Part

 1 Giaur|         jego biegu~Szły mimowolnie oczy me wzdłuż brzegu,~A chociaż
 2 Giaur|            Wzrok ten malować? — te oczy gazeli~Wielkie i słodkie,
 3 Giaur|         wzrokiem miota,~Gdy na nie oczy śmie zwrócić pustota.~Cofną
 4 Giaur|         miłe życie!” —~Ale Hassana oczy i rozkazy~Straszniejsze
 5 Giaur|      niebiosom,~Tak leżał Hassan — oczy już zbielały,~Jeszcze otwarte,
 6 Giaur|             on tak się objawia.~Te oczy jego, na słowo kapłańskie,~
 7 Giaur|        toczy~Odżyłe jego oblicze i oczy,~I nie miał siły bronić
 8 Giaur|      obrzydłem,~Drżysz i odwracasz oczy pełne trwogi;~I tegom dożył!
 9 Giaur| obrzydzeniu,~Nie śmiałem zajrzeć w oczy przyrodzeniu,~Na wszystkie
10 Objas|      czytelników widział na własne oczy obraz tu opisany. Kto widział,