Part

 1 Tlum |           krytycy zwykli je odnosić do wieku, w którym wzięły początek,
 2 Tlum |            którego szczegóły należą do biografii.~Zalśniony gniewem,
 3 Tlum | przebaczenia, a czytelnik czuje, że do poprawy brak im tylko —
 4 Tlum |             przeszłego wieku dążyła do tego, ażeby ludzi już pochlebstwem
 5 Tlum |        wmówić, że te prawdy albo są do pojęcia niepodobne, albo
 6 Aut  |             mniej są teraz pochopni do śmiałych przedsięwzięć miłosnych
 7 Aut  |            powieści, odnieść należy do owych czasów, kiedy Wyspy
 8 Giaur|           zrazu nie zgadnie!~ ~Dziś do tej twarzy Grecyja podobna,~
 9 Giaur|             widok ziębi, jej wdzięk do łez wzrusza,~Bo już piękności
10 Giaur|        okropnie~Wszystkie od chwały do niewoli stopnie —~Dosyć
11 Giaur|           ducha~Ugina wolnych szyję do łańcucha.~ ~* * *~ ~Mieszkańcy
12 Giaur|            by treści~Natchnęły muzę do polotów szczytnych,~W ślad
13 Giaur|         ziemi swojej godni? —~Dziś, do niczego niezdatni — prócz
14 Giaur|           co by mogła siły~Natchnąć do dzieła godnego pomników,~
15 Giaur|      krzywią w stronę,~Aż dopłynęli do Porto—Leone,~Gdzie ich noc
16 Giaur|       zdawał się mieć tony,~Gdy był do szmeru kaskad nastrojony.~
17 Giaur|          bramą na straży,~Sam fakir do wrót zbliżyć się nie waży,~
18 Giaur|            musi być kosztowny.~Może do portu śpieszysz dla noclegu? —~
19 Giaur|            środkiem kamień przepadł do dna;~Na koniec w środku
20 Giaur|             Wzlatuje, dzieci wabiąc do pogoni,~I z ziół na zioła,
21 Giaur|            Nie lubiąc służyć za cel do strzelania~Wrogom, co bronią
22 Giaur|      łoskotu,~Że mu przecięto drogę do odwrotu.~Więc wściekły brodę
23 Giaur|            szerzy,~Przywykłej tylko do śpiewów pasterzy!~Liczba
24 Giaur|          stroskana zstępuje i bieży~Do swych haremów, i pogląda
25 Giaur|          twego zlękną się widoku,~I do podziemnych skryją się otworów~
26 Giaur|         przybył w te strony.~Wszedł do klasztoru, czy światem znudzony,~
27 Giaur|        siedzi,~Nie chodził ani razu do spowiedzi,~Ani się kłania
28 Giaur|              Ażeby skoczył ze skały do fali.~ ~* * *~ ~Spod mnichowskiego
29 Giaur|          spojrzenia~Wymowny, trudny do wypowiedzenia,~Cechę umysłu,
30 Giaur|             widzi co dzień~I rzadko do nich zagląda przechodzień;~
31 Giaur|                  Serce zbyt czułe — do kochania skłonne;~Lecz nie
32 Giaur|         sztukmistrza rozkazów~Służy do dania lub odbicia razów,~
33 Giaur|             nudne,~I szczęście samo do zniesienia trudne!~Serce
34 Giaur|            leci~Przez obszar pustyń do gniazda, do dzieci,~Krew
35 Giaur|           obszar pustyń do gniazda, do dzieci,~Krew swą gotowy
36 Giaur|          się, księże, nie wznoś rąk do Boga,~Za grzech zabójstwa
37 Giaur|             rajskiego ogrójca,~Tedy do raju wysłał go zabójca.~
38 Giaur|             stygnącymi usty.~ ~Pódź do jaskini, gdy strzelcy wychwycą~
39 Giaur|         Czułem, że była wysechła aż do dna,~Chciałem wydobyć z
40 Giaur|            z łoża, i objąłem,~I cóż do mego serca przycisnąłem? —~
41 Giaur|           Obym cię tylko przycisnął do łona,~Całe me szczęście
42 Objas|                  OBJAŚNIENIA POETY~[Do tytułu:]~Giaur, niewierny;
43 Objas|           musieli Turcy przechodzić do raju; zamiast rzeki ciągnie
44 Objas|           spodu przepaść piekielna. Do tego przejścia można by
45 Objas|     podstawię nogę albo uczepię się do poły twoich sukien. Widziałem
46 Objas|     wtenczas Monkir kosą ciągnie go do góry, a Nekir maczugą na
47 Objas|             skórzane wory i wrzucić do morza. Janczar, obecny tej