bold = Main text
     Part                                          grey = Comment text

2506 IV   |                 Dzieci! znacie piosnkę starą?~(śpiewa)~Naprzód ciebie
2507 IV   |             światu~Albo skinieniem oka stare trony wali.~(po pauzie,
2508 Widow|            przebrzmiały, zmieniły się, starły.~Nie wiem, czym pośród trupów,
2509 Upior|         tęsknotę dziwactwem, przesadą;~Starszy ramieniem ściska i odchodzi~
2510 IV   |              głosu natury nie dosłyszą starzy!~KSIĄDZ~Mój bracie, weź
2511 II   |             Weźcie smolny pęk łuczywa,~Stawcie w środku kocioł wódki.~A
2512 IV   |        dziedzica,~Lud zakupioną świecę stawia mu na grobie,~W cieniach
2513 IV   |        nachgeworfen in Grüfte und [du] stehst allein hier und überrechnest
2514 Widow|          dawnemu Niemcy łamie,~Tratuje stepy mogole?~"Olgierd? Ach, już
2515 IV   |               domu!~(śpiewa)~Z pałaców sterczących dumnie~Znijdź, piękna, do
2516 IV   |              zielonej rozłogi,~Jaki to sterczy kurhanek?~Spodem uwieńczon
2517 Widow|      zwierciadła,~Wraz go na drobiazgi stłukę.~By z ciebie ta larwa spadła.~
2518 IV   |                i Świętego Ducha!~Czego stoisz jak martwy? zaglądasz na
2519 IV   |                jagody,~Z tych zdrojów, stojąc przy mnie, wywabiała wędką~
2520 II   |              przypomnieć ojców dzieje.~Stójcie...~CHÓR~Cóż to?~GUŚLARZ~
2521 IV   |                Proszą mię siedzieć: ja stoję jak skała,~Ani słowa nie
2522 Widow|             stoi;~Śród wesela i żałoby~Stójmyż w środku, bracia moi!~Nie
2523 II   |            Prędzej się dusza wywlekła.~Stokroć wolę pójść do piekła,~Wszystkie
2524 IV   |              IV~ ~MIESZKANIE KSIĘDZA - STÓŁ NAKRYTY, TYLKO CO PO WIECZERZY -
2525 IV   |            KSIĄDZ~Dzieci, wstawajmy od stoła!~Teraz, po powszednim chlebie,~
2526 Widow|            zabawę kończą za biesiadnym stołem.~Każdy chlubi się z przeszłych
2527 IV   |            życie mija~(świeca jedna na stoliku gaśnie)~I pierwsze światło
2528 IV   |         podwoje z kryształu,~Wszystkie stoły nakryto, wszystkie drzwi
2529 Widow|             zarzucony,~Co rana wzrok i stopę niesie w różne strony,~Azali
2530 IV   |              para bucha,~Ogień płonie!~Stopiłby kruszce i głazy,~Gorszy
2531 Widow|              łące~Jakoby nimfy jakiejś stopki latające;~Spojrzę: chwieją
2532 II   |           blade widmo powstaje;~Zwraca stopy ku pasterce,~I stanęło tuż
2533 IV   |                  rozkłada książkę)~Oto stosowna nauka.~DZIECI~(czytają)~"
2534 IV   |          jesteś dziwacznie ubrany?~Jak strach albo rozbójnik, co to mówią
2535 IV   |           Dalibóg, waspan wyglądasz na stracha!~Cha cha cha cha!~PUSTELNIK~(
2536 Widow|            jamy:~Co tam czarów! co tam strachów!~W jednem sklepisku zapadłem-~
2537 Widow|               próżnej tęsknocie,~Wielu straciłeś, zostały krocie.~Nie całe
2538 IV   |               Albo ze złym do wiecznej strącony topieli,~Jest bolesnego
2539 II   |             kłosa żyto,~Jak od suchych strąków grochy,~Od skóry mojej odbito!~
2540 IV   |            przyjmij pociechę, małżonku strapiony,~Żona twoja przed śmiercią
2541 II   |              tę osobę?~W tym są jakieś straszne rzeczy.~Po kim ty nosisz
2542 IV   |        wszystek,~Zbladłeś, przeziąbłeś strasznie, drżysz jak listek.~Ktokolwiek
2543 Upior|                   O sprawiedliwy, lecz straszny wyroku!~Ujrzeć ją znowu,
2544 IV   |           wszystko ucieka,~Jakby przed straszydłem z piekła!~Ach, tak! i ona
2545 IV   |                 jak dawno płaczę lubej straty.~Dawno to być musiało! przed
2546 IV   |       zazdrośnych oczu, chytrych żądeł strażą!~Ani obaczyć nie wolno bezkarnie.~
2547 II   |                moja praca,~A jej praca stroić lalki.~Przylatujemy na Dziady~
2548 IV   |          męczarnie!~Patrzaj, ów motyl, strojny barwionymi szaty,~Był jakiś
2549 IV   |               kroku.~Kobieta w reszcie stroju, schorzała, wybladła,~Bardziej
2550 IV   |            biedny podróżny, z dalekich stron jadę.~(ogląda się i przytomniej)~
2551 Widow|               DZIADY~WIDOWISKO~ ~PRAWA STRONA TEATRU - DZIEWICA W SAMOTNYM
2552 IV   |           wierny, nasz poczciwy Kruku!~Stróżu i niegdyś całej kochanku
2553 Widow|               już nie będę potrzebował stróży.~Ale nim się rozłączym,
2554 Widow|                pierza,~Stąd płyną krwi strugi.~Kto w puszczy dojedzie~
2555 Widow|                zbladła~I zalał się łez strumieniem.~I pocałował zwierciadło-~
2556 IV   |                 Słyszysz srebrny szmer strumyka;~Dla kochanka i kochanki~
2557 IV   |               na zwierza,~Już go zabił strzałą oka;~Nie wzrusza się i z
2558 Widow|            kniei głucho - ni trąby, ni strzału.~Zbłądziłem - otóż skutek
2559 Widow|             zdobyczy;~Każdy swe trafne strzały, cudze pudła liczy;~Żartują
2560 IV   |               Nie! to wietrzyk zżółkłe strząsał liścia.~Altano! mego szczęścia
2561 IV   |         robaczek,~Na iskrę, co ze mnie strzela~I cały objaśnia krzaczek.~
2562 Widow|          niechaj umrze młody~ ~*~PIEŚŃ STRZELCA~Śród wzgórzów i jarów,~I
2563 IV   |                Czyli wzrokiem od ziemi strzelę na błękity,~Za moim wzrokiem
2564 Widow|              uśmiechy, rozmowy,~Czasem strzelecka miłość - wędrowna ptaszyna;~
2565 II   |        pośpiechem,~Skoro płomyk w górę strzeli,~Pędźcie go z lekkim oddechem.~
2566 Widow|                piękni, cóż temu winni?~Strzeż naszej barwy, ciesz się
2567 IV   |           okien ciekąca,~Po błoniach z studentami graliśmy w zająca.~Tam do
2568 IV   |                KSIĄDZ~Kto tam? kto tam stuka?~(Pustelnik wchodzi ubrany
2569 IV   |             psa hałas i coś na kształt stuku:~Ach! tyż to, psie nasz
2570 II   |             wesołego?~GUŚLARZ~Daj mnie stułę i gromnicę,~Zapalę, jeszcze
2571 Widow|              dusz ojczyźnie,~Wszystkie stworzenia mają swe istoty bliźnie:~
2572 IV   |           robaczek.~Ach, jakie ludzkie stworzenie!~Przypełznął do mnie i powie~(
2573 IV   |             grzechy.~Człowiek nie jest stworzony na łzy i uśmiechy,~Ale dla
2574 IV   |                modnym balem wydanym na stypie.~KSIĄDZ~Ani słowa. Lecz
2575 II   |               jak z kłosa żyto,~Jak od suchych strąków grochy,~Od skóry
2576 IV   |          skrzydlaty złoczyńca.~Nie mam sukien; co znajdę, to na siebie
2577 IV   |                jednę czarną wstążkę do sukienki!...~Może spojrzysz ukradkiem...
2578 IV   |              bajce,~Z różnych kawałków sukmany,~Na skroniach trawa i liście,~
2579 IV   |              stole!~Ja w tej rozdartej sukni, z tym liściem na czole,~
2580 IV   |             Ujrzałem ją niespodzianie!~Suknią między ciemnymi bielejąca
2581 IV   |              Ksiądz odchodzi)~Niech ją sumienia sztylety ranią!~Pójdę, lecz
2582 IV   |            ciebie chciałem zgubić? mam sumienie czyste!~Kochałem cię jak
2583 IV   |              takie nie zezwolę śluby.~(surowo)~A ty sercem oziębłym, obojętną
2584 II   |           Czyli dla dotkliwszej kary~W surowym wszczepiona drewnie,~Gdy
2585 II   |         doznałem.~Pieszczoty, łakotki, swawole,~A co zrobię, wszystko caca.~
2586 IV   |               u Greków.~Kto kochał, od swej lubej ukochany wzajem,~Błogie
2587 IV   |             siostrzyczka z bratem,~Bóg świadkiem, przestałbym na tem.~Gdybym
2588 IV   |               się musi z lubym jeszcze światem!~Patrz, patrz, blada na
2589 IV   |               duszą,~Chociaż nie lubią światła, w światło lecieć muszą,~
2590 Upior|       teraźniejszych czasach, ponieważ światłe duchowieństwo i właściciele
2591 II   |                przeszła bramy,~Was tym światłem i kadzidłem~Zapraszamy,
2592 IV   |                Wprzód, nim je wyjął ze światłości stoku,~Nim je stworzył i
2593 IV   |               jak gryzie wściekle,~Jak świdruje i jak wierci.~Przecież,
2594 Widow|            Długo, długo słuch się poi!~Świeć mi, słońca niech źrenica~
2595 IV   |                jaśniej błyszczy się ta świéca~Niż tysiąc lamp w niechętnej
2596 IV   |              oślepiło złoto!~I honorów świecąca bańka, wewnątrz pusta!~Bodaj!...
2597 IV   |              salach, gdzie te od złota świecące pijaki~Przy godowym huczą
2598 IV   |          tknąłeś ni razu!~Niech ludzie świeccy bluźnią, szaleją młokosy,~
2599 IV   |               do Dzieci)~Kto to zgasił świécę?~PUSTELNIK~Każdy cud chcesz
2600 IV   |           życiu,~Jednakowa nam gwiazda świeciła w powiciu,~Równi, choć różnych
2601 IV   |                 Wszakże lubisz książki świeckie?...~Ach, te to, książki
2602 IV   |          swojej połowę istoty,~Kto nad świeckiego życia wylatując krańce,~
2603 Widow|             DZIEWICA~(wstaje od stołu)~Świeco niedobra! właśnie pora była
2604 IV   |           potrzebnych tylu!~(łowi koło świecy motyla)~A tuś mi, panie
2605 Upior|             czyscowym.~Cel tak pobożny święta, miejsca samotne, czas nocny,
2606 IV   |            KSIĄDZ~W imię Ojca i Syna i Świętego Ducha!~Czego stoisz jak
2607 IV   |             się cieniem.~Jeśli, żyjąc, świętemu był uległy panu,~Niebieską
2608 IV   |            osobą?~Gdzie wielkie cnoty? świetne czyny? sława?~Nic! nic!
2609 IV   |                pełzał tuż przy głowie,~Świętojański to robaczek.~Ach, jakie
2610 IV   |                Pełen guślarstwa obrzęd świętokradzki,~Pospólstwo nasze w grubej
2611 II   |        obchodzimy Dziady!~Zstępujcie w święty przybytek;~Jest jałmużna,
2612 IV   |             wierzę,~Cokolwiek w Piśmie Świętym Chrystus nam ogłasza~I w
2613 IV   |              chatki;~Znajdziesz u mnie świeże kwiatki,~Czułe serce znajdziesz
2614 Widow|             więzieniu przesiedzieć;~Ty świeżo wracasz ze świata:~Musisz
2615 IV   |           nieco na świecę)~Wiatr zimny świszcze przez szczeliny:~Jak tu
2616 Widow|                 rycerzu z Twardowa,~Na Świtezi naszej brzegach?~"Czy tam
2617 IV   |               ziemią znowu poznają się swoi,~I namiętność, choć zbytnią,
2618 Widow|               tajnym łonie;~Kto poznał swój błąd niewcześnie,~O gorszej
2619 IV   |          doświadcza probie,~Zapomnij o swym proszku, zważ na ogrom świata~
2620 IV   |                wielki Boże!~Uczeń mój! syn mój! ~GUSTAW~(ściska, patrząc
2621 Widow|             marz[ąc] twoje lica;~Piej, syreno! w lubych głosach~Usnę,
2622 IV   |                groty,~Wpadam, a za mną szabel polskich błyskawice!~Przerzedzają
2623 Widow|               drży świat cały~Przed mą szablą, na me słowa~Wielkiej mocy,
2624 IV   |            uśmiechem, biorąc książki z szafy)~Księże, a znasz ty żywot
2625 IV   |              To nie o tym poranku! ha! szał romansowy!~Przeklęty zawrocie
2626 IV   |             nasz żywot ścisłe odważają szale,~Tam większym jest ciężarem
2627 IV   |                ludzie świeccy bluźnią, szaleją młokosy,~Serce twe skamieniało
2628 IV   |          przyprawiłem jady, od których szaleję!~Po cóż ta wściekłość? jakie
2629 IV   |          otchłanią~Doczesnym pogardzam szałem...~(pauza)~Ach, wzdycham!
2630 IV   |           Drugi potrąca i woła:~"Patrz szaleńcze, ona żyje!"~(do Księdza)~
2631 IV   |              do rękojeści,~Padł ofiarą szaleństwa!~GUSTAW~(z zimnym uśmiechem)~
2632 IV   |                 co to...~GUSTAW~Skutki szału,~Albo może kuglarstwo? -
2633 IV   |              co się wam marzy,~Nic ani szaśnie, cicho wokoło.~PUSTELNIK~(
2634 IV   |          trochę więcej niż pierwszym z szatanów!~Precz to żelazo!~(chowa)~
2635 IV   |          światu płonie,~Czy noc wciąga szatę ciemną;~Jej wyglądam, za
2636 IV   |          ostatni przeszłości odrzuciła szczątek!~Więc już jej moich nosić
2637 Upior|            Świata Dziady nasze mają to szczególnie, iż obrzędy pogańskie pomieszane
2638 II   |           Niech księżyca jasność blada~Szczelinami tu nie wpada.~Tylko żwawo,
2639 IV   |             Wiatr zimny świszcze przez szczeliny:~Jak tu zimno!~(idzie do
2640 IV   |          Płacze nade mną... jaka łezka szczera!~(z żalem)~Płacz, moja luba,
2641 Widow|              Jeżeli mi nie ufasz, będę szczerszy z tobą...~Wiedz naprzód,
2642 IV   |                świeci!~Ale Pan Bóg nie szczęścił dla nich i dla dzieci:~Pomarli,
2643 Widow|                chcę przeszkadzać, więc szczęśliwej drogi.~STRZELEC~Hola, kolego!
2644 Widow|               będzie każdego wieczora.~Szczęśliwi! - ~A ja... czemuż nie jestem
2645 Widow|                trochę szczęścia od nas szczęśliwych,~Szukaj umarłych pośród
2646 IV   |               anioła~Aż na górne nieba szczyty.~Potem jak orlik na żaglach
2647 IV   |                nie obdarzył chlebem ni szelągiem.~Za życia dusza jego przy
2648 IV   |               patrzy na zegar)~Łańcuch szeleści... Jedenasta wybija!~KSIĄDZ~
2649 II   |               Wyglądam kogoś za każdym szelestem,~Ach, i zawsze sama jestem!~
2650 Widow|                Ileż razy w dzień cichy szeleszczą na łące~Jakoby nimfy jakiejś
2651 Widow|            Żartują z siebie głośno lub szepcą do ucha;~Wszyscy mówią,
2652 Widow|              zwierciadła~Lekka postać, szepnęła jej powietrzna szata.~Nieraz
2653 II   |          uciech ślady,~Pamiątki dawnej szkarady;~Od wschodu aż do zachodu,~
2654 IV   |             Maryja.~(Ksiądz wchodzi ze szklanką wody)~PUSTELNIK~(coraz mocnej
2655 II   |             Kto z was wietrznym błądzi szlakiem,~W niebieskie nie wzleciał
2656 IV   |              Przestań płakać, przestań szlochać,~Idźmy każdy w swoję drogę,~
2657 IV   |           dziecko szczęścia, umierając szlochał?~Wszystko mi, wszystko niebiosa
2658 II   |           jakby pąsowa wstęga~Albo jak sznurkiem korale,~Od piersi aż do
2659 IV   |            Pustelnik chowa)~Jaka to na sznurku blacha?~Różne paciorki,
2660 IV   |             dnia!~Spojrzę na dół... na szpaler... patrz, tam przy altanie,~
2661 II   |                 sowy, puchacze, kruki,~Szponami, krzywymi dzioby~Szarpajmy
2662 II   |          trzymał już w gębie,~I tam ja szponę zagłębię;~Dostanę aż do
2663 Widow|               Kto wstępnym wziął bojem~Sztandary ich skrzydeł?~Witajcież
2664 IV   |             wrodzony ogień podniecałeś sztucznie.~Jaką, żyjąc, pokutę mieli
2665 IV   |          głupim cenzorem~I przelatując sztuk nadobne kwiaty,~Oczerniał
2666 IV   |                 Księże! a to są czary? sztuka niepojęta!~(na stronie)~
2667 IV   |          ciemnej porze!~Słyszysz, jaki szturm na dworze?~Czy widzisz łyskanie
2668 IV   |            odchodzi)~Niech ją sumienia sztylety ranią!~Pójdę, lecz pójdę
2669 Widow|         szczęścia od nas szczęśliwych,~Szukaj umarłych pośród nas żywych.~
2670 II   |                ziemię ogarnie,~Tam idę szukając nocy;~A uciekając od słońca~
2671 Widow|            niewinni młodzi czarodzieje~Szukajmy ich, by otruć własne swe
2672 Widow|               żyć we śnie~Z tym, czego szukał na jawie;~Kto marzeń tknięty
2673 IV   |              Nieszczęsny! dobrowolnych szukałeś męczarni.~GUSTAW~Jak trup
2674 IV   |                 już nigdzie blasku ani szumu.~Ach, ta chwila jak piorun,
2675 IV   |             poparłem ramiona,~Chciałem szyby rozsadzić... i bez duszy
2676 IV   |          Księdza)~Nie wierz, choćby ci szyderce~Po tysiąc razy mówili:~Słuchaj,
2677 Upior|            będzie, dawnym pójdę torem:~Szydercom litość, śmiech litościwemu.~
2678 Upior|               ten litością nudzi,~Inny szyderskie oczy zechce krzywić.~Do
2679 IV   |             Wnet zwoływam spółuczniów, szykuję pod lasem:~Tu krwawe z chmur
2680 IV   |         Płynęło za nią wszystkie złoto Tagu,~Gdyby królestwo w niebie,~
2681 IV   |          kościotrup nagi,~Który lekarz tajemną sprężyną rozruszy;~Albo
2682 Widow|              mędrców do guślarzy!~Mrok tajemnic nas otacza,~Pieśń i wiara
2683 IV   |               tępy,~Temu do wywikłania tajemnica łatwa.~PUSTELNIK~Prawda!
2684 Widow|                jesteś, samotności córo tajemnicza?~Niechaj się twój duch uwieńczy~
2685 Upior|          pospólstwo więc święci Dziady tajemnie w kaplicach lub pustych
2686 Widow|        zajaśnieje,~Co ślachetnego mają tajne serca dzieje,~Rozświecić
2687 IV   |        przyjaciół tak wielu!~Wszystkie tajniki serca mojego posiada;~Jeśli
2688 IV   |                z takiego powodu!~Miała takąż sukienkę i na głowie liście.~
2689 IV   |                jak ja nieszczęśliwą, z takiego powodu!~Miała takąż sukienkę
2690 IV   |             Dzisiaj po latach tylu, po takiej przemianie,~Na miejscach
2691 Upior|               litość kłamie oczyma;~ ~"Takiemu tylko nigdym nie przebaczył,~
2692 Widow|            pięknie zmartwychwstać i po takim zgonie,~I przez ten grób
2693 Upior|          Załamał ręce i usty chłodnemi~Takową skargę wyrzucił:~ ~"Duchu
2694 IV   |            zmów tylko pacierze~Otóż ja także umarły dla świata.~Na co
2695 II   |              mnie rady!~Darmo podajesz talerze,~Co dasz, to ptastwo zabierze.~
2696 IV   |            Ksiądz przychodzi z winem i talerzem)~PUSTELNIK~(z wymuszoną
2697 II   |               czy jestem z tego, czy z tamtego świata~Gdzie się przybliżam,
2698 IV   |              gruba napędzała lawy,~A z tamtej strony księżyc przezierał
2699 IV   |            piasek,~Po gniazda ptasze w tamten biegaliśmy lasek,~Kąpielą
2700 IV   |       przyjacioły...~Że ta pijatyka... tańce...~Że mi się w tańcu...
2701 IV   |                   tańce...~Że mi się w tańcu... ot~(uderza nogą)~skręciła
2702 IV   |         śpiewach i brzęku,~Prosi mię w taniec drużba godowa,~A ja z ręką
2703 II   |               wilka.~Nie przeskoczyłem tarasu,~Dopędziła mię obława;~Przed
2704 Widow|               swe samotne ściany~I nie targa łańcucha, by nie draźnić
2705 IV   |             wrzaski pojezdnych i karet tarkoty.~Już jestem blisko ściany,
2706 IV   |       odwiedzić Homera, rozmówić się z Tassem~Albo oglądać Jana zwycięstwo
2707 IV   |             Ach, so war es ja nicht! - Tausend Freuden sind auf ewig nachgeworfen
2708 IV   |             błękit po nocnym obiegu,~I taż sama nade mną świeci gwiazdka
2709 Widow|               odpowiada.~Bo ich twarze tchną głazem, jak Meduzy głową,~
2710 Upior|          lubego oblicza.~ ~Pierś znowu tchnęła, lecz pierś lodowata,~Usta
2711 Widow|            życiem;~Bylibyśmy jak lotne tchnienia, co je rosa~Wiosennym zionie
2712 II   |             obręcza~Po obłokach zbiega tęcza,~By z jeziora wody dostać,~
2713 II   |                 Kędy wszedłeś, wychodź tędy.~Bo cię przeklnę w imię
2714 IV   |               Deszcz lał jak z wiadra, tęgi wicher dmuchał;~Utuliłem
2715 IV   |              świadkiem, przestałbym na tem.~Gdybym mówił: widzę ją,
2716 IV   |                czucia nie jest całkiem tępy,~Temu do wywikłania tajemnica
2717 IV   |           zimnych nie ma ideału,~Przez teraźniejszość w złote odleciałem wieki,~
2718 Upior|            kapłan i poeta (gęślarz).~W teraźniejszych czasach, ponieważ światłe
2719 Widow|             daj słowo.~(do Starca)~Nie tęsknij, starcze, prosiemy młodzi,~
2720 Widow|           wzdychaj, starcze, w próżnej tęsknocie,~Wielu straciłeś, zostały
2721 Upior|              przyjaciele młodzi,~Zwali tęsknotę dziwactwem, przesadą;~Starszy
2722 Widow|              tęsknotą, teraz nawet bez tęsknoty,~Bez żalu; cóż mię wiedzie?
2723 Widow|              chmury,~Choć przed zgonem tęsknymi spotkali się pióry,~Lub
2724 II   |            things in Heaven and Earth,~Than are dreamt of in your philosophy.~
2725 II   |       WIEŚNIACZEK - KAPLICA, WIECZÓR~ ~There are more things in Heaven
2726 II   |               WIECZÓR~ ~There are more things in Heaven and Earth,~Than
2727 IV   |                cukrowych ust lubej nie tknąłeś ni razu!~Niech ludzie świeccy
2728 Widow|            szukał na jawie;~Kto marzeń tknięty chorobą,~Sam własnej sprawca
2729 IV   |              Że, co dzień cały w sercu tkwi boleśnie,~Na noc przechodzi
2730 IV   |            rynku, przed dziećmi, przed tłumem;~A ktoś z tych dziatek,
2731 Widow|               serce, choć w codziennym tłumie~Nikt poznać go nie może,
2732 IV   |              jakieś obchodzono święto!~Toast!... słyszałem imię... ach,
2733 IV   |              tym wina utoczę na ślubne toasty...~Ha! wyrodku niewiasty!~
2734 II   |                mię obława;~Przed panem toczy się sprawa,~O co? o owoce
2735 IV   |            roty;~Każę wodze ukrócić, w toku złożyć groty,~Wpadam, a
2736 IV   |             się rosa,~Gwiazdy w błękit tonęły po nocnym obiegu:~Jedna
2737 Widow|      dziedziczne skarby znikły w czasu toniach;~Cóż mnie po waszych twarzach,
2738 Widow|           nowym głosie nadaremnie bada~Tonu, który jej duszy brzmieniem
2739 IV   |              złym do wiecznej strącony topieli,~Jest bolesnego wspólnikiem
2740 Widow|               Ej, czy cię widok pustej torby nie zapłonił?~Wstyd młodemu
2741 Upior|        Cóżkolwiek będzie, dawnym pójdę torem:~Szydercom litość, śmiech
2742 IV   |                 Młodości mojej niebo i tortury!~One zwichnęły osadę mych
2743 IV   |                gromy, burza sroga!~Mój towarzysz zapewne biedny drży u proga!~
2744 IV   |               inny powie tobie. Mam ja towarzysza,~Zawżdy z nim razem odbywamy
2745 IV   |            płomienie.~Gdy nas wszędzie tożsamość łączy niedościgła,~Bóg osnuł
2746 IV   |               się w grobie,~Nim go Pan trąbą straszliwą przebudzi.~PUSTELNIK~(
2747 II   |                cicha:~"Kto tam gościom trąbi w uszy?~Wypędź żebraczkę,
2748 IV   |           dosyć, Bogu dzięki!~Lecz nie traćmy nadziei, po smutkach wesele.~
2749 Widow|          podnoszą głowy,~Jakby z lekka trącone. - Nieraz śród alkowy~Samotny
2750 Widow|         przyszłych zdobyczy;~Każdy swe trafne strzały, cudze pudła liczy;~
2751 Widow|               Po dawnemu Niemcy łamie,~Tratuje stepy mogole?~"Olgierd?
2752 IV   |             auf!... Bist du noch nicht traurig genug?~Jean Paul~ ~KSIĄDZ~
2753 IV   |         kawałków sukmany,~Na skroniach trawa i liście,~Wytarte płótno,
2754 IV   |                łacno dotkliwa;~Jako na trawce wiosenne puchy,~Które lada
2755 II   |         zabawka:~Gdzie stąpim, wypływa trawka,~Gdzie dotkniem, rozkwita
2756 IV   |             końcu ławki~Widzę bukiety, trawkę, listek pośród trawki,~Tenże
2757 IV   |         bukiety, trawkę, listek pośród trawki,~Tenże sam listek, listka
2758 IV   |           Dziady. Tam, u Wszechmocnego tronu,~Kędy nasz żywot ścisłe
2759 IV   |              Albo skinieniem oka stare trony wali.~(po pauzie, z wolna)~
2760 Widow|               z jedyną żądzą,~Na ziemi tropią zdobycz - tym lepiej - nie
2761 IV   |                będzie.~O ranach próżna troska, wszak wyglądam zdrowo?~
2762 Widow|               latach wielu,~W licznych troskach, w ciężkich nudach,~Zapomniał
2763 IV   |                entfernte den erhabenen Trost der Ergebung, bloss um mir
2764 Widow|            szukać skarbów albo leków~I trucizn - my niewinni młodzi czarodzieje~
2765 IV   |       ludzkości wylewa ołtarza.~Gorzką truciznę sączą tylko łzy zbrodniarza.~
2766 Widow|             celu,~Aby znaleźć wczas po trudach;~Kto z ziemi patrzył ku
2767 IV   |            nudno,~A przyjechać do niej trudno!***~Prosta piosenka, ale
2768 Widow|        rozkosze myśliwskie lubię - ale trudy.~Ze się myśl, a przynajmniej
2769 Widow|             ogarnia,~W której rozkosze truje wiązadeł męczarnia,~Z ciemnej,
2770 IV   |            otoczy,~Nikt nie pójdzie za trumną do wieczności domu,~Garsteczki
2771 Widow|                nocy lata;~Jak upiór do trumny puka,~Taki zgubiony dla
2772 IV   |               zmarłego dał pod głowę w trunie;~Gdyby z tego kamienia gorzka
2773 Upior|              uczta z rozmaitego jadła, trunków, owoców i wywołują się dusze
2774 II   |               kaplicy~I stańcie dokoła truny;~Żadnej lampy, żadnej świécy,~
2775 Upior|              świata i słońca,~Może się trupiej nie ulęknie głowy,~I może
2776 Widow|          starły.~Nie wiem, czym pośród trupów, czylim sam umarły.~Ale
2777 Widow|              pytać,~Lękliwym rozpędzać trwogę,~Błędnym pokazywać drogę.-~
2778 IV   |              ją kochałem! pójdęż teraz trwożyć~I na kochanka larwę potępieńca
2779 IV   |               Kiedyś budził mię ze snu tryumf Milcyjada.~(śpiewa)~Młodości,
2780 IV   |           rozniosły kopyta.~Aż pod wał trzebim drogę!... ten wzgórek był
2781 II   |            świeci?~Oto złocistym pióry~Trzepioce się dwoje dzieci.~Jak listek
2782 II   |            jadło na sztuki!~Chociażbyś trzymał już w gębie,~I tam ja szponę
2783 Widow|             pieśniach niemowlęce echo,~Tuła się i głos matki powtarzając
2784 II   |              od słońca~Tak pędzę żywot tułaczy,~A nie znajdę błędom końca.~
2785 IV   |              gwiazdy bije,~Gradem lecą turbany i obcięte szyje,~Janczarów
2786 IV   |            swoich, ludzi.~Jakkolwiek w twardej Bóg doświadcza probie,~Zapomnij
2787 Widow|                Wyłamawszy zamku bramy,~Twardowski błądził śród gmachów,~Biegł
2788 Widow|               męce.~Wziął i westchnął, twarz mu zbladła~I zalał się łez
2789 IV   |              sercem oziębłym, obojętną twarzą,~Wyrzekłaś słowo mej zguby~
2790 Widow|           toniach;~Cóż mnie po waszych twarzach, i głosach, i dłoniach~Twarze,
2791 IV   |              Czy już dawno płaczesz po twej stracie?~PUSTELNIK~Jak dawno?
2792 Widow|               jedną ma zostać sierotą?~Twórca mi dał to serce, choć w
2793 Widow|              obrażać,~Nie mogę bluźnić Twórcy - i siebie znieważać.~W
2794 Widow|           dozgonną tęsknotą~W rodzinie tworów jedną ma zostać sierotą?~
2795 II   |            przezroczystych łez poranku~Tworzę motylki, gołąbki.~Przecież
2796 IV   |               zarysów skleja,~W jakieś tworzydło ocali,~I znowu pierzchnie.~
2797 IV   |                 którą widzę co dnia;~W tychże miejscach toż samo uczucie
2798 IV   |               razu co dnia,~A potem co tygodnia.~CHÓR DZIECI~Jakże czuła
2799 IV   |      czytaliśmy razem;~Altankę jej pod tymi uwiązałem chłody,~Z tych
2800 IV   |             żyje!"~"Niech żyje!" z ust tysiąca zabrzmiały te słowa;~Tak,
2801 IV   |             coś na kształt stuku:~Ach! tyż to, psie nasz wierny, nasz
2802 II   |              zwierzę,~Ani się człowiek ubierze;~Lecz w wonne skręcone wianki~
2803 II   |              jakie główki w promieniu,~Ubiór z jutrzenki światełka,~A
2804 IV   |                ni owo.~Jakie dziwaczne ubiory!~KSIĄDZ~Dzieci, będzie ten
2805 IV   |       nieznanego miejsca, w dziwacznym ubiorze?~Musiałem wiele gadać? ach,
2806 IV   |             tak z rana?~"Jestem biedna uboga; ze łzami odpowie;~W tym
2807 IV   |              Ach! ja tak ją na martwym ubóstwiam obrazku,~Że nie śmiem licem
2808 IV   |                pośpiechu!..~Jeden, gdy ubóstwienie w oku moim czyta,~Ledwie
2809 Widow|              nocnej muszki pogłaska mi ucho!...~Zasnąłem we mgle jasnej;
2810 IV   |        najsmutniejszy kochanek.~Patrz, uchodzi z lica krasa,~Wzrok zapada
2811 IV   |               ot tak, powieką.~(Dzieci uciekają)~Jednak umarła!... Kiedy
2812 II   |               Tam idę szukając nocy;~A uciekając od słońca~Tak pędzę żywot
2813 Widow|               Ach, nie zabawy ścigam - uciekam od nudy;~Nie rozkosze myśliwskie
2814 Upior|           egzorcyzmem chłostać,~Drudzy uciekną zdziwieni.~ ~"Ten dumą śmieszy,
2815 Widow|           gdzie cię szukać? - od ludzi ucieknę,~Ach, bądź ty ze mną, świata
2816 Upior|           poznać się, rozłączyć;~I com ucierpiał, to cierpieć co roku,~I
2817 IV   |              Tu mnie pierwszej rozmowy uczciła wyrazem,~Tutaj, na wzgórku,
2818 IV   |           ściska)~Gustaw! wielki Boże!~Uczeń mój! syn mój! ~GUSTAW~(ściska,
2819 IV   |          między nimi twoi przyjaciele, ucznie,~Których ty wyobraźnią w
2820 IV   |             PUSTELNIK~Jodła? a, Ksiądz uczony! o głowo ty, głowo!~Przypatrz
2821 IV   |            każdy znany kątek,~I resztę uczuć, i łzy wylałem ostatnie,~
2822 IV   |             naśladuj godnie~Myślenia i uczucia niebieskiej istoty.~Zbrodniarz
2823 IV   |        wzajemną pracą,~Albo wdzięcznym uczuciem, datkiem jednej łezki,~Za
2824 IV   |              tum pożegnał!... ach! com uczuł w tobie!~To miejsce może
2825 Widow|               sam skruszę me kajdany~I uczynię koniec męce.~Wziął i westchnął,
2826 IV   |                kto zeszedł ze świata?~(udając dziada)~"A na co ta ciekawość?
2827 Upior|             gwałtem, a gdy odpowiadał,~Udałem, że nie rozumiem.~ ~"Ale
2828 Upior|                grzeczności, potrzebie,~Udawał, że nie rozumie.~ ~"Lecz
2829 IV   |            zegar zaczyna bić; po kilku uderzeniach Pustelnik upuszcza wodę
2830 Widow|                 ja ci mogę w potrzebie udzielić.~GUSTAW~Dzięki - od nieznajomych
2831 IV   |                 stehst allein hier und überrechnest sie!" Dürftiger! Dürftiger!
2832 Widow|               tłumaczyć.~Jeżeli mi nie ufasz, będę szczerszy z tobą...~
2833 IV   |            Śmierć ta dwie społem osoby ugodzi,~Lecz moje tylko zabija
2834 IV   |               się błąka,~Małegom tylko ujrzał nad sobą pająka,~Z listka
2835 Upior|    sprawiedliwy, lecz straszny wyroku!~Ujrzeć ją znowu, poznać się, rozłączyć;~
2836 II   |              owocu, ni kwiatu.~Ani się ukarmi zwierzę,~Ani się człowiek
2837 IV   |               mię, zwodnico! Nieba cię ukarzą,~Sam ja... nie puszczę bezkarnie,~
2838 Upior|            dziką postać~Cudzemu światu ukażę spod cieni;~Jedni mię będą
2839 IV   |                 PUSTELNIK~(do Księdza, ukazując gałąź)~Pustelnik przyjaciela
2840 IV   |          łowiła uśmiechy~Albo kłamliwe układała lice?~I gdzież są jej przysięgi,
2841 IV   |             tobie zdaje?~Poprzysięgnę, uklęknę, palce na krzyż złożę,~Ona
2842 Widow|             Nagrodzę, pójdź, mój synu, uklęknij, złóż ręce:~Boże! Coś mi
2843 Widow|               rozpaczy.~Szalony, niech ukocha swe samotne ściany~I nie
2844 Widow|           Twarze, którem z dzieciństwa ukochać przywykał,~Dłonie, co mię
2845 IV   |              Kto kochał, od swej lubej ukochany wzajem,~Błogie włosy mirtowym
2846 Widow|         święcić Dziady~I piosnkami noc ukracać.~Będziemy idących witać~
2847 IV   |            sukienki!...~Może spojrzysz ukradkiem... i łezka boleści...~I
2848 IV   |             następują roty;~Każę wodze ukrócić, w toku złożyć groty,~Wpadam,
2849 Upior|         Błądzić z długiego, wyszedłszy ukrycia;~Lecz nie dbam, jak mię
2850 IV   |         zdradnie,~Wyłudziłeś tajemnicę~Ukrywaną w sercu na dnie,~O której
2851 IV   |            majem.~(po pauzie)~Jej ręką ułamana gałąź cyprysowa~Zawsze mi
2852 Upior|              rodawitej dumie;~Przecież ulegał grzeczności, potrzebie,~
2853 IV   |                 Czucia nasze dzielącej uległe przeszkodzie,~Chociaż nigdy
2854 IV   |             Jeśli, żyjąc, świętemu był uległy panu,~Niebieską z nim chwałę
2855 Upior|           słońca,~Może się trupiej nie ulęknie głowy,~I może raczysz cierpliwie
2856 IV   |              Trost der Ergebung, bloss um mir immer fort zu sagen: "
2857 IV   |          Proroka ujrzałem,~Natychmiast umarł we mnie Godfred i Jan Trzeci.~
2858 II   |     dziewiętnastą przeigrawszy wiosnę,~Umarłam nie znając troski~Ani prawdziwego
2859 Widow|              ostatnia pociecho,~Jak po umarłej pieśniach niemowlęce echo,~
2860 IV   |               nazwiska?~Gdy dzwonią po umarłym, dziad stoi przy dzwonie,~
2861 IV   |            straszniejsza druga,~Bo nie umarza od razu,~Powolna, bolesna,
2862 IV   |            Żywy, o nic przed nikim nie umiałem żebrać,~Żebrać litości nie
2863 Upior|              nie pyta, chociaż milczeć umiem;~Mówiłem gwałtem, a gdy
2864 IV   |                 jak dziecko szczęścia, umierając szlochał?~Wszystko mi, wszystko
2865 IV   |          zabierze!~Tą śmiercią może ja umrę, dzieci;~Ciężkie, ciężkie
2866 Widow|          Pobłogosław wnukowi - niechaj umrze młody~ ~*~PIEŚŃ STRZELCA~
2867 IV   |             Pożegnać, porzucić każą...~Umrzeć!...~(z żalem)~Kamienni ludzie!
2868 II   |                potrzeba dla duszy,~Aby uniknąć katuszy?~Czy prosisz o chwałę
2869 IV   |               obrazu.~Lecz to, co mnie unosi, ich nawet nie ruszy,~Czułość
2870 IV   |            chmurze i z wysoka,~Nim sam upadnie na zwierza,~Już go zabił
2871 IV   |             sam siebie rozbija!~KSIĄDZ~Upamiętaj się, bracie; do czego ta
2872 II   |              potwora!~Widzicie w oknie upiora?~Jak kość na polu wybladły;~
2873 IV   |              krocie~O nocnych duchach, upiorach i czarach.~GUSTAW~Więc żadnych
2874 IV   |          jednym miejscu chwieje,~Jakby uplątany w sidło~Albo do nieba przybity
2875 Widow|                 A jeśli się pod koniec uprzykrzyły łowy,~Natenczas do sąsiadek -
2876 IV   |             Ledwie zgryzioną wargą nie upuścił śmiechu,~I rzekł ziewając: "
2877 IV   |            kilku uderzeniach Pustelnik upuszcza wodę i patrzy nieporuszony
2878 IV   |                wsi, cała wieś nawałem,~Urągając się z jej biedy,~Pędzi,
2879 IV   |              Nie z samej tylko powabna urody.~Jak z zapałem kochałeś,
2880 Widow|          zaszło, i był to dzień twoich urodzin.~STARZEC~Od tego dnia, ach,
2881 Widow|             krewnych, i sąsiadów wiele~Urodziny twe święcić; tyś w milczeniu
2882 IV   |                nadzieję?~Nie! nie! sam urojone żywiłem mamidła,~Sam przyprawiłem
2883 IV   |             Wtem ona z swoim anielskim urokiem~"Gościu mój, rzecze, pozwól!
2884 IV   |                On dusze obie łańcuchem uroku~Powiązał na wieki z sobą!~
2885 IV   |           Patrz, jaka z liścia gałązka urosła,~Jaka gęsta i wyniosła!~
2886 IV   |              wszystko zmienia!~Dziatki urosły, ciebie przyprósza siwizna!~
2887 II   |                 skakać, wybiec w pole,~Urwać kwiatków dla Rozalki,~Oto
2888 IV   |                z żalem)~O nie! nas Bóg urządził ku wspólnemu życiu,~Jednakowa
2889 IV   |              na życiu obaczył!~GUSTAW~(uściska)~Uściśnijmy się jeszcze,~(
2890 IV   |          musiał wybrać się w tę drogę,~Uściśniemy się wtenczas, ale już na
2891 IV   |              obaczył!~GUSTAW~(uściska)~Uściśnijmy się jeszcze,~(patrzy na
2892 II   |              czy mi się wydaje,~Czy ty usiadłaś na grobie?~Dziatki! patrzajcie,
2893 IV   |        kochanek ginie,~O nic nie dbasz usiadłszy z dziećmi przy kominie.~
2894 IV   |                KSIĄDZ~(chce go sadzić)~Usiądź, połóż się, oddaj zabójcze
2895 Upior|            duchowieństwo i właściciele usiłowali wykorzenić zwyczaj połączony
2896 II   |              gorczycy dwa ziarna;~A ta usługa tak marna~Stanie za wszystkie
2897 IV   |            Dobrze, gotówem na wszelkie usługi,~Lecz od twojego wieku aż
2898 Widow|          dziada rękę!~Daj mi twój głos usłyszeć - zaśpiewaj piosenkę~Ulubioną
2899 Upior|               Niechętne lica gwałci do uśmiechu~I litość kłamie oczyma;~ ~"
2900 Widow|               syreno! w lubych głosach~Usnę, marzyć o niebiosach!~Ach,
2901 IV   |               bielmem powleczone!~Puls ustał... ręce twoje zimne jak
2902 Upior|                          Upiór~ ~Serce ustało, pierś już lodowata,~Ścięły
2903 IV   |                 w myślach jak na fali!~Ustawna burza, zawieja,~Błyśnie
2904 IV   |           licem skazić jej bezbronnych ustek,~I gdy dobranoc daję przy
2905 Upior|               wywrócił,~Załamał ręce i usty chłodnemi~Takową skargę
2906 Upior|       skrwawioną, jakby dziś rozdartą,~Usypia znowu w mogile.~ ~Pełno
2907 IV   |         kantorek,~Nachyl się i przyłóż uszko;~Tu biedna duszka prosi
2908 IV   |            tonie;~Przecież widomie nie uszkodzą ciału.~Taką bronią po dwakroć
2909 Widow|              gołąbków, a orlik trzeci:~Uszłaś, gołąbko, spojrzy do góry,~
2910 II   |                Kto tam gościom trąbi w uszy?~Wypędź żebraczkę, do licha".~
2911 IV   |             pod jej powieki~I w głowie utkwię na wieki.~Będę jej myśli
2912 IV   |            jasnych panów!~Ot, tym wina utoczę na ślubne toasty...~Ha!
2913 II   |                Wzrok dziki i zasępiony~Utopił całkiem w jej oku.~Patrzcie,
2914 IV   |                Znalazłem ją!... ażebym utracił na wieki!~KSIĄDZ~Podzielam
2915 IV   |           wiadra, tęgi wicher dmuchał;~Utuliłem głowę w krzaczek...~(z łagodnym
2916 IV   |              Pospólstwo nasze w grubej utwierdza ciemnocie~Stąd dziwaczne
2917 Upior|             dusze nieboszczyków. Godna uwagi, iż zwyczaj częstowania
2918 IV   |            razem;~Altankę jej pod tymi uwiązałem chłody,~Z tych lasów przynosiłem
2919 Widow|           dawniej, nikt o tym nie wie.~Uwiędną jedni, powschodzą inni,~
2920 IV   |               sterczy kurhanek?~Spodem uwieńczon jak w wianek,~W maliny,
2921 Widow|      tajemnicza?~Niechaj się twój duch uwieńczy~Choćby marnym, nikłym ciałem;~
2922 Upior|             myślał, że obrażam ciebie,~Uwłaczam jego rodawitej dumie;~Przecież
2923 IV   |               odstanie,~Potrzeba w tym uznawać wolą Pana Boga.~GUSTAW~(
2924 Widow|                 a obecnym chwil lubych użyciem~Łącząc wszystko, żyć całym
2925 Upior|               Gwiazda pamięci promyków użycza,~Umarły wraca na młodości
2926 Widow|            KSIĘGA ROZŁOŻONA (ROMANS   "VALERIE")~ ~DZIEWICA~(wstaje od
2927 IV   |              ganze zerrissene Buch der Vergangenheit auf!... Bist du noch nicht
2928 IV   |             dwuznacznym podwiodła?~Czy wabiącymi łowiła uśmiechy~Albo kłamliwe
2929 Widow|             którą tak pomiatasz~Co tam wabików, co tam sidełek!-~MŁODZIENIEC~
2930 IV   |               nie wiecie, kto zawiesił wagi!~O kołach, o sprężynach
2931 IV   |               rozniosły kopyta.~Aż pod wał trzebim drogę!... ten wzgórek
2932 Widow|             jego wnuków Jagiełło~Teraz walczy i zwycięża.~"Co słyszę?
2933 IV   |              drogę!... ten wzgórek był wałem.~Tam ona wyszła, patrzeć
2934 IV   |             skinieniem oka stare trony wali.~(po pauzie, z wolna)~Czasem
2935 Widow|            jawie,~A przez sen - będę z wami, Pan Bóg wie dopóki!~Smutne
2936 IV   |                fort zu sagen: "Ach, so war es ja nicht! - Tausend Freuden
2937 IV   |                czyta,~Ledwie zgryzioną wargą nie upuścił śmiechu,~I rzekł
2938 IV   |              się)~Zawiązka miękka... z warkocza dziewicy...~Lecz skorom
2939 IV   |             mój grobowiec cieniem tych warkoczy.~(z łagodnym uśmiechem)~
2940 Widow|          dzieci nowego rodu,~Czyliście warte cienia i chłodu,~Nie takie
2941 IV   |           wszystkich, moje dzieci,~Nie warto zmówić i Zdrowaś Maryja.~
2942 IV   |                piwoniji kwiatu~Wycięty wąski listeczek,~Taka siność jej
2943 II   |              wysoko, o ziemianki,~Była wasza pierś i oko!~Która dotąd
2944 IV   |              rozłączą!~Może się troski wasze pomyślnie zakończą.~PUSTELNIK~
2945 Widow|             czasu toniach;~Cóż mnie po waszych twarzach, i głosach, i dłoniach~
2946 II   |                o których~ani śniło się waszym filozofom.~ ~CHÓR~Ciemno
2947 II   |                zagłębię;~Dostanę aż do wątroby.~Nie znałeś litości, panie!~
2948 IV   |              rada!~Ach, już, już kona, wbił do rękojeści,~Padł ofiarą
2949 IV   |                pierzchła lub do piasku wbita,~Zrąbaną z koni jazdę rozniosły
2950 IV   |               ruchu.~(do Dzieci, które wchodzą)~Dzieci, chodźcie pod kantorek.~(
2951 IV   |              zamiary przywiodły.~Kiedy wchodząc do ciebie stanąłem u progu,~
2952 IV   |             Ujrzałem światło w oknach: wchodzę, cóż się dzieje?~Z latarnią,
2953 IV   |          słońce światu płonie,~Czy noc wciąga szatę ciemną;~Jej wyglądam,
2954 IV   |              spasa,~Które by ona mogła wciągnąć z odetchnieniem;~A ona chce
2955 Widow|         przeszłość do życia moglibyśmy wcielić~Spomnieniem; można by się
2956 IV   |            ściany, skradam się pomału,~Wciskam oczy ciekawe w podwoje z
2957 Widow|                drogi celu,~Aby znaleźć wczas po trudach;~Kto z ziemi
2958 IV   |               potrzebujesz spoczynku i wczasu.~Jutro...~GUSTAW~Dziękuję,
2959 IV   |             Nie dbał, że w progu jęczy wdowa i sierota~Nikogo nie obdarzył
2960 Widow|              Zranił małżonka, zostawił wdowę.~Płaczesz i wzdychasz w
2961 Widow|               niego na mszę daj, młoda wdowo,~A dla nas żywych piękne
2962 IV   |               lub wzajemną pracą,~Albo wdzięcznym uczuciem, datkiem jednej
2963 IV   |            cień błądząc przy kochanych wdziękach,~Bywam albo w niebiosach,
2964 IV   |            stojąc przy mnie, wywabiała wędką~Srebrnopiórego karpia, pstrąga
2965 IV   |              kędyś? przebóg! tak długa wędrówka?~Gdzieś ty bywał dotychczas,
2966 Widow|             Czasem strzelecka miłość - wędrowna ptaszyna;~Serce przelotem
2967 II   |             głowę wysiadły,~Świecą jak węgle w popiele.~Włos rozczochrany
2968 II   |                włosy wywlekł za wrota!~Wepchnął mię z dzieckiem do śniegu!~
2969 IV   |             Heloisy?~Znasz ogień i łzy Wertera?~(śpiewa)~Tylem wytrwał,
2970 Widow|               wiek w środku stoi;~Śród wesela i żałoby~Stójmyż w środku,
2971 IV   |            traćmy nadziei, po smutkach wesele.~PUSTELNIK~(śpiewa)~A odjechać
2972 Widow|             można by się z przyszłości weselić~W przeczuciu, a obecnym
2973 IV   |          GUSTAW~Jak trup samotny, obok weselnego tłumu,~Leżałem na zroszonej
2974 IV   |              Od cienia smutku mego jej wesołość gaśnie:~Tak znaliśmy nawzajem
2975 IV   |                 PUSTELNIK~(z wymuszoną wesołością)~Księże, a lubisz ty smutne
2976 Widow|           uczynię koniec męce.~Wziął i westchnął, twarz mu zbladła~I zalał
2977 IV   |         wzdycham! czegoż wzdycham? ha! westchnąłem za nią,~Nie! nie mogę zapomnieć
2978 IV   |           łezka boleści...~I pomyślisz westchnąwszy: ach, on mię tak kochał!~(
2979 IV   |               mękach.~Gdy ona wspomni, westchnie i łezkę wyleje,~Zbliżam
2980 Widow|                skąd w oczach zaświecą,~Westchnień bez celu, które nie wiem,
2981 Widow|               rozlata,~Wzdycham, i coś westchnieniem dawało znak życia,~Serce
2982 IV   |                i na głowie liście.~Gdy weszła do wsi, cała wieś nawałem,~
2983 IV   |                honorów świecąca bańka, wewnątrz pusta!~Bodaj!... Niech,
2984 IV   |        niedościgła,~Bóg osnuł przyszłe węzły,~(z żalem największym)~a
2985 Widow|                   zawołał na rycerza.~"Weźmi zwierciadło ze ściany~I
2986 IV   |              Na wskróś okiem przebiję!~Wgryzę się jak piekielny dym pod
2987 IV   |                jęczę,~Deszcz lał jak z wiadra, tęgi wicher dmuchał;~Utuliłem
2988 II   |         ubierze;~Lecz w wonne skręcone wianki~Na ścianie wiszą wysoko.~
2989 II   |            goni,~Za muszką, za kraśnym wiankiem,~Za motylkiem, za barankiem;~
2990 II   |              musisz sama jedna~Latać z wiatrem przez dwa roki,~A potem
2991 II   |          ściąga biedna,~Wraz ją spędzi wiatru tchnienie.~Lecz nie płacz,
2992 Widow|             Nie do sąsiadek pewnie! na wiatry, na gaje,~Ku marzeniom!.. ~
2993 IV   |            wieki się spoi,~Łańcuchy tu wiążące prysną razem z ziemią,~A
2994 IV   |               ogniska,~Którymi łańcuch wiążący nas pryska,~Które się wiecznym
2995 Widow|                W której rozkosze truje wiązadeł męczarnia,~Z ciemnej, głuchej
2996 IV   |                lice!~Łańcuch, który tu wiąże, nad ziemlią opadnie!"~~
2997 Widow|              daleka~Coś błyszczy, choć widocznych kształtów nie obleka;~I
2998 Widow|              Ogarami na piękne polować widoki;~Z jednym zawsze zamiarem
2999 IV   |                w duszy tonie;~Przecież widomie nie uszkodzą ciału.~Taką
3000 Widow|                                 DZIADY~WIDOWISKO~ ~PRAWA STRONA TEATRU -
3001 IV   |               samy.~Po pierwszym z nią widzeniu wróciwszy do domu~Poszedłem
3002 IV   |         Bardziej do czyscowego podobna widziadła,~Gdy obaczy straszliwą marę
3003 IV   |              Serce nasze jak w czystym widzieliśmy stoku.~Jakie tylko uczucie
3004 IV   |              STÓŁ NAKRYTY, TYLKO CO PO WIECZERZY - KSIĄDZ - PUSTELNIK - DZIECI -
3005 IV   |               chwila jak piorun, a jak wieczność długa!~Na strasznym chyba
3006 II   |               nie znajdę błędom końca.~Wiecznych głodów jestem pastwą;~A
3007 IV   |          wiążący nas pryska,~Które się wiecznym piekłem między nami żarzą,~