Part

1 Tlum | człowieka, dla poety. Właśnie wtenczas spadała zasłona po pierwszym
2 Giaur|      chwila stoi.~Cóż on czuł wtenczas, gdy trapiące duszę~Wszystkie
3 Giaur|     stać się —~Śmiałem się — (wtenczas mogłem jeszcze śmiać się)~
4 Giaur|      w niebezpieczeństw tyle,~Wtenczas bywałem często niepamiętnym~
5 Giaur|        Kto marzy, ten śpi; ja wtenczas nie spałem,~Jak teraz nie
6 Giaur|     ale spoczynku wyglądam.~ ~Wtenczas — widziałem, ojcze — tak —
7 Objas|   świecie nie widzi, sposobu, wtenczas apeluje ciemiężyciela na
8 Objas| przekonają się o jego winach, wtenczas Monkir kosą ciągnie go do