Part

 1 Tlum |     antysocjalizm; zarzucano mu, że występnych ludzi wybierając
 2 Tlum |      przyszłego życia, stała mu zawsze przed oczyma. Poruszył
 3 Tlum |     nie uspokoił duszy; ależ mu brakło, równie jak jego
 4 Giaur|      Wraz nagły urok źrenice mu chwyta~I myśl pogrąża w
 5 Giaur|       wtem nagły strach lica mu ścisnął~I strach ten nagle
 6 Giaur|  dąsa się — i wścieka.~Jeden mu został sposób wyjść z pożogów:~
 7 Giaur| podróży;~Oddział wasalów, co mu w dworcu służy,~Jak orszak
 8 Giaur|      z janczarek łoskotu,~Że mu przecięto drogę do odwrotu.~
 9 Giaur|   człowiek,~Jak gdyby śmierć mu patrzyła spod powiek.~ ~
10 Giaur|  wierzchu skały stawa,~Grozi mu z dołu jakaś ręka krwawa, —~
11 Giaur|    Wyrwawszy z głowy splotła mu na skronie;~Bo ten kalajor,
12 Giaur| cacek szuka coraz innych,~Ja mu nie zajrzę tych uciech dziecinnych.~
13 Giaur|   dotąd? — przyjaciela —~Daj mu ten pierścień, przysięgliśmy
14 Giaur| Powiedz, że zgadnął — będzie mu niemiło,~Że się proroctwo
15 Giaur|    rąk twoich otrzyma,~Wręcz mu i opisz, coś miał przed
16 Objas|    wiele o nim piszą i różne mu dają nazwiska.~Za chleb
17 Objas|    kochanek syna. Wymieniono mu dwanaście najpiękniejszych