Part

 1 Tlum |       świata lub mścić się nad nim. Odtąd bohatyrów swoich,
 2 Tlum |   Francji. Wiele wieków minie, nim się znajdzie ręka, która
 3 Giaur| śmiertelnym oglądał posłaniu *~Nim dzień przeminął, pierwszy
 4 Giaur|      trudów i bólów jestestwa;~Nim śmierć ostatnim przyciśnieniem
 5 Giaur|   ludzi —~Gdyby nie wzrok ten, nim pierwszy dzień minie~Nim
 6 Giaur|       nim pierwszy dzień minie~Nim ta godzina — w tej jeszcze
 7 Giaur|       jazdy.~Zbiegając z góry, nim konia nawrócił,~Spojrzenie
 8 Giaur|       Naszego święta lub przed nim uciekać? —~On stał — wtem
 9 Giaur|      Ruszył się — pewnie morze nim ruszało.~Może to było księżyca
10 Giaur|        się tajemnie,~Wsiadła z nim na koń za pazia przebrana~
11 Giaur|    ogród miał przed okiem,~I w nim wabiące hurysy dziewice,~
12 Giaur|       kochanek? — Hassanie,~Ty nim nie jesteś, dziki muzułmanie!~ ~* * *~ ~
13 Giaur|      dół; już zwietrzyli łupy;~Nim zajdzie słońce, będą świeże
14 Giaur|     wyzywały.~Giaur stanął nad nim i w Hassana lice~Utopił
15 Giaur|   dzikim zielskiem opasany,~Na nim z Koranu modlitwa wyryta,~
16 Giaur|     zamurował celi,~Tak żeby o nim ludzie nie wiedzieli.~ ~
17 Giaur|     może rozerwać uroku.~Przed nim wpół trwożny braciszek umyka,~
18 Giaur|     nie podły, nie mały,~Gdy w nim tak wielkie zalety mieszkały;~
19 Giaur|        słyszy wystrzał wprzód, nim broń wypali;~Zginął śród
20 Giaur|    pierścień, przysięgliśmy na nim~Wspomnieć o sobie choć raz
21 Giaur|  wnidzie jeszcze ciemniej;~Ja, nim doczekam jej promieni drżących,~
22 Objas|         Poeci wschodni wiele o nim piszą i różne mu dają nazwiska.~
23 Objas|    podróżnym rozłamie i solą z nim podzieli się, już go przyjmuje