Part

 1     1|     Dziś gdy chce ruszać światy~Jego Newtońska Mość,~Niechaj
 2     1|      szmat głazu.~Nikt nie znał jego życia, nie zna jego zguby:~
 3     1|        znał jego życia, nie zna jego zguby:~To samoluby!~ ~Młodości!
 4     1|    niebieskim tronie.~Anioł was jego piastować będzie,~W okropnej
 5     1| nieznanych cór nieba pierwszy w jego rodzie~Wystawiono Piękności
 6     1|       Poszedł Azyjanina nękać w jego domu,~A na perskie węzgłowia
 7     1|      Europie.~Naprzeciw chęciom jego inne pany dążą,~To otwarcie
 8     2|           krzyczy prostota -~Tu jego dusza być musi.~Jasio być
 9     2|       miastem we śnie~Widziałam jego anioła.~ ~Okrążył Świteź
10     2|       tej dziewczyny,~Pewnie to jego kochanka.~ ~ ~Każdą noc
11     2|         za życia biada!~I biada jego złej duszy!"~ ~To mówiąc
12     2|         za życia biada!~I biada jego złej duszy!~ ~Nie tobie
13     2|        noc płacze;~W boleściach jego dla mnie radość dzika,~Śmiech
14     2|         zielonym grobie~Złożone jego są kości.~ ~"Odtąd mi życie
15     3|     lecz starsze nad lata~Serce jego; wzrok jego w całym kręgu
16     3|      nad lata~Serce jego; wzrok jego w całym kręgu świata~Jedyne
17     3|      albo wre płomieniem.~Twarz jego na przemiany goreje i bladnie,~
18     3|      zgadnie.~Lecz ona słodkich jego cierpień nie podziela,~Wzdycha,
19     3|         cień jako całun padł na jego duszę,~I zgadła, że on dla
20     3|       lub zemsty pociski.~Stoły jego zgryzota jak harpija plami,~
21     3|    księga nocy stanęła otworem.~Jego klątwą wyzwane z głębokości
22     5|      się dotąd zamarła grozić z jego twarzy;~Dotąd zdradziecka
23     5|         ale wszystkich zbrodni;~Jego trucizną naród zdurzony
24     8|         do piekła. Przeszedłszy jego różne oddziały i przypatrzywszy
25     8|      Jak nieostrożnie wpadłem w jego ręce.~Nie warto mówić, bo
26     8|        ramiona~I schyliła się w jego objęcia.~ ~Wojewoda z kozakiem
27     8|        chmura,~Gwiazda na czole jego jak jutrzeńka błyska,~Na
28     8|     ostrych słońca grotów~Głowy jego nie ochroni~Ni palma zielonowłosa,~
29     8|      się, walczę śmiało,~Targam jego członków kłęby,~Ćwiertuję
30     9|        twoje dziecię~Przyszłymi jego zabawkami bawił.~ ~Wcześnie
31     9|       przed Panem,~Tyś kroplą w Jego wszechmogącej dłoni;~Świat
32     9|     zrobić możne czary.~ ~Włosy jego w węża splącz,~Dwie obrączki
33     9|     gniewa się - ze strachu mrą jego dworzany;~Ale sypią się
34     9|        Stracona". - Spod lunety jego~Wymknęło się łez kilka, -
35     9|        ileż razy~Widziałem rękę jego, dającą rozkazy. -~Widzę
36     9|         za wodą. Na wzgórku dom jego.~Dom w ciemności on żegna
37    10|         CHORY I LISY~ ~"Na ukaz Jego Lwiej Mości~dany do nas ~(
38    10|         dla słabości~zdrowia ma Jego Królewska~Mość pobyt) ~do
39    10|       mi się,~Niźli zazierać do jego rachunków:~Sam się nie tai,
40    10| zapomniał, że Bóg miłosierny.~ ~JEGO PRZECZUCIE~Szatan przeczuwa
41    10|  wiecznego płomienia,~Wnoś tu z jego iskierek, ze zgryzot sumienia.~ ~
42    10|      nie lubi:~Spółmędrka, żeby jego bogactw nie obliczył,~Ucznia,
43    10|         Ażebym się zaciągnął do jego czeladzi.~Mistrzu, jeżeli
44    11|        ciemna jest tylko tworem jego oka.~Oko w oko utapiam w
45    11|          Sam nieruchomy, czułem jego ruchy;~Byłem w pierwotnym