Part

 1     1|       Cererę za Pluta,~Pędzi wóz ku nam ciężarny metalem.~ ~
 2     1|       kogo wiek zamroczy,~Chyląc ku ziemi poradlone czoło,~Takie
 3     1|      okoliczne i posagi cudze.~ ~Ku takim pracom niebo dziejopisa
 4     2|  przybliżysz się dobą~I zwrócisz ku wodom lice,~Gwiazdy nad
 5     2|          głazem,~Drudzy zwracają ku ucieczce nogi,~Łagodnym
 6     2|    spędzać noc ciemna,~Spuszczam ku ziemi przerażone oczy,~Już
 7     2|        dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie obraca kroki,~Gdzie
 8     2|       zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi oczyma z
 9     2|        dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie obraca kroki,~Gdzie
10     2|       zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi oczyma z
11     2|        dziecię na ręku niesie.~ ~Ku wodzie obraca kroki,~Gdzie
12     2|       zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi oczyma z
13     2|        znudziła, porzucam;~Znowu ku lubym przedmiotom myśl pędzę,~
14     4|       nim piosnkę przypędzą echo ku jej stronie,~Może już podróżnego
15     7|  pamiątek owady.~ ~Tam na północ ku Polsce świecą gwiazd gromady,~
16     7|    hukiem na brzeg dąży,~Schylam ku niemu czoło, wyciągam ramiona,~ ~
17     8|          nikogo.~ ~Wzrok opuścił ku ziemi i rękami drżącemi~
18     8|   waszych biec musi za Olgierdem ku Rusi,~Ponad Ilmen, pod mur
19     8|          ich rozciągnione, dziób ku studni zgięty~Jest posłem
20     8| dziedzictwie osiągnął?"~Ryknął i ku mnie w kształcie piramidy
21     8|   miejski trupem.~ ~Odetchnąłem! ku gwiazdom spoglądałem dumnie;~
22     8|     złotemi,~Wszystkie poglądały ku mnie:~Bo oprócz mnie nie
23     8|      ramiony całemi!~Wyciągnąłem ku światu ramiona uprzejme,~
24     9|       się wiecznie, nie wzniesie ku niebu.~ ~A promień światła,
25     9| niezmiernym zowie oceanem~I chce ku niebu na twej wzlecieć toni.~ ~
26     9|          dosięga;~Twa fala nigdy ku niebu nie zbliża.~ ~Wzdymasz
27     9|        siostrę ująłem;~Spojrzała ku mnie okiem niewesolem.~"
28     9|    Przebudziłem się - z obliczem ku niebu,~Z rękami na krzyż,
29     9|       panew. I dym wionął~Prosto ku nam; i w gęstej chmurze
30    10|          Że pełno zewsząd śladow ku Monarsze zmierza,~Ale żadnego
31    10|     galopie~Trzy mile ukraińskie ku pocztowej szopie.~Rade,
32    10|         nagle, zza rowu,~Błysnął ku niemu parą krwawych świec
33    11|         z ganku biała stąpa,~Jak ku nam w las śród łąk zielonych
34    11|       jak w toni wód się kąpa,~I ku nam z gór jako jutrzenka
35    11|          w nocy~Nie byłem nikomu ku pociesze ni ku pomocy -~
36    11|      byłem nikomu ku pociesze ni ku pomocy -~