Part

 1 Giaur| człowieka~Powinien zabić — lub niech sam ucieka.~Tam — tam —
 2 Giaur|     cicho, nie rozpinaj żagli,~Niech leżą zwite; wiosłami uderzaj~
 3 Giaur|    świeżość przeminie,~Rzucim, niech leci — lub samotnie ginie.~
 4 Giaur|   którym bawi się mężczyzna? —~Niech na nie spojrzy sam mufty,
 5 Giaur| narzędzie,~Ten, kto je ostrzy, niech ostrożnym będzie!~Tak ogień
 6 Giaur|    wawrzynu,~To innych dzieło; niech rzną się żołdacy~Dla wielkiej
 7 Giaur|       Ale mnie dzisiaj jeszcze niech poruszy~Przedmiot prawdziwie
 8 Giaur|  prawdziwie godny mojej duszy,~Niech mam przed sobą kochankę
 9 Giaur|       pierwej rozkoszy użyłem,~Niech co chce będzie — szczęśliwy
10 Giaur|  licznych miłostek się chwali,~Niech tych wyśmiewa, co w miłości
11 Giaur|  wyśmiewa, co w miłości stali,~Niech sobie cacek szuka coraz
12 Giaur|        blaga? —~Przed ludźmi — niech on sławy mej nie broni,~
13 Giaur|    dobry — przebaczy — a oni —~Niech co chcą, mówią — sława!
14 Giaur|     kochanego.~Pierścień ten — niech go z rąk twoich otrzyma,~
15 Giaur|   mokrą dłoń przez me powieki,~Niech już ostygną, zamkną się
16 Giaur|       z sobą mego ducha.~Potem niech wyje szturm, niech morze
17 Giaur|       Potem niech wyje szturm, niech morze bucha.~ ~* * *~ ~Takie