Part

 1 Tlum |            Don Juan nie skończyliby jak Panglos albo Foblas. I sceptycyzm
 2 Tlum |          tradycyj, klął i dąsał się jak tytan Prometeusz, którego
 3 Tlum |              ależ mu brakło, równie jak jego bohatyrom — czasu!
 4 Giaur|         oblicze~Na falach drobnych, jak uśmiechu dołki,~Gór okolicznych
 5 Giaur|         puścił wodze,~Kopyt tętenty jak grzmoty po grzmotach~Wciąż
 6 Giaur|           drzemiące po grotach,~Koń jak kruk czarny, a na bokach
 7 Giaur|          czarny, a na bokach piana,~Jak gdyby świeżo z morza zszumowana.~
 8 Giaur|         choć mnie nie urzekło,~Choć jak meteor błysnąwszy uciekło,~
 9 Giaur|        szybkością prześcignął,~Choć jak latawiec tylko w oczach
10 Giaur|      nawrócił,~Spojrzenie straszne, jak ostatnie, rzucił.~I wybiegł
11 Giaur|      zabłysnął.~A blask ten nie był jak rumieniec nikły~Gniewów,
12 Giaur|             i przemijać zwykły,~Ale jak bladość marmurowej bryły~
13 Giaur|         nagle z tej niemej boleści,~Jak zbójcę budzi krzyk sowy
14 Giaur|        zagrzmiał po granicie;~Chyży jak dziryt9 — leci wzdłuż zatoki,~
15 Giaur|            Przeszła godzina — Giaur jak cień przeminął.~Uciekł?
16 Giaur|           czarnej godzinie przybył, jak zesłana~Od niebios kara
17 Giaur|           domu,~Przyszedł i odszedł jak wicher Symomu *,~Co wieje
18 Giaur|         dnie rozpostarły.~ ~Niegdyś jak wdzięcznie fontanny tu grały~
19 Giaur|        ziemię i spragnione zioła.~ ~Jak było mile blaski gwiazd
20 Giaur|      przepadło.~Znowu zatoka gładka jak zwierciadło.~I tajemnica
21 Giaur|          falą nie gadali.~ ~* * *~ ~Jak król motylów, za wiosny
22 Giaur|        skrzydełkiem czyż może~Latać jak dawniej z fijołków na róże?~
23 Giaur|         zbrodni swych ciężarem~Jest jak skorpijon opasany żarem *;~
24 Giaur|        chciały, upadają z trwogą.~ ~Jak była oczom piękną Gruzyjanka,~
25 Giaur|      wasalów, co mu w dworcu służy,~Jak orszak i straż pojedzie
26 Giaur|       spotkał zdrajcę mej Leili”.~ ~Jak się wezbrana rzeka w morze
27 Giaur|           podartej,~Zaczerwienionej jak chmury przed burzą,~Gdy
28 Giaur|           rany~I śród ojczyzny leży jak wygnany,~Z dala od domu,
29 Giaur|             Okiem błyskają ku niemu jak słońcem,~Wiecznie pogodnem
30 Giaur|         twarzy;~Aż ujrzysz w końcu, jak szklana powłoka~Zamrozi,
31 Giaur|       piekle złożysz jego szczątki,~Jak samobójstwa twojego pamiątki.~
32 Giaur|                                     Jak się ten zowie kalajor ponury *? —~
33 Giaur|        pominął mnie cwałem;~Leciał, jak tylko zdoła koń wyskoczyć,~
34 Giaur|     strasznie wygląda ten człowiek,~Jak gdyby śmierć mu patrzyła
35 Giaur|         powiek.~ ~Sześć lat minęło, jak przybył w te strony.~Wszedł
36 Giaur|             czarnego kaptura~Świeci jak z grobu źrenica ponura,~
37 Giaur|          strzyże głowy~I nosi włosy jak człowiek światowy.~Kapicę
38 Giaur|          sakrament wzniesiono;~Stoi jak posąg, i widać z postawy~
39 Giaur|        znienawidzi.~I jest to serce jak człowiek w mogile,~Gdyby
40 Giaur| niespodzianych gości.~To serce jest jak pelikan, gdy leci~Przez
41 Giaur|          tym życiu;~Siwy, spokojny, jak byłeś w powiciu!~Przeraża
42 Giaur|           się wszystko skończy tak, jak życzę,~Zasnę w mogile nie
43 Giaur|             mógł odżyć, żyłbym tak, jak żyłem.~Dziś w mej pamięci,
44 Giaur|          żyłem.~Dziś w mej pamięci, jak w ciemnej mogile,~Leżą już
45 Giaur|  dobrowolnie w grób się nie położę,~Jak dawni głupcy lub dzisiejsi
46 Giaur|     oddychać szałem~I kochał sławę, jak piękność kochałem.~Lecz
47 Giaur|      kochany wzajemnie.~Ona umarła —jak? — o to nie pytaj,~Jeśli
48 Giaur|            ujścia pilnowałem.~Konał jak tygrys pokłuty od szczwaczy,~
49 Giaur|      ginących zbrodniarzy!~Widzieć, jak późna, niedołężna skrucha~
50 Giaur|            sercu czucia moje~Wrzały jak w Etnie płomieniste zdroje.~
51 Giaur|            i skargi wywierać,~Wiem, jak wzajemność zyskać i umierać.~
52 Giaur|      wszystkim na ziemi!~Tak piękna jak ty nie była stworzona,~A
53 Giaur|             Że ciebie dotąd kocham, jak kochałem.~Ty jesteś lubym
54 Giaur|      piękniejszej ozdoby dla trumny~Jak łza żałosna brata kochanego.~
55 Giaur|             ja wtenczas nie spałem,~Jak teraz nie śpię, i zapłakać
56 Giaur|            świecącą obwiana symarą,~Jak widzę teraz, tam nad falą
57 Giaur|         postać była!~Kochanko moja, jak się ty zmieniła!~Spojrzałaś
58 Giaur|            Jej ręka śnieżna; patrz, jak na mnie mruga~Tym czarnym
59 Giaur|             Oni mówili, że ta twarz jak zorze,~Ta postać śliczna
60 Giaur|        doszedł nikt po jego zgonie,~Jak się nazywał, w jakiej świata
61 Objas|             widział, musi pamiętać, jak smutne czyni wrażenie ta
62 Objas|        wiwatowe różnej broni.~Chyży jak dziryt.~Dzeryd jest to pocisk
63 Objas|      zwyciężał.~Przyszedł i odszedł jak wicher Symomu.~Simum, wiatr
64 Objas|         dzień dobry, dobry wieczór.~Jak król motylów, za wiosny
65 Objas|          najrzadszy z motylów.~Jest jak skorpijon opasany żarem.~
66 Objas|              jest to most tak wąski jak nitka pajęcza; na tym moście
67 Objas|         Kapudana baszy najeżyły się jak u tygrysa; drogmani pobledli
68 Objas|         prawią strasznych powieści.~Jak się ten zowie kalajor ponury.~