Part

 1     2|          Słuchaj, dzieweczko!~- Ona nie słucha -~To dzień biały!
 2     2|     wołasz, z kim się witasz?~- Ona nie słucha. -~ ~To jak martwa
 3     2|        przy świetle księżyca.~ ~Ona mu z kosza daje maliny,~
 4     2|         młodzieńcem dziewica.~ ~Ona po srebrnym pląsa jeziorze,~
 5     2|         ty poznasz Marylę; lecz ona..."~Wtem na nieszczęście
 6     3|        ta na okolice~Piękne jak ona sama, a ten na dziewicę.~
 7     3|  oderwać; nie było w nim ducha,~Ona była mu duchem; głosu jej
 8     3|         głosu jej drżąc słucha,~Ona była mu głosem; on swych
 9     3|   głosem; on swych oczu nie ma,~Ona była mu okiem: bo ścigał
10     3|     przyczyny nie zgadnie.~Lecz ona słodkich jego cierpień nie
11     3|         górze stali i patrzyli,~Ona wzrokiem kochanka dalekiego
12     3|       syny, córki, - ale za cóż ona~Jakąś tęsknoty chmurą wdzięczną
13     3| dziewicę. Jakie w niej odmiany!~Ona w suchotach duszy; - jej
14     3|         nie jest z tego świata;~Ona jest jak królowa nad państwami
15     3|    śmiertelnika~I niewidzialne, ona dostrzega, dotyka~I w poufałej
16     5|          kania i wrona,~Nawet i ona,~Jak chce, tak gania.~A
17     7| kochałem w dni moich poranku?~ ~Ona w lubej dziedzinie, która
18     7|         gdy podniesiesz bardon, ona bez twej szkody~ ~Ucieka
19     8|    melodyjne dźwięki?~Śpiewam - ona mojego nie usłyszy pienia,~
20     8|         gdy podniesiesz bardon, ona bez twej szkody~ ~Ucieka
21     8|        i długiej pieszczoty!"~ ~Ona jeszcze nie słucha, on jej
22     8|     przywiozłem za żonę;~A choć ona już w grobie, jeszcze dotąd
23     8|      Nie dla koni jest ta łąka,~Ona tylko pasie gady.~Tylko
24     9|      ojca zaklina.~Dałem grosz, ona dała tyle dwoje.~Znowu sześć
25     9|       dwoje.~Znowu sześć dałem, ona znów we dwoje.~Zbiegli się
26     9|    ubraną w róże;~Motyle wkoło, ona między niemi~Zdała się wznosić
27     9|          że jestem w kościele".~Ona mi rzekła z uśmiechem dziecięcia:~"
28    10|     potem.~Ledwie poznał, że to ona;~Bo była wpół ogolona.~ ~"
29    10|       Czy wyroku treść pamięta?~Ona milczy jak zaklęta.~U progu
30    10|        I topi jak kadź ogórków.~Ona, nie nawykła nurków,~Już
31    10|        ten widok uciekł z wody.~Ona poszła do gospody,~On się
32    10|        anioł w duszę świętą?~Bo ona przez samego Boga jest zajętą...~ ~