Part

 1 Giaur|   pamiętne! bo każde z nich było~Kolebką swobód łub sławy
 2 Giaur|     spragnione zioła.~ ~Jak było mile blaski gwiazd pogodnych~
 3 Giaur|  morze nim ruszało.~Może to było księżyca błyśnienie,~Nagle
 4 Giaur|  mogłem zoczyć —~Lecz widać było z twarzy i wejrzenia,~Że
 5 Giaur|  się nie dozwoli.~I tak też było — trupie jego śmiechy~Nie
 6 Giaur|  lekka — ale jej męczeństwo~Było dla myśli mych takim straszydłem,~
 7 Giaur| kochać raz drugi.~Dobrze by było nieraz ludzi dumnych~Uczyć
 8 Giaur|    mego szałem.~ ~I jej nie było — a jam z nią nie zginął!~
 9 Giaur|     Nie, to, mój ojcze, nie było w marzeniach.~Kto marzy,
10 Objas| karkach może tyle głów, ile było włosów w owych wąsach.~Poznałem