bold = Main text
     Part                                          grey = Comment text

3509 IV   |                Niemnowej odnogi,~Tam u zielonej rozłogi,~Jaki to sterczy
3510 Widow|        Waleryjo! ty przecież spomiędzy ziemianek~Zazdrości godna! Ciebie
3511 II   |            wiszą wysoko.~Tak wysoko, o ziemianki,~Była wasza pierś i oko!~
3512 IV   |           Łańcuch, który tu wiąże, nad ziemlią opadnie!"~~Ty wiesz o wszystkim,
3513 IV   |              na piasek i patrzę w głąb ziemną;~Błyszczy jak księżyc w
3514 IV   |                cerkwiach, pustkach lub ziemnych pieczarach,~Pełen guślarstwa
3515 Widow|                 Nigdyż nie było między ziemską bracią~Takich cieniów, śmiertelną
3516 IV   |           mamideł;~Nie cierpiąc rzeczy ziemskich nudnego obrotu,~Gardzący
3517 IV   |             klucza!~Gdyby z twych oczu ziemskie odpadło nakrycie,~Obaczyłbyś
3518 II   |            nazbyt skrzydlata,~Nigdy na ziemskiej nie spoczęła błoni.~Za lekkim
3519 IV   |               upuścił śmiechu,~I rzekł ziewając: "at sobie kobiéta!"~Drugi
3520 Widow|             Nad słotny deszcz jesienny zimniejsze ich słowa!~Co dzień z pamiątką
3521 IV   |       zdziwiony nieco na świecę)~Wiatr zimny świszcze przez szczeliny:~
3522 IV   |                Lecz gdy w czasach tych zimnych nie ma ideału,~Przez teraźniejszość
3523 IV   |             mech zarasta, piołun, ostu zioła,~Jak na smętarzu w północ,
3524 Widow|        tchnienia, co je rosa~Wiosennym zionie rankiem, dążące w niebiosa,~
3525 II   |         progiem.~Dziś modlitwa nic nie zjedna.~Lećże sobie z Panem Bogiem.~
3526 II   |             Któreś ty pomorzył głodem,~Zjemy pokarmy, wypijem napoje.~
3527 IV   |            podłym wzbijemy się ciałem,~Złączy się znowu jedność, dusza
3528 IV   |         ogniska.~KSIĄDZ~Jeżeli Pan Bóg złączył, ludzie nie rozłączą!~Może
3529 IV   |                 Serce z sercem zbiega, zlatuje się, ściska,~Lica, usta
3530 IV   |    nieprzyjaciela.~Iluż to braci moich złe jaszczurki spasły!~Kląłem
3531 Widow|              niewidome, lecz kiedy się zlecą,-~Spłoną i nową iskrę pośród
3532 IV   |           znowu jedność, dusza z duszą zleje;~Bo tutaj wszelkie dla nas
3533 II   |               Panie! wołałam ze łzami,~Zlituj się nad sierotami!~Mąż mój
3534 II   |            ochocie,~Przewalając się po złocie,~Hajdukowi rzekłeś z cicha:~"
3535 II   |                sklepieniem świeci?~Oto złocistym pióry~Trzepioce się dwoje
3536 IV   |                z uśmiechem)~skrzydlaty złoczyńca.~Nie mam sukien; co znajdę,
3537 IV   |              niegdyś łoże mojej matki,~Złodziej rąbał podłogę i odrywał
3538 IV   |        latarnią, z siekierami plądrują złodzieje,~Burząc do reszty świętej
3539 IV   |          straszna ciekawości karo!~(ze złością uderza się w czoło)~Kobieta!...~(
3540 IV   |                 Przez teraźniejszość w złote odleciałem wieki,~Bujałem
3541 Widow|             pójdź, mój synu, uklęknij, złóż ręce:~Boże! Coś mi rozkazał
3542 IV   |                uklęknę, palce na krzyż złożę,~Ona umarła i ożyć nie może!...~(
3543 IV   |             Każę wodze ukrócić, w toku złożyć groty,~Wpadam, a za mną
3544 II   |              rok mija trzeci,~Jak mnie złożyliście w grobie.~Ach, zbyt ciężka
3545 IV   |            słówko, nazwę po imieniu,~A zły człowiek podsłucha. Tak
3546 IV   |          powiązał z sobą!~Teraz, kiedy złych ludzi odłącza nas ręka,~
3547 IV   |             nim chwałę dzieli;~Albo ze złym do wiecznej strącony topieli,~
3548 IV   |     odprawiałeś modły,~Któreś za dusze zmarłe ofiarował Bogu.~KSIĄDZ~(
3549 IV   |             piastunie,~Dziś dla starca zmarłego dał pod głowę w trunie;~
3550 Widow|              się zbudzi nocnym chorem.~Zmarli tylko wedle woli~Spieszą,
3551 Widow|                te karty.~Można pięknie zmartwychwstać i po takim zgonie,~I przez
3552 II   |                mogłam znaleźć noclegu;~Zmarzłam z dziecięciem na drodze.~
3553 Upior|        Wszakżem skargami nigdy ust nie zmazał,~Anim pogardy wymówić nie
3554 IV   |           Zrobiwszy mnie komarem, chce zmienić w Atlasa~Dźwigającego nieba
3555 Widow|              są? Zgasły, przebrzmiały, zmieniły się, starły.~Nie wiem, czym
3556 Widow|              myśliwy!~Czy w niebo grot zmierza,~Czy w knieje i smugi,~Stąd
3557 IV   |              burza, zawieja,~Błyśnie i zmierzchnie,~Mnóstwo się zarysów skleja,~
3558 IV   |         usteczek, biały włos rozwieję,~Zmieszam się z odetchnieniem i przeniknę
3559 IV   |                Któż to jest na progu?~(zmieszany)~Ktoś ty taki?... po co?...
3560 IV   |                 okiem! okiem jadowitej zmije,~Całe piekło z mych piersi
3561 IV   |                 moje dzieci,~Nie warto zmówić i Zdrowaś Maryja.~Są inne,
3562 IV   |            bracie, weź wody w dłonie~I zmyj trochę twoje czoło,~Może
3563 IV   |           Niżli sny moje, niżli poetów zmyślenia,~Niżli ty nawet... oddam
3564 Upior|          przestrogami; a we wszystkich zmyśleniach poczwarnych można było dostrzec
3565 Widow|              Zamieszkałym śród cieniów zmyślonego świata~Nudnej rzeczywistości
3566 IV   |           odleciałem wieki,~Bujałem po zmyślonym od poetów niebie,~Goniąc
3567 Upior|                nauki, gminnym sposobem zmysłowie przedstawiane. ~Poema niniejsze
3568 II   |       przeigrawszy wiosnę,~Umarłam nie znając troski~Ani prawdziwego szczęścia.~
3569 IV   |           gałąź)~Pustelnik przyjaciela znajdzie chyba w lesie!~Może cię
3570 Widow|                własnej chęci-~Czyż nie znajdziem zatrudnień? Mędrce dawnych
3571 Widow|               sprowadzi,~Łacniej drogę znajdziemy. ~O mój przyjacielu!~Takich
3572 IV   |              płakałem szczerze.~Czy to znajoma twoja, czy siostrzyczka
3573 Widow|            daleko odpłynął!~Wszystkiem znajome lądy i wyspy ominął,~Wszystkie
3574 Widow|             grobie,~Nie tam są wszyscy znajomi tobie.~Weź trochę szczęścia
3575 Widow|               coś westchnieniem dawało znak życia,~Serce biło i czułem
3576 II   |             bramy,~Tego lekkim, jasnym znakiem~Przyzywamy, zaklinamy.~CHÓR~
3577 Widow|              nieba i gwiazd loty~I nie znał ziemi, aż w końcu,~Kiedy
3578 Widow|            Takich jak ty myśliwych nie znalazłbyś wielu.~Oni z lasu nie zwykli
3579 IV   |               jej wesołość gaśnie:~Tak znaliśmy nawzajem czucia wspólnej
3580 IV   |           Gdzie tyle łez zabiera każdy znany kątek,~I resztę uczuć, i
3581 Widow|              bluźnić Twórcy - i siebie znieważać.~W przyrodzeniu, powszechnej
3582 IV   |             pałaców sterczących dumnie~Znijdź, piękna, do mojej chatki;~
3583 Widow|           żalem pragnął wydźwignąć,~Co znikło w przeszłości łonie,~Kto
3584 Widow|           Wszystkie dziedziczne skarby znikły w czasu toniach;~Cóż mnie
3585 IV   |              młody?~Nie wiedzieć kędyś zniknął, jakbyś wpadł do wody,~Litery
3586 IV   |            choć je mgły zaciemią,~Mgła zniknie, gwiazda z gwiazdą na wieki
3587 II   |              do piekła,~Wszystkie męki zniosę snadnie;~Wolę jęczeć w piekle
3588 IV   |                święto pamiątek,~Za cóż zniosłeś dotychczas obchodzone Dziady?~
3589 IV   |          spojrzysz, - rudera, pustka i zniszczenie!~Z płotów koły, z posadzek
3590 IV   |               wiem, nagrodę czy pokutę znoszę.~Bo kto na ziemi rajskie
3591 IV   |           długi!~KSIĄDZ~Dlatego jesteś znużony i chory.~Posil się; wraz
3592 IV   |            każdą piękność, którą tylko zoczył, ~Każdą słodkość zatrutym
3593 IV   |                na dziewczynę zawołają: żono!~Już ją żywcem pogrzebiono!~
3594 Widow|               rodzinie tworów jedną ma zostać sierotą?~Twórca mi dał to
3595 IV   |                tu~(na ziemię pokazuje)~zostaje!~"Bądź zdrów!" - i w długiej
3596 IV   |                 Taką bronią po dwakroć zostałem przebity...~(po pauzie z
3597 Widow|            tęsknocie,~Wielu straciłeś, zostały krocie.~Nie całe twoje szczęście
3598 Widow|               Młodzi, na drogi połowie~Zostaniem pod czystym niebem.~ ~DZIECIĘ~
3599 Widow|              dąbrowę,~Zranił małżonka, zostawił wdowę.~Płaczesz i wzdychasz
3600 IV   |         pierzchła lub do piasku wbita,~Zrąbaną z koni jazdę rozniosły kopyta.~
3601 Widow|          Pieszy robotnik kosi dąbrowę,~Zranił małżonka, zostawił wdowę.~
3602 IV   |                żalach, które tak mocno zraniona pierś jąka,~Że nie jesteś
3603 Widow|           dłoni szkoda.~Te oczki innym źrenicom błysną,~Te rączki inną prawicę
3604 II   |                 łakotki, swawole,~A co zrobię, wszystko caca.~Śpiewać,
3605 IV   |            stanu.~Na szczęście Bóg mię zrobił poddanym anioła,~Dla niej
3606 IV   |                dla mnie ziemię piekłem zrobiłeś~(z żalem i uśmiechem)~i
3607 IV   |          budować na tym proszku zamki!~Zrobiwszy mnie komarem, chce zmienić
3608 IV   |         pójdziem?~KSIĄDZ~(z uśmiechem)~Zróbmy na drogę przybory.~Czy dobrze?~
3609 Widow|               rąbkiem tęczy~Lub jasnym źródła kryształem!~Niechaj twojej
3610 Widow|          Smutne dzieje! Jak smutnej są źródłem nauki!~(po pauzie, z niesmakiem)~
3611 IV   |            weselnego tłumu,~Leżałem na zroszonej gorzkim płaczem darni:~Sprzeczność
3612 IV   |                o Najświętszej Pannie".~Zrozumiałem i na noc zamknąłem podwoje,~
3613 Widow|               skarbiec rady.~Stary dąb zruca powiewne szaty,~O cień go
3614 IV   |                cha cha cha!~PUSTELNIK~(zrywa się i jakby przypomina się)~
3615 II   |               dziewico!~Oto przed móją źrzenicą~Odkryto przyszłe wyroki:~
3616 II   |                 Oto obchodzimy Dziady!~Zstępujcie w święty przybytek;~Jest
3617 IV   |                bloss um mir immer fort zu sagen: "Ach, so war es ja
3618 Widow|           Łącząc wszystko, żyć całym i zupełnym życiem;~Bylibyśmy jak lotne
3619 IV   |           będzie przyczyną mej zguby~I zwabi nieprzyjaciela.~Iluż to
3620 Upior|            zasięga czasów pogańskich i zwała się niegdyś ucztą kozła,
3621 Upior|            niegdyś przyjaciele młodzi,~Zwali tęsknotę dziwactwem, przesadą;~
3622 IV   |               Zapomnij o swym proszku, zważ na ogrom świata~Ta myśl
3623 IV   |             mojej niebo i tortury!~One zwichnęły osadę mych skrzydeł~I wyłamały
3624 Widow|            rajem!~Jakby miło poznawać, zwiedzać ją nawzajem,~I cokolwiek
3625 Widow|              ptaszyna;~Serce przelotem zwiedzi - tak mija godzina,~I tydzień,
3626 Widow|               strumieniem.~I pocałował zwierciadło-~I cały stał się kamieniem.~ ~
3627 Widow|           zgubiony dla świata.~Kto jak zwierz pustyni szuka,~Jak pugacz
3628 Widow|         Myśliwi, że do domu wracam bez zwierzyny.~Jak tylko wrócę, zaraz
3629 IV   |               puchy,~Które lada zefiru zwiewają podmuchy~I lada rosa obrywa.~
3630 Upior|              religii chrześcijańskiej, zwłaszcza iż dzień zaduszny przypada
3631 IV   |                męczarnie!~Zabiłaś mię, zwodnico! Nieba cię ukarzą,~Sam ja...
3632 II   |            karę tak srogą~Ludzie nieco zwolnić mogą~I zbawić piekielnej
3633 IV   |          zwycięstwo pod Wiedniem.~Wnet zwoływam spółuczniów, szykuję pod
3634 IV   |               się w złoto;~Gdzie tylko zwrócisz serce i usta,~Całuj, ściskaj
3635 IV   |            lekkie zefiru powiewy,~Oczy zwrócone w ziemię... nie spojrzała
3636 IV   |               Tassem~Albo oglądać Jana zwycięstwo pod Wiedniem.~Wnet zwoływam
3637 Widow|                Jagiełło~Teraz walczy i zwycięża.~"Co słyszę? Jeszcze dwa
3638 Widow|         pójdziem na cmentarz, ty swoim zwyczajem~Dumać, ja zdobić krzyże
3639 Widow|               drogi,~Choć mu los wedle zwyczaju~Wszędzie siał ciernie i
3640 Widow|       znalazłbyś wielu.~Oni z lasu nie zwykli spoglądać w obłoki, ~Ogarami
3641 IV   |          wracał do mamy,~Już mię dobre życzenia spotkały z daleka,~Życzliwa
3642 IV   |            życzenia spotkały z daleka,~Życzliwa domu czeladź aż za miastem
3643 Widow|           rozpacza,~Kto wspomina i kto życzy.~ ~CHÓR MŁODZIEŻY~Tu guślarz
3644 II   |             Ani prawdziwego szczęścia.~Żyłam na świecie; lecz, ach! nie
3645 Widow|                dowiedzieć tylko, żeśmy żyli.~Wtenczas dusza, co ledwie
3646 IV   |             Najmniejszych względów nie zyska ode mnie~Gdyby za tyle piękności
3647 II   |                Każdą kość, jak z kłosa żyto,~Jak od suchych strąków
3648 IV   |      dziewczynę zawołają: żono!~Już ją żywcem pogrzebiono!~Wyrzeka się
3649 IV   |              pustka, noc, cichość, ani żywej duszy!~Słychać tylko psa
3650 Widow|                gdzie ich guślarz woła;~Żywi są na pańskiej roli,~Cmentarz
3651 IV   |        nadzieję?~Nie! nie! sam urojone żywiłem mamidła,~Sam przyprawiłem
3652 II   |               wzywamy, zaklinamy~Przez żywioł wasz, przez ognisko!~CHÓR~
3653 IV   |            luby~Poświęcił małą cząstkę żywota,~Którą dla ciebie całkiem
3654 II   |            sypią się iskrzyska.~WIDMO~(zza okna)~Dzieci! nie znacie
3655 IV   |               ona?... Nie! to wietrzyk zżółkłe strząsał liścia.~Altano!