Part

 1     1|      wiek zamroczy,~Chyląc ku ziemi poradlone czoło,~Takie widzi
 2     1|    chęć urasta~Platoniczne po ziemi odbudować miasta;~Drudzy
 3     2|      noc ciemna,~Spuszczam ku ziemi przerażone oczy,~Już ziemi
 4     2|    ziemi przerażone oczy,~Już ziemi nie ma pode mną.~ ~Takeśmy
 5     2|      na Józia mogile,~Niebu i ziemi obrzydła,~Muszę podróżnych
 6     3|   klątwą wyzwane z głębokości ziemi~Duchy go otoczyły - i został
 7     5|    się boi;~Nie znalazłszy na ziemi święconej spoczynku,~Strasząc
 8     5|       się, że ciężar hańby do ziemi go cisnął~Albo że ręka gwałtu
 9     7|  żałobie;~Tu niech mi garstkę ziemi dłoń przyjazna rzuci.~Podróżni
10     8|    niewolnik poety,~Na cudzej ziemi nie zna praw dawnego pana~ ~
11     8|    nikogo.~ ~Wzrok opuścił ku ziemi i rękami drżącemi~Siwe wąsy
12     8|        jeśli przed skwarem na ziemi są cienie,~Dla mężnego przed
13     8|  zatłumię.~Karmię się prochem ziemi, a głód nadaremnie~Pasując
14     8|    zmije od skwaru skakały po ziemi,~W dziurawym płaszczu padłem
15     8|       wesoła, gdy uciekłszy z ziemi~Znowu po modrym zwija się
16     8|   Okręciłem koło siebie;~I na ziemi, i na niebie~Już nie było
17     8|       mnie nie było nikogo na ziemi.~Jak tu mile oddychać piersiami
18     9|  piekielnej katuszy,~Cichy na ziemi - głos złego sumnienia!~
19     9|      z gradem - tyś zawsze na ziemi!~ ~A promień Wiary, którą
20     9|  Świece gorzały płomieniem do ziemi,~Jak złote strzały.~A ci
21     9|       się wznosić i nie tykać ziemi;~Twarz piękna jako Przemienienie
22     9|      Zaćmiło się powietrze od ziemi wylomów,~Harmaty podskoczyły
23     9|  znikło. - Tylko czarna bryła~Ziemi niekształtnej leży - rozjemcza
24     9|       Żyd, pejsami zamiata po ziemi.~ ~Nie śpi wódz. Na kolanach
25     9|      naczelnik?... On leży na ziemi.~ ~Leżał krzyżem i długo
26     9|      Wstaję, aż ja w pruskiej ziemi!~Jak tam lepiej leżeć w
27    10| zarwał trawy,~Że aż wygryzł w ziemi dołek,~Klnąc psa, że mu
28    10|    BŁOGOSŁAWIENI CISI~O kawał ziemi ludzkie dobija się plemię;~
29    10|   Zaraz stałbym się władcą na ziemi i niebie.~ ~DO RAJU PRZEBOJEM~
30    10| wszędzie,~Chociaż państwem na ziemi nie była, ni będzie.~ ~ZEGAR~
31    10|   Chociaż soki pożywne z łona ziemi bierze,~Owocu dać nie może,
32    11|      z szatanem w niebie i na ziemi;~My walczym w sobie, w świecie
33    11|    uczynki, jak ziarna w głąb ziemi zaryte,~Aż na przyszły rok
34    11|      nią, jak wiatr wieje,~Po ziemi ją rozsypać, jak się zboże