Part

 1 Tlum |      literaturę przekonywają się co dzień czytelnicy, bo widzą
 2 Tlum |         obojętności na wszystko, co jest wysokie i piękne, od
 3 Giaur|       odstrzelą,~Niebo wzajemnie co dzień jej użycza~Świetnych
 4 Giaur|     rozkoszy,~Tak brzydki tyran, co go dziś pustoszy!~ ~Kto
 5 Giaur|    pozostały~Na chwilę w ustach, co ducha oddały,~A jej rumieniec —
 6 Giaur|     odbłysk zachodnich promieni,~Co się wokoło ruiny czerwieni;~
 7 Giaur|      czerwieni;~Ostatnie czucie, co żegna nadzieję,~Iskra niebieska,
 8 Giaur|          zbrodn~Z ognistą duszą, co by mogła siły~Natchnąć do
 9 Giaur|           Zmazani całą szkaradą, co brudzi,~Niewiele wyższych
10 Giaur|         Zgadłem, dlaczego: temu, co ucieka,~Jest obrzydliwą
11 Giaur|         ty, Giaurze, kto jesteś? co znaczy~Twój ubiór obcy —
12 Giaur|           i twój wzrok rozpaczy?~Co cię obchodzi Bajram? po
13 Giaur|          cię obchodzi Bajram? po co czekać~Naszego święta lub
14 Giaur|         rumieniec nikły~Gniewów, co wschodzić i przemijać zwykły,~
15 Giaur|     odszedł jak wicher Symomu *,~Co wieje bożym obciążony gniewem~
16 Giaur|         nie zruca żałoby,~Jeden, co wiernie opłakuje groby!~ ~* * *~ ~
17 Giaur|        zginie? —~Zgraja motylów, co pod niebem lata,~Nie szuka
18 Giaur|        podróży;~Oddział wasalów, co mu w dworcu służy,~Jak orszak
19 Giaur|        zakrwawione~Zdradą Leili, co uszła z haremu~I dziś, o
20 Giaur|        cel do strzelania~Wrogom, co bronią niewidzialną rażą,~
21 Giaur|        od ciała odrąbanej dłoni,~Co jeszcze drgała nie puszczając
22 Giaur|     morderca~Uczuł raz pierwszy, co to jest ból serca;~Proroka
23 Giaur|       zabłyśnie;~Barwa tych oczu co chwila się mieni.~Chcą ją
24 Giaur|     wypowiedzenia,~Cechę umysłu, co niezgięty w dumie~Zna swoje
25 Giaur|          dachów w pustkach widzi co dzień~I rzadko do nich zagląda
26 Giaur|         w szturmie albo w burzy,~Co się czarnymi ruinami chmurzy,~
27 Giaur|  kochania skłonne;~Lecz nie zna, co to kochanie dozgonne,~Długie
28 Giaur|        starła,~Przelana dla tej, co dla mnie umarła.~Krew ta
29 Giaur|   szczwaczy,~Lecz nie czuł tego, co czuję — rozpaczy!~Szukałem
30 Giaur|     zbrojna kindżałem,~Wszystko, co czułem i co dokonałem,~Jeśli
31 Giaur| kindżałem,~Wszystko, co czułem i co dokonałem,~Jeśli to znakiem
32 Giaur|   kochania — kochałem!~Nie wiem, co wzdychać i skargi wywierać,~
33 Giaur|   pierwej rozkoszy użyłem,~Niech co chce będzie — szczęśliwy
34 Giaur|      rozkosze,~Jam gotów znosić, co zniosłem, co znoszę.~Gotów
35 Giaur|       gotów znosić, co zniosłem, co znoszę.~Gotów żyć znowu,
36 Giaur|        gołębia,~Umrę nie znając, co kochać raz drugi.~Dobrze
37 Giaur|     ptaków bezrozumnych!~Słowik, co w gajach nuci z wiosny porą,~
38 Giaur|      nuci z wiosny porą,~Łabędź, co zdobi błękitne jezioro,~
39 Giaur|     chwali,~Niech tych wyśmiewa, co w miłości stali,~Niech sobie
40 Giaur|      objawioną,~Czy ty odrobisz, co już raz zrobiono? —~Za łzy
41 Giaur|   proroczym~Przed laty wszystko, co ma ze mną stać się —~Śmiałem
42 Giaur|        przebaczy — a oni —~Niech co chcą, mówią — sława! Cóż
43 Objas|          śmiertelny wszystkiemu, co tchem swoim owionie. Poeci