Part

 1     1|           z posad świata!~Nowymi cię pchniemy tory,~Aż opleśniałej
 2     1|      znidziesz LELEWELU!~I znowu cię obstąpią pobratymcze tłumy,~
 3     1|  wierzchy, gdzie parnaska trzyma cię opoka,~Zwabiaj niższych
 4     2|         się pod matki rąbek,~Nim cię zgubi śronu ząbek~Lub chłodnej
 5     2|       Przyjaciele i kochanka~Czy cię powitają mile?~ ~Kwiatek~
 6     2|     niewcześnie,~Idź, kędy sława cię woła,~Bóg nas obroni: dziś
 7     2|     Zostań się lepiej z tym, kto cię kocha,~Zostań się, o luba!
 8     2|        dzikiej wietrznicy,~Która cię zwabia w te knieje:~Zawraca
 9     2|         miała serce z głazu,~Ani cię jęki ubodły.~Nikt nie uprosił
10     2|   tamecznego świata~Nie powie na cię choć: lubię.~ ~Prosił i
11     4|       chce rozegnać,~Posyłam, by cię razem poznać i pożegnać,~
12     4|     pożegnać,~Dwa wyrazy; "Witam cię!", "Bądź zdrowa na wieki!"~
13     5|           szczęście, Mieszku, że cię nie zadrapał!~Ale co on
14     5|                 NIEPEWNOŚĆ~ ~Gdy cię nie widzę, nie wzdycham,
15     5|         Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;~Jednakże gdy cię
16     5|        cię zobaczę;~Jednakże gdy cię długo nie oglądam,~Czegoś
17     6|     przyznać się nie boją,~Jeśli cię mym spojrzeniem, jeśli głosem
18     6|       snu anioł modrymi skrzydły cię otoczy,~Dobranoc, niech
19     7|       zwaliska bez ładu,~Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny
20     8|          takim zapałem, tyle lat cię kochałem,~Będę kochał i
21     8|        przez chłody i słoty,~Bym cię witał westchnieniem i pożegnał
22     8|      Ciszej, plemię hajducze, ja cię płakać nauczę!~Masz tu z
23     9|  schylając karki, zowią Pani!~Że cię rozkosz usypia i wesołość
24     9|    usypia i wesołość budzi,~I że cię nawet żadna pamiątka nie
25     9|   przygody dzieliła?~Ach! Ja bym cię za rękę po tych skałach
26     9| zwleczoną z mych barków okryłbym cię szatą,~A ty byś przy pasterskim
27     9|         zbliżam zagniewany.~Póki Cię moja złość w grobie nie
28     9|       wszechmogącej dłoni;~Świat cię niezmiernym zowie oceanem~
29     9|       mocy się urąga,~Podnosi na cię rękę i koronę ściąga,~Koronę
30    10|        Nauką i pieniędzmi drudzy cię zbogacą;~Mądrość musisz
31    10|         przed nim w światło: tam cię nie dostrzeże.~ ~KRZYWDA
32    10|        ognika:~Błyszcząc, zwodzi cię z drogi; gdy z niej zejdziesz,
33    10|     nosić imię?~Imię Ojca, który cię do rodziny przymie.~ ~Z
34    10|        gdym tobą zachodził,~Ażem cię trudy długimi donosił.~I