Part

 1 Giaur|      Ducha swobody — chyba on sam siebie —~Bo własne tylko
 2 Giaur|    Powinien zabić — lub niech sam ucieka.~Tam — tam — poleciał —
 3 Giaur|       Uciekł? czy zginął? czy sam tylko zginął? —~W czarnej
 4 Giaur| siedzi przed bramą na straży,~Sam fakir do wrót zbliżyć się
 5 Giaur|       pomiędzy opoki,~Tam, na sam środek najgłębszej zatoki. —~
 6 Giaur|        Hassan wie tylko, lecz sam w sobie kryje.~Różne powieści
 7 Giaur|          Niech na nie spojrzy sam mufty, a wyzna,~Że nieśmiertelność
 8 Giaur|    łukiem, z ataganem.~Hassan sam zbrojny jedzie na ich czele,~
 9 Giaur|       spotkać się nie ważą.~ ~Sam Hassan został; z konia zsiąść
10 Giaur|     lasu dowódca orszaku~Leci sam przodem na dzielnym rumaku.~
11 Giaur|  teraz, dalej — w świat —jadę sam z sobą”.~ ~* * *~ ~Na polu
12 Giaur|       jakaś ręka krwawa, —~On sam ją widzi i, czyja, pamięta;~
13 Giaur|   rzędy,~Straszy patrzących i sam strachem zdjęty~Staje i
14 Giaur|       błagając gniew boski,~A sam nie znając zgryzoty ni troski,~
15 Giaur| strasznym żywota męczeństwie,~Sam dobrowolnie w grób się nie
16 Giaur|      nie pytaj,~Jeśli śmiesz, sam to odgadnij, wyczytaj,~Bo
17 Giaur|    chorobie,~Tajnie mej duszy sam w milczeniu badaj,~Jeśli
18 Giaur|  umarła!~Ale on umarł, jam go sam obalił,~Jam go pochował,
19 Objas|      skorpijon otoczony żarem sam siebie żądłem zabija. Naturaliści
20 Objas| przepraszał pokrzywdzonego; i sam nieraz używałem skutecznie