bold = Main text
     Part                                          grey = Comment text

1501 IV   |            który tu wiąże, nad ziemlią opadnie!"~~Ty wiesz o wszystkim,
1502 IV   |              słabo do świata przybici!~Oparłem się o drzewo, wtem na końcu
1503 IV   |                tylko położył na łonie,~Opasała mię wkoło na kształt włosiennicy;~
1504 IV   |        zabójcze narzędzie,~Pozwól rany opatrzyć -~GUSTAW~Daję tobie słowo,~
1505 IV   |         podsłuchano.~Ranek był... wraz opiszę. Pamiętam dziś jeszcze,~
1506 IV   |               będzie ślepą, martwą jak opoka,~Na wskróś okiem przebiję!~
1507 Widow|            strata,~Gdy cię wyrwę z tej opoki;~Wszystkie ciekawości świata~
1508 IV   |               z większym pomieszaniem)~Opowiedział na rynku, przed dziećmi,
1509 IV   |               mszalną ofiarą;~Dla mnie oprócz wspomnienia nic więcej nie
1510 II   |             Duszo przeklęta czy błoga,~Opuszczaj święte obrzędy!~Oto roztwarta
1511 II   |               oknem)~Hej, kruki, sowy, orlice!~O wy przeklęte żarłoki!~
1512 IV   |               rozgłaszane żale,~Płatny orszak i kirem powleczone cugi.~
1513 IV   |                jeśli ty Getego znasz w oryginale,~Gdyby przy tym jej głosek
1514 IV   |               i tortury!~One zwichnęły osadę mych skrzydeł~I wyłamały
1515 IV   |            próżnej obawie;~Stało się - osądzano - tylko dla nauki~Scenę
1516 IV   |               Starcze! a gdy ja zacznę oskarżać nawzajem,~Przeklinać twe
1517 IV   |           zwierciadłem;~Wściekłość mię oślepiła, poparłem ramiona,~Chciałem
1518 IV   |                    Przebóg! tak ciebie oślepiło złoto!~I honorów świecąca
1519 IV   |       tożsamość łączy niedościgła,~Bóg osnuł przyszłe węzły,~(z żalem
1520 IV   |              moją wzgardzoną przemawia osobą?~Gdzie wielkie cnoty? świetne
1521 II   |         człowieczy!~Pasterko! znasz tę osobę?~W tym są jakieś straszne
1522 II   |             razem,~Wszystkie i każdą z osobna,~Ostatnim wołam rozkazem!~
1523 IV   |             płaczem darni:~Sprzeczność ostatnich w świecie pieszczot i męczarni!~
1524 II   |            Wszystkie i każdą z osobna,~Ostatnim wołam rozkazem!~Dla was
1525 Widow|               grucha ku tobie,~Nóżki z ostrogą, szyję mu wieńczy!~Wstążka
1526 IV   |              teraz nie mogę być równie ostrożny.~Nie mam domu; gdzie przyjdę,
1527 IV   |               kosztowne bronie~Których ostrze przenika i aż w duszy tonie;~
1528 IV   |      Dziedziniec mech zarasta, piołun, ostu zioła,~Jak na smętarzu w
1529 IV   |            życia gasił każdy promyczek oświaty,~Za to po strasznym sądzie
1530 IV   |              rozkazuje i nadaje władzę~Oświecać lud, wytępiać reszty zabobonu.~
1531 Widow|            guślarzy!~Mrok tajemnic nas otacza,~Pieśń i wiara przewodniczy;~
1532 Widow|              aż w końcu,~Kiedy wpadł w otchłań ciemnoty;~Kto żalem pragnął
1533 IV   |               Już ogarniony wieczności otchłanią~Doczesnym pogardzam szałem...~(
1534 IV   |                 Żałobne grono łoża nie otoczy,~Nikt nie pójdzie za trumną
1535 Widow|           czarodzieje~Szukajmy ich, by otruć własne swe nadzieje.~A jeżeli
1536 II   |               nic nie miałem w ustach,~Otrząsnąłem jabłek kilka.~Lecz ogrodnik
1537 Upior|          lodowata,~Usta i oczy stanęły otworem,~Na świecie znowu, ale nie
1538 IV   |         najsroższe męczarnie!~Patrzaj, ów motyl, strojny barwionymi
1539 IV   |          wyjęta,~Przy owym pożegnaniu, owego wieczora.~(z ironią)~Właśnie,
1540 IV   |                Biega i gada ani to, ni owo.~Jakie dziwaczne ubiory!~
1541 Upior|             rozmaitego jadła, trunków, owoców i wywołują się dusze nieboszczyków.
1542 II   |              cząbry i ślazy,~Ni z nich owocu, ni kwiatu.~Ani się ukarmi
1543 IV   |             jak z ust jej wyjęta,~Przy owym pożegnaniu, owego wieczora.~(
1544 IV   |              Ty niegdyś w mojej szkole ozdoba młodzieży,~Na tobie najpiękniejszem
1545 IV   |         jaszczurki spasły!~Kląłem więc ozdobę własną,~Która na mnie śmierć
1546 IV   |            śluby.~(surowo)~A ty sercem oziębłym, obojętną twarzą,~Wyrzekłaś
1547 IV   |              pokutę mieli za swe winy,~Oznajmiłem, wieczności przestąpiwszy
1548 IV   |              słodkość zatrutym wysysał ozorem~Albo przebijał do ziemi
1549 Widow|                hej! wszelki duch żywy!~Ozwij się, bracie, kto jesteś?~
1550 IV   |              krzyż złożę,~Ona umarła i ożyć nie może!...~(po pauzie
1551 Widow|               łące~Podają sobie dłonie pachnące,~Pieszy robotnik kosi dąbrowę,~
1552 IV   |               na sznurku blacha?~Różne paciorki, wstążek okrajce?~Cha cha
1553 IV   |               kona, wbił do rękojeści,~Padł ofiarą szaleństwa!~GUSTAW~(
1554 IV   |               rozsadzić... i bez duszy padłem...~(po pauzie)~Myślałem,
1555 Widow|            błądzący śród istot ogromu,~Padnie w końcu na serce bliźniego
1556 IV   |          Małegom tylko ujrzał nad sobą pająka,~Z listka wisząc, u słabej
1557 IV   |                mię własny zdradza,~Pod pałac niewidoma ciągnęła mię władza.~
1558 IV   |               własnym domu!~(śpiewa)~Z pałaców sterczących dumnie~Znijdź,
1559 II   |             dzieje,~Nieznajomym ogniem pałam;~Choć sobie igram do woli,~
1560 IV   |                 Poprzysięgnę, uklęknę, palce na krzyż złożę,~Ona umarła
1561 IV   |             się, wykrzyka,~Podrzyźnia, palcem wytyka:~Ja się raz tylko,
1562 II   |             jeszcze poświęcę...~Próżno palę, próżno święcę,~Nie znika
1563 IV   |             miejscach toż samo uczucie paliło.~Wszystko było jak dawniej -
1564 IV   |               tysiąc lamp w niechętnej palonych żałobie.~Jeśli przyniesie
1565 IV   |              nas podsłuchał i wszystko pamięta~(do Księdza)~Wszak ja od
1566 IV   |            Potrzeba w tym uznawać wolą Pana Boga.~GUSTAW~(z żalem)~O
1567 IV   |               pustką, upada i gnije,~O paniczu nie słychać, pewnie już
1568 II   |             kruki i puchacze,~Niegdyś, panku, sługi twoje.~Któreś ty
1569 IV   |         litaniją mówisz o Najświętszej Pannie".~Zrozumiałem i na noc zamknąłem
1570 IV   |             PRZED OBRAZEM NAJŚWIĘTSZEJ PANNY MARYI-NA ŚCIANIE ZEGAR BIJĄCY~ ~
1571 Widow|               guślarz woła;~Żywi są na pańskiej roli,~Cmentarz pod władzą
1572 IV   |             żyjąc, świętemu był uległy panu,~Niebieską z nim chwałę
1573 II   |                la la.~Oleś za gołąbków parę~Chciał raz pocałować w usta;~
1574 Upior|            Duchu przeklęty, po co śród parowu~Nieczułej ziemi ogień życia
1575 II   |     Najpiękniejsza z tego sioła,~Zosia pasając baranki~Skacze i śpiewa
1576 II   |               rada:~Często, kiedy sama pasę,~Do tych pasterzy goniłam
1577 Upior|      przeszłych obrazach~Błądzące jako pasożytne ziele,~Które śród gmachu
1578 II   |                przeklęta dusza.~Weźcie pasterkę pod ręce,~Wyprowadźcie za
1579 IV   |              na niebo.~Inny jest wzrok pasterza, kachanka, poety.~Ach! ja
1580 II   |               kiedy sama pasę,~Do tych pasterzy goniłam stada,~Którzy mą
1581 IV   |            przez większe zbrodnie,~I z pastuszego kija robi berło światu~Albo
1582 II   |                Wiecznych głodów jestem pastwą;~A któż mię nakarmić raczy?~
1583 IV   |             zegar zaczyna bić)~GUSTAW~(pasując się ze śmiercią, patrzy
1584 IV   |              Jak wilk lub jak astronom patrzają na niebo.~Inny jest wzrok
1585 II   |           usiadłaś na grobie?~Dziatki! patrzajcie, dla Boga!~Wszak to zapada
1586 IV   |            szata!~KSIĄDZ~(który ciągle patrzał na świecę, do Pustelnika)~
1587 IV   |             Czy rzucam się na piasek i patrzę w głąb ziemną;~Błyszczy
1588 IV   |             był wałem.~Tam ona wyszła, patrzeć na igraszkę dzieci,~Tam,
1589 Widow|                po trudach;~Kto z ziemi patrzył ku słońcu,~Marzył nieba
1590 Upior|             doznał za życia.~ ~"Kiedyś patrzyła, musiałem jak zbrodzień~
1591 IV   |              nicht traurig genug?~Jean Paul~ ~KSIĄDZ~Dzieci, wstawajmy
1592 IV   |         Doczesnym pogardzam szałem...~(pauza)~Ach, wzdycham! czegoż wzdycham?
1593 IV   |          Których ty wyobraźnią w górne pchnąłeś loty,~Których wrodzony ogień
1594 IV   |                razem wyroki nielitośne pędzą,~Dobry Księże, i jego przyjmij
1595 IV   |             życie,~Umarłą bryłę świata pędzące do ruchu.~(do Dzieci, które
1596 II   |           Skoro płomyk w górę strzeli,~Pędźcie go z lekkim oddechem.~O
1597 II   |                uciekając od słońca~Tak pędzę żywot tułaczy,~A nie znajdę
1598 IV   |              Kiedy przez czarodziejski pędzla wynalazek~Odkradzione jej
1599 II   |               na kłódki;~Weźcie smolny pęk łuczywa,~Stawcie w środku
1600 IV   |              drugi, mniejszy, czarny i pękaty,~Był książek głupim cenzorem~
1601 Widow|               śmiało,~Gdzie tak mnogie pękły miecze,~Tylu wolność postradało.~"
1602 II   |               do sochy,~Zbito dziesięć pęków łozy.~Każdą kość, jak z
1603 IV   |                 przez nią, za nią!~Jej pełne dotąd jeszcze wszystkie
1604 Upior|               Usypia znowu w mogile.~ ~Pełno jest wieści o nocnym człgwieku,~
1605 IV   |           pewny robaczek maleńki~Który pełzał tuż przy głowie,~Świętojański
1606 IV   |       światełka,~Jak na gałązkach wody perełka,~Kiedy ją wicher skrysztali.~
1607 Widow|                A jeśli nic nie gonisz, pewno rad byś gonił?~Ej, czy cię
1608 IV   |          PUSTELNIK~(poważnie)~Kto? oto pewny robaczek maleńki~Który pełzał
1609 II   |             Than are dreamt of in your philosophy.~Shakespeare~Są dziwy w
1610 IV   |             tylko na falach wyobraźnej pianki~Wydęło tchnienie zapału,~
1611 IV   |          kiedyś jak dziecko igrał przy piastunie,~Dziś dla starca zmarłego
1612 Widow|                zbyt gorzki dałeś mi do picia,~Jeśli względów twojego
1613 IV   |                Jak tu zimno!~(idzie do pieca)~Gdzież jestem?~KSIĄDZ~W
1614 Widow|           zwierzęta różne~Skrzydlate i piechotne, czworo- i dwunożne.~A jeśli
1615 II   |          wszczepiona drewnie,~Gdy ją w piecu gryzą żary,~I piszczy, i
1616 IV   |       cerkwiach, pustkach lub ziemnych pieczarach,~Pełen guślarstwa obrzęd
1617 Widow|            Olsnie marz[ąc] twoje lica;~Piej, syreno! w lubych głosach~
1618 II   |            nieco zwolnić mogą~I zbawić piekielnej jamy,~Której jesteście tak
1619 IV   |               przebiję!~Wgryzę się jak piekielny dym pod jej powieki~I w
1620 Widow|               ją nawzajem,~I cokolwiek pięknego w myślach zajaśnieje,~Co
1621 IV   |           liście,~Wytarte płótno, przy pięknej kitajce?~(postrzega sztylet,
1622 Widow|         powschodzą inni,~Chociaż mniej piękni, cóż temu winni?~Strzeż
1623 Widow|                życia w te karty.~Można pięknie zmartwychwstać i po takim
1624 IV   |               dotąd nie pokazał wzoru,~Piękniejsza niżli aniołów oblicza,~Niżli
1625 IV   |               Słyszałem od niej słówek pięknobrzmiących wiele:~Ojczyzna i nauki,
1626 IV   |          czytać!~W pięknych księgach i pięknym przyrodzeniu czytać!~Ty
1627 Widow|                 I dolin, i lasów,~Śród pienia ogarów~I trąby hałasów:~
1628 IV   |               Za życia dusza jego przy pieniędzy worku~Leżała na dnie w kantorku.~
1629 Widow|             tajnym obrzędzie,~Z cichym pieniem, wolnym krokiem;~Wszak nie
1630 II   |            GUŚLARZ~Gdy gardzisz mszą i pierogiem,~Idźże sobie z Panem Bogiem;~
1631 IV   |            nazad, gościńca wziąwszy po pierogu;~Mama z błogosławieństwem
1632 IV   |                   Czy widzisz, Księże, pierścienie?~Smutna pamiątka została!~
1633 IV   |            grona,~I ta cudzym przykuta pierścieniem!~Ach, jeśli ty Getego znasz
1634 IV   |                pamiątka została!~Jak w pierścionku~Brylant pała,~Takie jaśniały
1635 Upior|             się nocą opadły na sile,~Z piersią skrwawioną, jakby dziś rozdartą,~
1636 Widow|       grubijaństwo albo skutek trwogi?~Pierwiej mię sam zawołał, a teraz
1637 IV   |                obaczyłem lice,~Tu mnie pierwszej rozmowy uczciła wyrazem,~
1638 IV   |                szyje,~Janczarów zgraja pierzchła lub do piasku wbita,~Zrąbaną
1639 II   |                 i z Antosia~Śmieje się pierzchliwa Zosia.~La la la la.~Tak,
1640 IV   |               tworzydło ocali,~I znowu pierzchnie.~Jeden tylko obrazek na
1641 IV   |                mu żelazo, rozdejmijcie pięście.~Jesteś ty chrześcijanin?
1642 Widow|              przywykał,~Dłonie, co mię pieściły, głos, co mię przenikał,~
1643 Widow|               pociecho,~Jak po umarłej pieśniach niemowlęce echo,~Tuła się
1644 IV   |        Sprzeczność ostatnich w świecie pieszczot i męczarni!~Przebudzony,
1645 IV   |                roka,~Gdyby jedna z nią pieszczota,~Gdyby jedno mgnienie oka,~
1646 Widow|          Podają sobie dłonie pachnące,~Pieszy robotnik kosi dąbrowę,~Zranił
1647 IV   |             gdzie te od złota świecące pijaki~Przy godowym huczą stole!~
1648 IV   |           piłem z przyjacioły...~Że ta pijatyka... tańce...~Że mi się w
1649 IV   |               Że sobie grałem w karty, piłem z przyjacioły...~Że ta pijatyka...
1650 Widow|         błądząc po życia kraju,~Chciał pilnować prostej drogi,~Choć mu los
1651 IV   |          przemorzony i skurczony laty,~Pilnujesz wrót bez zamka i bez panów
1652 IV   |              Dziedziniec mech zarasta, piołun, ostu zioła,~Jak na smętarzu
1653 II   |              bez ustanku~Wiatr mną jak piórkiem pomiata.~Nie wiem, czy jestem
1654 IV   |              szumu.~Ach, ta chwila jak piorun, a jak wieczność długa!~
1655 Widow|                I z bronią, co grzmotem~Pioruny zatłumi;~Wesoły jak dziecko,~
1656 IV   |              do niej trudno!***~Prosta piosenka, ale dobrą myśl zawiera!~
1657 IV   |             Księże, a lubisz ty smutne piosenki?~KSIĄDZ~Nasłuchałem się
1658 Widow|              będziemy święcić Dziady~I piosnkami noc ukracać.~Będziemy idących
1659 IV   |                pochlebnisie, czernideł pisarze.~Na jakie pan ich gniewał
1660 IV   |            pomieszany)~A co, słyszałeś pisk złego ducha?~KSIĄDZ~Przebóg,
1661 IV   |            ironią)~Stój, stój, żałosne pisklę!... precz, wrzasku niewieści!~
1662 IV   |           wszystko wierzę,~Cokolwiek w Piśmie Świętym Chrystus nam ogłasza~
1663 IV   |            trzeci:~Śmierć wieczna, jak Pismo mówi.~Biada, biada człowiekowi,~
1664 II   |               ją w piecu gryzą żary,~I piszczy, i płacze rzewnie;~Każda
1665 IV   |               blask szkarłatu,~I jak z piwoniji kwiatu~Wycięty wąski listeczek,~
1666 II   |            panie, bez duszy!~Hulając w pjanej ochocie,~Przewalając się
1667 IV   |              przeklęci, którzy nic nie płacą!~Za wszystko trzeba płacić:
1668 IV   |              płacą!~Za wszystko trzeba płacić: lub wzajemną pracą,~Albo
1669 IV   |              wybiegły!~Siadam na ziemi płacząc; w przedporannym mroku~Ktoś
1670 IV   |               Z latarnią, z siekierami plądrują złodzieje,~Burząc do reszty
1671 IV   |            Zapomnij!~(śpiewa)~Przestań płakać, przestań szlochać,~Idźmy
1672 IV   |              KSIĄDZ~Dzieci, będzie ten płakał, kto się z płaczu śmieje!~
1673 IV   |                 Jeśli przyniesie miodu plastr i skromne mleko~I garścią
1674 IV   |              drukach rozgłaszane żale,~Płatny orszak i kirem powleczone
1675 IV   |            Powstaje mędrzec, i gwiazda Platona~W długie wieki wieków świeci.~
1676 IV   |           KSIĄDZ~Przebóg, co się tobie plecie?~(ogląda się)~Nic nie ma,
1677 IV   |          roznieci,~Wtenczas nad ciemne plemiona~Powstaje mędrzec, i gwiazda
1678 II   |                 wy z pośpiechem,~Skoro płomyk w górę strzeli,~Pędźcie
1679 IV   |               wschodzące, czy dojrzałe plony~Jako sarańcza wybija.~Za
1680 IV   |                trawa i liście,~Wytarte płótno, przy pięknej kitajce?~(
1681 IV   |                pustka i zniszczenie!~Z płotów koły, z posadzek wyjęto
1682 Widow|            Stąd leci grad pierza,~Stąd płyną krwi strugi.~Kto w puszczy
1683 IV   |      spojrzenia!~Ach, i gdyby w posagu~Płynęło za nią wszystkie złoto Tagu,~
1684 IV   |                Za moim wzrokiem dokoła~Płynie i postać anioła~Aż na górne
1685 IV   |              Wtenczas zagrzmi bohater, pnie się do szkarłatu~Przez wielkie
1686 IV   |              spostrzega się)~cha! cha! pobiegłem z ukosa...~To nie o tym
1687 Widow|      największej śmiem żądać nagrody :~Pobłogosław wnukowi - niechaj umrze
1688 IV   |             nasza.~GUSTAW~I w co twoje pobożne wierzyły pradziady?~Ach!
1689 IV   |         snujący się gwarze,~Są dumnych pochlebnisie, czernideł pisarze.~Na jakie
1690 IV   |               tę jeśli duma rozżarzy w pochodnie,~Wtenczas zagrzmi bohater,
1691 Widow|           grobu wstęp [wiarą] zawarty,~Pochowajmy swą duszę za życia w te
1692 IV   |              do dnia sądnego sztylet w pochwach będzie.~O ranach próżna
1693 II   |         podbiegą młodzieńce,~Niech mię pochwycą za ręce,~Niechaj przyciągną
1694 IV   |      spostrzega się)~Słuchaj! przyjmij pociechę, małżonku strapiony,~Żona
1695 Widow|              głos, mój wnuku, ostatnia pociecho,~Jak po umarłej pieśniach
1696 IV   |             się, uspokój! Przyjm słowo pociechy!~Ach, tak okropne bole,
1697 IV   |              powie~(Zapewne mię chciał pocieszyć):~"Biedny człowieku, po
1698 IV   |      przyrodzenia,~I wytrzymał ostatni pocisk jej spojrzenia!~Błądziłem
1699 IV   |        uroczystość ciągnie z pogaństwa początek;~Kościół mnie rozkazuje
1700 Upior|               przodków. Uroczystość ta początkiem swoim zasięga czasów pogańskich
1701 IV   |           GUSTAW~A potem co miesiąca~Z początku albo z końca.~CHÓR DZIECI~
1702 IV   |                 psie nasz wierny, nasz poczciwy Kruku!~Stróżu i niegdyś
1703 Upior|              we wszystkich zmyśleniach poczwarnych można było dostrzec pewne
1704 Widow|                zwierciadło ze ściany~I podaj go w moje ręce,~Niech sam
1705 Widow|              fijałkiem na letniej łące~Podają sobie dłonie pachnące,~Pieszy
1706 IV   |             zdrów!"... Gałązkę odrywa, podaje...~"Oto jest, rzekła:  co
1707 II   |                ma dla mnie rady!~Darmo podajesz talerze,~Co dasz, to ptastwo
1708 II   |             mnie nie potrzeba!~Niechaj podbiegą młodzieńce,~Niech mię pochwycą
1709 IV   |          dawniej - tylko jej nie było!~Podchodzę ku altance, jakiś szmer
1710 II   |          włóczyć duszę,~Nim kto z was, poddani moi,~Pożywi mię i napoi.~
1711 IV   |               szczęście Bóg mię zrobił poddanym anioła,~Dla niej i dla mnie
1712 IV   |                włosy mi się jeżą; drżą pode mną nogi,~W imię Ojca i
1713 Widow|                 Kto kudły niedźwiedzie~Podesłał pod nogi?~Czyj dowcip gnał
1714 IV   |              chcę od niej? o zazdrości podła!~I jakież są jej grzechy?~
1715 IV   |            mojej matki,~Złodziej rąbał podłogę i odrywał cegły,~Schwyciłem,
1716 IV   |           PUSTELNIK~Chyba tam! gdy nad podłym wzbijemy się ciałem,~Złączy
1717 IV   |             Które lada zefiru zwiewają podmuchy~I lada rosa obrywa.~Każde
1718 IV   |                 Których wrodzony ogień podniecałeś sztucznie.~Jaką, żyjąc,
1719 Widow|          Spojrzę: chwieją się kwiaty i podnoszą głowy,~Jakby z lekka trącone. -
1720 IV   |                nié ma;~Oko to, niegdyś podobne słonku...~Czy widzisz, Księże,
1721 IV   |           mroku~Ktoś nasuwa się, kijem podpierając kroku.~Kobieta w reszcie
1722 IV   |           Pędzi, śmieje się, wykrzyka,~Podrzyźnia, palcem wytyka:~Ja się raz
1723 IV   |            boskiej kochanki;~Której na podsłonecznym nie bywało świecie,~Którą
1724 IV   |                imieniu,~A zły człowiek podsłucha. Tak właśnie dziś rano~Zdradliwie
1725 IV   |              wiesz o wszystkim, ty nas podsłuchałeś zdradnie,~Wyłudziłeś tajemnicę~
1726 IV   |               dziś rano~Zdradliwie mię podsłuchano.~Ranek był... wraz opiszę.
1727 IV   |              obłąkaniem)~Możeś ty mnie podstępnie badał na spowiedzi?~KSIĄDZ~
1728 IV   |              nam te zdrady, spowiedź i podstępy?~Chociaż się dziwnym kłębkiem
1729 IV   |                kołata,~Jak zegarek pod poduszką.~Co to jest? tata, tek,
1730 IV   |               mię słówkiem dwuznacznym podwiodła?~Czy wabiącymi łowiła uśmiechy~
1731 IV   |          ciepło, wygodna zacisza;~A na podwórżu wicher, gromy, burza sroga!~
1732 IV   |               Żywa? właśnie jest za co podziękować Bogu!~Żywa? jako? nie wierzysz!
1733 IV   |           Klęknijcie przy mnie dokoła,~Podziękujmy Ojcu w niebie.~Dzień dzisiejszy
1734 IV   |               utracił na wieki!~KSIĄDZ~Podzielam twoję boleść, nieszczęśliwy
1735 Upior|              zmysłowie przedstawiane. ~Poema niniejsze przedstawi obrazy
1736 Upior|                Guślarz, razem kapłan i poeta (gęślarz).~W teraźniejszych
1737 IV   |              wzrok pasterza, kachanka, poety.~Ach! ja tak ją na martwym
1738 Upior|           niekiedy dosłownie z gminnej poezji wzięte.~
1739 Upior|        początkiem swoim zasięga czasów pogańskich i zwała się niegdyś ucztą
1740 Upior|                szczególnie, iż obrzędy pogańskie pomieszane są z wyobrażeniami
1741 Upior|                wspólny wszystkim ludom pogańskim, w dawnej Grecji za czasów
1742 IV   |               Ta uroczystość ciągnie z pogaństwa początek;~Kościół mnie rozkazuje
1743 Upior|             nigdy ust nie zmazał,~Anim pogardy wymówić nie raczył,~Kiedym
1744 IV   |         wieczności otchłanią~Doczesnym pogardzam szałem...~(pauza)~Ach, wzdycham!
1745 IV   |                Nie chcąc na zagniewane poglądać niebiosa,~Okryłem mój grobowiec
1746 Widow|              Jak przelot nocnej muszki pogłaska mi ucho!...~Zasnąłem we
1747 IV   |          zawołają: żono!~Już ją żywcem pogrzebiono!~Wyrzeka się przyjaciół,
1748 IV   |               lasem:~Tu krwawe z chmur pohańskich świecą się księżyce,~Tam
1749 Widow|            tony~Długo, długo słuch się poi!~Świeć mi, słońca niech
1750 II   |             przyciągną do ziemi,~Niech poigram chwilkę z niemi.~Bo słuchajcie
1751 IV   |               Gustaw! Gustaw!" wołają, pojazd zatrzymali:~Lecą nazad,
1752 IV   |              Ach tak! tak ją kochałem! pójdęż teraz trwożyć~I na kochanka
1753 IV   |         PUSTELNIK~Cóż ty na to?~KSIĄDZ~Pójdźcie spać, dzieci, co się wam
1754 IV   |              łoża nie otoczy,~Nikt nie pójdzie za trumną do wieczności
1755 IV   |                co robisz? ach, zbójca!~Pójdźże precz, rozbójniku, nie zabij
1756 IV   |              ciemnoty,~Słychać wrzaski pojezdnych i karet tarkoty.~Już jestem
1757 II   |           dusza wywlekła.~Stokroć wolę pójść do piekła,~Wszystkie męki
1758 II   |              ty pomorzył głodem,~Zjemy pokarmy, wypijem napoje.~Hej, sowy,
1759 IV   |             gdybym mógł choć przez sen pokazać się tobie,~Gdybyś na mojej
1760 IV   |               cyprysu gałązki!~Chcesz? pokażę.~(szuka i ciągnie od piersi)~
1761 IV   |          rzekła:  co nam tu~(na ziemię pokazuje)~zostaje!~"Bądź zdrów!" -
1762 IV   |               wyznania twoje mgła żalu pokrywa,~Wszakże ta, której płaczesz,
1763 Widow|          zapadłem-~Jak w dziwny rodzaj pokuty-~Na łańcuchu, przed zwierciadłem~
1764 IV   |                 Gdyby prosiła o rok, o pół roka,~Gdyby jedna z nią
1765 IV   |                odgadło.~Całą istnością połączeni ścisło,~Spojrzawszy tylko
1766 Upior|           usiłowali wykorzenić zwyczaj połączony z zabobonnymi praktykami
1767 IV   |           daleko...~I gorącą łez moich polewałem rzeką.~Patrz, jaka z liścia
1768 Widow|              tobie,~Jasną źrenicą śród polnych dzieci~Jak księżyc między
1769 IV   |              sam listek, listka mojego połowa,~(dobywa listek)~Który mi
1770 Widow|             obłoki, ~Ogarami na piękne polować widoki;~Z jednym zawsze
1771 IV   |               Kto znalazł drugą swojej połowę istoty,~Kto nad świeckiego
1772 IV   |                chce go sadzić)~Usiądź, połóż się, oddaj zabójcze narzędzie,~
1773 IV   |          dziewicy...~Lecz skorom tylko położył na łonie,~Opasała mię wkoło
1774 IV   |                Wpadam, a za mną szabel polskich błyskawice!~Przerzedzają
1775 Widow|           większej trochę mocy.~Obadwa polujemy, chociaż ty w poranki~Jedziesz
1776 IV   |            śniegu,~A na łąkach zaranna połyska się rosa,~Gwiazdy w błękit
1777 IV   |         deszcze,~Cała ziemia kroplistą połyskała rosą.~Doliny mgła odziewa
1778 II   |              kropidło z ołtarza...~Nie pomaga i kropidło!~Bo utrapione
1779 IV   |             blisko ściany, skradam się pomału,~Wciskam oczy ciekawe w
1780 IV   |       szczęścił dla nich i dla dzieci:~Pomarli, dom ich pustką, upada i
1781 II   |         ustanku~Wiatr mną jak piórkiem pomiata.~Nie wiem, czy jestem z
1782 Widow|           Spojrzy na ziemię, którą tak pomiatasz~Co tam wabików, co tam sidełek!-~
1783 Upior|          zaduszny mogiłę odwali~I dąży pomiędzy ludzi.~ ~Aż gdy zadzwonią
1784 Upior|      szczególnie, iż obrzędy pogańskie pomieszane są z wyobrażeniami religii
1785 IV   |            ogrom świata~Ta myśl wielka pomniejsze zapały przystudzi.~Sługa
1786 Widow|              od nieznajomych nie żądam pomocy,~Nie zabieram przyjaźni
1787 II   |                 sługi twoje.~Któreś ty pomorzył głodem,~Zjemy pokarmy, wypijem
1788 IV   |               wspólnej duszy,~Co jedno pomylśliło, już drugie odgadło.~Całą
1789 IV   |                   i łezka boleści...~I pomyślisz westchnąwszy: ach, on mię
1790 IV   |        rozłączą!~Może się troski wasze pomyślnie zakończą.~PUSTELNIK~Chyba
1791 Upior|                teraźniejszych czasach, ponieważ światłe duchowieństwo i
1792 IV   |               Wściekłość mię oślepiła, poparłem ramiona,~Chciałem szyby
1793 IV   |         wielkiego zegaru,~Który obiega popędem ciężaru?~(z uśmiechem)~Tylko
1794 IV   |          GUSTAW~Zbrodnia taka nie może popełniać się co dzień,~Daj pokój
1795 II   |           wysiadły,~Świecą jak węgle w popiele.~Włos rozczochrany na czele.~
1796 IV   |                  obrywa liście z szaty poprawia; z żalem)~Ach, odarł mię,
1797 Widow|           niewcześnie,~O gorszej myśli poprawie,~Mruży oczy, by żyć we śnie~
1798 IV   |         wierzysz! cóż się tobie zdaje?~Poprzysięgnę, uklęknę, palce na krzyż
1799 IV   |              Jak na obłoczkach mglisty poranek!~Z płaczem dokoła stanęli:~
1800 Upior|               z ziemi,~Oczy na gwiazdę poranną wywrócił,~Załamał ręce i
1801 IV   |            Byłem i w ogrodzie,~Pod tęż porę, w jesieni, przy wieczornym
1802 IV   |             rękę)~Synu mój!~PUSTELNIK~(poruszony i zdziwiony)~Synu! Głos
1803 Widow|       powtarzając kwili.~Lecz i ty mię porzucasz, jak inni rzucili.~Bądź
1804 IV   |             wolno bezkarnie.~Pożegnać, porzucić każą...~Umrzeć!...~(z żalem)~
1805 IV   |          zniszczenie!~Z płotów koły, z posadzek wyjęto kamienie,~Dziedziniec
1806 IV   |               taki maleńki;~Zaniosłem, posadziłem na piasku, daleko...~I gorącą
1807 IV   |             spojrzenia!~Ach, i gdyby w posagu~Płynęło za nią wszystkie
1808 IV   |                 Patrz, patrz, blada na pościeli,~Jak na obłoczkach mglisty
1809 IV   |         Wszystkie tajniki serca mojego posiada;~Jeśli chcesz o mnie wiedzieć,
1810 IV   |           niepojęta!~(na stronie)~Musi posiadać czarodziejskie sztuki,~Albo
1811 IV   |                jesteś znużony i chory.~Posil się; wraz przyniosę jadło
1812 IV   |              grobowiec posypie:~Lepiej posili duszę, o! lepiej daleko,~
1813 IV   |               domu; gdzie przyjdę, tam posłanie moje,~A często przez sen
1814 IV   |             iskry nie zgasną!~DZIECI~A posłuchajcie... a jaki cud, jaki!~Tato,
1815 II   |           Wypędź żebraczkę, do licha".~Posłuchał hajduk niecnota,~Za włosy
1816 II   |             kądzieli,~Zapalam ją; wy z pośpiechem,~Skoro płomyk w górę strzeli,~
1817 IV   |             moi przyjaciele!... żałuję pośpiechu!..~Jeden, gdy ubóstwienie
1818 Upior|            cmentarza. Zastawia się tam pospolicie uczta z rozmaitego jadła,
1819 IV   |             rodzaje:~Jedna śmierć jest pospolita.~Śmiercią tą starzec, kobiéta,~
1820 Upior|               obchodzonej dotąd między pospólstwem w wielu powiatach Litwy,
1821 II   |              będzie?~GUŚLARZ~Teraz wy, pośrednie duchy,~Coście u tego padołu~
1822 Widow|         cieniów, śmiertelną więzionych postacią?~Dusze ich wzięłyż bytność
1823 IV   |          zdarzeń wykształceni ciekiem,~Postawą sobie bliscy, jednostajni
1824 Widow|             pękły miecze,~Tylu wolność postradało.~"Kto jestem? o, drży świat
1825 IV   |                 przy pięknej kitajce?~(postrzega sztylet, Pustelnik chowa)~
1826 IV   |               Którą dla ciebie całkiem poświęca daremnie!~Gdyby prosiła
1827 II   |              gromnicę,~Zapalę, jeszcze poświęcę...~Próżno palę, próżno święcę,~
1828 IV   |          Prosiła tylko, ażeby jej luby~Poświęcił małą cząstkę żywota,~Którą
1829 IV   |               I garścią mąki grobowiec posypie:~Lepiej posili duszę, o!
1830 II   |       chrustach~Zaraz narobił hałasu~I poszczuł psami jak wilka.~Nie przeskoczyłem
1831 IV   |             widzeniu wróciwszy do domu~Poszedłem spać, ni słówka nie mówiąc
1832 IV   |         przypomina!~GUSTAW~Biegną wody potoku,~Pamięć nie w naszej mocy:~
1833 IV   |              mówi, że ja kłamię,~Drugi potrąca i woła:~"Patrz szaleńcze,
1834 Upior|                 Pospólstwo rozumie, iż potrawami, napojem i śpiewami przynosi
1835 IV   |              się księżyce,~Tam Niemców potrwożonych następują roty;~Każę wodze
1836 IV   |             Siądź i pogrzej się; tobie potrzebny spoczynek.~PUSTELNIK~Pogrzej
1837 IV   |               nic nie potrzebuję, jest potrzebnych tylu!~(łowi koło świecy
1838 Widow|           wróży,~Że nazad już nie będę potrzebował stróży.~Ale nim się rozłączym,
1839 IV   |               mara!~GUSTAW~Ja! nic nie potrzebuję, jest potrzebnych tylu!~(
1840 II   |            GUŚLARZ~Wszelki duch! jakaż potwora!~Widzicie w oknie upiora?~
1841 IV   |       pokazywać nie chciałbym nikomu.~(poufale)~My, księża, tylko błędne
1842 IV   |           jednostajni wiekiem,~Ten sam powab we wszystkim, toż samo niechcenie,~
1843 IV   |               błąka,~Nie z samej tylko powabna urody.~Jak z zapałem kochałeś,
1844 IV   |               serce równie święte, jak powabne lice!~Łańcuch, który tu
1845 Upior|             między pospólstwem w wielu powiatach Litwy, Prus i Kurlandii,
1846 IV   |            roztworem~Zaciemiał miasta, powiaty.~Ten drugi, mniejszy, czarny
1847 IV   |       Jednakowa nam gwiazda świeciła w powiciu,~Równi, choć różnych zdarzeń
1848 IV   |               pamięci;~Dwa tylko słowa powiedziałem do niéj.~(z żalem)~Księże,
1849 IV   |            świecie!~Dłoń mu przychylna powiek nie zamyka!~Żałobne grono
1850 IV   |               trup z rozwartą, ot tak, powieką.~(Dzieci uciekają)~Jednak
1851 IV   |              jak piekielny dym pod jej powieki~I w głowie utkwię na wieki.~
1852 Widow|             Lekka postać, szepnęła jej powietrzna szata.~Nieraz dumałem w
1853 II   |             daléj, daléj,~Niech się na powietrzu spali.~CHÓR~Ciemno wszędzie,
1854 Widow|         skarbiec rady.~Stary dąb zruca powiewne szaty,~O cień go proszą
1855 IV   |              biegła, jak lekkie zefiru powiewy,~Oczy zwrócone w ziemię...
1856 IV   |               wy się ze mnie śmiać nie powinniście!~Słuchajcie, znałem pewną
1857 IV   |             chwale,~Oddany twego tylko powinnościom stanu.~(przerzucając książkę)~
1858 Upior|               luba! tylko ty z upiorem~Powitaj się po dawnemu.~ ~"Spojrzyj
1859 Upior|               nie dbam, jak mię ludzie powitają;~Wszystkiegom doznał za
1860 IV   |            dawny przyjaciel, czulem go powitał,~Długo z nim rozmawiałem
1861 IV   |               nieszczęśliwą, z takiego powodu!~Miała takąż sukienkę i
1862 IV   |                 Bo nie umarza od razu,~Powolna, bolesna, długa:~Śmierć
1863 IV   |                 odpowiadaj.~PUSTELNIK~(powolnie i smutnie)~Trup... trup!...
1864 IV   |                nocy ją ze snu budził.~(powolniej, z czułością)~A ona tak
1865 Widow|                I co noc w swą jaskinią powraca w rozpaczy.~Szalony, niech
1866 IV   |             mamy w domu gościa;~Nim ja powrócę, bawcie jegomościa.~(odchodzi)~
1867 Widow|                Już z nich na świat nie powróci.~Niech więc dzieci i ojcowie~
1868 Upior|            śmiem do ciebie raz jeszcze powrócić,~Mara przeszłości, na jednę
1869 IV   |               jej serca przenika,~I na powrót błyszczy w oku.~Ach tak!
1870 Widow|                nie wie.~Uwiędną jedni, powschodzą inni,~Chociaż mniej piękni,
1871 IV   |              Zdziwiona zgraja od stołu powstała,~Przepijają do mnie zdrowiem,~
1872 Widow|             znieważać.~W przyrodzeniu, powszechnej ciał i dusz ojczyźnie,~Wszystkie
1873 Widow|             gromada~Zeszła się w dzień powszedni? i czy mrok już pada?~A
1874 IV   |              obrotu,~Gardzący istotami powszedniej natury,~Szukałem, ach! szukałem
1875 IV   |          wstawajmy od stoła!~Teraz, po powszednim chlebie,~Klęknijcie przy
1876 Widow|            echo,~Tuła się i głos matki powtarzając kwili.~Lecz i ty mię porzucasz,
1877 Widow|               piosenkę~Ulubioną i tyle powtarzaną razy,~O zaklętym młodzieńcu,
1878 IV   |                dla nauki~Scenę boleści powtórzył zbrodzień.~KSIĄDZ~Jak to?
1879 IV   |           obaczyć nie wolno bezkarnie.~Pożegnać, porzucić każą...~Umrzeć!...~(
1880 IV   |                grobie,~Tum poznał, tum pożegnał!... ach! com uczuł w tobie!~
1881 IV   |              ust jej wyjęta,~Przy owym pożegnaniu, owego wieczora.~(z ironią)~
1882 IV   |               śpiewa)~Młodości, ty nad poziomy~Wylatuj, a okiem słońca~
1883 IV   |           głowo!~Przypatrz się lepiej, poznaj gałąź cyprysową;~To pamiątki
1884 IV   |                 A tam nad ziemią znowu poznają się swoi,~I namiętność,
1885 Widow|          stałaby się rajem!~Jakby miło poznawać, zwiedzać ją nawzajem,~I
1886 IV   |      przystudzi.~Sługa boży pracuje do późnego lata,~Gnuśnik tylko zawczasu
1887 IV   |        przychylić się raczył.~Lecz już późno,~(patrzy na zegar)~a długa
1888 IV   |             skarga nie nudzi;~Jedna mi pozostała, z przyjaciół tak wielu!~
1889 II   |                kto z was, poddani moi,~Pożywi mię i napoi.~Ach, jak mnie
1890 IV   |          zapały przystudzi.~Sługa boży pracuje do późnego lata,~Gnuśnik
1891 IV   |              co twoje pobożne wierzyły pradziady?~Ach! najpiękniejsze święto,
1892 Widow|               oczy w dzień masz słabe, pragnąłbyś daremnie~Dawno widzianych
1893 II   |                aż do wschodu~Umierać z pragnienia, z głodu~I karmić drapieżne
1894 Upior|                połączony z zabobonnymi praktykami i zbytkiem częstokroć nagannym,
1895 II   |          Umarłam nie znając troski~Ani prawdziwego szczęścia.~Żyłam na świecie;
1896 Widow|                LEWEJ STRONY W POLE; NA PRAWEJ WIELKIE ZWIERCIADŁO; ŚWIECA
1897 Widow|        źrenicom błysną,~Te rączki inną prawicę ścisną.~Od lasu para gołąbków
1898 Widow|           ściśnie.~On ciemny krzyżyk w prawicy trzyma,~A miejsca w niebie
1899 IV   |                sam do siebie)~Ach, tak prędko przebiegłem gościniec tak
1900 II   |               tylko chcę, żeby ze mnie~Prędzej się dusza wywlekła.~Stokroć
1901 II   |               na serce!~Jaka to pąsowa pręga,~Tak jakby pąsowa wstęga~
1902 IV   |               w twardej Bóg doświadcza probie,~Zapomnij o swym proszku,
1903 IV   |                wszystko minęło?~KSIĄDZ~Prócz duszy i Boga!~Wszystko minie
1904 IV   |               wieczności przestąpiwszy progi:~Życie moje ścisnąłem w
1905 II   |           potem staniesz za niebieskim progiem.~Dziś modlitwa nic nie zjedna.~
1906 II   |            mamy.~Patrz, jakie główki w promieniu,~Ubiór z jutrzenki światełka,~
1907 IV   |        skrzydlaty~Za życia gasił każdy promyczek oświaty,~Za to po strasznym
1908 IV   |           Przebudzony, ujrzałem krwawy promyk wschodu.~Czekam chwilę:
1909 IV   |              błysło,~Natychmiast lotem promyka~Aż do jej serca przenika,~
1910 Upior|                nadaje,~Gwiazda pamięci promyków użycza,~Umarły wraca na
1911 IV   |              Tam, gdy ją przy chorągwi Proroka ujrzałem,~Natychmiast umarł
1912 Upior|         nieboszczykach powracających z prośbami lub przestrogami; a we wszystkich
1913 II   |               pocałować w usta;~Lecz i prośbę, i ofiarę~Wyśmiała dziewczyna
1914 Widow|          Starca)~Nie tęsknij, starcze, prosiemy młodzi,~Tęsknota sercu i
1915 II   |             pączki, mleczka, chrusty,-~Prosim gorczycy dwa ziarna;~A ta
1916 Widow|           życia kraju,~Chciał pilnować prostej drogi,~Choć mu los wedle
1917 IV   |           Księże, kamień bez sądu rzuć prosto do piekła!~KSIĄDZ~O! łza
1918 IV   |               My, księża, tylko błędne prostujemy ścieżki.~PUSTELNIK~(z żalem)~
1919 IV   |              pochwach będzie.~O ranach próżna troska, wszak wyglądam zdrowo?~
1920 Upior|               w wielu powiatach Litwy, Prus i Kurlandii, na pamiątkę
1921 IV   |              spoi,~Łańcuchy tu wiążące prysną razem z ziemią,~A tam nad
1922 IV   |              choć zbytnią, Pan Bóg wam przebaczy.~PUSTELNIK~Jako? ty wiesz
1923 Upior|               Takiemu tylko nigdym nie przebaczył,~Wszakżem skargami nigdy
1924 IV   |                siebie)~Ach, tak prędko przebiegłem gościniec tak długi!~KSIĄDZ~
1925 IV   |               noga.~Z tego umarłem...~(przebija się)~KSIĄDZ~Jezus, Maria!
1926 IV   |           zatrutym wysysał ozorem~Albo przebijał do ziemi środka,~I nauk
1927 IV   |             jak opoka,~Na wskróś okiem przebiję!~Wgryzę się jak piekielny
1928 IV   |             bronią po dwakroć zostałem przebity...~(po pauzie z uśmiechem)~
1929 IV   |             odpłaci niebieski.~Ale ja, przebłądziwszy te kraje pamiątek,~Gdzie
1930 Widow|          przenikał,~Gdzież są? Zgasły, przebrzmiały, zmieniły się, starły.~Nie
1931 IV   |                go Pan trąbą straszliwą przebudzi.~PUSTELNIK~(zdziwiony)~Księże!
1932 IV   |          świecie pieszczot i męczarni!~Przebudzony, ujrzałem krwawy promyk
1933 IV   |            patrzy na zegar)~a długa do przebycia droga!~KSIĄDZ~Chociam mocno
1934 IV   |      fortepiana?~Do jakiego wybiega na przechadzkę zdroju?~W jakim najczęściej
1935 IV   |            sercu tkwi boleśnie,~Na noc przechodzi do głowy:~Wtenczas człowiek
1936 II   |           słowa?~Spojrzyj, odezwij się przecię!~Czyś ty martwa, moje dziecię?~
1937 IV   |            sobie~Cięższe twoje, niżeli przeciw Bogu, grzechy.~Człowiek
1938 Widow|               jakiś zapęd nowy,~Ciemne przeczucie, może to instynkt grobowy.~
1939 Widow|                z przyszłości weselić~W przeczuciu, a obecnym chwil lubych
1940 IV   |             Siadam na ziemi płacząc; w przedporannym mroku~Ktoś nasuwa się, kijem
1941 Upior|        przedstawiane. ~Poema niniejsze przedstawi obrazy w podobnym duchu,
1942 Upior|             gminnym sposobem zmysłowie przedstawiane. ~Poema niniejsze przedstawi
1943 II   |               zamęścia~I dziewiętnastą przeigrawszy wiosnę,~Umarłam nie znając
1944 IV   |             kształt włosiennicy;~Pierś przejada... w ciało tonie!...~Tonie,
1945 IV   |                Nie mają oka duszy, nie przejrzą do duszy!~Zimnym cyrklem
1946 IV   |               Ktokolwiek jesteś, długą przejść musiałeś drogę.~PUSTELNIK~
1947 IV   |          KSIĄDZ~Jak to?~GUSTAW~O! tak! przeklęci, którzy nic nie płacą!~Za
1948 II   |           proszę, darmo gromię,~On się przeklęctwa nie boi.~Dajcie kropidło
1949 II   |              kruki, sowy, orlice!~O wy przeklęte żarłoki!~Puśćcie mnie tu
1950 IV   |                 ten to starzec z swoim przeklętym rozumem~Pewnie wydał nas
1951 IV   |              zacznę oskarżać nawzajem,~Przeklinać twe nauki, na sam widok
1952 II   |         wszedłeś, wychodź tędy.~Bo cię przeklnę w imię Boga,~(po pauzie)~
1953 IV   |                Niech, czego dotkniesz, przeleje się w złoto;~Gdzie tylko
1954 Widow|               niewyraźnie, głucho,~Jak przelot nocnej muszki pogłaska mi
1955 Widow|               wędrowna ptaszyna;~Serce przelotem zwiedzi - tak mija godzina,~
1956 IV   |           prawa?~Co za moją wzgardzoną przemawia osobą?~Gdzie wielkie cnoty?
1957 Upior|            nocny, obrzędy fantastyczne przemawiały niegdyś silnie do mojej
1958 IV   |              po latach tylu, po takiej przemianie,~Na miejscach najszczęśliwszych,
1959 Widow|                 O zaklętym młodzieńcu, przemienionym w głazy.~DZIECIĘ~(śpiewa)~
1960 Widow|             mogole?~"Olgierd? Ach, już przeminęło~Dwieście lat po stracie
1961 IV   |               nakryto, wszystkie drzwi przemknięto;~Muzyka, śpiewy - jakieś
1962 IV   |            Pustelnika)~Jednak do nitki przemoczony wszystek,~Zbladłeś, przeziąbłeś
1963 IV   |             został jedyny!~Choć głodem przemorzony i skurczony laty,~Pilnujesz
1964 Upior|              po dawnemu.~ ~"Spojrzyj i przemów, daruj małą winę,~Że śmiem
1965 IV   |           milczeć, język nie dotrzyma,~Przemówię do niej słówko, nazwę po
1966 Widow|             mię pieściły, głos, co mię przenikał,~Gdzież są? Zgasły, przebrzmiały,
1967 IV   |         Zmieszam się z odetchnieniem i przeniknę ciebie,~I jestem w niebie!~
1968 IV   |           słońca~Ludzkości całe ogromy~Przeniknij z końca do końca!~Już tchnienie
1969 IV   |                Odkradzione jej wdzięki przeniosłem w obrazek,~Przyjaciołom
1970 IV   |          ladaco!~W imię Ojca!... zgiń, przepadaj!~KSIĄDZ~Ktoś ty, bracie?
1971 IV   |             twym cieniom, niechaj wraz przepadną~I niech zapomną biegać za
1972 II   |                lasy, na rzeki,~I zgiń, przepadnij na wieki!~(Widmo stoi)~Przebóg!
1973 IV   |              zgraja od stołu powstała,~Przepijają do mnie zdrowiem,~Proszą
1974 IV   |             uciekła?~Czylim ją śmiałym przeraził wejrzeniem?~Czyli słówkiem
1975 IV   |                troje paciorek.~KSIĄDZ~(przerażony)~W imię Ojca... niech biega...
1976 IV   |            szabel polskich błyskawice!~Przerzedzają się chmury, wrzask o gwiazdy
1977 IV   |             tylko powinnościom stanu.~(przerzucając książkę)~Wszakże lubisz
1978 Upior|             Zwali tęsknotę dziwactwem, przesadą;~Starszy ramieniem ściska
1979 Widow|                lata~Mogłem w więzieniu przesiedzieć;~Ty świeżo wracasz ze świata:~
1980 II   |          poszczuł psami jak wilka.~Nie przeskoczyłem tarasu,~Dopędziła mię obława;~
1981 IV   |            maliny, ciernie i głogi...~(przestaje śpiewać)~Ach, i to jest
1982 IV   |               z bratem,~Bóg świadkiem, przestałbym na tem.~Gdybym mówił: widzę
1983 IV   |                 Oznajmiłem, wieczności przestąpiwszy progi:~Życie moje ścisnąłem
1984 Widow|          przymierza,~Ale młodzieniec z przestrachem-~"Stój"  - zawołał na rycerza.~"
1985 IV   |                i krzycząc słania się z przestrachu.~Nie bój się! Pan Bóg z
1986 IV   |            jest to dawna, lecz słuszna przestroga;~Że kiedy co się stało i
1987 Upior|           powracających z prośbami lub przestrogami; a we wszystkich zmyśleniach
1988 IV   |               Tymczasem małą dam tobie przestrogę.~KSIĄDZ~(na stronie)~Trzeba
1989 IV   |                z dziećmi na dziedzińcu przesypywał piasek,~Po gniazda ptasze
1990 Widow|         wybrałeś na łowy,~Ale nie chcę przeszkadzać, więc szczęśliwej drogi.~
1991 IV   |               na zbrodnie!~Jakakolwiek przeszkoda tutaj was rozdwoi:~Idą ku
1992 IV   |          Czucia nasze dzielącej uległe przeszkodzie,~Chociaż nigdy nie mogą
1993 Widow|          kryształów klejnoty!~Wtenczas przeszłość do życia moglibyśmy wcielić~
1994 Widow|              godzina,~I tydzień, i rok przeszły, - tak bywało wczora,~Tak
1995 IV   |                Tonie, tonie, i wkrótce przetnie mi oddechy!~Wiele cierpię!
1996 II   |              Hulając w pjanej ochocie,~Przewalając się po złocie,~Hajdukowi
1997 IV   |              sądy Boże!~Lecz któż mógł przewidzieć wtedy,~Że ja podobną sukienkę
1998 Widow|              nas otacza,~Pieśń i wiara przewodniczy;~Dalej z nami, kto rozpacza,~
1999 Upior|         niegdyś ucztą kozła, na której przewodniczył Koźlarz, Huslar, Guślarz,
2000 IV   |               na ziemię)~Jednak proszą przeze mnie, i ja szczerze radzę,~
2001 IV   |        przemoczony wszystek,~Zbladłeś, przeziąbłeś strasznie, drżysz jak listek.~
2002 II   |           dzieckiem do śniegu!~Zbita i przeziębła srodze,~Nie mogłam znaleźć
2003 IV   |                z tamtej strony księżyc przezierał bladawy,~Gwiazdy toną w
2004 Widow|               Po co czytam? Już koniec przezieram z daleka!~Takich kochanków
2005 II   |          Przędę sobie z tęczy rąbki,~Z przezroczystych łez poranku~Tworzę motylki,