Part

 1     1|        naśladować loty!~Wyręczaj mię, bo w polskim dziejopisów
 2     2|      Umarłeś! tak, dwa lata!~Weź mię, ja umrę przy tobie,~Nie
 3     2|         Wtem jakaś białość nagle mię otoczy,~Dzień zda się spędzać
 4     2|   Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~Dziś
 5     2|          na świecie?~Przyjmijcie mię, Świtezianki!~Lecz moje
 6     2|   Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~Dziś
 7     2|          na świecie?~Przyjmijcie mię, Świtezianki!~Lecz moje
 8     2|   Kochałam pana tak szczerze,~On mię przysięgał zaślubić,~Dziś
 9     2|          na świecie?~Przyjmijcie mię, Świtezianki!~Lecz moje
10     2|          poczciwy człowieku,~Coś mię zachował od męki,~Dożyj
11     2|          Boś ty czyscowej zbawił mię katuszy~Tym jednym słówkiem;
12     2| uśmiechem rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha, jak po tysiąc
13     2| uśmiechem rzecze do Emroda:~"Kto mię tak kocha, jak po tysiąc
14     2|          z gęby sypie,~I ciągnie mię, i szczypie.~Ach, dosyć,
15     5| powołania jak zostać zającem!~Co mię w dzień pies, lis, kruk,
16     5|      sobie zadaję pytanie;~Co tu mię wiodło? przyjaźń czy kochanie?~ ~
17     5|          rękę na me dłonie,~Luba mię jakaś spokojność owionie,~
18     5|   zapisałem na końcu pytanie:~Co mię natchnęło? przyjaźń czy
19     6|         dzieli nas zapora,~Czyli mię ranna znowu przywołuje pora,~
20     6|        rówienników tłumie;~Jedni mię pochwalili, a drudzy szeptali:~"
21     7|       Pęka nad głową fala, chaos mię okrąży;~Czekam, aż myśl,
22     7|       Tak daleki! tak różna wabi mię ponęta;~Dlaczegoż roztargniony
23     8|     sprawiedliwej ręki.~Wzniosła mię z gruntu potęga wszechwłodna,~
24     8|          ziemskimi narody,~Jeśli mię Pan Bóg żywcem stąd wydźwignie,~
25     8|  Rudżiery, był arcybiskupem.~Jak mię w zdradzieckie usidlono
26     8|          z bram więzienia łoskot mię doleci -~Zamurowano! - Spojrzałem
27     8|         ręce.~Synowie myśląc, że mię głód tak pali.~Łamiąc rączęta,
28     8|       kozak powiada - jakiś bies mię napada,~Ja nie mogę zastrzelić
29     8|          odwodził. zimny dreszcz mię przechodził~I stoczyła się
30     8|         jak wróbel nie lata.~Kto mię widział od rana do nocy
31     8|          w kąpieli zapachów?~Czy mię kiedy noc zbłąka, choć piaszczysta
32     8|       jeśli was nie rzucę, dusza mię porzuci.~Teraz pragnienie
33     8|    wyrwał się spod słońca,~Gonił mię białym skrzydłem po błękitnym
34     8|        po żwiru topieli.~Obaczył mię z daleka, wstrzymał się
35     8|          I jak gryf ptaka porwał mię w swe szpony.~Oddechem ognistym
36     9|    słońca,~I nazad płynąc, znowu mię ozłaca,~Śle blask, blask
37     9|          mnie wysłuchał.~ ~3~Gdy mię spokojnym zowią dzieci świata,~
38     9|    dziecięcia:~"Rodzice moi chcą mię z innym swatać,~Lecz Ja
39     9|      powiozą do ołtarza,~Powiozą mię do smętarza,~A pościelą
40     9|          na drodze,~Koń o drzewo mię zawadzi. -~- Moja luba,
41     9|         mój kochanku?~Zimna rosa mię spłukała,~Zimno wieje wiatr
42     9|     Słyszę głos mego kaprala;~On mię klaszcze po ramieniu:~"Wstawaj!
43    10|       rana jestem na czczo, mdli mię;~Ty masz wędzonkę w jukach,
44    11|                WIDZENIE~ ~Dźwięk mię uderzył - nagle moje ciało,~
45    11|    zbudził~Ze snu strasznego, co mię długo trudził.~I jak zbudzony
46    11|          Ziemię i cały świat, co mię otaczał,~Gdzie dawniej dla