Part

 1     1|     prawdy zwierciadła.~Od czoła ich Plutona przyłbica odpadła~
 2     1|     bezdenność myśli, w labirynt ich serca.~Tam iskra światła,
 3     1|       Teraźniejszość upada przed ich majestatem;~Stworzenia,
 4     1|    przyszłość mętna,~Niosą kolor ich blasku lub ich razów piętna.~
 5     1|       Niosą kolor ich blasku lub ich razów piętna.~Ale równa
 6     1|    mnogie żyją świadki,~Przecież ich źródła dociec umie arcyrzadki;~
 7     1|  męczeńską w Judei.~Tymczasem na ich zamkach zasiadły opaty,~
 8     1|      cudzej łaknący intraty;~Oko ich zawżdy czujne, broń wiecznie
 9     1|           Jeszcze na ziemię krew ich może działać płodnie.~ ~
10     2|     Unoszą się nad topielą;~List ich zielony jak jodłowe szpilki,~
11     2|       skazy,~Śmiertelne nie tkną ich dłonie.~ ~Doświadczył tego
12     2|         wabił i uroda.~ ~Mnóstwo ich marnej pochlebiało dumie,~
13     2|          rzekli i stanęli,~Gniew ich i zazdrość piecze,~Ten,
14     2|       ręku ściskają miecze.~Pani ich widzi w gniewie,~Co mówić,
15     3|    wróżące Sybille - ciemność do ich ręki~Składa tyrańskie berło
16     3|        utkwił źrenice~I nie mógł ich oderwać; nie było w nim
17     6|           Objaśniać pracę, która ich ręce jednoczy;~Dobranoc
18     7|   namiotem ciemności; niekiedy z ich szczytu~Budzi się błyskawica
19     7|          tej drodze błyszczy się ich tyle?~Czy wzrok twój ognia
20     8|        ryte na bramie czernieją,~Ich treść, o! Mistrzu, jest
21     8|           I widzę kłami rozprute ich boki.~Budzę się! jeszcze
22     8|      każdej drobnej sprawie rady ich zasięga.~Nie strusie serce
23     8|      księżyc cieńki,~Tak zapadłe ich boki, wychudłe paszczęki.~
24     8|        gronami obwieszą.~Paszcza ich wychudzona. ponura i gniewna,~
25     8|     zgonił mej wielblądki bystry ich wódz stada;~Ja dojeżdżam,
26     8|     Ptastwo runęło na męty,~Wola ich rozciągnione, dziób ku studni
27     8|           że jestem kozieł, wódz ich stada,~Co mu rogi w tak
28     8|        za drugim.~ ~Sęp usłyszał ich groźbę i ślepo uwierzył,~
29     9|       Burzliwą duszę kryję przed ich okiem,~I obojętna duma,
30     9| wszystkich przyjaciołach,~Znajdę ich: leźą w grobach, po kościołach.~
31     9|        morza brzegi;~I widziałem ich wodza: przybiegł, mieczem
32     9|          te wyprawia?~Czy dzieli ich odwagę, czy pierś sam nadstawia?~
33     9|          Tam w izdebce Pułkownik ich kona.~Z wiosek zbiegły się
34     9|          o Maryjo z Borun!~Ratuj ich.,.ratuj dzieci... dom gore.~ ~"
35    10|        Gabinetu~Ministrów, My, z ich kompletu~Zamianowani być
36    10|    postanowiono zarazem~posłom z ich towarzyszami~w tej podróży
37    10|         Miał trójkę koni.~Pamięć ich na ówczesnym została Parnasie~
38    10|         że dziś mógłbym skryślić ich rysopis.~Nie dziw tedy,
39    10|   porażce zwierząt~Wszczął się w ich armiji nierząd.~Zwolona
40    10|                           ŻABY I ICH KRÓLE~ ~Rzeczpospolita żabska
41    10|                           ŻABY I ICH KRÓLE~ ~Rzeczpospolita żabska
42    10|                           ŻABY I ICH KRÓLE~ ~Rzeczpospolita żabska
43    10|        jak zaklęta.~U progu suka ich wita;~"Pódź tu, moja ogolona!"~-
44    10|    poznać ludzi, zważam pierwsze ich spojrzenie:~Rozsądni naprzód
45    10|        za bliźnimi,~Jeden - żeby ich żywił, drugi - by żył nimi.~ ~
46    10|       nie obliczył,~Ucznia, żeby ich nie skradł lub nie odziedziczył.~ ~
47    11|         my po nich jeździm, głąb ich zwiedzim.~O Ty, co świecąc
48    11|        przejrzystą~Odbiła twarze ich czarne;~ ~Nad wodą wielką
49    11|      przejrzystą~Odbiła kształty ich marne;~ ~Nad wodą wielką