Part

 1     1|         bracia! umęczon w Piątek,~Nim się na skrzydłach kołysał.~ ~
 2     1|          na skrzydłach kołysał.~ ~Nim się kołysał, skoczył z Taboru,~
 3     1|         pośród śmierci był cieni;~Nim anielskiego posłuchał choru,~
 4     1|        macierzystym chlebie;~Albo nim nauczyciel poił ucho twoje,~
 5     1|       Europie szły koleją sprawy,~Nim dojrzały w wulkanach nadsekwańskich
 6     2|        Ukryj się pod matki rąbek,~Nim cię zgubi śronu ząbek~Lub
 7     2|       kochankiem pieści,~Bieży za nim, krzyczy, pada;~Na ten upadek,
 8     2|         Mendog poddać się musi.~ ~Nim ściągnął wojsko z odległej
 9     2|           tak go znęca,~Tak się w nim serce rozpływa,~Jak gdy
10     2|         Przeszła godzina i druga,~Nim wreszcie słówko przemówił.~ ~"
11     2|         Przeszła godzina i druga,~Nim wreszcie słówko przemówił.~ ~"
12     2|         Przeszła godzina i druga,~Nim wreszcie słówko przemówił.~ ~"
13     2|       podwojów~Król zasiada.~Przy nim książęta i panowie Rada,~
14     2|       podwojów~Król zasiada.~Przy nim książęta i panowie Rada,~
15     2|      dowie!~Oto krew! oto nóż!~Po nim już, po nim już!~Starcze,
16     2|           oto nóż!~Po nim już, po nim już!~Starcze, wyznałam szczerze.~
17     2|          już leży w grobie,~A nad nim kwiatki rosną,~A rosną tak
18     3|    chwilach odpoczynku~Siędziesz, nim muzyk tańce zapowiedział,~
19     3|        sama, a ten na dziewicę.~W nim rozwija się młodość, w niej
20     3|           ich oderwać; nie było w nim ducha,~Ona była mu duchem;
21     3|           ręki dotknieniem~Krew w nim ścina się lodem albo wre
22     3|         lecz nie do niego, - ma w nim przyjaciel?,~Ma brata, i
23     3|         budowników,~Leżał; a przy nim wielbląd żuł resztę obroku,~
24     3|        Widzę go przed ołtarzem, z nim oblubienica~Młoda, wdzięcznej
25     3|           odzienia.~Kształty przy nim krążące znikły z senną marą~
26     3|          z senną marą~Lub wojnę z nim toczyły; - on stał się ofiarą~
27     4|         swego przyjaciela;~ ~Lecz nim piosnkę przypędzą echo ku
28     5|         miasteczko liche; jedna w nim kaplica~I kilkanaście chatek
29     5|    Godzien śmiechu uczonych: lecz nim się zaśmieje,~Niechaj powie
30     5|      nogach.~Poczuł, że się źle z nim skończy.~Więc jęknął z głębi
31     5|           ma swoją żabę, co przed nim ucieka,~I swojego zająca,
32     7|         serce spokojne, zatapia w nim szpony.~
33     7|         Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei.~ ~Wicher
34     7|           wzrok twój ognia pełen, nim zgasnął w mogile,~Tam wiecznie
35     8|     odnawiać mękę;~Serce mi pęka, nim usta otwieram.~Lecz gdy
36     8|          zdobyczy tam wiele,~Lecz nim zdobycz pokazał, stary Budrys
37     8|         się srebrnym słowem;~Rosa nim na ziemię spadnie,~Wiatr
38     8|   pszczoła topiąc żądło i serce z nim grzebie,~Tak ja za myślą
39     9|        szpieg nieznajomy,~Walkę z nim stoczy sąd krzywoprzysiężny,~
40     9|     będzie dół kryjomy,~A wyrok o nim wyda wróg potężny.~ ~Zwyciężonemu
41     9|         na dół schodzi z chmur,~A nim zejdzie miesiąc z chmur,~
42     9|        przeleci,~Ślad błękitny za nim świeci,~A tym śladem jeździec
43     9|            Za godzinę bije dzwon.~Nim uderzy ranny dzwon,~Mamy
44     9|           koniu, stój!~Przebyłeś, nim zapiał kur,~Tyle rzek, i
45     9|          Biją dzwony, pieją kury.~Nim ksiądz przyszedł na mszę
46     9|       prowadzą zastępy.~ ~Przeciw nim sterczy biała, wąska, zaostrzona,~
47     9| rozogniona;~Upuścił ją i upadł; - nim dobiją, skona.~Takem myślił, -
48     9|   wielkiej mocy i sławy,~Kiedy po nim lud prosty tak płacze~I
49     9|          owoc odstrasza;~Wiszą na nim dwie gruszki Judasza.~ ~
50    10|     kompletu~Zamianowani być przy Nim~na służbie, wiadomo czynim:~
51    10|        Dopieroż rozruch: "Precz z nim, fe, tchórz, a do nory!"~
52    10|       serc Boga, weźmiem dobra po nim,~Gadać o nim i pisać do
53    10|     weźmiem dobra po nim,~Gadać o nim i pisać do niego zabronim;~
54    10|      Stwórca bogaty,~Bo Stwórca z nim podziela wszystkie swoje
55    10|      szczęście, i próżno dotąd za nim chodzę!"~- Nie uszło, czeka
56    10|         zwierzę;~Chowaj się przed nim w światło: tam cię nie dostrzeże.~ ~
57    10|         Wylecz się z bezsenności, nim pójdziesz spać w grobie.~ ~
58    10|         ujrzą ducha i niech przed nim klęczą.~ ~IMIĘ~Jakie na
59    10|     widzieć węża i nie wiedzieć o nim.~ ~[III]~ ~*~Gdybyś szedł
60    11|        jak ze źródła, z Boga,~A w nim rozlana była światłość błoga.~