Part

 1 II   |             Oto była moja praca,~A jej praca stroić lalki.~Przylatujemy
 2 II   |         zasępiony~Utopił całkiem w jej oku.~Patrzcie, ach, patrzcie
 3 IV   |            nawałem,~Urągając się z jej biedy,~Pędzi, śmieje się,
 4 IV   |          oryginale,~Gdyby przy tym jej głosek i dźwięk fortepianu!~
 5 IV   |    przyozdabiał majem.~(po pauzie)~Jej ręką ułamana gałąź cyprysowa~
 6 IV   |           tych niby czułych ludzi.~Jej płacz mój nie rozśmiesza
 7 IV   |           kiedy cyprys przyjąłem z jej ręki,~Był to listeczek taki,
 8 IV   |             taki właśnie był kolor jej włosa~Jak te cyprysu gałązki!~
 9 IV   |           wytrzymał ostatni pocisk jej spojrzenia!~Błądziłem po
10 IV   |          spojrzała ku mnie!~A lica jej bardzo blade.~Nachylam się,
11 IV   |       modrych wód lica.~~Pocałunek jej, ach, nektar boski!~Jako
12 IV   |         ciebie!~(śpiewa)~Pocałunek jej, ach, nektar boski!~Jako
13 IV   |       wąski listeczek,~Taka siność jej usteczek.~Podniosła głowę
14 IV   |           rzadka,~Już stanęło, już jej nié ma;~Oko to, niegdyś
15 IV   |         rzadka.~Już stanęło... już jej nié ma!~DZIECIĘ~Umarła!
16 IV   |             Ale nie płacz, niechaj jej wieczny pokój świeci,~Będziemy
17 IV   |           tylko zabiła nadzieje,~A jej bynajmniej nie szkodzi!~
18 IV   |            słowo w słowo jak z ust jej wyjęta,~Przy owym pożegnaniu,
19 IV   |            do końca!~Już tchnienie jej rozwiało te kształty olbrzymie!~
20 IV   |      znaczy?~(udaje głos Księdza)~"Jej serce równie święte, jak
21 IV   |       pędzla wynalazek~Odkradzione jej wdzięki przeniosłem w obrazek,~
22 IV   |          Że nie śmiem licem skazić jej bezbronnych ustek,~I gdy
23 IV   |           szyi odpiąć chustek,~Nim jej listkiem cyprysu oczu nie
24 IV   |           noc wciąga szatę ciemną;~Jej wyglądam, za nią gonię,~
25 IV   |           niej, przez nią, za nią!~Jej pełne dotąd jeszcze wszystkie
26 IV   |          czytaliśmy razem;~Altankę jej pod tymi uwiązałem chłody,~
27 IV   |           było jak dawniej - tylko jej nie było!~Podchodzę ku altance,
28 IV   |           miejsce może wczora było jej siedzeniem,~Ona wczora tym
29 IV   |       odrzuciła szczątek!~Więc już jej moich nosić nie wolno pamiątek!...~
30 IV   |         złota~Prosiła tylko, ażeby jej luby~Poświęcił małą cząstkę
31 IV   |          się jak piekielny dym pod jej powieki~I w głowie utkwię
32 IV   |       głowie utkwię na wieki.~Będę jej myśli czyste przez cały
33 IV   |   zadraśnie;~Od cienia smutku mego jej wesołość gaśnie:~Tak znaliśmy
34 IV   |    Natychmiast lotem promyka~Aż do jej serca przenika,~I na powrót
35 IV   |       zazdrości podła!~I jakież są jej grzechy?~Czyli mię słówkiem
36 IV   |         układała lice?~I gdzież są jej przysięgi, jakie obietnice?~
37 IV   |           zapomniałem?~(zamyślony)~Jej rysy... coraz ciemniej...,
38 IV   |        sercem gubi się w kochance,~Jej tylko myślą myśli, jej oddycha
39 IV   |             Jej tylko myślą myśli, jej oddycha tchnieniem,~Ten
40 IV   |     przyczepiony do lubej postaci,~Jej tylko staje się cieniem.~
41 Widow|        nadaremnie bada~Tonu, który jej duszy brzmieniem odpowiada.~
42 Widow| zwierciadła~Lekka postać, szepnęła jej powietrzna szata.~Nieraz