Part
1 Tlum | zaletach i wadach dzieł jego tyle ksiąg napisano, że
2 Tlum | wyraźniej daje widzieć wszystkie jego szczerby i plamy.~Ludzie
3 Tlum | ależ mu brakło, równie jak jego bohatyrom — czasu! Może
4 Giaur| tam — poleciał — śladem jego biegu~Szły mimowolnie oczy
5 Giaur| latawiec tylko w oczach mignął,~Jego wzrok, jego twarz na kształt
6 Giaur| oczach mignął,~Jego wzrok, jego twarz na kształt pieczęci~
7 Giaur| Klnie, że zdradzają ścieżki jego jazdy.~Zbiegając z góry,
8 Giaur| stajniach Hassana,~Komnata jego od sług odbieżana,~Pająk
9 Giaur| Hassana nie widać żołnierzy,~W jego haremach gniazdo niedoperzy,~
10 Giaur| czarne, złowrogie źrenice *,~Jego nikczemnej zdrady pomocnice,~
11 Giaur| boru,~Gdzie wiszą szmaty jego palamporu *;~Z piersią przebitą
12 Giaur| ty dziś w piekle złożysz jego szczątki,~Jak samobójstwa
13 Giaur| zamknięty w ukryciu.~Nie wiem o jego przygodach i życiu,~Słyszałem
14 Giaur| Tak widz ujęty w sidła jego wzroku~Chce i nie może rozerwać
15 Giaur| I tak też było — trupie jego śmiechy~Nie są poczęte z
16 Giaur| pochodni promieniu~Twarz jego blada połyska się w cieniu,~
17 Giaur| tak się objawia.~Te oczy jego, na słowo kapłańskie,~Nie
18 Giaur| że robactwo toczy~Odżyłe jego oblicze i oczy,~I nie miał
19 Giaur| w serce pokutnika,~Choć jego skargę, jego łzę żałosną~
20 Giaur| pokutnika,~Choć jego skargę, jego łzę żałosną~Przyjmujesz
21 Giaur| nią jej wroga wyprawić.~Jego śmierć lekka — ale jej męczeństwo~
22 Giaur| nad leżącym stałem~I duszy jego ujścia pilnowałem.~Konał
23 Giaur| bym dał za to, gdybym w jego twarzy~Mógł widzieć rozpacz
24 Giaur| przyrodzeniu,~Na wszystkie jego wdzięki i ozdoby~Padł całun
25 Giaur| Wzgardzone niegdyś każde jego słowo.~Powiedz, że zgadnął —
26 Giaur| językiem zdrętwiałym~Za jego szczęście pomodlić się chciałem.~
27 Giaur| Umarł — nie doszedł nikt po jego zgonie,~Jak się nazywał,
28 Giaur| w jakiej świata stronie~Jego ojczyzna; ostatnie wyznania~
29 Objas| instrument majtków greckich, przy jego dźwięku śpiewają i tańczą.~
30 Objas| nieprzyjaciela, już osoba jego jest poświęcona i od wszelkiej
31 Objas| Turka, wysławia naprzód jego szczodrotę, a potem męstwo.~
32 Objas| krajach.~Gdzie wiszą szmaty jego palamporu.~Palampor, szal,
33 Objas| grzesznika przekonają się o jego winach, wtenczas Monkir
|