Part

 1 Tlum |         wtenczas spadała zasłona po pierwszym akcie rewolucji.
 2 Tlum |     lekceważyć całą publiczność. Po tej kłótni autorskiej z
 3 Tlum |    pełnych ducha i rzeźwości.~ * Po polsku: Wszystkomowny albo
 4 Aut  |          wyparci z Morei, znowu, po bezskutecznym wtargnieniu
 5 Giaur|   nicestwa,~Piękne oblicze zaraz po skonaniu,~Ostatni trudów
 6 Giaur|        tak mało,~Czyż tylko tyle po tobie zostało? —~Wstań,
 7 Giaur|              Kto tam grzmi konno po skalistej drodze? —~Wygięty
 8 Giaur|        Kopyt tętenty jak grzmoty po grzmotach~Wciąż budzą echa
 9 Giaur|       Wciąż budzą echa drzemiące po grotach,~Koń jak kruk czarny,
10 Giaur|          Co cię obchodzi Bajram? po co czekać~Naszego święta
11 Giaur|       Znowu koń czarny zagrzmiał po granicie;~Chyży jak dziryt9 —
12 Giaur|   czarnym rumaku~W cwał lecącego po nadbrzeżnym ślaku,~Z cugiem
13 Giaur|         pysznie skrzydłem uderza po fali,~Skoro dostrzeże podróżnika
14 Giaur|          orszaku,~Z daleka widny po żółtym kołpaku,~Opodal konni
15 Giaur|          konni ciasną jamy szyją~Po krętej ścieżce na skalę
16 Giaur|             Już w gaj wjechali i po kilku chwilach~Dojdą wierzchołka;
17 Giaur|    grzmią, lecąc w kawały,~Huczą po skałach dalekie wystrzały;~
18 Giaur|     konających jęki~Echo żałosne po dolinie szerzy,~Przywykłej
19 Giaur|         nie rozłączy.~ ~Z szablą po samą rękojeść uciętą,~Krwią
20 Giaur|          chmury przed burzą,~Gdy po dniu jasnym burzliwą noc
21 Giaur|         nagrodzę~Za prędką jazdę po takiej złej drodze.~ ~W
22 Giaur| zaburzone fale,~Niźli żyć gnijąc po trochu na skale.~ ~* * *~ ~„
23 Giaur|          ciężką włóczyć tęsknotę po ziemi.~Nigdy mój umysł nie
24 Giaur|       bez nagrody?~Gdzie? kiedy? po cóż mam głosić przed światem?~
25 Giaur|         przeigrali chwile,~Lecąc po społu w niebezpieczeństw
26 Giaur|      chcą, mówią — sława! Cóż mi po niej? —~Nie będę prosił,
27 Giaur|        Ciśnie go z góry. — Ty? — po coś wróciła?~Oni mówili,
28 Giaur|         Umarł — nie doszedł nikt po jego zgonie,~Jak się nazywał,
29 Objas|     piękność, która kilka godzin po zgonie zdobi jeszcze twarz
30 Objas|         tych opowiadaczy, którzy po kawiarniach wschodnich prawią
31 Objas|    dodatki; czytelnik je rozezna po stylu, ubogim w obrazy orientalne.~