Part

 1     1|        ziół ciągnione treści.~ ~A kiedy chwila dwunasta nadbieży,~
 2     1|      Serca niebieskie poi wesele,~Kiedy je razem nić powiąże złota.~
 3     1|         wtenczas tylko w zgodzie,~Kiedy społem o cudzej przemyślali
 4     1|           cielesnych Greków.~Oni, kiedy praw słaba chwieje się budowa,~
 5     2|        widzą!~ ~Śród dnia przyjdź kiedy... To może we śnie?~Nie,
 6     2|         larwy szamocą!~Drżę cały, kiedy bają o tym starce,~I strach
 7     2|          różni różnie plotą,~Cóż, kiedy nie był nikt na dnie;~Biegają
 8     2|      zielony jak jodłowe szpilki,~Kiedy je śniegi pobielą.~ ~Za
 9     2|        Rucie pod północną chwilę,~Kiedy się wszyscy spać kładą,~
10     2|           to mi było do smaku,~Że kiedy w licznym kłaniano się tłumie,~
11     2|           ginie bladawy obloczek,~Kiedy zefiry nań dmuchną.~ ~Patrzę,
12     2|           pożegnał ten świat."~- "Kiedy?" - "Dawno, rok minął,~Umarł...
13     2|           mąż, gdzie me kochanie,~Kiedy przede mną stanie?"~ ~- "
14     3|   przywidziało:~Może we śnie - bo kiedy sen uwięzi ciało,~Duch wolny
15     4|      dalekiej - nieznany, daleki,~Kiedy nas jeszcze dalej wyrok
16     4|       drodze przyczynić wesela;~A kiedy nie ma komu śpiewac serce
17     5|        wyboru posłem się ogłasza,~Kiedy dziękuje szlachcie, na obiady
18     5|         być wojna - przeciw komu? kiedy?~Trudno zgadnąc, zapewne
19     5|    przyjazni raz w cieniu dąbrowy~Kiedy gadali, łącząc swojo czułe
20     5|        płaczę,~Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;~Jednakże gdy
21     5|           czy to jest kochanie?~ ~Kiedy położysz rękę na me dłonie,~
22     8|      tumany afrykańskich piasków,~Kiedy się zerwą i zmącą powietrze.~ ~
23     8|          dotąd serce ci nie boli.~Kiedy pomyślisz, co się we mnie
24     8|           Z Aleksandra Puszkina~ ~Kiedy dla śmiertelników ucichną
25     8|         kąpieli zapachów?~Czy mię kiedy noc zbłąka, choć piaszczysta
26     8| najpierwej na mój kark się wsuwa.~Kiedy zasypiam, bieda u głów moich
27     8|        buja ponad fale:~Tak Arab, kiedy rumaka z opoki~Na obszar
28     9|     kaskady,~I włosy mi się jeżą, kiedy się oglądam,~I postać twoję
29     9|         słucha z głową pochyloną,~Kiedy mu przodków powiadają dzieje:~ ~
30     9|                   ROZUM I WIARA~ ~Kiedy rozumne, gromowładne czoło~
31     9|       człowieka. -~- Dobra droga, kiedy trwoga;~Krzywo jedzie, kto
32     9|         się, Bóg i zgiń wyrzecze.~Kiedy od ludzi wiara i wolność
33     9|          wiara i wolność uciecze,~Kiedy ziemię despotyzm i duma
34     9|        był wielkiej mocy i sławy,~Kiedy po nim lud prosty tak płacze~
35    10|            już witał się z gąską;~Kiedy skok robiąc wpadł w beczkę
36    10|        człowiek jest wiecznością, kiedy nad świat zdąży~I Boga w
37    10|       człowieka.~ ~UWAGA CHROMEGO~Kiedy pierwszy raz wnidę w jakie
38    10|            drogo czas szacuje,~Bo kiedy czas ustanie. skończy się
39    10|      osiągnąć.~ ~NAUKA BEZBOŻNYCH~Kiedy nad naukami bezbożnik pracuje,~
40    10|     ODDYCHANIE BOGA~(z perskiego)~Kiedy tchnie, całą przyszłość
41    11|           żądze zapalał,~Jakiej i kiedy myśli sobie nalał,~Jakie