Part

 1 Upior|      wyrzucił:~ ~"Duchu przeklęty, po co śród parowu~Nieczułej
 2 Upior|       przeklęty, zagasłeś i znowu,~Po co mi znowu przyświecasz?~ ~"
 3 Upior|           ty z upiorem~Powitaj się po dawnemu.~ ~"Spojrzyj i przemów,
 4 Upior|            mowy.~ ~"I ścigać myśli po przeszłych obrazach~Błądzące
 5 Upior|          Które śród gmachu starego po głazach~Rozpierzchłe gałązki
 6 Upior|  Skandynawii, na Wschodzie i dotąd po wyspach Nowego Świata Dziady
 7 Upior|   obrzędowe; gusła i inkantacje są po większej części wiernie,
 8 II   |    nieczystemi~Błąkać się wiecznie po ziemi,~Widzieć dawnych uciech
 9 II   |           ochocie,~Przewalając się po złocie,~Hajdukowi rzekłeś
10 II   |          Jak lekkim rzutem obręcza~Po obłokach zbiega tęcza,~By
11 II   |        Włos z wietrzykami swawoli,~Po jagodach uśmiech lata,~Ale
12 II   |        Włos z wietrzykami swawoli;~Po jagodach uśmiech lata,~Ale
13 II   |        żadnego nie kochałam.~Za to po śmierci nie wiem, co się
14 II   |         lice i obsłony,~Jako śnieg po nowym roku.~Wzrok dziki
15 II   |         cię przeklnę w imię Boga,~(po pauzie)~Precz stąd na lasy,
16 II   |            jakieś straszne rzeczy.~Po kim ty nosisz żałobę?~Wszak
17 IV   |             STÓŁ NAKRYTY, TYLKO CO PO WIECZERZY - KSIĄDZ - PUSTELNIK -
18 IV   |         wstawajmy od stoła!~Teraz, po powszednim chlebie,~Klęknijcie
19 IV   |        zmieszany)~Ktoś ty taki?... po co?... na co?~DZIECI~Ach,
20 IV   |            i nazwiska?~Gdy dzwonią po umarłym, dziad stoi przy
21 IV   |           Lecz nie traćmy nadziei, po smutkach wesele.~PUSTELNIK~(
22 IV   |          odleciałem wieki,~Bujałem po zmyślonym od poetów niebie,~
23 IV   |      KSIĄDZ~Czy już dawno płaczesz po twej stracie?~PUSTELNIK~
24 IV   |      mirtowym przyozdabiał majem.~(po pauzie)~Jej ręką ułamana
25 IV   |            bliska,~Przecież zawżdy po jednym biegają obwodzie,~
26 IV   |          lubą na wieki rozstałem!~(po pauzie)~Obraz tego rozstania
27 IV   |          miałem wyjechać... błądzę po ogrodzie!~W rozmyślaniu,
28 IV   |          jej spojrzenia!~Błądziłem po zaroślach, gdzie mnie oczy
29 IV   |            Gwiazdy toną w błękicie po nocnym obiegu.~Spojrzę...
30 IV   |         jednym płakałem pogrzebie.~Po ojcu i po matce już mówię
31 IV   |      płakałem pogrzebie.~Po ojcu i po matce już mówię pacierze,~
32 IV   |        umarła i ożyć nie może!...~(po pauzie z wolna)~Ależ bo
33 IV   |          wierz, choćby ci szyderce~Po tysiąc razy mówili:~Słuchaj,
34 IV   |            masz, nie masz Maryli!~(po pauzie)~Jeszcze rodzaj śmierci
35 IV   |  skinieniem oka stare trony wali.~(po pauzie, z wolna)~Czasem
36 IV   |         miałem przypadek ten samy.~Po pierwszym z nią widzeniu
37 IV   |    Przemówię do niej słówko, nazwę po imieniu,~A zły człowiek
38 IV   |            Gwiazdy w błękit tonęły po nocnym obiegu:~Jedna tylko
39 IV   |      Przeklęty zawrocie głowy!...~(po pauzie przypomina)~Był ranek;
40 IV   |     pocieszyć):~"Biedny człowieku, po co to jęczenie?~Ej, dosyć
41 IV   |             te iskry nie zgasną".~(po pauzie, pokazując na serce)~
42 IV   |            kantorku.~Za to i teraz po śmierci,~Nim słuszną karę
43 IV   |       tymczasem zegar zaczyna bić; po kilku uderzeniach Pustelnik
44 IV   |         chcę zaciągać bezpłatnie.~(po pauzie)~Niedawno odwiedzałem
45 IV   |           przyjazd mój w te bramy;~Po krótkim oddaleniu gdym wracał
46 IV   |           nazad, gościńca wziąwszy po pierogu;~Mama z błogosławieństwem
47 IV   |         ktoś, moja kochana?~Czego, po domu pustym błąkasz się
48 IV   |     dziedzińcu przesypywał piasek,~Po gniazda ptasze w tamten
49 IV   |           rzeczka u okien ciekąca,~Po błoniach z studentami graliśmy
50 IV   |      jeszcze wszystkie okolice:~Tu po raz pierwszy boskie obaczyłem
51 IV   |            zmienia!~GUSTAW~Dzisiaj po latach tylu, po takiej przemianie,~
52 IV   |            Dzisiaj po latach tylu, po takiej przemianie,~Na miejscach
53 IV   |            tym kamieniem obchodził po świecie,~A potem, do Ojczyzny
54 IV   |            I gwiazdy toną w błękit po nocnym obiegu,~I taż sama
55 IV   |           przypomina.~GUSTAW~Potem po razu co dnia,~A potem co
56 IV   |             i bez duszy padłem...~(po pauzie)~Myślałem, że bez
57 IV   |         sądzie taka będzie druga!~(po pauzie z wolna)~Wtem anioł
58 IV   |           larwę potępieńca włożyć?~Po co? czego chcę od niej?
59 IV   |          jady, od których szaleję!~Po cóż ta wściekłość? jakie
60 IV   |            jak byłbym szczęśliwy!~(po pauzie)~Zapędzam się marnie.~
61 IV   |        uszkodzą ciału.~Taką bronią po dwakroć zostałem przebity...~(
62 IV   |      dwakroć zostałem przebity...~(po pauzie z uśmiechem)~Taką
63 IV   |           oczy kobiéty,~(ponuro)~A po śmierci grzesznika cierpiącego
64 IV   |        tobą u zagonu,~Niż kłamliwe po drukach rozgłaszane żale,~
65 IV   |       Dziady, te północne schadzki~Po cerkwiach, pustkach lub
66 IV   |           promyczek oświaty,~Za to po strasznym sądzie ciemność
67 IV   |          oddycha tchnieniem,~Ten i po śmierci również własną bytność
68 IV   |      ogniem pali!...~Długo jeszcze po świecie błąkać się potrzeba,~
69 IV   |         choć raz był w niebie;~Ten po śmierci nie trafi od razu.~(
70 IV   |         choć raz był w niebie,~Ten po śmierci nie trafi od razu.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
71 Widow|         smutnej są źródłem nauki!~(po pauzie, z niesmakiem)~Po
72 Widow|           po pauzie, z niesmakiem)~Po co czytam? Już koniec przezieram
73 Widow|           pięknie zmartwychwstać i po takim zgonie,~I przez ten
74 Widow|           krokiem;~Wszak nie nucim po kolędzie,~Nucimy piosnkę
75 Widow|        rączek, i oczu szkoda.~Ten, po kim płaczesz, wzajem nie
76 Widow|        żywych.~GUŚLARZ~Kto błądząc po życia kraju,~Chciał pilnować
77 Widow|         ciernie i głogi;~Nareszcie po latach wielu,~W licznych
78 Widow|            celu,~Aby znaleźć wczas po trudach;~Kto z ziemi patrzył
79 Widow|          pustyni szuka,~Jak pugacz po nocy lata;~Jak upiór do
80 Widow|         Błysnęło, ja się boję, coś po lesie woła.~Jutro pójdziem
81 Widow|          widzianych ludzi rozeznać po ciemnie.~I słuch masz słaby.
82 Widow| odpowiedział.~Zapytałeś na koniec, po co ta gromada~Zeszła się
83 Widow|            czasu toniach;~Cóż mnie po waszych twarzach, i głosach,
84 Widow|             ostatnia pociecho,~Jak po umarłej pieśniach niemowlęce
85 Widow|         Naszą Litwę wiodąc w pole,~Po dawnemu Niemcy łamie,~Tratuje
86 Widow|            przeminęło~Dwieście lat po stracie męża,~Lecz z jego
87 Widow|     nigdzie w tym kraju,~Od Niemna po Dniepru krańce,~Nie słyszałem
88 Widow|       Poraju~Ani o jego kochance.~"Po co pytać, czasu strata,~