Part

 1 Tlum |    wieku jest Panglos* Woltera. Ten Panglos, francuski Hiob,
 2 Aut  |         klęski na Grecyją. Kraj ten stał się naówczas teatrem
 3 Giaur|      wesela.~ ~Dziwna! gdy kraj ten natura obrała~Na ogród bogów
 4 Giaur|       paszcza.~Tak śliczny kraj ten, ojczyzna rozkoszy,~Tak
 5 Giaur|         ludzi —~Gdyby nie wzrok ten, nim pierwszy dzień minie~
 6 Giaur|       wstań na chwilę,~Powiedz: ten wąwóz — czy nie Termopile?—~
 7 Giaur|        lica mu ścisnął~I strach ten nagle wściekłością zabłysnął.~
 8 Giaur| wściekłością zabłysnął.~A blask ten nie był jak rumieniec nikły~
 9 Giaur|      tym jakaś byłaby pociecha,~Ten jęk by mówił: „Nie wszystko
10 Giaur|        i któż się ośmieli~Wzrok ten malować? — te oczy gazeli~
11 Giaur|      kto widział Leili źrenice,~Ten Alkoranu nauk nie usłucha!~
12 Giaur|        na dzielnym rumaku.~Któż ten dowódca? — strój nosi albański,~
13 Giaur|         cię: „Ojcze!” —~I krzyk ten ściśnie usta dzieciobojcze,~
14 Giaur|                         Jak się ten zowie kalajor ponury *? —~
15 Giaur|         teraz strasznie wygląda ten człowiek,~Jak gdyby śmierć
16 Giaur|         zdziwieni~I wnet uczują ten urok spojrzenia~Wymowny,
17 Giaur|       splotła mu na skronie;~Bo ten kalajor, choć mieszka w
18 Giaur|       się, miękczy, lecz zawsze ten samy;~A potem wedle sztukmistrza
19 Giaur|        śmierci ukuto narzędzie,~Ten, kto je ostrzy, niech ostrożnym
20 Giaur|            przyjaciela —~Daj mu ten pierścień, przysięgliśmy
21 Giaur|      brata kochanego.~Pierścień ten — niech go z rąk twoich
22 Giaur|        w marzeniach.~Kto marzy, ten śpi; ja wtenczas nie spałem,~
23 Objas|    strasznych powieści.~Jak się ten zowie kalajor ponury.~Kalajor