Part

 1 Tlum |   gniewem, złorzecząc obłudzie,~Choć znał, zapomniał, że są lepsi
 2 Giaur|       niepewny z daleka ominąć;~Choć im trud dzienny osłabił
 3 Giaur|        dzienny osłabił ramiona,~Choć rybim łowem barka przeciążona,~
 4 Giaur|    smagłym czole.~Złe oko twoje choć mnie nie urzekło,~Choć jak
 5 Giaur|    twoje choć mnie nie urzekło,~Choć jak meteor błysnąwszy uciekło,~
 6 Giaur|         szybkością prześcignął,~Choć jak latawiec tylko w oczach
 7 Giaur|      teraz Bajramu uciecha;~Tu, choć nie dojdą ni wystrzałów
 8 Giaur|      ile mieści wyobrażeń? —~Bo choć dla czasu zdaje się nicością,~
 9 Giaur|        powiewem~Cyprys* umiera, choć jest śmierci drzewem,~Choć
10 Giaur|      choć jest śmierci drzewem,~Choć wiosną nawet nie zruca żałoby,~
11 Giaur|     oknem otwartym kolące.~Lecz choć wiatr szumi, choć się nieba
12 Giaur|          Lecz choć wiatr szumi, choć się nieba chmurzą,~Już tu
13 Giaur|     wzrokiem ognistym uderzył.~„Choć wrogi wkoło, choć gęste
14 Giaur|     uderzył.~„Choć wrogi wkoło, choć gęste wystrzały,.~Jam z
15 Giaur| pomocnice,~Konia czarnego znam, choć leci pędem,~Chociaż nakryty
16 Giaur|        skronie;~Bo ten kalajor, choć mieszka w zakonie,~Ślubu
17 Giaur|   obłoku? —~Lepiej jest płynąć, choć się niebo chmurzy,~Niż morskiej
18 Giaur|     zajrzysz w serce pokutnika,~Choć jego skargę, jego łzę żałosną~
19 Giaur|         nie marząc, czym byłem;~Choć moje życie zda się tak zbrodnicze,~
20 Giaur|     wierną — jam go zamordował.~Choć śmierć Jej była zasłużoną
21 Giaur|        na nim~Wspomnieć o sobie choć raz przed skonaniem.~Wiem,
22 Giaur|         z rąk mi uciekłaś!~Lecz choć tak zimna, tak dla mnie