Part

 1 Giaur|     Zarówno miłe i sercu, i oku,~Gdy was przychodzień z gór Kolonny
 2 Giaur|          pieśń wesela.~ ~Dziwna! gdy kraj ten natura obrała~Na
 3 Giaur|        wolni!~ ~Walka o wolność, gdy się raz zaczyna,~Z ojca
 4 Giaur|    greckiej wieków starożytnych;~Gdy ludzie byli ziemi swojej
 5 Giaur|      stoi.~Cóż on czuł wtenczas, gdy trapiące duszę~Wszystkie
 6 Giaur|     milsze zdawał się mieć tony,~Gdy był do szmeru kaskad nastrojony.~
 7 Giaur|            Cieszy się pielgrzym, gdy w stepach odkryje~Ślady
 8 Giaur|          słudzy pana *,~Od czasu gdy miecz Giaura ciął w turban
 9 Giaur|     chciwie goni,~Straciło urok, gdy je mamy w dłoni —~A gdy
10 Giaur|          gdy je mamy w dłoni —~A gdy wdzięk barwy i świeżość
11 Giaur|       leci — lub samotnie ginie.~Gdy skrzydła zranisz, gdy serce
12 Giaur|     ginie.~Gdy skrzydła zranisz, gdy serce zakrwawisz,~Czyli
13 Giaur|          gwałtowniej dociska,~Aż gdy go zewsząd na wylot przepieką,~
14 Giaur| Wenecyjaninem.~W dzień Ramazanu, gdy zapadło słońce,~A z minaretów
15 Giaur|  strażnicy.~Lecz inni głoszą, że gdy padł mrok szary,~Przy bladym
16 Giaur|      włosy jako hijacynty płyną;~Gdy okolona rówiennic drużyną~
17 Giaur|      piękną dumą wzrokiem miota,~Gdy na nie oczy śmie zwrócić
18 Giaur|          na wiatr puścim konie”.~Gdy czausz tak mówił — ogień
19 Giaur|  kochanków, mocne są twe sploty,~Gdy się ściskacie podzielać
20 Giaur|       tak cisną miłości ramiona,~Gdy w nich spoczywa piękność
21 Giaur|          jak chmury przed burzą,~Gdy po dniu jasnym burzliwą
22 Giaur|      świętym~Twarzy nie zwracał, gdy na świątyń dachu~Słyszał
23 Giaur|    pokazać umie.~A jako ptaszek, gdy go wąż urzecze,~Trzepioce
24 Giaur|   przybytek nie podły, nie mały,~Gdy w nim tak wielkie zalety
25 Giaur|          na święte obrzędy;~Lecz gdy się ozwał u ołtarza dzwonek,~
26 Giaur|         wytrzyma;~A twarde serce gdy miłość skaleczy,~Tej rany
27 Giaur|       śmiertelnie zakrwawi;~Lecz gdy raz śmierci ukuto narzędzie,~
28 Giaur|     trudne!~Serce w cierpieniach gdy samotność widzi,~Chcąc mieć
29 Giaur|          serce jest jak pelikan, gdy leci~Przez obszar pustyń
30 Giaur|     nigdy już nie doznać burzy~I gdy żywioły zakończyły wojnę,~
31 Giaur|        groził i miecz, i pożoga,~Gdy serce mścić się lub bronić
32 Giaur|         usty.~ ~Pódź do jaskini, gdy strzelcy wychwycą~Z gniazda
33 Giaur|        mogłem jeszcze śmiać się)~Gdy on ostrzegał — nie pamiętam
34 Giaur|        cóż taka modlitwa pomaga,~Gdy winowajca za niewinnym blaga? —~
35 Giaur|        oko już łez nie wyleje!~ ~Gdy skonam, pogrzeb ubogi mnie
36 Objas|          nazywają chrześcijan.~ ~Gdy was przychodzień z gór Kolonny