Part

 1 Tlum |           jego tyle ksiąg napisano, że z nich można by ułożyć małą
 2 Tlum |        antysocjalizm; zarzucano mu, że występnych ludzi wybierając
 3 Tlum |             a wszyscy zgodzili się, że był apostołem sceptycyzmu.~
 4 Tlum |     obłudzie,~Choć znał, zapomniał, że są lepsi ludzie.~Korsarz~
 5 Tlum |           Odtąd zdało się Byronowi, że człowiek z sercem nie może
 6 Tlum |            może żyć w towarzystwie, że musi uciec od świata lub
 7 Tlum |             i za cel sobie położył: ze wszystkiego wytłumaczyć
 8 Tlum |            pyszni się i cieszy się, że był i jest filozofem. Ludzie
 9 Tlum |             taką sofisterią, czują, że są winni, cierpią; duma
10 Tlum |    przebaczenia, a czytelnik czuje, że do poprawy brak im tylko —
11 Tlum |         giną. Czytelnik pewny jest, że Giaur ani Korsarz, ani nawet
12 Tlum |         zasadniczych, ażeby wmówić, że te prawdy albo są do pojęcia
13 Tlum |           filozoficzne, pasował się ze wszystkimi trudnościami
14 Tlum |           owszem, powiedzieć można, że ruch umysłowy, dążący ku
15 Tlum |            dźwignąć mogła.~Uważano, że w dwojakim sposobie sceptycyzm
16 Aut  |      zaczęli ją plądrować. Wiadomo, że odstrychnienie się Majnotów,
17 Aut  |           Majnotów, obrażonych tym, że im zabroniono Mistrę rabować,
18 Giaur|           zakochana dziele,~Dziwna! że dzieła własnego się zrzeka~
19 Giaur|     bezkarnie? —~Patrząc myśliłbyś, że tu zbuntowani~Wojsko aniołów
20 Giaur|       łagodnie, niewidomie wladnie,~Że jej tyraństwa nikt zrazu
21 Giaur|             zostawi~Sławy, nadziei, że staną się zdolni~Rozerwać
22 Giaur|       której wiekami stoi wypisano,~Że klęska wolnych jest świata
23 Giaur|      stopnie —~Dosyć jest wiedzieć, że nikt nie zagrzebie~Ducha
24 Giaur|           rybacy poznali z obrotów,~Że to piratów statek lub Majnotów *;~
25 Giaur|        błysnąwszy uciekło,~Zgadłem, że Turek takiego człowieka~
26 Giaur|           niebiosach gwiazdy~Klnie, że zdradzają ścieżki jego jazdy.~
27 Giaur|             wiary *,~Emirze, widzę, że wieziesz towary;~Widzę,
28 Giaur|             wieziesz towary;~Widzę, że wór twój jest ciężko ładowny,~
29 Giaur|            między gminem —~Słychać, że uszła z Wenecyjaninem.~W
30 Giaur|            szukano daremnie.~Mówią, że z Giaurem zeszła się tajemnie,~
31 Giaur|           wyczytał miłości i wiary,~Że znowu brance zaufał pan
32 Giaur|        strażnicy.~Lecz inni głoszą, że gdy padł mrok szary,~Przy
33 Giaur|         przez iskier tysiące,~Które ze źrenic lecą przezroczystych~
34 Giaur|         mówi! Wbrew słowom Proroka,~Że „postać niewiast jest ziemi
35 Giaur|         spojrzy sam mufty, a wyzna,~Że nieśmiertelność wygląda
36 Giaur|       rozgromił muzułman zwycięski,~Że ledwie kilku uszło z wieścią
37 Giaur|             wabi, i straszy.~Mówią, że Hassan jedzie pojąć żonę,~
38 Giaur|            Leżą bezładnie, strącone ze szczytu;~Czas je pospychał
39 Giaur|        słychać z janczarek łoskotu,~Że mu przecięto drogę do odwrotu.~
40 Giaur|           coraz bliżej godzą,~Razem ze wszystkich zasadzek wychodzą,~
41 Giaur|       Hassan woła~Znam go, poznałem ze smagłego czoła,~Poznałem
42 Giaur|    rozstając się z światem~Poznają, że ich ojciec był ich katem;~
43 Giaur|          było z twarzy i wejrzenia,~Że go opętał duch złego sumnienia.~
44 Giaur|             życiu,~Słyszałem tylko, że przybył ze Wschodu~Tureckim
45 Giaur|         Słyszałem tylko, że przybył ze Wschodu~Tureckim statkiem
46 Giaur|         przeszłe błędów lata.~Tylko że świętych obrazów się lęka,~
47 Giaur|           nań w dali,~Ażeby skoczył ze skały do fali.~ ~* * *~ ~
48 Giaur|        drżące wnet przytnie;~Widać, że radość już w nich nie zakwitnie~
49 Giaur|          już w nich nie zakwitnie~I że uczucie wzgardy i niedoli~
50 Giaur|     rumieniec w nich pała,~Znaczno, ze dusza nie całkiem sczerniała.~ ~
51 Giaur|           Ludzie nań lubią poglądać ze strachem.~ ~Chaty bez dachów
52 Giaur|             I czuł z wzdrygnieniem, że robactwo toczy~Odżyłe jego
53 Giaur|       głupcy lub dzisiejsi tchórze.~Ze śmiercią nieraz spotkałem
54 Giaur|          odważę.~Bo mężny na śmierć ze wzgardą poziera,~Nędzarz
55 Giaur|             mych takim straszydłem,~Że w końcu ludziom i sobie
56 Giaur|           wokoło wieńcząca.~Wyznam, że moja miłość była inna,~Była
57 Giaur|          zbrodnie!~Bo cóż dziwnego, że kto wraz postrada~I całe
58 Giaur|       Mniejsza, gdzie spadnie, wie, że wszędzie męka.~ ~Widzę,
59 Giaur|            męka.~ ~Widzę, kapłanie, że tobie obrzydłem,~Drżysz
60 Giaur|         jako ptak złowrogi.~Prawda, że miałem drapieżność jastrzębia,~
61 Giaur|    śmiertelne przyzywam na świadki,~Że ciebie dotąd kocham, jak
62 Giaur|          raz przed skonaniem.~Wiem, że mnie kochał — chcę, by się
63 Giaur|          Przed laty wszystko, co ma ze mną stać się —~Śmiałem się — (
64 Giaur|          każde jego słowo.~Powiedz, że zgadnął — będzie mu niemiło,~
65 Giaur|        zgadnął — będzie mu niemiło,~Że się proroctwo tak na mnie
66 Giaur|             mnie spełniło.~Powiedz, że chociaż w tym wieku namiętnym,~
67 Giaur|           może obojętnym —~Powiedz, że dzisiaj językiem zdrętwiałym~
68 Giaur|            mej nie broni,~On, wiem, że dobry — przebaczy — a oni —~
69 Giaur|         źrenica łez głodna,~Czułem, że była wysechła aż do dna,~
70 Giaur|            coś wróciła?~Oni mówili, że ta twarz jak zorze,~Ta postać
71 Giaur|       śliczna już zapadła w morze~I że się nad nią fala szumna
72 Giaur|     drętwieje.~ ~Ach! jeśli prawda, że ty wyszłaś z morza~Szukać
73 Objas|          godzin tylko. Godna uwagi, że człowiek zabity kulą ma
74 Objas|         Eunuch rządził rządcą Aten.~Że to piratów statek lub Majnotów.~
75 Objas|     rzezańcy. Pamiętam też Mameluka ze Smyrny, który w tym igrzysku
76 Objas|          muzułmanom. Wyznać należy, że znaleźć można często przykłady
77 Objas|         pospolicie z metalu, często ze srebra, a u bogatych wyzłacane
78 Objas|          Powszechne jest mniemanie, że skorpijon otoczony żarem
79 Objas| rozstrzygniono. Skoroby raz uznano, że skorpijony są katonami owadów,
80 Objas|           sukien. Widziałem nieraz, że ciemiężyciel, lękając się
81 Objas|            Mylne to jest mniemanie, że Mahomet nie zostawia kobietom
82 Objas|          egzekucji, zapewniał mnie, że żadna z ofiar nie wydała
83 Objas|           wierszem i prozą. Żałuję, że niewiele spamiętałem ułamków
84 Objas|             czerpałem z Herbelota i ze sławnej powieści Kalif Watek.~ ~