Part

 1 Aut  |          chwilę wyparci z Morei, znowu, po bezskutecznym wtargnieniu
 2 Giaur|          zatoki,~Obleciał wkoło, znowu na dół gonił,~Skałą od moich
 3 Giaur|      ostatnie, rzucił.~I wybiegł znowu, znowu w górę skoczył.~Wtem
 4 Giaur|         rzucił.~I wybiegł znowu, znowu w górę skoczył.~Wtem nagle
 5 Giaur|       budzi krzyk sowy złowrogi;~Znowu koniowi w bok wraził ostrogi:~
 6 Giaur|       koniu, tu idzie o życie! —~Znowu koń czarny zagrzmiał po
 7 Giaur|       stal na drodze,~Chwilę — i znowu opoka zagrzmiała,~Giaur
 8 Giaur|            błysnęło — przepadło.~Znowu zatoka gładka jak zwierciadło.~
 9 Giaur|     wyczytał miłości i wiary,~Że znowu brance zaufał pan stary.~
10 Giaur|     jedzie pojąć żonę,~Pocieszyć znowu serce zakrwawione~Zdradą
11 Giaur| zgrzytając wściekły,~Wrócisz się znowu pomiędzy grobowce;~A tam
12 Giaur|   zniosłem, co znoszę.~Gotów żyć znowu, jakeśmy z nią żyli,~Gotów
13 Giaur|         mi pogodnie,~Wiodła mnie znowu, chociażby na zbrodnie!~