Part

 1 Giaur|       pochwały kochankowie leśni,~Ona rumieńcem dziękuje za pieśni.~
 2 Giaur|         czasu zdaje się nicością,~Ona dla myśli jest całą wiecznością.~
 3 Giaur|          i prędko skończona.~Lecz ona — zacznie podróż, dalszą,
 4 Giaur|  podróżnika w dali:~Z taką powagą ona zwraca głowę~I śnieżne ramię,
 5 Giaur|            najmilsze twe dziecię,~Ona konając krzyknie na cię: „
 6 Giaur|        nie być kochany wzajemnie.~Ona umarła —jak? — o to nie
 7 Giaur|         życia, które jej wydarto.~Ona śpi, falmi nakryta chłodnemi! *~
 8 Giaur|           grzesznik, ojcze — lecz ona niewinna.~Ach! ona była
 9 Giaur|           lecz ona niewinna.~Ach! ona była mą gwiazdą polarną,~
10 Giaur|           gdzie, już nie dla mnie ona.~Nie chciałbym widzieć na
11 Giaur| błyszczącą przez obłok zachodni —~Ona świeciła jaśniej i łagodniej.~
12 Giaur|          samotną —~Lecz patrz! to ona! to jej szata długa,~Jej
13 Giaur|           Nie — jam nie wierzył — ona nie umarła!~Ale on umarł,
14 Objas|      słyszący przyszłe postrzały.~Ona śpi, falmi nakryta chłodnemi!~