Part

  1 Upior|        pierś już lodowata,~Ścięły się usta i oczy zawarły;~Na
  2 Upior|       Wiedzą, iż upiór ten co rok się budzi,~Na dzień zaduszny
  3 Upior|          niedzielę czwartą,~Wraca się nocą opadły na sile,~Z piersią
  4 Upior|           Ujrzeć ją znowu, poznać się, rozłączyć;~I com ucierpiał,
  5 Upior|          deska grobowa.~ ~"Śmieli się niegdyś przyjaciele młodzi,~
  6 Upior|        lepszy od drugich,~Sam bym się gorszył zbytecznym zapałem~
  7 Upior|      zbytecznym zapałem~Lub śmiał się z żalów zbyt długich.~ ~"
  8 Upior|        tylko ty z upiorem~Powitaj się po dawnemu.~ ~"Spojrzyj
  9 Upior|          do świata i słońca,~Może się trupiej nie ulęknie głowy,~
 10 Upior|         czasów pogańskich i zwała się niegdyś ucztą kozła, na
 11 Upior|     niedaleko cmentarza. Zastawia się tam pospolicie uczta z rozmaitego
 12 Upior|        trunków, owoców i wywołują się dusze nieboszczyków. Godna
 13 Upior|        częstowania zmarłych zdaje się być wspólny wszystkim ludom
 14 II   |        ziemi, o których~ani śniło się waszym filozofom.~ ~CHÓR~
 15 II   |          STARZEC~Jak kazałeś, tak się stało.~CHÓR~Ciemno wszędzie,
 16 II   |         do gromady!~Gromada niech się tu zbierze!~Oto obchodzimy
 17 II   |          tak, daléj, daléj,~Niech się na powietrzu spali.~CHÓR~
 18 II   |         złocistym pióry~Trzepioce się dwoje dzieci.~Jak listek
 19 II   |        listkiem w powiewie,~Kręcą się pod cerkwi wierzchołkiem;~
 20 II   |        listkiem w powiewie,~Kręcą się pod cerkwi wierzchołkiem;~
 21 II   |     potrzebujesz, duszeczko,~Żeby się dostać do nieba?~Czy prosisz
 22 II   |     potrzebujesz, duszeczko;~Żeby się dostać do nieba?~ANIOŁEK~
 23 II   |       laską skinę z dala,~Niechaj się wódka zapala.~Tylko żwawo,
 24 II   |   cielesnej katuszy~Dotąd wydrzeć się nie zdoła.~Jeżeli karę tak
 25 II   |           głowy~Z trzaskiem sypią się iskrzyska.~GUŚLARZ I STARZEC~
 26 II   |           głowy~Z trzaskiem sypią się iskrzyska.~WIDMO~(zza okna)~
 27 II   |        mnie, dzieci?~Przypatrzcie się tylko z bliska,~Przypomnijcie
 28 II   |       czego trzeba dla duszy,~Aby się dostać do nieba?~WIDMO~Do
 29 II   |        chcę, żeby ze mnie~Prędzej się dusza wywlekła.~Stokroć
 30 II   |        duchami nieczystemi~Błąkać się wiecznie po ziemi,~Widzieć
 31 II   |          Gruszka dojrzewa, jabłko się czerwieni;~Trzy dni nic
 32 II   |         obława;~Przed panem toczy się sprawa,~O co? o owoce z
 33 II   |           przykład grozy".~Zbiegł się lud z całego sioła,~Przywiązano
 34 II   |          wołałam ze łzami,~Zlituj się nad sierotami!~Mąż mój już
 35 II   |       pjanej ochocie,~Przewalając się po złocie,~Hajdukowi rzekłeś
 36 II   |        Dziady!~Tak, muszę dręczyć się wiek wiekiem,~Sprawiedliwe
 37 II   |          CHÓR~Tak, musisz dręczyć się wiek wiekiem,~Sprawiedliwe
 38 II   |        nich owocu, ni kwiatu.~Ani się ukarmi zwierzę,~Ani się
 39 II   |           się ukarmi zwierzę,~Ani się człowiek ubierze;~Lecz w
 40 II   |         Józia, i z Antosia~Śmieje się pierzchliwa Zosia.~La la
 41 II   |           po śmierci nie wiem, co się ze mną dzieje,~Nieznajomym
 42 II   |        czy z tamtego świata~Gdzie się przybliżam, zaraz wiatr
 43 II   |      przelatując drogę,~Ani wzbić się pod niebiosa,~Ani ziemi
 44 II   |         lecąc bezdroże,~Ani wzbić się pod niebiosa,~Ani dotknąć
 45 II   |     potrzebujesz, duszeczko,~Żeby się dostać do nieba?~Czy prosisz
 46 II   |     potrzebujesz, duszeczko,~Żeby się dostać do nieba?~DZIEWCZYNA~
 47 II   |       żałobie...~Wstań, bo czy mi się wydaje,~Czy ty usiadłaś
 48 II   |   potrzebujesz, duchu młody,~Żeby się dostać do nieba?~(Widmo
 49 II   |          proszę, darmo gromię,~On się przeklęctwa nie boi.~Dajcie
 50 II   |          słowa?~Spojrzyj, odezwij się przecię!~Czyś ty martwa,
 51 II   |        dziecię?~Czegoż uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz
 52 II   |            CHÓR~Czegoż uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz
 53 II   |        kaplicę.~Czegoż uśmiechasz się, czego?~Co w nim widzisz
 54 II   |   powabnego?~CHÓR~Czegoż oglądasz się? czego?~Co w nim widzisz
 55 IV   |      allein hier und überrechnest sie!" Dürftiger! Dürftiger!
 56 IV   |            jakie twe miano?~Kiedy się tobie przypatruję z bliska,~
 57 IV   |       przypatruję z bliska,~Zdaje się, że cię kiedyś widziałem
 58 IV   |        dziećmi przy kominie.~A ja się męczę w słotnej, ciemnej
 59 IV   |           łyskanie gromu?~(ogląda się)~Błogosławione życie w małym,
 60 IV   |          nakłada,~Siądź i pogrzej się; tobie potrzebny spoczynek.~
 61 IV   |      spoczynek.~PUSTELNIK~Pogrzej się! dobra, Księże, arcyprzednia
 62 IV   |     jesteś znużony i chory.~Posil się; wraz przyniosę jadło i
 63 IV   |         cha cha!~PUSTELNIK~(zrywa się i jakby przypomina się)~
 64 IV   |      zrywa się i jakby przypomina się)~O dziatki, wy się ze mnie
 65 IV   |     przypomina się)~O dziatki, wy się ze mnie śmiać nie powinniście!~
 66 IV   |       cała wieś nawałem,~Urągając się z jej biedy,~Pędzi, śmieje
 67 IV   |          jej biedy,~Pędzi, śmieje się, wykrzyka,~Podrzyźnia, palcem
 68 IV   |     Podrzyźnia, palcem wytyka:~Ja się raz tylko, raz tylko zaśmiałem!~
 69 IV   |      piosenki?~KSIĄDZ~Nasłuchałem się ich w życiu dosyć, Bogu
 70 IV   | wycierpiałem,~Chyba śmiercią bole się ukoją;~Jeślim płochym obraził
 71 IV   |        dobrze! nie trzeba chwytać się przed porą,~(patrzy na zegar)~
 72 IV   | wycierpiałem,~Chyba śmiercią bole się ukoją;~Jeślim płochym obraził
 73 IV   |            Za com z twoim spotkał się wejrzeniem?~Jednąm wybrał
 74 IV   |         kraj daleki,~Spadam i już się rzucam w brudne uciech rzeki:~
 75 IV   |           uciech rzeki:~Nim rzucę się, raz jeszcze spojrzę koło
 76 IV   |           odbywamy drogę!~(ogląda się)~Ach, tu tak ciepło, wygodna
 77 IV   |     DZIECIĘ~Cha cha cha! tato, co się jemu dzieje?~Biega i gada
 78 IV   |            będzie ten płakał, kto się z płaczu śmieje!~Nie śmiejcie
 79 IV   |       płaczu śmieje!~Nie śmiejcie się! to człowiek bardzo biedny,
 80 IV   |          Chodź, bracie, nie lękaj się dobrego księżyny.~DZIECI~
 81 IV   |      wychowany w lesie.~Przywitaj się!~(podnosi gałąź)~DZIECI~
 82 IV   |         rozbija!~KSIĄDZ~Upamiętaj się, bracie; do czego ta jodła?~
 83 IV   |        głowo ty, głowo!~Przypatrz się lepiej, poznaj gałąź cyprysową;~
 84 IV   |         coraz z większym sileniem się)~Zawiązka miękka... z warkocza
 85 IV   |           grzechy!~KSIĄDZ~Uspokój się, uspokój! Przyjm słowo pociechy!~
 86 IV   |        odłącza nas ręka,~Rozciąga się ten łańcuch, ale się nie
 87 IV   |     Rozciąga się ten łańcuch, ale się nie spęka!~Czucia nasze
 88 IV   |           nigdy nie mogą napotkać się z bliska,~Przecież zawżdy
 89 IV   |         ludzie nie rozłączą!~Może się troski wasze pomyślnie zakończą.~
 90 IV   |           gdy nad podłym wzbijemy się ciałem,~Złączy się znowu
 91 IV   |       wzbijemy się ciałem,~Złączy się znowu jedność, dusza z duszą
 92 IV   |         umarły nadzieje,~Tutaj ja się z mą lubą na wieki rozstałem!~(
 93 IV   |       kilka godzin pierwej wylały się deszcze,~Cała ziemia kroplistą
 94 IV   |           ją odtąd dobrze, witamy się co dnia!~Spojrzę na dół...
 95 IV   |        jej bardzo blade.~Nachylam się, zajrzę z boku,~I dojrzałem
 96 IV   |        boski!~Jako płomień chwyta się z płomieniem,~Jak dwóch
 97 IV   |           Jak dwóch lutni zlewają się głoski~Harmonijnym ożenione
 98 IV   |          z sercem zbiega, zlatuje się, ściska,~Lica, usta łączą
 99 IV   |          ściska,~Lica, usta łączą się, drżą, palą,~Dusza wionie
100 IV   |        boski!~Jako płomień chwyta się z płomieniem,~Jak dwóch
101 IV   |           Jak dwóch lutni zlewają się głoski~Harmonijnym ożenione
102 IV   |       ucieka)~KSIĄDZ~Czegoż boisz się sobie równego człowieka?~
103 IV   |     przypomnieć!~(przypomina)~Tak się w głowie kręci!...~Nie!
104 IV   |           Pan Bóg bierze!~Niechaj się dzieje według Jego świętej
105 IV   |           PUSTELNIK~Jak to? gdzie się obrócę, wszyscy płaczą żony!~
106 IV   |       widziałem żony!~(spostrzega się)~Słuchaj! przyjmij pociechę,
107 IV   |       żywcem pogrzebiono!~Wyrzeka się przyjaciół, ojca, matki,
108 IV   |            słowem, całego wyrzeka się świata,~Skoro stanęła na
109 IV   |           jako? nie wierzysz! cóż się tobie zdaje?~Poprzysięgnę,
110 IV   |     wschodząca na świecie,~Żegnać się musi z lubym jeszcze światem!~
111 IV   |       jeszcze świeci;~Usta, gdzie się róża kwieci,~Więdną, gubią
112 IV   |   płomienie.~Lecz iskra duszy już się nie pali!~Błyszczą one jak
113 IV   |       płaczę, ręce łamię,~Zbiegli się ludzie dokoła,~Wyciągają
114 IV   |     Gnuśnik tylko zawczasu zamyka się w grobie,~Nim go Pan trąbą
115 IV   |        mój przy wieszczym zapalał się rymie,~Kiedyś budził mię
116 IV   |        kształty olbrzymie!~Został się lekki cienik, mara blada,~
117 IV   |        tylko w młodocianym zapala się wieku.~Czasem ją oddech
118 IV   |    Wtenczas zagrzmi bohater, pnie się do szkarłatu~Przez wielkie
119 IV   |  niebianki zapali,~Wtenczas trawi się w sobie, świeci sama sobie~
120 IV   |           piękność, za którą twój się rozum błąka,~Nie z samej
121 IV   |          niby cnotliwy, puszczasz się na zbrodnie!~Jakakolwiek
122 IV   |        gwiazda z gwiazdą na wieki się spoi,~Łańcuchy tu wiążące
123 IV   |          nad ziemią znowu poznają się swoi,~I namiętność, choć
124 IV   |      spowiedź i podstępy?~Chociaż się dziwnym kłębkiem twoja żałość
125 IV   |         żeś taki pobożny?~Modlisz się przez noc całą, wzdychasz
126 IV   |    Błyśnie i zmierzchnie,~Mnóstwo się zarysów skleja,~W jakieś
127 IV   |         zawsze wyryty,~Czy rzucam się na piasek i patrzę w głąb
128 IV   |          strzałą oka;~Nie wzrusza się i z lekka w jednym miejscu
129 IV   |       kilka godzin pierwej wylały się deszcze,~W dolinach tuman
130 IV   |         na łąkach zaranna połyska się rosa,~Gwiazdy w błękit tonęły
131 IV   |          przy altanie~(spostrzega się)~cha! cha! pobiegłem z ukosa...~
132 IV   |      malcze, pod kantorek,~Nachyl się i przyłóż uszko;~Tu biedna
133 IV   |          mi, panie sknero! znałem się z tym dziadem;~Był moim
134 IV   |      bliskim sąsiadem;~Zakopawszy się do złota,~Zawaliwszy chatę
135 IV   |         ducha?~KSIĄDZ~Przebóg, co się tobie plecie?~(ogląda się)~
136 IV   |         się tobie plecie?~(ogląda się)~Nic nie ma, wszędzie noc
137 IV   |         Pójdźcie spać, dzieci, co się wam marzy,~Nic ani szaśnie,
138 IV   |      dalekich stron jadę.~(ogląda się i przytomniej)~W młodości
139 IV   |            do Pustelnika)~Uspokój się, dla Boga!~(do Dzieci)~Kto
140 IV   |        wydobywa cienia!~(wpatruje się)~Tak, poznaję, gdzie jestem,
141 IV   |           Poznaję luby domek! jak się wszystko zmienia!~Dziatki
142 IV   |           bierze świecę, wpatruje się)~Jak to? znasz mię? to on!...
143 IV   |         ty będziesz musiał wybrać się w tę drogę,~Uściśniemy się
144 IV   |        się w tę drogę,~Uściśniemy się wtenczas, ale już na wieki!~
145 IV   |          lat tyle!... Gustaw! cóż się z tobą dzieje? ~Ty niegdyś
146 IV   |           nadzieje;~Czy można tak się zgubić? w jakiejże odzieży?~
147 IV   |       GUSTAW~(uściska)~Uściśnijmy się jeszcze,~(patrzy na świecę)~
148 IV   |          twojej prośby przychylić się raczył.~Lecz już późno,~(
149 IV   |    światło w oknach: wchodzę, cóż się dzieje?~Z latarnią, z siekierami
150 IV   |   przedporannym mroku~Ktoś nasuwa się, kijem podpierając kroku.~
151 IV   |           pustym gmachu,~Żegnając się i krzycząc słania się z
152 IV   |    Żegnając się i krzycząc słania się z przestrachu.~Nie bój się!
153 IV   |        się z przestrachu.~Nie bój się! Pan Bóg z nami! ktoś, moja
154 IV   |            po domu pustym błąkasz się tak z rana?~"Jestem biedna
155 IV   |          serce zabiegło, wsparłem się u proga...~Ach! więc wszystko
156 IV   |        odwiedzić Homera, rozmówić się z Tassem~Albo oglądać Jana
157 IV   |           chmur pohańskich świecą się księżyce,~Tam Niemców potrwożonych
158 IV   |          błyskawice!~Przerzedzają się chmury, wrzask o gwiazdy
159 IV   |       oglądam wkoło, próżno wzrok się błąka,~Małegom tylko ujrzał
160 IV   |          wisząc, u słabej kołysał się nici,~Ja i on równie słabo
161 IV   |          świata przybici!~Oparłem się o drzewo, wtem na końcu
162 IV   |         Jak ona rano wstaje? czym się bawi z rana?~Jaką piosnkę
163 IV   |      jakim najczęściej lubi bawić się pokoju?~Czy na moje wspomnienie
164 IV   |          moje wspomnienie rumieni się skromnie?~Czy sama czasem
165 IV   |          karo!~(ze złością uderza się w czoło)~Kobieta!...~(śpiewa)~
166 IV   |     jestem blisko ściany, skradam się pomału,~Wciskam oczy ciekawe
167 IV   |            Niech żyją!"~(wpatruje się jakby we drzwi)~Ktoś dziękuje
168 IV   |           przestroga;~Że kiedy co się stało i już nie odstanie,~
169 IV   |         czego dotkniesz, przeleje się w złoto;~Gdzie tylko zwrócisz
170 IV   |         wiążący nas pryska,~Które się wiecznym piekłem między
171 IV   |     zagrabić,~Idę!...~(wstrzymuje się i zamyśla)~O nie! nie...
172 IV   |        słowa nie odpowiem.~Plączą się skoczne kręgi przy śpiewach
173 IV   |        mój, rzecze, pozwól! niech się dowiem,~Skąd przychodzisz,
174 IV   |     wskróś okiem przebiję!~Wgryzę się jak piekielny dym pod jej
175 IV   |  szczęśliwy!~(po pauzie)~Zapędzam się marnie.~Ty pod zazdrośnych
176 IV   |       mógł choć przez sen pokazać się tobie,~Gdybyś na mojej pamiątkę
177 IV   |       coraz ciemniej..., tak, już się zatarły!~Już ogarniony wieczności
178 IV   |        sztylet)~(z żalem)~Nie bój się, luba, on się nic nie boi!~
179 IV   |      żalem)~Nie bój się, luba, on się nic nie boi!~Czego żałujesz,
180 IV   |           obaczy...~(z wzmagającą się gwałtownością)~Pewna nadludzka
181 IV   |        pijatyka... tańce...~Że mi się w tańcu... ot~(uderza nogą)~
182 IV   |         tego umarłem...~(przebija się)~KSIĄDZ~Jezus, Maria! bój
183 IV   |          KSIĄDZ~Jezus, Maria! bój się Boga!~(chwyta za rękę, Gustaw
184 IV   |      zaczyna bić)~GUSTAW~(pasując się ze śmiercią, patrzy na zegar)~
185 IV   |           taka nie może popełniać się co dzień,~Daj pokój próżnej
186 IV   |       pokój próżnej obawie;~Stało się - osądzano - tylko dla nauki~
187 IV   |      sztuki.~KSIĄDZ~Ach! włosy mi się jeżą; drżą pode mną nogi,~
188 IV   |          go sadzić)~Usiądź, połóż się, oddaj zabójcze narzędzie,~
189 IV   |       siebie)~GUSTAW~No, przyznaj się szczerze,~Czy wierzysz w
190 IV   |       wieczności jaśniej błyszczy się ta świéca~Niż tysiąc lamp
191 IV   |     Altarystę zbudzi,~Słowo stało się ciałem!... zawołajcie ludzi!...~
192 IV   |           ludzi!...~GUSTAW~Wstydź się, wstydź się, mój ojcze,
193 IV   |         GUSTAW~Wstydź się, wstydź się, mój ojcze, gdzie rozum?
194 IV   |        wszyscy ludzie twoi,~A kto się Boga boi, ten się nic nie
195 IV   |           A kto się Boga boi, ten się nic nie boi.~KSIĄDZ~Mów,
196 IV   |    Tymczasem z potępioną błąkając się duszą,~Chociaż nie lubią
197 IV   |          znowu, w licznym snujący się gwarze,~Są dumnych pochlebnisie,
198 IV   |          Na jakie pan ich gniewał się zagony,~Tam przeklęta chmura
199 IV   |       krańce,~Duszą i sercem gubi się w kochance,~Jej tylko myślą
200 IV   |          postaci,~Jej tylko staje się cieniem.~Jeśli, żyjąc, świętemu
201 IV   |        dla mnie przyszłość śmieje się wesoła.~Tymczasem, jak cień
202 IV   |           i łezkę wyleje,~Zbliżam się do usteczek, biały włos
203 IV   |           włos rozwieję,~Zmieszam się z odetchnieniem i przeniknę
204 IV   |         jeszcze po świecie błąkać się potrzeba,~Aż ją Bóg w swoje
205 IV   |          cień mój błędny wkradnie się do nieba.~(zegar zaczyna
206 Widow|         tak mi często o was śniło się na jawie,~A przez sen -
207 Widow|          wieki zamknięci,~Nauczmy się więźniami stać się z własnej
208 Widow|        Nauczmy się więźniami stać się z własnej chęci-~Czyż nie
209 Widow|           dawnych wieków~Zamykali się szukać skarbów albo leków~
210 Widow|     Nudnej rzeczywistości narodzi się strata.~Cieniów? Nigdyż
211 Widow|          zgonem tęsknymi spotkali się pióry,~Lub słowem tylko;
212 Widow|          jednej chwili;~Dosyć, by się dowiedzieć tylko, żeśmy
213 Widow|           głuchej jaskini stałaby się rajem!~Jakby miło poznawać,
214 Widow|     wcielić~Spomnieniem; można by się z przyszłości weselić~W
215 Widow|           i niewidome, lecz kiedy się zlecą,-~Spłoną i nową iskrę
216 Widow|          z bacznym okiem~Spieszmy się w tajnym obrzędzie,~Z cichym
217 Widow|         głucho wszędzie,~Spieszmy się w tajnym obrzędzie.~GUŚLARZ~
218 Widow|           gusłów nie dozwoli,~Pan się zbudzi nocnym chorem.~Zmarli
219 Widow|         głucho wszędzie,~Spieszmy się w tajnym obrzędzie.~CHÓR
220 Widow|            Wysmukły narcyz kłania się tobie,~Jasną źrenicą śród
221 Widow|        Strzeż naszej barwy, ciesz się z okrasy,~A z nas dawniejsze
222 Widow|     wspominasz dawne chwile,~Komu się o przyszłych marzy;~Idź
223 Widow|     środku, bracia moi!~Nie godzi się do wsi wracać;~Nie godzi
224 Widow|          do wsi wracać;~Nie godzi się biec w ich ślady.~Tu będziemy
225 Widow|          od kościoła~Błysnęło, ja się boję, coś po lesie woła.~
226 Widow|       dwie temu niedziele~Zebrało się i krewnych, i sąsiadów wiele~
227 Widow|           po co ta gromada~Zeszła się w dzień powszedni? i czy
228 Widow|            przebrzmiały, zmieniły się, starły.~Nie wiem, czym
229 Widow|   pieśniach niemowlęce echo,~Tuła się i głos matki powtarzając
230 Widow|          twarz mu zbladła~I zalał się łez strumieniem.~I pocałował
231 Widow|          zwierciadło-~I cały stał się kamieniem.~ ~STARZEC~Pójdę
232 Widow|       potrzebował stróży.~Ale nim się rozłączym, twe służby dziecięce~
233 Widow|     Spolowałem piosenkę! Nie będą się gniewać~Myśliwi, że do domu
234 Widow|   biesiadnym stołem.~Każdy chlubi się z przeszłych lub przyszłych
235 Widow|      stary ojciec słucha.~A jeśli się pod koniec uprzykrzyły łowy,~
236 Widow|  myśliwskie lubię - ale trudy.~Ze się myśl, a przynajmniej że
237 Widow|           myśl, a przynajmniej że się miejsce zmienia,~I że tu
238 Widow|            Myśl dziwna! Zawsze mi się zdaje,~Że ktoś łzy moje
239 Widow|        latające;~Spojrzę: chwieją się kwiaty i podnoszą głowy,~
240 Widow|        Nieraz dumałem w nocy; gdy się myśl rozlata,~Wzdycham,
241 Widow|          córo tajemnicza?~Niechaj się twój duch uwieńczy~Choćby
242 Widow|      marnym, nikłym ciałem;~Okryj się choć rąbkiem tęczy~Lub jasnym
243 Widow|           tony~Długo, długo słuch się poi!~Świeć mi, słońca niech
244 Widow|            bądź ty ze mną, świata się wyrzeknę!~MYŚLIWY CZARNY~(
245 Widow|          wszelki duch żywy!~Ozwij się, bracie, kto jesteś?~STRZELEC~
246 Widow|       mieć coś na sercu, rozmówmy się szczerze.~Pewnie cię zabłąkało
247 Widow|          nie zastrzelić?~Przyznaj się, ja ci mogę w potrzebie
248 Widow|          Jeżeliś niepojętny, będę się tłumaczyć.~Jeżeli mi nie
249 Widow|           znaczyć?... Nie zbliżaj się do mnie!~ ~[Tu się rękopis
250 Widow|        zbliżaj się do mnie!~ ~[Tu się rękopis urywa]~ ~