Part

  1     1|                 stopy.~ ~Więzieni słotą w domowej katuszy,~Dziś na
  2     1|             kiści;~ ~Jedna z nich pływa w niepewnym żywiole,~Druga
  3     1|               rolnicze przepomina znoje~W pieszczonym gronie czarownych
  4     1|                bawim się wesołą.~ ~Ten, w śniący kryształ włożywszy
  5     1|           siadają za biesiadnym stołem,~W kolej szlą pełne smaków
  6     1|            wesołość i pienia.~ ~Ale kto w naszym jest gronie,~Śród
  7     1|             zabawy,~Czy przy pługu, czy w koronie,~Niechaj pomni na
  8     1|              Pomni na przysięgę swoją~I w każdej chwili żywota~Niechaj
  9     1|             niej wesoło!~Niechaj obiega w koło,~Chwytaj i do dna chyl~
 10     1|         narodowy~I lepszy bratni ród.~ ~W ksiąg greckich, rzymskich
 11     1|                stygnie, włos się bieli,~W wieczności wpadniem toń;~
 12     1|              nad martwym wzlecę światem~W rajską dziedzinę ułudy:~
 13     1|               potrząsa kwiatem~I obleka w nadziei złote malowidła.~ ~
 14     1|             trupie~Wzbił się jakiś płaz w skorupie.~Sam sobie sterem,
 15     1|                płazu,~To się wzbija, to w głąb wali;~Nie lgnie do
 16     1|                  młodzi przyjaciele!...~W szczęściu wszystkiego są
 17     1|               się za młodu!~ ~Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,~
 18     1|               kolisko!~Zestrzelmy myśli w jedno ognisko~I w jedno
 19     1|                 myśli w jedno ognisko~I w jedno ognisko duchy!...~
 20     1|              przypomnisz lata.~ ~A jako w krajach zamętu i nocy,~Skłóconych
 21     1|            gwiazdy błękit rozjaśnią -~ ~W krajach ludzkości jeszcze
 22     1|                Żywioły chęci jeszcze są w wojnie;~Oto miłość ogniem
 23     1|                 swoim łonie,~A przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.~ ~
 24     1|               On był, o bracia! umęczon w Piątek,~Nim się na skrzydłach
 25     1|           zjuszeni.~ ~Wy, coście poszli w Chrystusa ślady,~My was
 26     1|                Ten, co aniołom słusznie w urzędzie~Włada na niebieskim
 27     1|              was jego piastować będzie,~W okropnej drogi przegonie.~ ~
 28     1|              kursu historii~powszechnej w uniwersytecie wileńskim,~
 29     1|               co wielkość całą gruntuje w dowcipie,~Rad tylko, że
 30     1|                między braćmi.~LELEWELU, w oboim jak ci zrównać blasku?~
 31     1|           zrównać blasku?~Szczęśliwyś i w przyjaciół, i w prawd wynalazku.~
 32     1|           Szczęśliwyś i w przyjaciół, i w prawd wynalazku.~Oto nad
 33     1|         bystrzejsze Franki;~A jak mocno w litewskim uwielbianyś gronie,~
 34     1|                 Coś je tylekroć sprawił w onegdajszym roku,~Gdy twoim
 35     1|           piersiach łamią się pokrycia,~W których myśli i chęci taili
 36     1|                Persów zabierca:~Patrzym w bezdenność myśli, w labirynt
 37     1|             Patrzym w bezdenność myśli, w labirynt ich serca.~Tam
 38     1|                wybadać.~ ~Nieraz miasto w podziemną rozpadlinę gruchnie,~
 39     1|              góry,~Z martwej, przejdżmy w krainę żyjącej natury.~Kędy
 40     1|             barwę dał mistrz wynalazku,~W takim wszystkie przedmioty
 41     1|              siebie,~A ono jest wyssane w macierzystym chlebie;~Albo
 42     1|                 własnej duszy mieszając w napoje.~A tak, gdzie się
 43     1|               za bliźnie.~Stąd, kto się w przenajświętszych licach
 44     1|          żadnymi przegrody:~Tam naprzód w wielkie ciało zrosły się
 45     1|              mniemał wyciągać początek.~W cudzych osiada miastach,
 46     1|           nieznanych cór nieba pierwszy w jego rodzie~Wystawiono Piękności
 47     1|                 Poszedł Azyjanina nękać w jego domu,~A na perskie
 48     1|               swobodnie sennego zabrali w łańcuchy,~Wilcze Romula
 49     1|              się z sobą, wtenczas tylko w zgodzie,~Kiedy społem o
 50     1|             staje się olbrzymem.~ ~Któż w nieżyjących zwłokach nowy
 51     1|          odziany kirasem,~Niosąc kopiją w toku, różaniec za pasem,~
 52     1|             Damy wskazują wieńce, bardy w lutnie dzwonią,~Młodzież
 53     1|             Młodzież kopije kruszą albo w pierścień gonią.~Czulsze
 54     1|                 kupując palmę męczeńską w Judei.~Tymczasem na ich
 55     1|                zakwitnęły domy,~Pokłócą w dzień mieszkańców, w nocy
 56     1|            Pokłócą w dzień mieszkańców, w nocy ogień kładną,~Przybiegają
 57     1|               cudze rwali końce.~ ~Taką w całej Europie szły koleją
 58     1|             koleją sprawy,~Nim dojrzały w wulkanach nadsekwańskich
 59     1|               Kłótliwa wschodzi zgraja; w jednych chęć urasta~Platoniczne
 60     1|       naśladować loty!~Wyręczaj mię, bo w polskim dziejopisów kole~
 61     2|               śmiercią południe;~Lepsza w kwietniu jedna chwilka~Niż
 62     2|              kwietniu jedna chwilka~Niż w jesieni całe grudnie.~ ~
 63     2|                 będzie nad wianki.~ ~Ja~W podlej trawce, w dzikim
 64     2|           wianki.~ ~Ja~W podlej trawce, w dzikim lasku~Urosleś, o
 65     2|                 martwa opoka~Nie zwróci w stronę oka,~To strzela wkoło
 66     2|                 i zaśmieje.~ ~"Tyżeś to w nocy? to ty, Jasieńku!~Ach!
 67     2|                  jak tam zimno musi być w grobie!~Umarłeś! tak, dwa
 68     2|                lubię świata.~ ~Źle mnie w złych ludzi tłumie,~Płaczę,
 69     2|              Nie, nie... trzymam ciebie w ręku.~Gdzie znikasz, gdzie,
 70     2|                się odzywa,~Zorza błyska w okienku.~Gdzie znikłeś?
 71     2|             karczemnej tworem gawiedzi,~W głupstwa wywarzone kuźni.~
 72     2|                 dla ludu,~Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd
 73     2|                Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce.~
 74     2|              cudu!~Miej serce i patrzaj w serce!"~
 75     2|        Wereszczaki~ ~Ktokolwiek będzisz w nowogródzkiej stronie,~Do
 76     2|             jasne rozprzestrzenia łona,~W wielkiego ksztalcie obwodu,~
 77     2|             szczytu,~Zdajesz się wisieć w środku niebokręga.~W jakiejś
 78     2|             wisieć w środku niebokręga.~W jakiejś otchłani błękitu.~ ~
 79     2|                 otchłani błękitu.~ ~Tak w noc, pogodna jeśli służy
 80     2|            przyjemnie ułudzi;~Lecz żeby w nocy jechać do jeziora,~
 81     2|            Nieraz śród wody gwar jakoby w mieście,~Ogień i dym bucha
 82     2|              brzegach tylko szum jodły,~W wodach gadanie cichego pacierza~
 83     2|             tajemnice.~ ~Kazał przybory w bliskim robić mieście~I
 84     2|            statki.~ ~Ja ostrzegałem: że w tak wielkim dziele~Dobrze,
 85     2|              poczyna,~Dano więc na mszą w niejednym kościele~I ksiądz
 86     2|             Stanął na brzegu, ubrał się w ornaty,~Przeżegnał, pracę
 87     2|          straszydło wcale,~Żywa kobieta w niewodzie,~Twarz miała jasną,
 88     2|              korale,~Włos biały skąpany w wodzie.~ ~Do brzegu dąży;
 89     2|              gromada~Wraz byście poszli w głębinie,~Lecz że to kraj
 90     2|               był twojego pradziada,~Że w tobie nasza krew płynie -~ ~
 91     2|            pięknego miasta.~ ~Świteź, i w sławne orężem ramiona,~I
 92     2|                sławne orężem ramiona,~I w kraśne twarze bogata,~Niegdyś
 93     2|                 mego napisze:~"Tuhanie! w tobie obrona stolicy,~Spiesz,
 94     2|               konny i zbrojny.~ ~Uderzą w trąby, rusza młódź, już
 95     2|                 trąby, rusza młódź, już w bramie~Błyska Tuhana proporzec,~
 96     2|           Świtezi,~Które Bóg przemienił w zioła.~ ~Białawym kwieciem,
 97     2|               Jej barwę mają po zgonie,~W ukryciu żyją i nie cierpią
 98     2|         Pozostał sam odgłos kary,~Dotąd w swych baśniach prostota
 99     2|            statki i sieci,~Szum słychać w puszczy, poburzona fala~
100     2|        modrzewiem.~Młody jest strzelcem w tutejszym borze,~Kto jest
101     2|              płocha,~Jak upiór błądzisz w noc ciemną?~Zostań się lepiej
102     2|                 stary:~Słowicze wdzięki w mężczyzny głosie,~A w sercu
103     2|           wdzięki w mężczyzny głosie,~A w sercu lisie zamiary.~ ~Więcej
104     2|                 waszej obłudy boję,~Niż w zmienne ufam zapały,~Może
105     2|           Chłopiec przyklęknął, chwycił w dłoń piasku,~Piekielne wzywał
106     2|            wietrznicy,~Która cię zwabia w te knieje:~Zawraca głowę,
107     2|            knieje:~Zawraca głowę, rzuca w tęsknicy~I może jeszcze
108     2|                 się pluskać.~ ~A na noc w łożu srebrnej topieli~Pod
109     2|               piersi łabędzie,~Strzelec w ziemię patrzy skromnie,~
110     2|               patrzy skromnie,~Dziewica w lekkim zbliża się pędzie~
111     2|        rzuciwszy stopy,~Jak tęcza śmiga w krąg wielki,~To znowu siekąc
112     2|               Podbiega strzelec i staje w biegu,~I chciałby skoczyć,
113     2|         prysnąwszy z brzegu,~Z lekka mu w stopy załechce.~ ~I tak
114     2|                 i tak go znęca,~Tak się w nim serce rozpływa,~Jak
115     2|            świętą,~Na zgubę oślep bieży w głębinie,~Nową zwabiony
116     2|          jeziorze.~ ~I już dłoń śnieżną w swej ciśnie dłoni,~W pięknych
117     2|            śnieżną w swej ciśnie dłoni,~W pięknych licach topi oczy,~
118     2|                  obłoczek pryska,~Co ją w łudzącym krył blasku;~Poznaje
119     2|               tonie~Lub nurkiem pluskać w głąb jasną;~Surowa ziemia
120     2|            młodzieniec? - strzelcem był w borze.~A kto dziewczyna? -
121     2|                 na koniec łączki,~Gdzie w jezioro wpada rzeka;~Załamuje
122     2|                     O wy, co mieszkacie w wodzie,~Siostry moje Świtezianki,~
123     2|                 Świtezianki,~Słuchajcie w ciężkiej przygodzie~Głosu
124     2|                brzegu do wody skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~
125     2|                Płacz dziecięcia słychać w lesie,~Wierny sługa wyszedł
126     2|              rzeki ramiona.~ ~Tam staje w ciemnym zakątku,~Placze
127     2|                gdzie ty?"~ ~"Tu jestem, w rzece u spodu, -~Cichy mu
128     2|                 ranka,~Gdy sługa stanie w zakątku,~Wraz wypływa Świtezianka,~
129     2|               szlakiem.~ ~Wstaje i dłoń w trąbkę zwinął,~I patrzył
130     2|            dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i
131     2|                 na koniec łączki,~Gdzie w jezioro wpada rzeka;~Załamuje
132     2|                     O wy, co mieszkacie w wodzie,~Siostry moje Świtezianki,~
133     2|                 Świtezianki,~Słuchajcie w ciężkiej przygodzie~Głosu
134     2|                brzegu do wody skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~
135     2|                Płacz dziecięcia słychać w lesie,~Wierny sługa wyszedł
136     2|              rzeki ramiona.~ ~Tam staje w ciemnym zakątku,~Placze
137     2|                gdzie ty?"~ ~"Tu jestem, w rzece u spodu, -~Cichy mu
138     2|                 ranka,~Gdy sługa stanie w zakątku,~Wraz wypływa Świtezianka,~
139     2|               szlakiem.~ ~Wstaje i dłoń w trąbkę zwinął,~I patrzył
140     2|            dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i
141     2|                 na koniec łączki,~Gdzie w jezioro wpada rzeka;~Załamuje
142     2|                     O wy, co mieszkacie w wodzie,~Siostry moje Świtezianki,~
143     2|                 Świtezianki,~Słuchajcie w ciężkiej przygodzie~Głosu
144     2|                brzegu do wody skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~
145     2|                Płacz dziecięcia słychać w lesie,~Wierny sługa wyszedł
146     2|              rzeki ramiona.~ ~Tam staje w ciemnym zakątku,~Placze
147     2|                gdzie ty?"~ ~"Tu jestem, w rzece u spodu, -~Cichy mu
148     2|                 ranka,~Gdy sługa stanie w zakątku,~Wraz wypływa Świtezianka,~
149     2|               szlakiem.~ ~Wstaje i dłoń w trąbkę zwinął,~I patrzył
150     2|            dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów i
151     2|                 gdzieś słyszę.~ ~Świeca w lichtarzu dopala się na
152     2|                 dopala się na dnie,~Raz w głębi tłumi ogniska,~Znowu
153     2|                 ja szczęścia szukam, ot w tej księdze,~Księga znudziła,
154     2|                maluje portrety,~Wieszcz w nieśmiertelnym niech opiewa
155     2|                   Mnie choć to wszystko w umyśle przytomne,~Pociechy
156     2|           miłości wyrazy~Dzieliła skąpo w rachubie;~Choć jej kto kocham
157     2|             nawet i lubię.~ ~Za to więc w Rucie pod północną chwilę,~
158     2|                  gdzie się kończą gaje,~W prawo łóz gęsty zarostek,~
159     2|               prawo łóz gęsty zarostek,~W lewo się piękna dolina podaje,~
160     2|            mostek.~ ~Tuż stara cerkiew, w niej puszczyk i sowy,~Obok
161     2|         dzwonnicą chrośniak malinowy,~A w tym chrośniaku mogiły.~ ~
162     2|                 się z trzaskiem odmyka,~W pustej zrąbnicy dzwonią
163     2|           zrąbnicy dzwonią same dzwony,~W chrustach coś huczy i ksyka.~ ~
164     2|                gębę i wytrzyszcza oczy,~W gębie i w oczach żar pała,~ ~
165     2|             wytrzyszcza oczy,~W gębie i w oczach żar pała,~ ~Albo
166     2|                z diabłów, nie wierzyłem w czary,~Tamtędym jeździł
167     2|                   Raz, gdy do Ruty jadę w czas noclegu,~Na moście
168     2|                 Zostać na polu samemu i w nocy,~"To lubię - rzekłem -
169     2|           Ojciec mój, pierwszy urzędnik w powiecie,~Możny, poczciwy,
170     2|                 było do smaku,~Że kiedy w licznym kłaniano się tłumie,~
171     2|           zapały.~ ~"Lecz próżno nędzny w oczach prawie znika~Próżno
172     2|           Próżno i dzień, i noc płacze;~W boleściach jego dla mnie
173     2|              miłości;~Tu nad rzeczułką, w tym zielonym grobie~Złożone
174     2|           został pokuty.~ ~Raz, gdy się w północ z rodzicami bawię,~
175     2|                świsty,~Przyleciał Józio w straszliwej postawie,~Jak
176     2|                 gęszczą dymnych kłębów,~W czyscowe rzucił potoki,~
177     2|                 na boleści.~ ~Ty jakbyś w piersiach miała serce z
178     2|           długie, długie lata~Dręcz się w czyscowej zagubie,~Póki
179     2|              Odtąd już setny rok minie,~W dzień męczą, a noc zdejmują
180     2|            Rzucam ogniste głębinie;~ ~I w cerkwi albo na Józia mogile,~
181     2|                Muszę podróżnych trwożyć w nocne chwile,~Różne udając
182     2|            udając straszydła.~ ~Idących w błota zawiode lub w gaje,~
183     2|             Idących w błota zawiode lub w gaje,~Jadącym konia uskubię;~
184     2|               radośc z oczek,~Mieni się w parę cieniuchną,~Ginie,
185     2|            strach mija;~Proszę za dusze w czyscu bolejące~Zmówić trzy
186     2|               drapie,~Już obudwu trzyma w łapie;~Wtem lew podniósł
187     2|                dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~Wstępuje
188     2|             witany kochanki,~Rycerz jej w oczy rękawiczkę rzucił,~"
189     2|               drapie,~Już obudwu trzyma w łapie;~Wtem lew podniósł
190     2|                dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej chwale~Wstępuje
191     2|             witany kochanki,~Rycerz jej w oczy rękawiczkę rzucił,~"
192     2|           zabija pana;~Zabiwszy grzebie w gaju,~Na łączce przy ruczaju,~
193     2|               puchają puchacze.~ ~Bieży w dół do strumyka,~Gdzie stary
194     2|           zsiniałe usta,~Oczy przewraca w słup,~Drżąca, zbladła jak
195     2|             słotną dobą,~Co robisz sama w lesie?"~ ~"- Tu za lasem,
196     2|                strach kary?~Idźże sobie w pokoju,~Rzuć bojaźń, rozjaśń
197     2|               co mówić na to.~- "Został w lesie za dworem,~Powróci
198     2|               snu na źrenicy!~Bo często w nocnej porze~Coś stuka się
199     2|              goście?~Idź na gościniec i w las,~Czy kto nie jedzie
200     2|            jedzie do nas?"~ ~Jadą, jadą w tę stronę,~Tuman na drodze
201     2|                i upadła,~Oczy przewraca w słup,~Z trwogą dokoła rzuca.~- "
202     2|             pewnie będzie,~Pewnie kędyś w obłędzie~Ubite minął szlaki.~
203     2|                 z wiosną?~A on już leży w grobie,~A nad nim kwiatki
204     2|            rzecze;~Usta sine przycięli,~W ręku ściskają miecze.~Pani
205     2|         ściskają miecze.~Pani ich widzi w gniewie,~Co mówić, sama
206     2|              Bieży zaraz do lasu.~Bieży w dół do strumyka,~Gdzie stary
207     2|              strachu,~Nie siedzieć mnie w tym gmachu,~Nie dla mnie
208     2|             pójdę do klasztoru,~I pójdę w ciemny las.~Nie, nie wskrzeszaj,
209     2|                zalał oko,~Oblicze skrył w zasłonie,~Drżące załamał
210     2|            poznać, czyj jaki,~I pójdzie w kościoł boży,~I na ołtarzu
211     2|                  Nie boi się upiora;~Bo w myśli swej układa~Nigdy
212     2|                 myśli swej układa~Nigdy w żadnej potrzebie~Nie wołać
213     2|                Włos się na głowie jeży,~W tył obejrzeć się lęka,~Coś
214     2|                  Obnosi go dokoła;~"Oto w wieńcu lilije,~Ach, czyjeż
215     2|               płonie,~Skacze i klaszcze w dłonie:~"Tyś moja. mój to
216     2|               kwiecie.~Rwałem na łączce w gaju,~Na grobie przy ruczaju,~
217     2|            świece zgasły,~Wchodzi osoba w bieli.~Znany chód, znana
218     2|             głąb zapada,~Cerkiew zapada w głąb.~Ziemia ją z wierzchu
219     3|                 DO M...~Wiersz napisany w roku 1823~ ~Precz z moich
220     3|                zostawił.~ ~Czy zadumana w samotnej komorze~Do arfy
221     3|              samę piosenkę.~ ~Czy grają w szachy, gdy pierwszymi ściegi~
222     3|              ostatnia.~ ~Czy to na balu w chwilach odpoczynku~Siędziesz,
223     3|        błyskawica nocna zamigoce:~Sucha w ogrodzie zaszeleszczy grusza~
224     3|              grusza~I puszczyk z jękiem w okno zalopoce...~Pomyślisz
225     3|                 że to moja dusza.~ ~Tak w każdym miejscu i o każdej
226     3|                 im duch trwalszy, niżli w ciała rzeczywiste.~ ~Opowiem
227     3|             krainę~I długie pasmo życia w jedną zwić godzinę.~Zdało
228     3|                sama, a ten na dziewicę.~W nim rozwija się młodość,
229     3|                nim rozwija się młodość, w niej piękność rozwita,~W
230     3|                w niej piękność rozwita,~W obojgu młodość, ale młodość
231     3|             lata~Serce jego; wzrok jego w całym kręgu świata~Jedyne
232     3|                I widział ją przed sobą, w niej utkwił źrenice~I nie
233     3|              mógł ich oderwać; nie było w nim ducha,~Ona była mu duchem;
234     3|            wszystkie oglądał przedmioty~W świetle od niej odbitym;
235     3|                ma istoty,~Nie ma życia: w nią przelał całe życie swoje,~
236     3|               przelał całe życie swoje,~W niej, jako w oceanie, wszystkie
237     3|               życie swoje,~W niej, jako w oceanie, wszystkie myśli
238     3|                za ręki dotknieniem~Krew w nim ścina się lodem albo
239     3|                 lecz nie do niego, - ma w nim przyjaciel?,~Ma brata,
240     3|               kochała innego; i właśnie w tej chwili,~Gdy oboje na
241     3|               chęci.~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
242     3|              Rumak z siodłem do drogi - w gotyckiej kaplicy~U ołtarza
243     3|            karty~Na części rozerwawszy, w drżącej ciśnie dłoni,~I
244     3|               ciśnie dłoni,~I z gniewem w zębach szarpie, ale łez
245     3|                  grzecznie~Spojrzał - i w tej mu chwili na źwierciadło
246     3|            powolnym krokiem~Oddalił się w milczeniu, nie żegnał dziewicy.~
247     3|              wrócił.~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
248     3|            Chłopiec dorósł młodzieńca - w obce pokolenia,~W dalekie
249     3|          młodzieńca - w obce pokolenia,~W dalekie zbłądził kraje i
250     3|               przebrany,~Gdzieś daleko, w obozie wschodniej karawany.~
251     3|              upał całodzienny,~Drzemali w cieniu ruin, - on jeden
252     3|           ledwie co nie widać Pana Boga w niebie. -~ ~Tu zaszła zmiana
253     3|            niebie. -~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
254     3|               osypał dostatki.~Widzę ją w cudzym domu, słyszę imię
255     3|                wzajemności żądał,~Darmo w jej oczach zimnych nadziei
256     3|               duszy.~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
257     3|         sklepienia i ściany -~Zadrżał i w tej mu chwili na zwierciadło
258     3|             jest, gdzie jest, zapomniał w sprzecznych myśli tłumie.~
259     3|            młodzieńca od żony; -~Po cóż w takiej godzinie takie przypomnienia?~ ~
260     3|       przypomnienia?~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
261     3|             Widzę dawną dziewicę. Jakie w niej odmiany!~Ona w suchotach
262     3|               Jakie w niej odmiany!~Ona w suchotach duszy; - jej rozum
263     3|            dziko lata,~Blask, co świeci w jej oku, nie jest z tego
264     3|                 ona dostrzega, dotyka~I w poufałej wzywa do siebie
265     3|             Lecz nieraz mędrzec głębiej w obłąkanie wpada,~Jeśli melancholiji
266     3|              nagą. -~ ~Tu zaszła zmiana w scenach mojego widzenia.~ ~
267     3|           Zbrzydził społeczność ludzką, w pustynie uciekał,~Żył w
268     3|                 w pustynie uciekał,~Żył w przyjaźni z górami, myślą
269     3|                do gwiazd lata,~Wdał się w rozmowę z wielkim jenijuszem
270     3|            niemi.~ ~Nie ma więcej zmian w scenach mojego widzenia.~ ~
271     3|           smutny koniec znaczy,~Jednemu w obłąkaniu, obójgu w rozpaczy. -~
272     3|             Jednemu w obłąkaniu, obójgu w rozpaczy. -~r. 1824. Wilno~
273     4|           DALEKIEJ - NIEZNANY, DALEKI]~[W IMIONNIKU LUDWIKI MACKIEWICZÓWNEJ]~ ~
274     4|                Tak przechodzeń zbłąkany w alpejskim parowie,~Pieśnią
275     4|            przyszłej Chodźkowej~pisałem w godzinę po otrzymanyn~rozkazie
276     5|                                   POPAS W UPICIE~(Zdarzenie prawdziwe)~ ~
277     5|                 miasteczko liche; jedna w nim kaplica~I kilkanaście
278     5|            tylko pokrzywą i ostem.~Mury w gruzach, na miejscu zamkowego
279     5|                 mariasza!~Po co trupami w szabas arendarzów trwożyć?~
280     5|          Słuchałem ciekawy:~Siciński? i w Upicie? Imię strasznej sławy!~"
281     5|                 kasał.~Poczęła też kłuć w oczy zbyt rogata duma;~Przyszedł
282     5|          Porównywał tę powieść do zboża w przetaku~I chcąc z bajecznej
283     5|            króla do Upity zwabił,~Oddał w ręce najezdzcom i ojczyznę
284     5|            płacić dziesięcin, nie bywał w kościele,~Pędził chłopów
285     5|                 Pędził chłopów do pracy w święta i niedziele;~Chociaż
286     5|           ambony - Siciński nie zważał.~W święto Bożego Ciała, pod
287     5|                 południe,~Gdy msza była w kaplicy, kazał kopać studnię.~
288     5|                bujały pszenice,~Zarosły w paproć, łąki poszły w trzęsawice.~
289     5|           Zarosły w paproć, łąki poszły w trzęsawice.~Sicińskiego,
290     5|           uniósłszy z cmentarza,~Wlecze w szabas do karczmy straszyć
291     5|              rysy pierwiastkowe zostać,~W tych resztach jeszcze dawna
292     5|                Dotąd zdradziecka radość w ustach się uśmiécha,~Gniew
293     5|             uśmiécha,~Gniew rozbójniczy w czole, nade brwiami pycha.~
294     5|               do piekła.~ ~Jeżeli jama, w której łotrowie mieszkali,~
295     5|               położeń i krwawym ogromem~W gruzach daje odgadnąć, czyim
296     5|                zalał!" -~ ~A pomyślałem w duszy: - cóż są gminne dzieje?~
297     5|               są gminne dzieje?~Popiół, w którym zaledwie iskra prawdy
298     5|             PCHŁA I RABIN~ ~Pewny rabin w Talmudzie kąpiąc się po
299     5|           Cierpiąc, że go pchła gryzła; w końcu się obruszy:~Dalej
300     5|               Ostatni znam jej przykład w oszmiańskim powiecie.~Tam
301     5|            niewiele.~Rzekłbyś; dwójduch w jednym ciele.~ ~O tej swojej
302     5|                tej swojej przyjazni raz w cieniu dąbrowy~Kiedy gadali,
303     5|       mruknąwszy ze wzgardą odwraca się w knieję,~Bo niedźwiedź Litwin
304     5|        prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie".~
305     5|                 Szarak, co nieraz bywał w kłopotach i trwogach,~Nie
306     5|              jak zostać zającem!~Co mię w dzień pies, lis, kruk, kania
307     5|                  Jak chce, tak gania.~A w noc gdy drzemię, oko się
308     5|              nóg szusła~I z góry na łeb w staw plusła.~A zając rzekł
309     5|             znikniesz, nie mogę ni razu~W myśli twojego odnowić obrazu?~
310     5|             drogi,~Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;~I wchodząc
311     5|               Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,~Bym był dla
312     6|           zobaczył, jużem się zapłonił,~W nieznanym oku dawnej znajomości
313     6|                anioł po imieniu witał~I w zegar niebios chwilę zbawienia
314     6|                 Które niegdyś czerpałem w niemowlęce dłonie,~Na których
315     6|                dłonie,~Na których potem w dzikie pływałem ustronie,~
316     6|           skronie,~Tu obraz jej malowny w srebrnej fali łonie~Łzami
317     6|                widoku!~Jej duch na poły w rajskie wzleciał okolice,~
318     6|                 lice,~Jak słońce na pół w niebie, pół w srebrnym obłoku.~ ~
319     6|             słońce na pół w niebie, pół w srebrnym obłoku.~ ~Dzieńdobry!
320     6|              westchnęła, błysnął promyk w oku,~Dzieńdobry! już obraża
321     6|          swawolnice,~Dzieńdobry! słońce w oknach, ja przy twoim boku.~ ~
322     6|             cichy i uroczy,~Niechaj gra w twoim uchu; a gdy myśl zamroczy,~
323     6|               takim zachwyceniem,~ ~Jak w tę chwilę, wieczornym ośmielony
324     6|          EKSKUZA~ ~Nuciłem o miłostkach w rówienników tłumie;~Jedni
325     6|                 lub śpiewać nie umie.~ ~W dojrzalsze wchodząc lata,
326     6|                 dali,~Aby o sobie tylko w każdej nucił dumie?"~ ~Wielkomyślna
327     6|                 słuchy;~Zrywam struny i w Letę ciskam bardon głuchy.~
328     7|         przestwór oceanu,~Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi,~
329     7|                drogi ni kurhanu;~Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek
330     7|               piersią dotyka się zioła.~W takiej ciszy - tak ucho
331     7|              wywija ramiony.~ ~O myśli! w twojej głębi jest hydra
332     7|                 serce spokojne, zatapia w nim szpony.~
333     7|                  rozciągnąl się, zawisł w niewidzialnej sieci,~Jak
334     7|         wędzidła,~Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci,~Wznosi
335     7|                Jak żołnierz szturmujący w połamane mury.~ ~Ci leżą
336     7|                  ów załamał dłonie,~Ten w objęcia przyjaciół żegnając
337     7|                 Jeden podróżny śledział w milczeniu na stronie~I pomyślił:
338     7|                  Minąłem grom drzemiący w kolebce z obłoków,~Aż tam,
339     7|        sklepienia,~Zajmuje dzieło ludzi w imię przyrodzenia~I pisze
340     7|           Balsazara głoskami "RUINA".~ ~W środku sali wycięte z marmuru
341     7|                             BAKCZYSARAJ W NOCY~ ~Rozchodzą się z dżamidów
342     7|                mieszkańce,~Odgłos izanu w cichym gubi się wieczorze,~
343     7|               przy kochance.~ ~Błyszczą w haremie niebios wieczne
344     7|           granitu,~Jak szatany siedzące w dywanie Eblisa~ ~Pod namiotem
345     7|                        GRÓB POTOCKIEJ~ ~W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi
346     7|               jak złote motyle,~Rzuciły w głębi serca pamiątek owady.~ ~
347     7|                ognia pełen, nim zgasnął w mogile,~Tam wiecznie lecąc
348     7|                 Polko, i ja dni skończę w samotnej żałobie;~Tu niech
349     7|             razów;~Lasy. doliny, głazy, w kolei, w natłoku~U nóg mych
350     7|                 doliny, głazy, w kolei, w natłoku~U nóg mych płyną,
351     7|            traci pod całunem mroku,~Jak w rozbitym źwierciedle, tak
352     7|               rozbitym źwierciedle, tak w mym spiekłym oku~Snują się
353     7|                 mnie snu nie ma; skaczę w morskie łona,~Czarny, wydęty
354     7|                  Zbłąka się i na chwilę w niepamięć pogrąży.~
355     7|                 skały poziomu uciekłszy w obłoki,~ ~Siedzisz sobie
356     7|             Dlaczegoż stąd ucieka serce w okolice~Dalekie, i - niestety!
357     7|          ustanku~Do tej, którą kochałem w dni moich poranku?~ ~Ona
358     7|                dni moich poranku?~ ~Ona w lubej dziedzinie, która
359     7|                    DROGA NAD PRZEPAŚCIA W CZUFUT-KALE~MIRZA I PIELGRZYM~ ~
360     7|                 tam spadła źrenica,~Jak w studni Al-Kairu, o dno nie
361     7|                Z łodzi drobnej ciśniona w nieźmierność głębiny,~Piorunem
362     7|                 I łódź z sobą przechyli w otchłanie chaosu.~ ~Pielgrzym~
363     7|                opowiem - po śmierci,~Bo w żyjących języku nie ma na
364     7|                             RUINY ZAMKU W BAŁAKŁAWIE~ ~Te zamki, połamane
365     7|         BAŁAKŁAWIE~ ~Te zamki, połamane w zwaliska bez ładu,~Zdobiły
366     7|           górach jak czaszki olbrzymie,~W nich gad mieszka lub człowiek
367     7|               Co było wojsk postrachem, w zapomnieniu drzymie,~Obwinione
368     7|           winogradu.~ ~Tu Grek dłutował w murach ateńskie ozdoby,~
369     7|           skrzydłem oblatują groby,~Jak w mieście, które całkiem wybije
370     7|                Jak spienione bałwany to w czarne szeregi~Ścisnąwszy
371     7|          buchają, to jak srebrne śniegi~W milijonowych tęczach kołują
372     7|           zalegając brzegi,~Zdobędą ląd w tryumfie i, na powrót zbiegi,~
373     7|                bez twej szkody~ ~Ucieka w zapomnienia pogrążyć się
374     8|                słyszy strumienia,~Który w podziemnej głębi rozwodzi
375     8|           zalegając brzegi,~Zdobędą ląd w tryumfie i, na powrót zbiegi,~
376     8|                bez twej szkody~ ~Ucieka w zapomnienia pogrążyć się
377     8|            PIEŚNI III~Przeze mnie droga w miasto utrapienia;~Przeze
378     8|           utrapienia;~Przeze mnie droga w wiekuiste męki;~Przeze mnie
379     8|                 męki;~Przeze mnie droga w naród zatracenia;~Jam dzieło
380     8|                co podłe, niechaj zamrze w tobie;~Spuścić się mamy
381     8|               zachęca uśmiechy.~Uczułem w sercu wzruszenie pociechy~
382     8|              pociechy~I wszedłem śmiało w tajemnicze kraje.~Stamtąd
383     8|              Dwóch potępieńców ujrzałem w parowie:~Wyższy niższemu
384     8|                głodu,~Tak on zatopiłkły w ciało sąsiada,~Tam, kędy
385     8|                stąd wydźwignie,~A język w ustach moich nie zastygnie".~
386     8|                 po dźwięku mowy~Poznaję w tobie Włocha, Florentina:~
387     8|               był arcybiskupem.~Jak mię w zdradzieckie usidlono słowa,~
388     8|                Jak nieostrożnie wpadłem w jego ręce.~Nie warto mówić,
389     8|                 on mnie obraził?~ ~Jest w głębi wieży podziemna pieczara,~
390     8|            Sławna mym zgonem; dziś może w niej jęczy~Na nowo jaka
391     8|                 wkrótce chwila błyśnie,~W której nam zwykle udzielano
392     8|              niemej wyrazem rozpaczy;~A w głębi serca czułem mróz
393     8|             głębi serca czułem mróz jak w grobie.~Gwido mój mały wołał: "
394     8|                zbłądził promyk słońca~I w twarzach dzieci ujrzałem
395     8|             twoje dzieci, tyś nas ubrał w ciało.~Tobie nas biednych
396     8|                  Musiałem milczeć i ból w sobie morzyć,~Wkrótce i
397     8|            sobie morzyć,~Wkrótce i mowa w ustach nam zamarła!~Jęczyć
398     8|          wywróciwszy oczy,~Na nowo usta w krwawą czaszkę broczy,~I
399     8|             samotnemu rozmyślań godziny~W ciszy leniwo się wleką,~
400     8|                srożej pieką.~ ~Mary wrą w myśli, którą tęsknota przytłacza~
401     8|                Wtenczas i Przypomnienie w milczeniu roztacza~Przede
402     8|                 wojewoda zdyszany~Bieży w zamek z wściekłością i trwogą.~
403     8|           Odchyliwszy zasłony, spojrzał w łoże swej żony~Pójrzał,
404     8|                 Wzrok od łoża odwrócił, w tył wyloty zarzucił~I zawołał
405     8|                kozaku, ty chamie, czemu w sadzie przy bramie~Nie ma
406     8|               siedzeniu coś bieleje się w cieniu:~To siedziała w bieliźnie
407     8|              się w cieniu:~To siedziała w bieliźnie niewiasta.~ ~Jedną
408     8|               Jedną ręką swe oczy kryła w puklach warkoczy~I pierś
409     8|               wieczora on będzie, tonąc w puchy łabędzie,~Stary łeb
410     8|         opuściła ramiona~I schyliła się w jego objęcia.~ ~Wojewoda
411     8|       paznokciem krzesiwo,~Potem palnij w twój łeb lub w tę dziewkę.~ ~
412     8|             Potem palnij w twój łeb lub w tę dziewkę.~ ~Wyżej... w
413     8|                w tę dziewkę.~ ~Wyżej... w prawo... pomału, czekaj
414     8|                 wystrzału,~Pierwej musi w łeb dostać pan młody".~Kozak
415     8|           czekając wystrzelił~I ugodził w sam łeb - wojewody.~
416     8|                 miecze.~ ~Bo mówiono mi w Wilnie, że otrąbią niemylnie~
417     8|               Niech zaciągnie się drugi w księdza Kiejstuta cugi,~
418     8|             cudnego blasku~I kapłańskie w brylantach ornaty.~ ~Za
419     8|                 za żonę;~A choć ona już w grobie, jeszcze dotąd ją
420     8|                Przypominam, gdy spojrzę w tę stronę.~ ~Taką dawszy
421     8|               nié ma,~Budrys myślał, że w boju polegli.~ ~Po śnieżystej
422     8|               coś chowa.~"Ej, to kubeł, w tym kuble nowogrodzkie są
423     8|                garbów przycisnął:~Dalej w drogę, noc ciepła i księżyc
424     8|                 Półgłówka, co mu tajnia w ustach nie doleży,~Co brata
425     8|                gwałtowna.~Waleczni, ale w męstwie żaden mi nie zrówna.~
426     8|               dzielić, stoję na uboczu.~W dziale łupów łakomstwo chyżością
427     8|                sługa pragnienia, co się w noc zaczaja~I odstraszywszy
428     8|              dziewic ogonem włócęga,~Co w każdej drobnej sprawie rady
429     8|               zakołata,~Nierównym pędem w piersiach jak wróbel nie
430     8|               Brew malować, włos trefić w kąpieli zapachów?~Czy mię
431     8|              głodzie, choć najdłuższym, w wielkomyślnej dumie~Nigdy
432     8|                 ode mnie.~Gdybym został w obozie, gdzież więcej napitków,~
433     8|           pragnienie skręca wnętrzności w mym łonie,~Jak nić różnie
434     8|               paszczą łowi,~I z pustyni w pustynie, w wąwozów rękawy,~
435     8|                 I z pustyni w pustynie, w wąwozów rękawy,~Przeciska
436     8|           skarżących się słyszy,~Umilkł w końcu, umilkła wrzaskliwa
437     8|              wrzaskliwa gromada.~Lepiej w milczeniu cierpieć, gdy
438     8|                 popasem.~Znowu śmignęły w górę, znowu w studnie wpadły,~
439     8|            Znowu śmignęły w górę, znowu w studnie wpadły,~Ścisnęły
440     8|                długo,~Dziś nieszczęście w mą duszę jak w piłkę zagrało,~
441     8|             nieszczęście w mą duszę jak w piłkę zagrało,~Boleści podzieliły
442     8|                 i z góry.~ ~Wiecie, jak w upał boso lecę przez pustynie,~
443     8|            włożyłem jej szaty~Na pierś, w której hyjeny przemieszkiwa
444     8|                 Na stepach bez namiotu, w skwary bez pokrycia,~Jam
445     8|                  bo nie szczędzę życia.~W dniach szczęścia dostatkami
446     8|               Nazajutrz, gdym spokojnie w Gumaiza leżał,~Mówiono o
447     8|           Gumaiza leżał,~Mówiono o mnie w stepach, którem w noc przebieżał.~
448     8|                o mnie w stepach, którem w noc przebieżał.~Zeszła się
449     8|                 tylu by nie pobił.~ ~Ja w dzień, gdy niebo wrzało
450     8|                skwaru skakały po ziemi,~W dziurawym płaszczu padłem
451     8|           dziewice wlekącą się szatą;~I w oczy mi bez trwogi patrzyła
452     8|              wódz ich stada,~Co mu rogi w tak długie piątrzą się ramiona,~
453     8|             szczytu~I wisi jako ptaszek w otchłani błękitu. -~
454     8|                strąca,~Gdy kopyta utoną w piaszczyste potoki~Z głuchym
455     8|            potoki~Z głuchym szumem, jak w nurtach wody stal gorąca.~ ~
456     8|               stal gorąca.~ ~Już płynie w suchym morzu koń mój i rozcina~
457     8|               wstydem ucieka,~Kryje się w głębi oazy~I szmerem liści
458     8|             weźmie na pustyni jeńcem,~I w pogoń za mną skrzydłami
459     8|            głupi, rumak głupi.~Jeździec w piaskach szuka drogi,~Szuka
460     8|               Kracząc, lśniącymi szpony w oczy mi urągał,~I spójrzeliśmy
461     8|         spójrzeliśmy sobie trzykroć oko w oko.~Któż się uląkł? - Sęp
462     8|              sobą tropił,~Już on wisiał w powietrzu, jako plamka szara,~
463     8|              komara -~Potem się całkiem w błękicie roztopił.~ ~Pędź,
464     8|                po błękitnym sklepie;~On w niebie za takiego chciał
465     8|                spadnie,~Wiatr ją głodny w lot rozkradnie".~ ~Daremnie
466     8|             obrócił,~Jużem o całe niebo w tyle go porzucił.~Widziałem
467     8|               Widziałem z twarzy, co on w sercu knował:~Zaczerwienił
468     8|              koniec jak trup sczemiał i w górach się schował.~ ~Pędź,
469     8|              słyszy;~Tu żywioły drzemią w ciszy,~Jak niepłoszone zwierzęta,~
470     8|                 czatują na łupy?~Jeźdce w bieli i konie straszliwej
471     8|                Śmie deptać lądy, którem w dziedzictwie osiągnął?"~
472     8|             osiągnął?"~Ryknął i ku mnie w kształcie piramidy ciągnął.~
473     8|               jak gryf ptaka porwał mię w swe szpony.~Oddechem ognistym
474     8|        Skrzydłami kurzawy walił,~Ciskał w górę, bił o ziemię,~Nasypywał
475     8|            Huragan chciał z mych ramion w niebo uciec słupem:~Nie
476     8|                 słupem:~Nie wydarł się; w pół ciała zerwał się i runął,~
477     8|                 szeroko!~Całe powietrze w Arabistanie~Ledwie mi na
478     8|                świata zasięga,~Niż jest w kole widnokręga.~Jak miło
479     8|                  Myśl moja ostrzem leci w otchłanie błękitu,~Wyżej,
480     8|                 za myślą duszę utopiłem w niebie!~r. 1828. Petersburg~
481     9|                         DO***~NA ALPACH W SPLÜGEN 1829~ ~Nigdy, więc
482     9|         płyniesz i lądem idziesz za mną w drogę,~Na lodowiskach widzę
483     9|                ślady~I głos twój słyszę w szumie alpejskiej kaskady,~
484     9|           Niewdzięczna! Gdy ja dzisiaj, w tych podniebnych górach.~
485     9|           podniebnych górach.~Spadający w otchłanie i niknący w chmurach,~
486     9|         Spadający w otchłanie i niknący w chmurach,~Wstrzymuję krok,
487     9|           dzisiaj, królowa biesiady,~Ty w tańcu rej prowadzisz wesołej
488     9|                słodził,~Ja bym pierwszy w ryczące rzucał się strumienie~
489     9|               MATKI POLKI~WIERSZ PISANY W ROKU 1830~ ~O matko Polko!
490     9|                 Polko! gdy u syna twego~W źrenicach błyszczy genijuszu
491     9|              przeszyje razem!~ ~Bo choć w pokoju zakwitnie świat cały,~
492     9| zmartwychpowstania.~ ~Każże mu wcześnie w jaskinią samotną~Iść na
493     9|               gniewem~I być jak otchłań w myśli niedościgły;~Mową
494     9|              Nasz Odkupiciel, dzieckiem w Nazarecie,~Piastował krzyżyk,
495     9|                  Utkwić zwycięski krzyż w Jeruzalemie,~Albo jak świata
496     9|             Tobą ja gadam, co królujesz w niebie,~A razem gościsz
497     9|                 niebie,~A razem gościsz w domku mego ducha;~Gdy północ
498     9|              ducha;~Gdy północ wszystko w ciemnościach zagrzebie~I
499     9|              Najdalej władasz i służysz w pobliżu.~Król na niebiosach,
500     9|            pobliżu.~Król na niebiosach, w sercu mym na krzyżu.~ ~I