IV   |           czy pokutę znoszę.~Bo kto na ziemi rajskie doznawał pieszczoty,~
211 IV   |        bolesnego wspólnikiem stanu.~Na szczęście Bóg mię zrobił
212 Widow|        DZIEWICA W SAMOTNYM POKOJU - NA BOKU KSIĄG MNÓSTWO, FORTEPIANO,
213 Widow|         OKNO Z LEWEJ STRONY W POLE; NA PRAWEJ WIELKIE ZWIERCIADŁO;
214 Widow|         ZWIERCIADŁO; ŚWIECA GASNĄCA NA STOLE I KSIĘGA ROZŁOŻONA (
215 Widow|           mi często o was śniło się na jawie,~A przez sen - będę
216 Widow|              Witajże, ma jaskinio - na wieki zamknięci,~Nauczmy
217 Widow|           przez ten grób jest droga na Elizu błonie.~Zamieszkałym
218 Widow|        istot ogromu,~Padnie w końcu na serce bliźniego atomu;~A
219 Widow|         Jest i musi być kędyś, choć na krańcach świata,~Ktoś, co
220 Widow|        pośród gwiazd rozświecą.~ ~*~NA LEWĄ STRONĘ TEATRU WCHODZI
221 Widow|            STARZEC PIERWSZY Z CHÓRU NA CZELE~GUŚLARZ~Ciemno wszędzie,
222 Widow|            rokiem,-~Ze łzami idziem na groby.~CHÓR~Póki ciemno,
223 Widow|           ich guślarz woła;~Żywi są na pańskiej roli,~Cmentarz
224 Widow|             tęczy.~Róża z fijałkiem na letniej łące~Podają sobie
225 Widow|             szuka oczyma.~Dla niego na mszę daj, młoda wdowo,~A
226 Widow|            śnie~Z tym, czego szukał na jawie;~Kto marzeń tknięty
227 Widow|      guślarz kazał młodzieży~Stanąć na drogi połowie:~Tam na wzgórku
228 Widow|        Stanąć na drogi połowie:~Tam na wzgórku wioska leży;~A tam
229 Widow|          powoła,~Jeszcze ich spotka na świecie~Niejedna chwilka
230 Widow|          odwiedza groby,~Już z nich na świat nie powróci.~Niech
231 Widow|          prośbą, z chlebem;~Młodzi, na drogi połowie~Zostaniem
232 Widow|          lesie woła.~Jutro pójdziem na cmentarz, ty swoim zwyczajem~
233 Widow|             odpowiedział.~Zapytałeś na koniec, po co ta gromada~
234 Widow|         błądził śród gmachów,~Biegł na wieże, schodził w jamy:~
235 Widow|             w dziwny rodzaj pokuty-~Na łańcuchu, przed zwierciadłem~
236 Widow|         świat cały~Przed mą szablą, na me słowa~Wielkiej mocy,
237 Widow|          śród wojennych zapasów,~Ni na rycerskim igrzysku.~"Nie
238 Widow|          Byłeś, rycerzu z Twardowa,~Na Świtezi naszej brzegach?~"
239 Widow|           tego zwierciadła,~Wraz go na drobiazgi stłukę.~By z ciebie
240 Widow|     przestrachem-~"Stój"  - zawołał na rycerza.~"Weźmi zwierciadło
241 Widow|             ogarów~I trąby hałasów:~Na koniu, co lotem~Sokoły zadumi,~
242 Widow|        spoglądać w obłoki, ~Ogarami na piękne polować widoki;~Z
243 Widow|          zamiarem i z jedyną żądzą,~Na ziemi tropią zdobycz - tym
244 Widow|             Nie do sąsiadek pewnie! na wiatry, na gaje,~Ku marzeniom!.. ~
245 Widow|         sąsiadek pewnie! na wiatry, na gaje,~Ku marzeniom!.. ~Myśl
246 Widow|           wiecznie około mnie krąży na kształt cienia.~Ileż razy
247 Widow|            w dzień cichy szeleszczą na łące~Jakoby nimfy jakiejś
248 Widow|          swoich skrzydełek?~Spojrzy na ziemię, którą tak pomiatasz~
249 Widow|       chociaż ty w poranki~Jedziesz na świat, ja łowy rozpoczynam
250 Widow|      rozpoczynam w nocy;~Ty czyhasz na zwierzęta, a ja - na kochanki.~
251 Widow|        czyhasz na zwierzęta, a ja - na kochanki.~GUSTAW~Nie wiem,
252 Widow|          czy dobre miejsce wybrałeś na łowy,~Ale nie chcę przeszkadzać,
253 Widow|            daleka,~Żeś wołał; kogo? na co? nie wiem doskonale~Dosyć,
254 Widow|           przygody,~Musisz mieć coś na sercu, rozmówmy się szczerze.~