Part

 1 Tlum |     kagańce. Wszystko ucichło. Był to czas dziwnego otrętwienia;
 2 Tlum |   umysłowej i moralnego upadku. Są to niby rozmowy winowajców
 3 Tlum |           Ale dzieci Byrona nie są to pospolici zbrodniarze, nie
 4 Giaur|           się być żywą — gdyby nie to oko,~Gdzie już nie świeci
 5 Giaur|          boje~Odnów i przywłaszcz, to dziedzictwo twoje:~Z popiołów
 6 Giaur|       rybacy poznali z obrotów,~Że to piratów statek lub Majnotów *;~
 7 Giaur|           śmierć gnała.~ ~Straszna to chwila, w której duch rozkręci~
 8 Giaur|            głos, echem odbity,~Był to krzyk na śmierć ciągnionej
 9 Giaur|            morze nim ruszało.~Może to było księżyca błyśnienie,~
10 Giaur|           i tak wdzięcznie świeci,~To łowców trwoży, to nadzieją
11 Giaur|          świeci,~To łowców trwoży, to nadzieją mami,~Gonią wesoło —
12 Giaur|            zada i wszystkie wygoi,~To żądło więzień topi w głowie
13 Giaur|            Ale miecz prosty, miecz to chrześcijański.~„Znam go,
14 Giaur|    morderca~Uczuł raz pierwszy, co to jest ból serca;~Proroka
15 Giaur|        odpina~Juki niewielkie: czy to dary syna?~Na twarzy smagłej
16 Giaur|        twarzy smagłej bladość: czy to smutek?~Czy podróżnego utrudzenia
17 Giaur|         aniele święty!~O Azraelu!* to zawój rozcięty!~To syna
18 Giaur|       Azraelu!* to zawój rozcięty!~To syna szaty, całe krwią zbroczone!~„
19 Giaur|           ledwie podróżny wyczyta:~To cały pomnik w bezludnej
20 Giaur|         smutkiem przetrawione.~Był to przybytek nie podły, nie
21 Giaur|          skłonne;~Lecz nie zna, co to kochanie dozgonne,~Długie
22 Giaur|     wszystkich znienawidzi.~I jest to serce jak człowiek w mogile,~
23 Giaur| szkaradnych, niespodzianych gości.~To serce jest jak pelikan,
24 Giaur|       zdobycz lub stratę wawrzynu,~To innych dzieło; niech rzną
25 Giaur|           nie — ubóstwiałem —~Lecz to są słowa, słowo często kłamie —~
26 Giaur|      rdzawej na tym mieczu plamie,~To jest krew dawna, dotąd się
27 Giaur|    wzajemnie.~Ona umarła —jak? — o to nie pytaj,~Jeśli śmiesz,
28 Giaur|           pytaj,~Jeśli śmiesz, sam to odgadnij, wyczytaj,~Bo tu
29 Giaur|        zabiłem.~Mógłbym i śmiałbym to samo uczynić,~Gdyby kochanka
30 Giaur|           zgryzotą.~Cóż bym dał za to, gdybym w jego twarzy~Mógł
31 Giaur|       czułem i co dokonałem,~Jeśli to znakiem kochania — kochałem!~
32 Giaur|         nie miała na ziemi,~Czemuż to serce schorzałe nie może~
33 Giaur|         podziemne łoże? —~Ach! był to anioł życia i światłości,~
34 Giaur|        wszystkie myśli plamy.~Jest to promyczek wszechtwórczego
35 Giaur|           snu przywidzeniach;~Nie, to, mój ojcze, nie było w marzeniach.~
36 Giaur|      czułem wzajemnego bicia!~Lecz to Leila! to jej postać była!~
37 Giaur|   wzajemnego bicia!~Lecz to Leila! to jej postać była!~Kochanko
38 Giaur|        pierś samotną —~Lecz patrz! to ona! to jej szata długa,~
39 Giaur|      samotną —~Lecz patrz! to ona! to jej szata długa,~Jej ręka
40 Giaur|           Rybacy mówią — szkaradne to dzieje,~Chciałem powiedzieć —
41 Objas|           dźwięki gitary. Ulubiony to instrument majtków greckich,
42 Objas|            rządził rządcą Aten.~Że to piratów statek lub Majnotów.~
43 Objas|      wyznawcy Koranu.~Ramazan jest to wielki post turecki; Bajram —
44 Objas|            jak dziryt.~Dzeryd jest to pocisk na końcu tępy. Jezdni
45 Objas|      bardzo silnie i trafnie; jest to ich ulubiona zabawa; nie
46 Objas|      pochwach atagany.~Atagan jest to długi sztylet, który Turcy
47 Objas|            życzyć by należało, aby to pytanie rozstrzygniono.
48 Objas|         mitologii wschodniej, jest to most tak wąski jak nitka
49 Objas|           prochem bez ducha?~Mylne to jest mniemanie, że Mahomet
50 Objas|       Nekir, podług muzułmanów, są to wielcy inkwizytorowie ciągnący