| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Adam Mickiewicz Dziady IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Part grey = Comment text
1001 IV | stanęli:~I smutny ksiądz u łóżka,~I smutniejsza czeladka,~
1002 II | sochy,~Zbito dziesięć pęków łozy.~Każdą kość, jak z kłosa
1003 IV | zdroju?~W jakim najczęściej lubi bawić się pokoju?~Czy na
1004 IV | błąkając się duszą,~Chociaż nie lubią światła, w światło lecieć
1005 Widow| Nie rozkosze myśliwskie lubię - ale trudy.~Ze się myśl,
1006 IV | świecie,~Żegnać się musi z lubym jeszcze światem!~Patrz,
1007 II | kłódki;~Weźcie smolny pęk łuczywa,~Stawcie w środku kocioł
1008 Upior| się być wspólny wszystkim ludom pogańskim, w dawnej Grecji
1009 IV | to robaczek.~Ach, jakie ludzkie stworzenie!~Przypełznął
1010 II | i zawieruchy~Żyłyście z ludźmi pospołu;~Lecz, od ludzkiej
1011 IV | szturm na dworze?~Czy widzisz łyskanie gromu?~(ogląda się)~Błogosławione
1012 II | duszeczko!~Czego chciałeś, macie obie.~To ziarneczko, to
1013 Upior| ramieniem ściska i odchodzi~Lub mądrą nudzi mię radą.~ ~"Śmieszków
1014 IV | niebieski, jako słońce w maju,~Odstrzelone od modrych
1015 IV | skromne mleko~I garścią mąki grobowiec posypie:~Lepiej
1016 II | biesiada drobna;~Garście maku, soczewicy~Rzucam w każdy
1017 IV | PUSTELNIK~Czemuż nie? chodź tu, malcze, pod kantorek,~Nachyl się
1018 IV | próżno wzrok się błąka,~Małegom tylko ujrzał nad sobą pająka,~
1019 IV | siostry, bracia wybiegają mali,~"Gustaw! Gustaw!" wołają,
1020 IV | uwieńczon jak w wianek,~W maliny, ciernie i głogi...~(przestaje
1021 IV | tek, ta tek!~PUSTELNIK~Mały robaczek, kołatek,~A niegdyś
1022 IV | już mówię pacierze,~Dwoje małych dziateczek aniołkami w niebie;~
1023 Widow| w próżnej żałobie,~Nowy małżonek grucha ku tobie,~Nóżki z
1024 IV | Słuchaj! przyjmij pociechę, małżonku strapiony,~Żona twoja przed
1025 IV | gościńca wziąwszy po pierogu;~Mama z błogosławieństwem czeka
1026 IV | przez sen tylko widzianych mamideł;~Nie cierpiąc rzeczy ziemskich
1027 IV | nie! sam urojone żywiłem mamidła,~Sam przyprawiłem jady,
1028 IV | widziadła,~Gdy obaczy straszliwą marę w pustym gmachu,~Żegnając
1029 IV | przebija się)~KSIĄDZ~Jezus, Maria! bój się Boga!~(chwyta za
1030 II | ziarna;~A ta usługa tak marna~Stanie za wszystkie odpusty.~
1031 II | wieśniaków)~Darmo bieżycie; to są marne cienie,~Darmo rączki ściąga
1032 IV | po pauzie)~Zapędzam się marnie.~Ty pod zazdrośnych oczu,
1033 IV | gniewny)~Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto!~Postaci
1034 Widow| twój duch uwieńczy~Choćby marnym, nikłym ciałem;~Okryj się
1035 II | będzie?~GUŚLARZ~Odpowiadaj, maro blada!~Cóż to, nic nie odpowiada?~
1036 IV | poety.~Ach! ja tak ją na martwym ubóstwiam obrazku,~Że nie
1037 IV | OBRAZEM NAJŚWIĘTSZEJ PANNY MARYI-NA ŚCIANIE ZEGAR BIJĄCY~ ~Ich
1038 IV | co chwila~I taką śmiercią Maryla,~Którą widziałem na łące.~(
1039 Widow| słońca niech źrenica~Olsnie marz[ąc] twoje lica;~Piej, syreno!
1040 Widow| tu nikt mojego nie śledzi marzenia,~Łez pustych, które nie
1041 Widow| na wiatry, na gaje,~Ku marzeniom!.. ~Myśl dziwna! Zawsze
1042 II | która w smole płonie,~Czyli marznie na dnie rzeczki,~Czyli dla
1043 Widow| w lubych głosach~Usnę, marzyć o niebiosach!~Ach, gdzie
1044 Widow| ziemi patrzył ku słońcu,~Marzył nieba i gwiazd loty~I nie
1045 IV | pogrzebie.~Po ojcu i po matce już mówię pacierze,~Dwoje
1046 Widow| kajdany~I uczynię koniec męce.~Wziął i westchnął, twarz
1047 IV | wyjęto kamienie,~Dziedziniec mech zarasta, piołun, ostu zioła,~
1048 Widow| rozkosze truje wiązadeł męczarnia,~Z ciemnej, głuchej jaskini
1049 IV | dziećmi przy kominie.~A ja się męczę w słotnej, ciemnej porze!~
1050 Widow| nie znajdziem zatrudnień? Mędrce dawnych wieków~Zamykali
1051 IV | zapałem)~Ale żadnemu księdzu i mędrcom nie wyzna!~KSIĄDZ~(bierze
1052 Widow| świata ku mogile,~Idź od mędrców do guślarzy!~Mrok tajemnic
1053 IV | ciemne plemiona~Powstaje mędrzec, i gwiazda Platona~W długie
1054 Widow| twarze tchną głazem, jak Meduzy głową,~Nad słotny deszcz
1055 IV | niebiosach, albo w piekła mękach.~Gdy ona wspomni, westchnie
1056 Widow| jeszcze mu błyszczą lica~Męstwa i siły wyrazem;~Czułością
1057 Widow| Dwieście lat po stracie męża,~Lecz z jego wnuków Jagiełło~
1058 Widow| mi ucho!...~Zasnąłem we mgle jasnej; z góry i z daleka~
1059 IV | pościeli,~Jak na obłoczkach mglisty poranek!~Z płaczem dokoła
1060 IV | ku sobie gwiazdy, choć je mgły zaciemią,~Mgła zniknie,
1061 IV | pieszczota,~Gdyby jedno mgnienie oka,~Nie chcę! nie! i na
1062 Widow| chciał znaleźć przed sobą;~Co miał tylko w swojej duszy; -~
1063 IV | nieszczęśliwą, z takiego powodu!~Miała takąż sukienkę i na głowie
1064 Widow| teraz ucieka.~GUSTAW~Ja miałbym ciebie wołać?~STRZELEC~Słyszałem
1065 IV | przysięgi, jakie obietnice?~Miałemże od niej choć przez sen nadzieję?~
1066 IV | nierano?~Kto jesteś? jakie twe miano?~Kiedy się tobie przypatruję
1067 IV | skrzydeł roztworem~Zaciemiał miasta, powiaty.~Ten drugi, mniejszy,
1068 IV | Życzliwa domu czeladź aż za miastem czeka,~Na rynek siostry,
1069 Widow| i wieku przygody,~Musisz mieć coś na sercu, rozmówmy się
1070 Widow| mówiąc, nagłym zamachem~Dobył miecza i przymierza,~Ale młodzieniec
1071 Widow| Gdzie tak mnogie pękły miecze,~Tylu wolność postradało.~"
1072 IV | większym sileniem się)~Zawiązka miękka... z warkocza dziewicy...~
1073 IV | Którą bym odział serce, miękkie z przyrodzenia,~I wytrzymał
1074 IV | sztucznie.~Jaką, żyjąc, pokutę mieli za swe winy,~Oznajmiłem,
1075 IV | duszy!~Zimnym cyrklem chcą mierzyć piękności zalety!~Jak wilk
1076 IV | Jakże dobra dziewczyna,~Co miesiąc przypomina!~GUSTAW~Biegną
1077 IV | przypomina!~GUSTAW~A potem co miesiąca~Z początku albo z końca.~
1078 IV | Przypomnianego szczęścia miesza nektar boski;~Czułość ją
1079 IV | DZIADY~CZĘŚĆ IV~ ~MIESZKANIE KSIĘDZA - STÓŁ NAKRYTY,
1080 IV | Księdza, pokazując motyla)~Ten migający wkoło oćmy rój skrzydlaty~
1081 Widow| rąk wypadła,~Spojrzałem i mignęła naprzeciw zwierciadła~Lekka
1082 IV | budził mię ze snu tryumf Milcyjada.~(śpiewa)~Młodości, ty nad
1083 IV | Jak na smętarzu w północ, milczenie dokoła!~O, inny dawniej
1084 Widow| Urodziny twe święcić; tyś w milczeniu siedział,~Nic nie słyszał,
1085 IV | razy,~(pokazując kominek)~Milion razy!~I śnieg tonie, i lód
1086 Widow| stałaby się rajem!~Jakby miło poznawać, zwiedzać ją nawzajem,~
1087 Widow| Jeśli względów twojego miłosierdzia godna~Cierpliwość, z którą
1088 IV | proga...~Ach! więc wszystko minęło?~KSIĄDZ~Prócz duszy i Boga!~
1089 IV | wieku.~Czasem ją oddech Minerwy roznieci,~Wtenczas nad ciemne
1090 IV | Prócz duszy i Boga!~Wszystko minie na ziemi: szczęście i niedole.~
1091 IV | żałobie.~Jeśli przyniesie miodu plastr i skromne mleko~I
1092 IV | Trost der Ergebung, bloss um mir immer fort zu sagen: "Ach,
1093 IV | ukochany wzajem,~Błogie włosy mirtowym przyozdabiał majem.~(po
1094 IV | tym, teraz zajrzyjmy do misy.~PUSTELNIK~Prosta pieśń!
1095 Upior| pogrzebie;~Słychać, iż zginął w mładocianym wieku,~Podobno zabił sam
1096 II | msza ofiarna;~Nie o pączki, mleczka, chrusty,-~Prosim gorczycy
1097 IV | przyniesie miodu plastr i skromne mleko~I garścią mąki grobowiec
1098 Widow| wesoła.~Ale kto z nas w młode lata~Nie działa rzeźwym
1099 Widow| torby nie zapłonił?~Wstyd młodemu niczego dotąd nie zastrzelić?~
1100 IV | w człowieku,~Raz tylko w młodocianym zapala się wieku.~Czasem
1101 II | potrzeba!~Niechaj podbiegą młodzieńce,~Niech mię pochwycą za ręce,~
1102 Widow| w tajnym obrzędzie.~CHÓR MŁODZIEŃCÓW~(do Dziewczyny, ob. "Romantyczność")~
1103 Widow| powtarzaną razy,~O zaklętym młodzieńcu, przemienionym w głazy.~
1104 Widow| tam mogilnik w dąbrowie.~MŁODZIEŻ~Między kolebką i groby~Młody
1105 IV | świeccy bluźnią, szaleją młokosy,~Serce twe skamieniało na
1106 Widow| powschodzą inni,~Chociaż mniej piękni, cóż temu winni?~
1107 IV | miasta, powiaty.~Ten drugi, mniejszy, czarny i pękaty,~Był książek
1108 Widow| zdobył śmiało,~Gdzie tak mnogie pękły miecze,~Tylu wolność
1109 Widow| Stoi, a z ludzkiej postaci,~Mocą czarownych omamień,~Coraz
1110 IV | gdzie wiara?~Krzyż jest mocniejszy niżli wszyscy ludzie twoi,~
1111 IV | mnie, żeś taki pobożny?~Modlisz się przez noc całą, wzdychasz
1112 II | niebieskim progiem.~Dziś modlitwa nic nie zjedna.~Lećże sobie
1113 IV | ogrodzie!~W rozmyślaniu, w modlitwach szukałem tej zbroi,~Którą
1114 II | Przylatujemy na Dziady~Nie dla modłów i biesiady,~Niepotrzebna
1115 IV | z dziatkami odprawiałeś modły,~Któreś za dusze zmarłe
1116 IV | lepiej daleko,~Niż krewni modnym balem wydanym na stypie.~
1117 IV | słońce w maju,~Odstrzelone od modrych wód lica.~~Pocałunek jej,
1118 Widow| wzgórku wioska leży;~A tam mogilnik w dąbrowie.~MŁODZIEŻ~Między
1119 Widow| Nieszczęsny, kto częściami do mogiły wrastał!~Twój jeszcze głos,
1120 IV | motyl spasa,~Które by ona mogła wciągnąć z odetchnieniem;~
1121 Widow| Wtenczas przeszłość do życia moglibyśmy wcielić~Spomnieniem; można
1122 Widow| Niemcy łamie,~Tratuje stepy mogole?~"Olgierd? Ach, już przeminęło~
1123 II | piękna dziewico!~Oto przed móją źrzenicą~Odkryto przyszłe
1124 II | nieszczęśliwemi.~Ach, ja w mojem życiu całem~Nic gorzkiego
1125 Upior| było dostrzec pewne dążenie moralne i pewne nauki, gminnym sposobem
1126 II | KAPLICA, WIECZÓR~ ~There are more things in Heaven and Earth,~
1127 IV | Doliny mgła odziewa jakby morze śniegu,~Z tej strony chmura
1128 II | przezroczystych łez poranku~Tworzę motylki, gołąbki.~Przecież nie wiem,
1129 II | za kraśnym wiankiem,~Za motylkiem, za barankiem;~Ale nigdy
1130 II | na oboim ramieniu~Jak u motylków skrzydełka.~W raju wszystkiego
1131 IV | motyla)~A tuś mi, panie motylu!~(do Księdza, pokazując
1132 IV | Po ojcu i po matce już mówię pacierze,~Dwoje małych dziateczek
1133 Upior| końca~Grobowej dosłuchać mowy.~ ~"I ścigać myśli po przeszłych
1134 IV | największym obłąkaniem)~Możeś ty mnie podstępnie badał
1135 II | zawieruchy,~Nędzy, płaczu i mozołu~Zabłysnęli i spłonęli~Jako
1136 IV | blaskiem gromu~Rozum mój z mroczącego wydobywa cienia!~(wpatruje
1137 IV | płacząc; w przedporannym mroku~Ktoś nasuwa się, kijem podpierając
1138 Widow| muzę, wyszedłem z obławy. - Mróz ciśnie.~Trzeba ogień nałożyć;
1139 Widow| gorszej myśli poprawie,~Mruży oczy, by żyć we śnie~Z tym,
1140 IV | więc nieś ulgę prośbą i mszalną ofiarą;~Dla mnie oprócz
1141 Widow| szuka oczyma.~Dla niego na mszę daj, młoda wdowo,~A dla
1142 IV | ZEGAR BIJĄCY~ ~Ich hob alle mürbe Leichenschleier auf, die
1143 IV | daleki!~Ach, i ty będziesz musiał wybrać się w tę drogę,~Uściśniemy
1144 IV | Ktokolwiek jesteś, długą przejść musiałeś drogę.~PUSTELNIK~Kto jestem?...
1145 IV | lubej straty.~Dawno to być musiało! przed dawnymi laty!~Pamiętam,
1146 IV | światła, w światło lecieć muszą,~To są dla ciemnych duchów
1147 II | lekkim zefirkiem goni,~Za muszką, za kraśnym wiankiem,~Za
1148 Widow| głucho,~Jak przelot nocnej muszki pogłaska mi ucho!...~Zasnąłem
1149 Widow| wieszczego zapału!~Goniąc muzę, wyszedłem z obławy. - Mróz
1150 IV | wszystkie drzwi przemknięto;~Muzyka, śpiewy - jakieś obchodzono
1151 IV | ochłonie.~PUSTELNIK~(bierze i myje, tymczasem zegar zaczyna
1152 IV | Otóż, gdy ona stanie przed mymi oczyma,~A sam jestem na
1153 Upior| zbyt długich.~ ~"Ktoś inny myślał, że obrażam ciebie,~Uwłaczam
1154 IV | duszy padłem...~(po pauzie)~Myślałem, że bez duszy... tylko bez
1155 Widow| świata,~Ktoś, co do mnie myślami wzajemnymi lata!~O, gdybyśmy
1156 IV | kochałeś, tak naśladuj godnie~Myślenia i uczucia niebieskiej istoty.~
1157 Widow| ramieniem,~Ale sercem i myśleniem;~Taki zgubiony dla świata.~
1158 IV | cóż? ty o boskiej tylko myślisz chwale,~Oddany twego tylko
1159 Widow| westchnienia i żale.~Jestem jak ty myśliwcem, byłem kiedyś młody,~Znam
1160 Widow| Nuż jaki spółtowarzysz z myśliwej czeladzi~Błądzi jak ja,
1161 Widow| piosenkę! Nie będą się gniewać~Myśliwi, że do domu wracam bez zwierzyny.~
1162 Widow| uciekam od nudy;~Nie rozkosze myśliwskie lubię - ale trudy.~Ze się
1163 Widow| przyjacielu!~Takich jak ty myśliwych nie znalazłbyś wielu.~Oni
1164 Widow| młodzi,~Tęsknota sercu i myślom szkodzi;~W tym sercu dla
1165 IV | Tausend Freuden sind auf ewig nachgeworfen in Grüfte und [du] stehst
1166 IV | tu, malcze, pod kantorek,~Nachyl się i przyłóż uszko;~Tu
1167 IV | A lica jej bardzo blade.~Nachylam się, zajrzę z boku,~I dojrzałem
1168 Widow| I w każdym nowym głosie nadaremnie bada~Tonu, który jej duszy
1169 IV | się gwałtownością)~Pewna nadludzka dziewica... kobiéta,~I jeśli
1170 IV | cenzorem~I przelatując sztuk nadobne kwiaty,~Oczerniał każdą
1171 Widow| O Poraju silnej ręki~I o nadobnej Maryli,~Której on ubóstwiał
1172 IV | wszędzie noc głucha!~PUSTELNIK~Nadstaw tylko lepiej ucha.~(do Dziecięcia)~
1173 IV | nieszczęśliwy bracie!~Lecz może jest nadzieja? są różne sposoby...~Słuchaj,
1174 Upior| praktykami i zbytkiem częstokroć nagannym, pospólstwo więc święci
1175 IV | żyje tylko jak kościotrup nagi,~Który lekarz tajemną sprężyną
1176 Widow| larwa spadła.~To mówiąc, nagłym zamachem~Dobył miecza i
1177 IV | karą,~A dziś, nie wiem, nagrodę czy pokutę znoszę.~Bo kto
1178 Widow| największej śmiem żądać nagrody :~Pobłogosław wnukowi -
1179 Widow| rozłączym, twe służby dziecięce~Nagrodzę, pójdź, mój synu, uklęknij,
1180 II | będzie?~GUŚLARZ~Dalej wy z najcięższym duchem,~Coście do tego padołu~
1181 IV | równie był panem wyboru,~I najcudniejsza postać dziewicza,~Jakiej
1182 IV | Oddałbym ją za ciebie!~Najmniejszych względów nie zyska ode mnie~
1183 IV | wierzyły pradziady?~Ach! najpiękniejsze święto, bo święto pamiątek,~
1184 IV | ozdoba młodzieży,~Na tobie najpiękniejszem zakładał nadzieje;~Czy można
1185 IV | smutniejsza od nich matka,~I najsmutniejszy kochanek.~Patrz, uchodzi
1186 IV | miejscach najszczęśliwszych, w najsmutniejszym stanie!~Gdybyś wziął martwy
1187 IV | To są dla ciemnych duchów najsroższe męczarnie!~Patrzaj, ów motyl,
1188 IV | której przyjaciele nie wiedzą najszczersi.~Bo jednę rękę na cyprysu
1189 IV | przemianie,~Na miejscach najszczęśliwszych, w najsmutniejszym stanie!~
1190 II | jak w kucyją samą,~Pośród najtęższego chłodu,~Stałam z dziecięciem
1191 Widow| wychyliłem do dna,~Jedynej, lecz największej śmiem żądać nagrody :~Pobłogosław
1192 II | jestem pastwą;~A któż mię nakarmić raczy?~Szarpie mię żarłoczne
1193 IV | Litery nie napisać, nie nakazać słówka?~Wszak to lat tyle!...
1194 IV | Patrz, oto ogień służąca nakłada,~Siądź i pogrzej się; tobie
1195 IV | twych oczu ziemskie odpadło nakrycie,~Obaczyłbyś niejedno wkoło
1196 IV | kryształu,~Wszystkie stoły nakryto, wszystkie drzwi przemknięto;~
1197 IV | MIESZKANIE KSIĘDZA - STÓŁ NAKRYTY, TYLKO CO PO WIECZERZY -
1198 Widow| Mróz ciśnie.~Trzeba ogień nałożyć; gdy światło zabłyśnie,~
1199 IV | znowu poznają się swoi,~I namiętność, choć zbytnią, Pan Bóg wam
1200 IV | jeszcze, na środku gościńca,~Napadł, odarł mię całkiem~(z uśmiechem)~
1201 IV | tej strony chmura gruba napędzała lawy,~A z tamtej strony
1202 IV | wpadł do wody,~Litery nie napisać, nie nakazać słówka?~Wszak
1203 II | pacierze,~I jedzenie, i napitek.~CHÓR~Ciemno wszędzie, głucho
1204 II | poddani moi,~Pożywi mię i napoi.~Ach, jak mnie pragnienie
1205 Upior| Pospólstwo rozumie, iż potrawami, napojem i śpiewami przynosi ulgę
1206 IV | Chociaż nigdy nie mogą napotkać się z bliska,~Przecież zawżdy
1207 Widow| wypadła,~Spojrzałem i mignęła naprzeciw zwierciadła~Lekka postać,
1208 Widow| próżnej żałobie,~Wysmukły narcyz kłania się tobie,~Jasną
1209 Widow| Wszędzie siał ciernie i głogi;~Nareszcie po latach wielu,~W licznych
1210 II | skryty w chrustach~Zaraz narobił hałasu~I poszczuł psami
1211 IV | lub zamieszki,~Czy gdzie naród upada, czy kochanek ginie,~
1212 Widow| świata~Nudnej rzeczywistości narodzi się strata.~Cieniów? Nigdyż
1213 IV | to są ludzkiej własności narowy,~Że, co dzień cały w sercu
1214 IV | połóż się, oddaj zabójcze narzędzie,~Pozwól rany opatrzyć -~
1215 Widow| trawy i kwiaty."~Przestań narzekać, niesłuszny w gniewie,~Jak
1216 IV | Był ranek; kiedy dumam, narzekam i jęczę,~Deszcz lał jak
1217 IV | z zapałem kochałeś, tak naśladuj godnie~Myślenia i uczucia
1218 IV | smutne piosenki?~KSIĄDZ~Nasłuchałem się ich w życiu dosyć, Bogu
1219 IV | Tam Niemców potrwożonych następują roty;~Każę wodze ukrócić,
1220 IV | miłości, rozpaczy,~A teraz następuje gadzina przestrogi.~KSIĄDZ~(
1221 IV | przytomniej)~Pewnie cię nastraszyłem o niezwykłej porze,~Do nieznanego
1222 IV | przedporannym mroku~Ktoś nasuwa się, kijem podpierając kroku.~
1223 IV | biegaj do rozumu...~Lecz natura, jak człowiek, ma swe tajemnice,~
1224 IV | o sprężynach rozum was naucza;~Lecz nie widzicie ręki
1225 Widow| jaskinio - na wieki zamknięci,~Nauczmy się więźniami stać się z
1226 IV | mnie zabiłeś! - ty mnie nauczyłeś czytać!~W pięknych księgach
1227 IV | przebijał do ziemi środka,~I nauk ziarno z samego zarodka~
1228 IV | rozkłada książkę)~Oto stosowna nauka.~DZIECI~(czytają)~"Onego
1229 Widow| kroki.~"Znam czarodziejską naukę,~Wiem dzielność tego zwierciadła,~
1230 IV | weszła do wsi, cała wieś nawałem,~Urągając się z jej biedy,~
1231 Widow| że chce ciebie w ludzkiej nawiedzić postaci,~Jeżeli to, coś
1232 Upior| zakłócić.~ ~"Wzrok twój, nawykły do świata i słońca,~Może
1233 IV | słówka nie mówiąc nikomu.~Nazajutrz, gdy dzień dobry przyniosłem
1234 II | nie dla świata!~Myśl moja, nazbyt skrzydlata,~Nigdy na ziemskiej
1235 IV | Przemówię do niej słówko, nazwę po imieniu,~A zły człowiek
1236 Upior| ściele".~DZIADY Jest to nazwisko uroczystości obchodzonej
1237 Widow| moich czasów~Nie słyszałem o nazwisku,~Ni śród wojennych zapasów,~
1238 IV | zamykałem drzwi moich przed nędzą.~PUSTELNIK~Ale stój, stój,
1239 II | padołu~Ciemnoty i zawieruchy,~Nędzy, płaczu i mozołu~Zabłysnęli
1240 IV | wisząc, u słabej kołysał się nici,~Ja i on równie słabo do
1241 Widow| zapłonił?~Wstyd młodemu niczego dotąd nie zastrzelić?~Przyznaj
1242 Widow| połowie~Zostaniem pod czystym niebem.~ ~DZIECIĘ~Wróćmy lepiej
1243 IV | wolna)~Czasem tę iskrę oko niebianki zapali,~Wtenczas trawi się
1244 IV | świętemu był uległy panu,~Niebieską z nim chwałę dzieli;~Albo
1245 II | wietrznym błądzi szlakiem,~W niebieskie nie wzleciał bramy,~Tego
1246 II | roki,~A potem staniesz za niebieskim progiem.~Dziś modlitwa nic
1247 IV | Niedawno odwiedzałem dom nieboszczki matki,~Ledwie go poznać
1248 II | Przypomnijcie tylko sobie!~Ja nieboszczyk pan wasz, dzieci!~Wszak
1249 Upior| bajek, powieści i pieśni o nieboszczykach powracających z prośbami
1250 Upior| owoców i wywołują się dusze nieboszczyków. Godna uwagi, iż zwyczaj
1251 II | pomoże,~Idźże sobie precz, nieboże.~A kto prośby nie posłucha,~
1252 IV | powab we wszystkim, toż samo niechcenie,~Też same w myślach składnie
1253 Upior| obelgę na ustach przytrzyma,~Niechętne lica gwałci do uśmiechu~
1254 IV | świéca~Niż tysiąc lamp w niechętnej palonych żałobie.~Jeśli
1255 IV | słowo mej zguby~I zapaliłaś niecne ogniska,~Którymi łańcuch
1256 II | licha".~Posłuchał hajduk niecnota,~Za włosy wywlekł za wrota!~
1257 IV | schowałem, dotąd wiernie służy!~Nieczuła, lepsza od tych niby czułych
1258 Upior| przeklęty, po co śród parowu~Nieczułej ziemi ogień życia wzniecasz?~
1259 II | piekle na dnie,~Niż z duchami nieczystemi~Błąkać się wiecznie po ziemi,~
1260 Upior| kaplicach lub pustych domach niedaleko cmentarza. Zastawia się
1261 Widow| wstaje od stołu)~Świeco niedobra! właśnie pora była zgasnąć!~
1262 IV | minie na ziemi: szczęście i niedole.~GUSTAW~Ileż znowu pamiątek
1263 IV | wszędzie tożsamość łączy niedościgła,~Bóg osnuł przyszłe węzły,~(
1264 Widow| Odyńca bez trwogi?~Kto kudły niedźwiedzie~Podesłał pod nogi?~Czyj
1265 Widow| niebie szuka oczyma.~Dla niego na mszę daj, młoda wdowo,~
1266 IV | tylko słowa powiedziałem do niéj.~(z żalem)~Księże, dwa tylko
1267 Widow| Jeszcze ich spotka na świecie~Niejedna chwilka wesoła.~Ale kto
1268 IV | odpadło nakrycie,~Obaczyłbyś niejedno wkoło siebie życie,~Umarłą
1269 Upior| większej części wiernie, a niekiedy dosłownie z gminnej poezji
1270 IV | proga!~Gdy nas razem wyroki nielitośne pędzą,~Dobry Księże, i jego
1271 IV | świecą się księżyce,~Tam Niemców potrwożonych następują roty;~
1272 Widow| wiodąc w pole,~Po dawnemu Niemcy łamie,~Tratuje stepy mogole?~"
1273 II | Niech poigram chwilkę z niemi.~Bo słuchajcie i zważcie
1274 Widow| nigdzie w tym kraju,~Od Niemna po Dniepru krańce,~Nie słyszałem
1275 IV | na łące.~(śpiewa)~Tam u Niemnowej odnogi,~Tam u zielonej rozłogi,~
1276 Widow| Zrazu jak ty, mój synu, z niemowlęcą trwogą,~Potem jak chłopiec
1277 Widow| Jak po umarłej pieśniach niemowlęce echo,~Tuła się i głos matki
1278 IV | Księże! a to są czary? sztuka niepojęta!~(na stronie)~Musi posiadać
1279 Widow| znaczyć.~STRZELEC~Jeżeliś niepojętny, będę się tłumaczyć.~Jeżeli
1280 IV | Pustelnik upuszcza wodę i patrzy nieporuszony poważnie i ponuro)~Oto dziesiąta
1281 II | Nie dla modłów i biesiady,~Niepotrzebna msza ofiarna;~Nie o pączki,
1282 IV | kto? o nie... nie powiem!~Nieprawdaż, dzieci? straszniejsza daleko,~
1283 IV | przyczyną mej zguby~I zwabi nieprzyjaciela.~Iluż to braci moich złe
1284 IV | KSIĄDZ~Skąd przychodzisz tak nierano?~Kto jesteś? jakie twe miano?~
1285 IV | twojej przestrogi.~Im więc nieś ulgę prośbą i mszalną ofiarą;~
1286 Widow| kwiaty."~Przestań narzekać, niesłuszny w gniewie,~Jak było dawniej,
1287 Widow| źródłem nauki!~(po pauzie, z niesmakiem)~Po co czytam? Już koniec
1288 IV | przy altanie,~Ujrzałem ją niespodzianie!~Suknią między ciemnymi
1289 IV | Ewangeliją?~PUSTELNIK~A znasz ty nieszczęście?~(chowa sztylet)~Ale dobrze!
1290 IV | kobietę za młodu,~Tak jak ja nieszczęśliwą, z takiego powodu!~Miała
1291 II | słodyczy na ziemi~Jesteśmy nieszczęśliwemi.~Ach, ja w mojem życiu całem~
1292 IV | człowieka?~PUSTELNIK~Przed nieszczęśliwym, ach, wszystko ucieka,~Jakby
1293 IV | przez noc całą, wzdychasz nieustannie~I litaniją mówisz o Najświętszej
1294 IV | PUSTELNIK~(z roztargnieniem i nieuwagą)~Dobrze.~KSIĄDZ~Chodźcie,
1295 Widow| łonie;~Kto poznał swój błąd niewcześnie,~O gorszej myśli poprawie,~
1296 IV | ślubne toasty...~Ha! wyrodku niewiasty!~Śmiertelne ścisnę wkoło
1297 IV | własny zdradza,~Pod pałac niewidoma ciągnęła mię władza.~Tysiąc
1298 Widow| dążące w niebiosa,~Lekkie i niewidome, lecz kiedy się zlecą,-~
1299 IV | pisklę!... precz, wrzasku niewieści!~Będęż, jak dziecko szczęścia,
1300 IV | jakież moje grzechy?~Czyliż niewinna miłość wiecznej godna męki?~
1301 Widow| albo leków~I trucizn - my niewinni młodzi czarodzieje~Szukajmy
1302 IV | Została przy mnie jedna niewinności szata!~KSIĄDZ~(który ciągle
1303 Widow| Słowo nawet częstokroć, niewyraźnie, głucho,~Jak przelot nocnej
1304 IV | Jako? tego kija?~PUSTELNIK~Niezgrabny, jak mówiłem, wychowany
1305 Widow| coś przyrzekł, zachowasz niezłomnie...~GUSTAW~Przebóg! co to
1306 IV | powiem czyje!~Jakiś głos nieznajomy wykrzyknął: "Niech żyje!"~"
1307 Widow| udzielić.~GUSTAW~Dzięki - od nieznajomych nie żądam pomocy,~Nie zabieram
1308 II | wiem, co się ze mną dzieje,~Nieznajomym ogniem pałam;~Choć sobie
1309 IV | nastraszyłem o niezwykłej porze,~Do nieznanego miejsca, w dziwacznym ubiorze?~
1310 IV | Goniąc i błądząc, w błędach nieznużony goniec;~Wreszcie, na próżno
1311 IV | Pewnie cię nastraszyłem o niezwykłej porze,~Do nieznanego miejsca,
1312 Widow| narodzi się strata.~Cieniów? Nigdyż nie było między ziemską
1313 IV | odebrać~Żywy, o nic przed nikim nie umiałem żebrać,~Żebrać
1314 Widow| uwieńczy~Choćby marnym, nikłym ciałem;~Okryj się choć rąbkiem
1315 IV | progu jęczy wdowa i sierota~Nikogo nie obdarzył chlebem ni
1316 Widow| szeleszczą na łące~Jakoby nimfy jakiejś stopki latające;~
1317 IV | litości istoty,~A między nimi twoi przyjaciele, ucznie,~
1318 Upior| zmysłowie przedstawiane. ~Poema niniejsze przedstawi obrazy w podobnym
1319 IV | zaroślach, gdzie mnie oczy niosą.~Noc była najpiękniejsza!
1320 Widow| WCHODZI CHÓR WIEŚNIAKÓW NIOSĄCYCH JEDZENIA I NAPOJE; STARZEC
1321 IV | wściekłą ironią)~Błyskotkę niosę dla jasnych panów!~Ot, tym
1322 IV | do Pustelnika)~Jednak do nitki przemoczony wszystek,~Zbladłeś,
1323 Upior| niedzielę czwartą,~Wraca się nocą opadły na sile,~Z piersią
1324 IV | Vergangenheit auf!... Bist du noch nicht traurig genug?~Jean
1325 II | srodze,~Nie mogłam znaleźć noclegu;~Zmarzłam z dziecięciem
1326 Widow| niewyraźnie, głucho,~Jak przelot nocnej muszki pogłaska mi ucho!...~
1327 Upior| święta, miejsca samotne, czas nocny, obrzędy fantastyczne przemawiały
1328 IV | szczątek!~Więc już jej moich nosić nie wolno pamiątek!...~Wychodziłem
1329 II | straszne rzeczy.~Po kim ty nosisz żałobę?~Wszak mąż i rodzina
1330 Widow| kiedy się zlecą,-~Spłoną i nową iskrę pośród gwiazd rozświecą.~ ~*~
1331 Widow| Którego rysów szuka w każdej nowej twarzy,~I w każdym nowym
1332 IV | łzy wylałem ostatnie,~A nowych długów nie chcę zaciągać
1333 Widow| małżonek grucha ku tobie,~Nóżki z ostrogą, szyję mu wieńczy!~
1334 Widow| dzieci,~Idą starce, płaczą, nucą,~Lecz znowu słońce zaświeci,~
1335 Widow| żałoby~Raz zanucił, wiecznie nuci;~Kto młody odwiedza groby,~
1336 Widow| wolnym krokiem;~Wszak nie nucim po kolędzie,~Nucimy piosnkę
1337 Widow| Wszak nie nucim po kolędzie,~Nucimy piosnkę żałoby;~Nie do dworu
1338 Widow| licznych troskach, w ciężkich nudach,~Zapomniał o drogi celu,~
1339 IV | cierpiąc rzeczy ziemskich nudnego obrotu,~Gardzący istotami
1340 Widow| cieniów zmyślonego świata~Nudnej rzeczywistości narodzi się
1341 IV | śpiewa)~A odjechać od niej nudno,~A przyjechać do niej trudno!***~
1342 Widow| słowa!~Co dzień z pamiątką nudnych postaci i zdarzeń~Wracam
1343 Widow| zabawy ścigam - uciekam od nudy;~Nie rozkosze myśliwskie
1344 Widow| gdy światło zabłyśnie,~Nuż jaki spółtowarzysz z myśliwej
1345 Widow| MŁODZIEŃCÓW~(do Dziewczyny, ob. "Romantyczność")~Nie łam
1346 IV | chytrych żądeł strażą!~Ani obaczyć nie wolno bezkarnie.~Pożegnać,
1347 IV | ziemskie odpadło nakrycie,~Obaczyłbyś niejedno wkoło siebie życie,~
1348 IV | Tu po raz pierwszy boskie obaczyłem lice,~Tu mnie pierwszej
1349 Widow| ochoty, większej trochę mocy.~Obadwa polujemy, chociaż ty w poranki~
1350 IV | dzień,~Daj pokój próżnej obawie;~Stało się - osądzano -
1351 IV | I gdybyś z tym kamieniem obchodził po świecie,~A potem, do
1352 II | niech się tu zbierze!~Oto obchodzimy Dziady!~Zstępujcie w święty
1353 IV | cóż zniosłeś dotychczas obchodzone Dziady?~KSIĄDZ~Ta uroczystość
1354 Upior| to nazwisko uroczystości obchodzonej dotąd między pospólstwem
1355 IV | Muzyka, śpiewy - jakieś obchodzono święto!~Toast!... słyszałem
1356 IV | bije,~Gradem lecą turbany i obcięte szyje,~Janczarów zgraja
1357 IV | wdowa i sierota~Nikogo nie obdarzył chlebem ni szelągiem.~Za
1358 Widow| weselić~W przeczuciu, a obecnym chwil lubych użyciem~Łącząc
1359 Upior| darować mi grzechu,~Ledwie obelgę na ustach przytrzyma,~Niechętne
1360 IV | wielkiego zegaru,~Który obiega popędem ciężaru?~(z uśmiechem)~
1361 Widow| słowa:~Może w twych błędnych obiegach~Byłeś, rycerzu z Twardowa,~
1362 IV | są jej przysięgi, jakie obietnice?~Miałemże od niej choć przez
1363 IV | co ze mnie strzela~I cały objaśnia krzaczek.~Zrazu szukałem
1364 IV | potrzeba,~Aż ją Bóg w swoje objęcie powoła;~Natenczas śladem
1365 II | przeskoczyłem tarasu,~Dopędziła mię obława;~Przed panem toczy się sprawa,~
1366 Widow| Goniąc muzę, wyszedłem z obławy. - Mróz ciśnie.~Trzeba ogień
1367 Widow| widocznych kształtów nie obleka;~I czuję promień oczu i
1368 IV | blada na pościeli,~Jak na obłoczkach mglisty poranek!~Z płaczem
1369 II | lekkim rzutem obręcza~Po obłokach zbiega tęcza,~By z jeziora
1370 Widow| lasu nie zwykli spoglądać w obłoki, ~Ogarami na piękne polować
1371 Widow| odlaneż tylko z pięknych słów obłoku?~Nie mogę przyrodzenia tą
1372 II | jutrzenki światełka,~A na oboim ramieniu~Jak u motylków
1373 IV | surowo)~A ty sercem oziębłym, obojętną twarzą,~Wyrzekłaś słowo
1374 IV | GUSTAW~Jak trup samotny, obok weselnego tłumu,~Leżałem
1375 Upior| ścigać myśli po przeszłych obrazach~Błądzące jako pasożytne
1376 Upior| Ktoś inny myślał, że obrażam ciebie,~Uwłaczam jego rodawitej
1377 IV | ją na martwym ubóstwiam obrazku,~Że nie śmiem licem skazić
1378 Upior| Poema niniejsze przedstawi obrazy w podobnym duchu, śpiewy
1379 II | postać?~Jak lekkim rzutem obręcza~Po obłokach zbiega tęcza,~
1380 IV | PUSTELNIK~Jak to? gdzie się obrócę, wszyscy płaczą żony!~Lecz
1381 IV | rzeczy ziemskich nudnego obrotu,~Gardzący istotami powszedniej
1382 IV | pieczarach,~Pełen guślarstwa obrzęd świętokradzki,~Pospólstwo
1383 Upior| podobnym duchu, śpiewy zaś obrzędowe; gusła i inkantacje są po
1384 IV | zawżdy po jednym biegają obwodzie,~Łańcuchem od jednego skreślone
1385 IV | skleja,~W jakieś tworzydło ocali,~I znowu pierzchnie.~Jeden
1386 IV | Może ten zapał gwałtowny ochłonie.~PUSTELNIK~(bierze i myje,
1387 II | duszy!~Hulając w pjanej ochocie,~Przewalając się po złocie,~
1388 IV | motyla)~Ten migający wkoło oćmy rój skrzydlaty~Za życia
1389 Widow| niewiasto młoda;~Nie płacz, i oczek, i dłoni szkoda.~Te oczki
1390 IV | przelatując sztuk nadobne kwiaty,~Oczerniał każdą piękność, którą tylko
1391 Widow| oczek, i dłoni szkoda.~Te oczki innym źrenicom błysną,~Te
1392 IV | szalony! czy można?~Odbierzcie mu żelazo, rozdejmijcie
1393 IV | śmierci,~Nim słuszną karę odbierze w piekle,~Słyszycie, jak
1394 II | strąków grochy,~Od skóry mojej odbito!~Nie znałeś litości, panie!~
1395 IV | Błyszczy jak księżyc w wodzie odbity:~Nie mogę dostać, lecz błyszczy
1396 IV | towarzysza,~Zawżdy z nim razem odbywamy drogę!~(ogląda się)~Ach,
1397 IV | bierze książki)~Weź księgę i odczytaj dzieje zeszłych wieków:~
1398 IV | sadzić)~Usiądź, połóż się, oddaj zabójcze narzędzie,~Pozwól
1399 II | wstążkę pasterce,~Antoś oddał swoje serce;~Lecz i z Józia,
1400 IV | Gdyby królestwo w niebie,~Oddałbym ją za ciebie!~Najmniejszych
1401 IV | mój w te bramy;~Po krótkim oddaleniu gdym wracał do mamy,~Już
1402 II | przybliżam, zaraz wiatr oddali,~Pędzi w górę, w dół, z
1403 IV | boskiej tylko myślisz chwale,~Oddany twego tylko powinnościom
1404 IV | zapala się wieku.~Czasem ją oddech Minerwy roznieci,~Wtenczas
1405 II | strzeli,~Pędźcie go z lekkim oddechem.~O tak, o tak, daléj, daléj,~
1406 IV | tonie, i wkrótce przetnie mi oddechy!~Wiele cierpię! ach! bo
1407 IV | Jej tylko myślą myśli, jej oddycha tchnieniem,~Ten i po śmierci
1408 IV | siedzeniem,~Ona wczora tym samym oddychała tchnieniem!~Słucham, oglądam
1409 IV | Najmniejszych względów nie zyska ode mnie~Gdyby za tyle piękności
1410 IV | Lecz reszty dumy nie mogą odebrać~Żywy, o nic przed nikim
1411 IV | z żalem)~Ach, odarł mię, odebrał wszystkie skarby świata;~
1412 II | która łaknie.~GUŚLARZ~Czas odemknąć drzwi kaplicy.~Zapalcie
1413 II | mówisz i słowa?~Spojrzyj, odezwij się przecię!~Czyś ty martwa,
1414 IV | jedno pomylśliło, już drugie odgadło.~Całą istnością połączeni
1415 IV | wesele.~PUSTELNIK~(śpiewa)~A odjechać od niej nudno,~A przyjechać
1416 IV | czarodziejski pędzla wynalazek~Odkradzione jej wdzięki przeniosłem
1417 II | Oto przed móją źrzenicą~Odkryto przyszłe wyroki:~Jeszcze
1418 IV | nie jesteś zbrodniarzem, odkrywam dowody;~I że piękność, za
1419 IV | Teraz, kiedy złych ludzi odłącza nas ręka,~Rozciąga się ten
1420 IV | blada,~Drobniuchne źdźbła odłamki~Które lada motyl spasa,~
1421 Widow| poetów wyroku,~Kształty odlaneż tylko z pięknych słów obłoku?~
1422 IV | Przez teraźniejszość w złote odleciałem wieki,~Bujałem po zmyślonym
1423 IV | bezkarnie,~Idę, zadrżyjcie, odmieńce!~(dobywa sztylet i ze wściekłą
1424 IV | śpiewa)~Tam u Niemnowej odnogi,~Tam u zielonej rozłogi,~
1425 IV | groch ten całkiem od ściany odpada,~Ja sobie spokojnie drzémię.~
1426 IV | Gdyby z twych oczu ziemskie odpadło nakrycie,~Obaczyłbyś niejedno
1427 IV | łezki,~Za którą znowu Ojciec odpłaci niebieski.~Ale ja, przebłądziwszy
1428 Widow| dnia, ach, jakżem daleko odpłynął!~Wszystkiem znajome lądy
1429 Upior| Mówiłem gwałtem, a gdy odpowiadał,~Udałem, że nie rozumiem.~ ~"
1430 Widow| słyszał, nikomu nic nie odpowiedział.~Zapytałeś na koniec, po
1431 IV | Pamiętam, że z dziatkami odprawiałeś modły,~Któreś za dusze zmarłe
1432 IV | rękę)~O zbrodnio! Boże, odpuść... Gustawie! Gustawie!~GUSTAW~
1433 II | marna~Stanie za wszystkie odpusty.~Bo słuchajcie i zważcie
1434 IV | Bądź zdrów!"... Gałązkę odrywa, podaje...~"Oto jest, rzekła:
1435 IV | Złodziej rąbał podłogę i odrywał cegły,~Schwyciłem, zgniotłem, -
1436 IV | listek)~ostatni przeszłości odrzuciła szczątek!~Więc już jej moich
1437 IV | kiedy co się stało i już nie odstanie,~Potrzeba w tym uznawać
1438 IV | niebieski, jako słońce w maju,~Odstrzelone od modrych wód lica.~~Pocałunek
1439 Upior| Na dzień zaduszny mogiłę odwali~I dąży pomiędzy ludzi.~ ~
1440 IV | Kędy nasz żywot ścisłe odważają szale,~Tam większym jest
1441 Widow| Jak rycerz krwi chciwy,~Odważnie, zdradziecko~Bój zaczął
1442 Widow| wiecznie nuci;~Kto młody odwiedza groby,~Już z nich na świat
1443 IV | bezpłatnie.~(po pauzie)~Niedawno odwiedzałem dom nieboszczki matki,~Ledwie
1444 IV | wieczór lub przede dniem,~By odwiedzić Homera, rozmówić się z Tassem~
1445 Widow| ciekawości świata~Własnymi odwiedzisz kroki.~"Znam czarodziejską
1446 Upior| musiałem jak zbrodzień~Odwracać oczy; słyszałem twe słowa,~
1447 Widow| Kto w puszczy dojedzie~Odyńca bez trwogi?~Kto kudły niedźwiedzie~
1448 IV | szukałem tej zbroi,~Którą bym odział serce, miękkie z przyrodzenia,~
1449 IV | połyskała rosą.~Doliny mgła odziewa jakby morze śniegu,~Z tej
1450 IV | tak się zgubić? w jakiejże odzieży?~GUSTAW~(z gniewem)~Starcze!
1451 II | and Earth,~Than are dreamt of in your philosophy.~Shakespeare~
1452 II | w usta;~Lecz i prośbę, i ofiarę~Wyśmiała dziewczyna pusta.~
1453 II | biesiady,~Niepotrzebna msza ofiarna;~Nie o pączki, mleczka,
1454 IV | Któreś za dusze zmarłe ofiarował Bogu.~KSIĄDZ~(chwyta krucyfiks)~
1455 IV | cierpią katusze.~Za nich ofiarujmy Bogu.~(rozkłada książkę)~
1456 Widow| zwykli spoglądać w obłoki, ~Ogarami na piękne polować widoki;~
1457 Widow| dusza, co ledwie czucia swe ogarnia,~W której rozkosze truje
1458 II | męczarnie.~Kędy noc ziemię ogarnie,~Tam idę szukając nocy;~
1459 IV | tak, już się zatarły!~Już ogarniony wieczności otchłanią~Doczesnym
1460 Widow| dolin, i lasów,~Śród pienia ogarów~I trąby hałasów:~Na koniu,
1461 IV | rozmówić się z Tassem~Albo oglądać Jana zwycięstwo pod Wiedniem.~
1462 IV | jegomościa.~(odchodzi)~DZIECKO~(oglądając)~Czemu waspan tak jesteś
1463 IV | oddychała tchnieniem!~Słucham, oglądam wkoło, próżno wzrok się
1464 II | widzisz powabnego?~CHÓR~Czegoż oglądasz się? czego?~Co w nim widzisz
1465 IV | ciągnęła mię władza.~Tysiąc ogniów północne rozpędza ciemnoty,~
1466 II | Przez żywioł wasz, przez ognisko!~CHÓR~Mówcie, komu czego
1467 Upior| pamiątkę dziadów, czyli w ogólności zmarłych przodków. Uroczystość
1468 II | Otrząsnąłem jabłek kilka.~Lecz ogrodnik skryty w chrustach~Zaraz
1469 IV | o swym proszku, zważ na ogrom świata~Ta myśl wielka pomniejsze
1470 Widow| każdy] błądzący śród istot ogromu,~Padnie w końcu na serce
1471 IV | okiem słońca~Ludzkości całe ogromy~Przeniknij z końca do końca!~
1472 IV | w niebie!~Lecz kiedy!... oh, czujecie, wy, coście kochali!~
1473 II | ofiara,~Czas przypomnieć ojców dzieje.~Stójcie...~CHÓR~
1474 Widow| powróci.~Niech więc dzieci i ojcowie~Idą w kościół z prośbą,
1475 Widow| powszechnej ciał i dusz ojczyźnie,~Wszystkie stworzenia mają
1476 IV | po świecie,~A potem, do Ojczyzny wróciwszy z daleka,~Ten
1477 IV | w obrazek,~Przyjaciołom okazać chciałem cud obrazu.~Lecz
1478 Upior| raczył,~Kiedym mu uśmiech okazał.~ ~"Tegoż dziś doznam, jeśli
1479 IV | Kąpielą była rzeczka u okien ciekąca,~Po błoniach z studentami
1480 II | się iskrzyska.~WIDMO~(zza okna)~Dzieci! nie znacie mnie,
1481 II | kto z was łaknie?~GŁOS~(za oknem)~Hej, kruki, sowy, orlice!~
1482 II | jakaż potwora!~Widzicie w oknie upiora?~Jak kość na polu
1483 Widow| KSIĄG MNÓSTWO, FORTEPIANO, OKNO Z LEWEJ STRONY W POLE; NA
1484 IV | dotąd jeszcze wszystkie okolice:~Tu po raz pierwszy boskie
1485 IV | Różne paciorki, wstążek okrajce?~Cha cha cha cha!~Dalibóg,
1486 Widow| naszej barwy, ciesz się z okrasy,~A z nas dawniejsze wspominaj
1487 Widow| Choćby marnym, nikłym ciałem;~Okryj się choć rąbkiem tęczy~Lub
1488 IV | stoku,~Nim je stworzył i okrył cielesną żałobą,~Wprzódy
1489 IV | zagniewane poglądać niebiosa,~Okryłem mój grobowiec cieniem tych
1490 Widow| zwierciadłem~Stoi młodzieniec okuty.~Stoi, a z ludzkiej postaci,~
1491 IV | jej rozwiało te kształty olbrzymie!~Został się lekki cienik,
1492 II | śpiewa wesoła.~La la la la.~Oleś za gołąbków parę~Chciał
1493 Widow| Tratuje stepy mogole?~"Olgierd? Ach, już przeminęło~Dwieście
1494 Widow| nim powiedzieć.~"Czy dotąd Olgierda ramię,~Naszą Litwę wiodąc
1495 Widow| mi, słońca niech źrenica~Olsnie marz[ąc] twoje lica;~Piej,
1496 Widow| postaci,~Mocą czarownych omamień,~Coraz jakąś cząstkę traci~
1497 IV | co to jest?~GUSTAW~Czary, omamienie, sztuki.~KSIĄDZ~Ach! włosy
1498 Widow| Wszystkiem znajome lądy i wyspy ominął,~Wszystkie dziedziczne skarby
1499 IV | nauka.~DZIECI~(czytają)~"Onego czasu...~KSIĄDZ~Kto tam?
1500 Upior| czwartą,~Wraca się nocą opadły na sile,~Z piersią skrwawioną,