Part

 1 Tlum |           gwałtem wyrywała się za jej sferę. Młody autor, prześladowany
 2 Aut  |        zgonu pomścił się kochanek jej, młody Wenecjanin. Zdarzenia
 3 Giaur|        róża, sułtanka słowików *,~Jej brzmią pochwały kochankowie
 4 Giaur|            Balsamy, których niebo jej udziela,~W wonnych kadzidłach
 5 Giaur|          Niebo wzajemnie co dzień jej użycza~Świetnych kolorów
 6 Giaur|            niewidomie wladnie,~Że jej tyraństwa nikt zrazu nie
 7 Giaur|       dawna, leczr dotąd nadobna;~Jej widok ziębi, jej wdzięk
 8 Giaur|         nadobna;~Jej widok ziębi, jej wdzięk do łez wzrusza,~Bo
 9 Giaur|       piękności nie ożywia dusza.~Jej wdzięk jest tylko uśmiech
10 Giaur|        ustach, co ducha oddały,~A jej rumieniec — chorowita krasa,~
11 Giaur|    siedząc obok odaliski,~I śpiew jej milsze zdawał się mieć tony,~
12 Giaur|           ją w podejrzeniu;~Ale w jej oczach i w jej uściśnieniu~
13 Giaur| podejrzeniu;~Ale w jej oczach i w jej uściśnieniu~Tyle wyczytał
14 Giaur|            ni kogo.~ ~* * *~ ~Oko jej czarne — i któż się ośmieli~
15 Giaur|         nieśmiertelność wygląda z jej źrenic.~Na jej obliczu cudowny
16 Giaur|          wygląda z jej źrenic.~Na jej obliczu cudowny rumieniec~
17 Giaur|      granatów posypany kwiatem.~ ~Jej włosy jako hijacynty płyną;~
18 Giaur|          kochanka.~Kochanka? Któż jej kochanek? — Hassanie,~Ty
19 Giaur|      pochował w czerwonej mogile.~Jej duch kierował mieczem; jej
20 Giaur|        Jej duch kierował mieczem; jej morderca~Uczuł raz pierwszy,
21 Giaur|        Natenczas ręką przeklętą z jej głowy~Oderwiesz włosów warkocz
22 Giaur|       darowany~Może na sercu nosi jej kochany,~A ty dziś w piekle
23 Giaur|          wzgardą poziera,~Nędzarz jej pragnie, tchórz się jej
24 Giaur|           jej pragnie, tchórz się jej wydziera.~Kto mi dał życie,
25 Giaur|           zamordował.~Choć śmierć Jej była zasłużoną karą,~Lecz
26 Giaur|         była zasłużoną karą,~Lecz jej niewierność, była dla mnie
27 Giaur|        późnom przybył, nie mogłem jej zbawić,~Mogłem jej tylko
28 Giaur|         mogłem jej zbawić,~Mogłem jej tylko małą ulgę sprawić,~
29 Giaur|     sprawić,~Mogłem w ślad za nią jej wroga wyprawić.~Jego śmierć
30 Giaur|           Jego śmierć lekka — ale jej męczeństwo~Było dla myśli
31 Giaur|        warto,~Żałuję życia, które jej wydarto.~Ona śpi, falmi
32 Giaur|        nie może~Znaleźć i dzielić jej podziemne łoże? —~Ach! był
33 Giaur|      lubym serca mego szałem.~ ~I jej nie było — a jam z nią nie
34 Giaur|        się z lwicą,~Spróbuj ukoić jej żałosne jęki:~Mojej nie
35 Giaur|        ciemniej;~Ja, nim doczekam jej promieni drżących,~Nieczuła
36 Giaur|          bicia!~Lecz to Leila! to jej postać była!~Kochanko moja,
37 Giaur|            Lecz patrz! to ona! to jej szata długa,~Jej ręka śnieżna;
38 Giaur|          ona! to jej szata długa,~Jej ręka śnieżna; patrz, jak