Part

1 Upior| Uwłaczam jego rodawitej dumie;~Przecież ulegał grzeczności, potrzebie,~
2 II   |       Tworzę motylki, gołąbki.~Przecież nie wiem, skąd ta nuda:~
3 IV   |    mogą napotkać się z bliska,~Przecież zawżdy po jednym biegają
4 IV   |     Jak świdruje i jak wierci.~Przecież, jeśli łaska czyja,~Mówcie
5 IV   |    GUSTAW~(z zimnym uśmiechem)~Przecież nie upada!~KSIĄDZ~(chwyta
6 IV   |   przenika i aż w duszy tonie;~Przecież widomie nie uszkodzą ciału.~
7 Widow|     innego czeka?~Waleryjo! ty przecież spomiędzy ziemianek~Zazdrości