Part

 1     1|     lotów potęga,~Jako piorun twoje ramię.~ ~Hej! ramię do ramienia!
 2     1|    siwe zajrzą Matuzele;~Imię twoje wybiegło za Chrobrego szranki,~
 3     1|      tylko zmysły,~Ale i sądy twoje od drugich zawisły.~Pierś
 4     1|      nim nauczyciel poił ucho twoje,~Zawżdy część własnej duszy
 5     2|    Jasieńka?~Ach, to on! lica twoje, oczki twoje!~Twoja biała
 6     2|      to on! lica twoje, oczki twoje!~Twoja biała sukienka!~ ~
 7     2|      Może bym prośby przyjęła twoje;~Ale czy będziesz mnie stały?"~ ~
 8     2|     Nas przyjąć z rycerzami~I twoje łzy pocieszyć.~Dziś, jutro
 9     5|     ty, tam ja, - co moje, to twoje.~Mówiono o nich. że gdy
10     6|       niech odpoczną po łzach twoje oczy,~Dobranoc, niech się
11     7| dziewice,~I weselszy deptałem twoje trzęsawice~Niż rubinowe
12     8|     wdzięki?~ ~Poezyjo! gdzie twoje melodyjne dźwięki?~Śpiewam -
13     8|      ulżyj twojej męce,~Zjedz twoje dzieci, tyś nas ubrał w
14     8|       wszystko utracił!~Nawet twoje westchnienia, nawet ręki
15     9|   kiedy się oglądam,~I postać twoję widzieć lękam się i żądam.~ ~
16     9|       dotknięta,~A całowaniem twoje ogrzałbym rączęta.~Spoczynek
17     9| zbawił.~O Matko Polko! ja bym twoje dziecię~Przyszłymi jego
18     9|   jako włócznia nowa,~Otwiera Twoje nie zgojone rany,~I każda
19     9|       Ty na krzyżu, Twój pan, Twoje dziecię~Niechaj tak cierpi
20     9|        Gdy Turków za Bałkanem twoje straszą spiże,~Gdy poselstwo
21     9|        Gdy poselstwo paryskie twoje stopy liże, -~Warszawa jedna
22    10|   ciałem, ażeby na nowo~Ciało twoje, człowieku, powróciło w
23    11|       których na wskróś widzę Twoje księgi,~Jak słońce mgłę