Part

501     9|         zagniewany.~Póki Cię moja złość w grobie nie schowa,~Cierpisz,
502     9|                  Głos wiecznie grzmiący w piekielnej katuszy,~Cichy
503     9|               pozłaca obłokiem;~I tylko w nocy - cicho - na Twe łono~
504     9|                 słońcem:~Pan je wzniósł w niebo, jako tęczy koło,~
505     9|             śmieciem pomiata,~Zamknięci w sobie, jak w konchy ślimacze,~
506     9|                  Zamknięci w sobie, jak w konchy ślimacze,~Chcieliście,
507     9|               rzekli: Przypadek swawoli~W ludziach, jak wiatry w nadziemskim
508     9|          swawoli~W ludziach, jak wiatry w nadziemskim przestworzu.~ ~
509     9|                topieli~Nie tonie, tylko w tęczę się rozdzieli~I znowu
510     9|             tęczę się rozdzieli~I znowu w niebo, skąd wyszedł, powróci.~ ~
511     9|                 przed Panem,~Tyś kroplą w Jego wszechmogącej dłoni;~
512     9|            błyskasz,~Otchłanie ryjesz i w górę się ciskasz,~Powietrze
513     9|             ŚNIŁA SIĘ ZIMA~ ~Miałem sen w Dreźnie 1832, marca 23, ~
514     9|              Śniła się zima, ja biegłem w szeregu,~Za procesyją pod
515     9|                 brzeg Jordanu~Idziem, i w górze odgłos: "Chwała Panu,~
516     9|                 starce i dzieci parami;~W bieli ubrani ci, co z prawej
517     9|                 strony;~Ci, co na lewo, w żałobne opony,~Szli ze świecami
518     9|                 opony,~Szli ze świecami w dół obróconemi:~Świece gorzały
519     9|                po prawicy:~Każdy z nich w ręku niósł kwiat zamiast
520     9|              zamiast świécy.~Spojrzałem w twarze: są i mnie znajome;~
521     9|          widziałem na Albańskiej Górze,~W białej sukience i ubraną
522     9|                białej sukience i ubraną w róże;~Motyle wkoło, ona
523     9|    Przemienienie Pańskie;~Wzrok utopiła w Jezioro Albańskie;~Ciekawie
524     9|                nie ruszy powieki,~Jakby w tej głębi modrej i dalekiej~
525     9|                 O siostro moja, patrząc w to twe oko,~Czuję me szczęście
526     9|                 mi się zdaje, że jestem w kościele".~Ona mi rzekła
527     9|                Lecę popłukać pióra moje w Niemnie.~Wiem ja o twoich
528     9|         przyjaciołach,~Znajdę ich: leźą w grobach, po kościołach.~
529     9|                  po kościołach.~Muszę i w lasy, w jeziora przepadać,~
530     9|             kościołach.~Muszę i w lasy, w jeziora przepadać,~I drzew
531     9|             prosiłem ją, by mnie wzięła w drogę.~Zląkłem się tylko,
532     9|               we dworze,~A Panna płacze w komorze.~ ~Jej źrenice,
533     9|                 Dziś nikną, jak księżyc w nowiu;~Biada wdziękom, biada
534     9|              smętarza,~A pościelą chyba w trumnie.~Ja umrę, gdy on
535     9|             matko, żal zabije.~ ~Ksiądz w konfesjonale siedzi,~Czas,
536     9|                 wiara, sen i mara,~Kuma w biedzie ma pociechę,~Kuma
537     9|               możne czary.~ ~Włosy jego w węża splącz,~Dwie obrączki
538     9|                 A na węża będziem kląć,~W dwie obrączki będziem dąć;~
539     9|               dolne podwoje,~Stąpa ktoś w przysionkach długich,~I
540     9|          drugich.~Wchodzi jeździec cały w bieli~I usiada na pościeli.~ ~
541     9|                  Niesie lasem, - głucho w lesie;~Tu i owdzie wystraszona~
542     9|                 Tu i owdzie wystraszona~W suchej jodle kracze wrona.~
543     9|               Migają się jako świéce.~ ~W cwał, mój koniu, koniu,
544     9|                 cwał, mój koniu, koniu, w cwał!~Miesiąc na dół schodzi
545     9|               Dom mój na górze Mendoga,~W dzień otwarta wszystkim
546     9|                otwarta wszystkim droga,~W nocy jeździm po kryjomu.~-
547     9|               imaj~Prawą ręką - co masz w ręku?~Czy to worek do roboty? -~ ~
548     9|                 Ubogiego niosą sługi.~ ~W cwał, mój koniu, koniu,
549     9|                 cwał, mój koniu, koniu, w cwał!~Błyska zorza z wschodnich
550     9|                 znienacka~Rumakowi miga w oczy,~Patrz, jak zadrżał,
551     9|             przejdzie uczuć przez duszę w rozpaczy,~Ile z tych dział
552     9|             kartaczy.~Patrz, tam granat w sam środek kolumny się nurza,~
553     9|           środek kolumny się nurza,~Jak w fale bryła lawy, pułk dymem
554     9|             czynny i sprawny - jak knut w ręku kata.~ ~Ura! ura! Patrz,
555     9|               Patrz, blisko reduty, już w rowy~Walą się, na faszynę
556     9|        palisadach wałów.~Jeszcze reduta w środku, jasna od wystrzałów,~
557     9|          Czerwieni się nad czernią: jak w środek mrowiaka~Wrzucony
558     9|         ostatnie działo~Strącone z łoża w piasku paszczę zagrzebało?~
559     9|                 od nogi na oko:~Aż ręka w ładownicy długo i głęboko~
560     9|                skona.~Takem myślił, - a w szaniec nieprzyjaciół kupa~
561     9|                 trupa.~ ~Pociemniało mi w oczach - a gdym łzy ocierał,~
562     9|               szturm i szaniec poglądał w milczeniu.~Na koniec rzekł; "
563     9|               zginął - o nie, - skoczył w dół, - do lochów"!~"Dobrze -
564     9|                 wionął~Prosto ku nam; i w gęstej chmurze nas ochłonął.~
565     9|                   Bo dzieło zniszczenia~W dobrej sprawie jest święte,
566     9|                     ŚMIERĆ PUŁKOWNIKA~ ~W głuchej puszczy, przcd chatką
567     9|              stoi straż Pułkownika,~Tam w izdebce Pułkownik ich kona.~
568     9|              Pułkownik kulbaczyć,~Konia w każdej sławnego potrzebie;~
569     9|                 rannym świtem dzwoniono w kaplicy;~Już przed chatą
570     9|            żołnierza,~Bo już Moskal był w tej okolicy.~Przyszedł lud
571     9|           pastuszym tapczanie on leży -~W ręku krzyż, w głowach siodło
572     9|                 on leży -~W ręku krzyż, w głowach siodło i burka,~
573     9|         dwururka.~ ~Lecz ten wódz, choć w żołnierskiej odzieży,~Jakie
574     9|                 On pod drzewem coś duma w pomroce;~Drzewo suche -
575     9|                 dwie gruszki Judasza.~ ~W górę szpiegi! Cesarskie
576     9|               Prusak, z nogami długiemi~W białych wisi pończochach;
577     9|                Na wzgórku dom jego.~Dom w ciemności on żegna oczyma.~ ~
578     9|           piorun?~Piorun u nas nie bije w tę porę:~"O Najświętsza!
579     9|                 niestary, przystojny;~I w moskiewskiej on służbie
580     9|           straszniejszy żar buchał.~ ~I w obozie zbudzonym, zdumiałym,~
581     9|                dział co niemiara,~Idzie w Litwę... Skrzynecki niech
582     9|                                      JA W MEJ CHACIE SPAĆ NIE MOGĘ]~[
583     9|                   PIEŚŃ ŻOŁNIERZA]~ ~Ja w mej chacie spać nie mogę,~
584     9|            drodze poczty biegą.~ ~A gdy w nocy trąbka dzwoni,~Tak
585     9|                 śpiewki.~ ~Ocykam się i w ocknieniu~Słyszę głos mego
586     9|               Moskala!"~ ~Wstaję, aż ja w pruskiej ziemi!~Jak tam
587     9|             ziemi!~Jak tam lepiej leżeć w błocie.~W chłodzie. w głodzie
588     9|              tam lepiej leżeć w błocie.~W chłodzie. w głodzie i na
589     9|             leżeć w błocie.~W chłodzie. w głodzie i na słocie,~Ale
590     9|                głodzie i na słocie,~Ale w Polszcze między swemi!~ ~
591     9|                 na kaprala.~Gdyby znowu w ramię klasnął~Krzycząc: "
592    10|            ŹMIJA~(BAJKA Z LAFONTAINA)~ ~W pamiętnikach bestyjo-graficznych
593    10|                go za ogon, niesie nazad w chatę,~Kładzie go na przypiecku,~
594    10|                 dmucha, póty chucha,~Aż w nieboszczyku dobudził się
595    10|                się, syknął~I całym sobą w chłopa się wycela,~W swojego
596    10|               sobą w chłopa się wycela,~W swojego dobrodzieja, w swego
597    10|                  W swojego dobrodzieja, w swego zbawiciela~I wskrzesiciela!~"
598    10|        zdziwiony chłop krzyknął -~To ty w nagrodę dobrego czynu~Jeszcze
599    10|                 raz pod ucho, drugi raz w pół pasa.~Odleciał ogon
600    10|                 pół pasa.~Odleciał ogon w jeden, a pysk w drugi kątek;~
601    10|           Odleciał ogon w jeden, a pysk w drugi kątek;~Rozpadło się
602    10|                  LIS I KOZIOŁ~ ~Już był w ogródku, już witał się z
603    10|                 Kiedy skok robiąc wpadł w beczkę wkopaną,~Gdzie wodę
604    10|            paznokcia.~Postaw sięż teraz w tego lisa położeniu!~Inny
605    10|                załamałby łapy~I bił się w chrapy,~Wołając gromu, ażeby
606    10|              maca wkoło zębem,~A patrzy w górę; jakoż wkrótce ujrzał
607    10|                patrzącego z ciekawością w studnię.~Lis wnet spuścił
608    10|                  Wara od źródła!"~I hop w dół. Lis mu na kark, a z
609    10|               rogi,~A z rogów na zrąb i w nogi,~
610    10|             Najjaśniejszemu Panu~życzyć w najpoddańszy sposób~co jak
611    10|               posłom z ich towarzyszami~w tej podróży nadzwyczajnej~
612    10|                lub drapnąć,~a tym mniej w pół drogi capnąć".~ ~Na
613    10|                   Na to mi odpowiedział w te słowa Bajkopis:~ ~"W
614    10|                 w te słowa Bajkopis:~ ~"W przeznaczeniach tych koni
615    10|             parskania i bitki.~Musiałem w końcu sprzedać każdego z
616    10|                Hej - zarżał Lezgin - ty w lewo, kucyku,~Precz z pyskiem,
617    10|             wiedz, że nie dam sobie dąć w wędzidło!"~A Heciak: "Wej,
618    10|                tobie!"~Nuż wierzgać jak w najlepsze. Kacap do batoga~
619    10|              wzdłuż jak świśnie naprzód w Zaporoga,~Potem z boków
620    10|              Nie było czasu brykać. Rwą w pełnym galopie~Trzy mile
621    10|              pocztowej szopie.~Rade, że w końcu, zatrzymawszy sanki,~
622    10|            porażce zwierząt~Wszczął się w ich armiji nierząd.~Zwolona
623    10|             pokój dali.~Obywatel tchórz w rządzie nie zasiadał~Ani
624    10|               wojskowo nie służył,~Więc w politycznym życiu się nie
625    10|               życiu się nie zużył.~Ufny w niepokalaną swą przeszłość,
626    10|                 wyniosą;~Ale tylko mamy w cenie:~Ci drapieżne urodzenie,~
627    10|                byłoby coś, ale mu pstro w głowie;~Że pułkownik wilk
628    10|            Skarbić żołędzie i spoczywać w bagnie,~Przywyklejszy doń
629    10|          wodzowstwo,~Odezwała się nagle w jeden głos: "Żyj, tchórzu!"~
630    10|               czuć najwyraźniej,~Że był w gwałtownej bojaźni.~Dopieroż
631    10|           wskroś sarkań i śmiechu~Wpadł w nię i rył bez oddechu.~Aż
632    10|               ikrzyć.~Ten zbytek swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~
633    10|                jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla,
634    10|                 monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~
635    10|                 chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
636    10|               ikrzyć.~Ten zbytek swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~
637    10|                jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla,
638    10|                 monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~
639    10|                 chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
640    10|               ikrzyć.~Ten zbytek swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~
641    10|                jest królowa ula;~A więc w krzyk do Jowisza;~"Króla,
642    10|                 monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~
643    10|                 chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
644    10|               jak zazwyczaj juki,~Szedł w ślad za panem; a za nimi
645    10|           bydlęciem dozor,~Ledwie widny w kłębach pyłu,~Biegł pies,
646    10|                 rów hopsasa -~Widzi się w łące,~Jakoś mimo wiedzy.~
647    10|              mdli mię;~Ty masz wędzonkę w jukach, aż stąd czuć po
648    10|             zarwał trawy,~Że aż wygryzł w ziemi dołek,~Klnąc psa,
649    10|              obronienie i poratowanie."~W tejże chwili wilk osła dorznął.~
650    10|              Gdy jej z żalem i kłopotem~W okolicy całej szuka,~Wróciła
651    10|                trawę siecze".~"A dyć to w skórę zarznięcie,~Jak jak
652    10|                  Biedaczka, ze śmiercią w walce,~Czując skonu paraliże,~
653    10|                 nad głową mieszka, lecz w środku człowieka,~Więc kto
654    10|              środku człowieka,~Więc kto w głowę zachodzi, od Boga
655    10|                powrocie?~ ~SŁOWO I CZYN~W słowach tylko chęć widzim,
656    10|              słowach tylko chęć widzim, w działaniu potęgę;~Trudniej
657    10|                czucia wieczności doznać w każdej chwili.~ ~CZŁOWIEK
658    10|            kiedy nad świat zdąży~I Boga w sobie, a sam w Bogu się
659    10|             zdąży~I Boga w sobie, a sam w Bogu się pogrąży.~ ~BOGACTWO
660    10|          zbawienia,~Jeśli zdołasz wniść w piekło i nie czuć płomienia.~ ~
661    10|               sobie robi koło i sam się w nie wplata.~ ~BOŻE NARODZENIE~
662    10|            Wierzysz, że się Bóg zrodził w betlejemskim żłobie,~Lecz
663    10|                  jeżeli nie zrodził się w tobie.~ ~FIGURA NIE ZBAWI~
664    10|                 NIEBO~Do nieba patrzysz w górę, a nie spojrzysz w
665    10|                 w górę, a nie spojrzysz w siebie;~Nie znajdzie Boga,
666    10|                Boga, kto go szuka tylko w Niebie.~ ~JAK SŁUCHAĆ~Kto
667    10|               Kto pragnie wieczne słowo w głębi własnej duszy~Sam
668    10|             twoje, człowieku, powróciło w słowo.~ ~CEL STWORZENIA~
669    10|              Chrystus mógł wziąć Bóstwa w siebie.~Zaraz stałbym się
670    10|                 muchy? Bo więcej bierze w siebie Boga.~ ~WZAJEMNOŚĆ~
671    10|               Boga wzruszy;~O ile dusza w Bogu, o tyle Bóg w duszy.~ ~
672    10|                dusza w Bogu, o tyle Bóg w duszy.~ ~JA~Gdyby szatan
673    10|              wynijść sam z siebie,~Toby w tej samej chwili już ujrzał
674    10|             samej chwili już ujrzał się w niebie.~ ~NISKIE DRZWI~Pomiędzy
675    10|                 na dzikie zwierzęta? Bo w sobie ma zwierza.~ ~WOJNA
676    10|                Kiedy pierwszy raz wnidę w jakie zgromadzenie,~By poznać
677    10|            Szatan wie, że Bóg wieczny i w sile niezmierny.~Ale o tym
678    10|                  CICHOŚĆ~Głośniej niżli w rozmowach Bóg przemawia
679    10|                 rozmowach Bóg przemawia w ciszy,~I kto w sercu ucichnie,
680    10|                przemawia w ciszy,~I kto w sercu ucichnie, zaraz go
681    10|             Niech sobie źródło wyschnie w górach,~Byleby mi płynęła
682    10|                  Byleby mi płynęła woda w miejskich rurach.~ ~ODLEGŁOŚĆ~
683    10|               drzwi twoich, aleś rzadko w domu.~ ~TRWOGA SZATANA~Czemu
684    10|        nieśmiertelny.~ ~TRÓJCA~Bóg jest w Trójcy jedyny. ma pokój
685    10|                 Trójcy jedyny. ma pokój w radości:~Radość pochodzi
686    10|                 WESELE I CIERPIENIE~Bóg w duchu swym wiecznego doznaje
687    10|             wiecznego doznaje wesela,~A w nas cierpi o tyle, o ile
688    10|                   ZGODNOŚĆ~Dobry mistrz w takim tylko chórze śpiewać
689    10|             Gdzie czuje, że głos własny w harmoniji gubi.~ ~JA~Muzyk
690    10|              mała nasza cnota~Ma rosnąć w szczęście przez ciąg wiecznego
691    10|            dziwisz się, że jeden grosz, w banku złożony,~Za kilka
692    10|                 kilka wieków może uróść w milljony.~ ~GRZECH~Grzech
693    10|               grzechu nié ma,~Może stać w środku piekła, ogień go
694    10|                ty chcesz żyć cały tylko w tym atomie?...~ ~ROZPRAWA~
695    10|               już uradził.~ ~DOBRA RADA~W jednym tylko przypadku rada
696    10|             przypadku rada nie zawadzi;~W jakim? - Gdy się Pokora
697    10|             jest tchórz, boi się zostać w samotności,~I dlatego najczęściej
698    10|              westchnie, całą przeszłość w piersiach swych pochłonie.~ ~
699    10|        pochłonie.~ ~LICZBA GWIAZD~Prawd w piśmie bożym, równie jako
700    10|               bożym, równie jako gwiazd w błękicie,~Im lepsze macie
701    10|                SMOKIEM~Ilekroć złą myśl w duszy dobra przezwycięża,~
702    10|            światem; dusza książką małą,~W której spisano wszystko,
703    10|                spisano wszystko, co się w świecie stało.~ ~FAŁSZYWA
704    10|             ciągle ruszając się, ciągle w miejscu kroczy.~ ~RUCH MĄDRY~
705    10|            PRAWDZIWA WIELKOŚĆ~Dobrze by w życiu świeckim, jak niegdyś
706    10|             życiu świeckim, jak niegdyś w Kościele,~Tego tylko zwać
707    10|              Stwórcy obrazem~I, jak On, w każdej chwili działaj i
708    10|           pochlebstwem niżeli potwarzą.~W potwarzy dla dobrego jest
709    10|             oszuka.~ ~NOCNY PTAK~Szatan w ciemnościach łowi; jest
710    10|           zwierzę;~Chowaj się przed nim w światło: tam cię nie dostrzeże.~ ~
711    10|               się żali,~Iż mu nie dosyć w życiu krzywd nawyrządzali.~ ~
712    10|               Owocu dać nie może, tylko w wyższej sferze.~ ~OGNIK~
713    10|             wyższego męża możesz poznać w tłumie,~Że on zawsze to
714    10|         bezsenności, nim pójdziesz spać w grobie.~ ~DWA ŚWIATY~Dobrzy
715    10|               PRAWD~Jest i więcej prawd w piśmie, lecz kto o nie pyta.~
716    10|             Niech sam zostanie pismem - w sobie je wyczyta.~ ~[II]~ ~
717    10|               ludzi ucieka?~Bo on kocha w człowieku ludzkość, nie
718    10|                 znajdzie drogę do niej, w równowadze stawa,~Nie ciśnie
719    10|            złodziej manowcami zmyka,~Bo w każdym widzi świadka lub
720    10|                równie sławnych nauczało w szkole.~Któryż z nich prawdę
721    10|               nich prawdę mówił? Prawda w oczy kole.~Jednego gmin
722    10|             kosić, teraz młócić pora,~A w końcu na Moskali bierz się
723    10|                 bo lżejszy od wody.~ ~*~W ustach jest otwór duszy.
724    10|                 dostać.~ ~*~Choć z tobą w drogę idzie towarzyszów
725    10|        złodzieje~I ciekawi są wiedzieć, w jaką idzie stronę,~Gdzie
726    10|                 twe dziecię nie urośnie w lata,~Unoś je do Egiptu
727    10|               co nigdy nie wstąpi anioł w duszę świętą?~Bo ona przez
728    10|               Dziwisz sie, że Bóg leżał w stajence na sianie:~Nie
729    10|                 Bóg czasu nie zabiera i w miejscu nie leży,~Chociaż
730    10|              Szczęście jest punkt - nie w miejscu, ale w sobie leży;~
731    10|              punkt - nie w miejscu, ale w sobie leży;~Cierpienie tylko
732    10|         Najbystrzejszego mędrca, gdy mu w oko wpadnie.~ ~*~Dobrze,
733    11|                 dość potęgi;~Są chwile, w których na wskróś widzę
734    11|              tylko tworem jego oka.~Oko w oko utapiam w Tobie ma źrenice,~
735    11|             jego oka.~Oko w oko utapiam w Tobie ma źrenice,~Chwytam
736    11|              tyle~Tylko, ile ja, możesz w mądrości i w sile.~Nie znasz
737    11|                 ja, możesz w mądrości i w sile.~Nie znasz początku
738    11|                 Cóż robi rodzaj ludzki? w swych dziejach się grzebie.~
739    11|           sercem połączeni.~Tyś potężny w niebiosach; my tam gwiazdy
740    11|                gwiazdy śledzim.~Wielkiś w morzach; my po nich jeździm,
741    11|                Toczysz walkę z szatanem w niebie i na ziemi;~My walczym
742    11|           niebie i na ziemi;~My walczym w sobie, w świecie z chęciami
743    11|              ziemi;~My walczym w sobie, w świecie z chęciami własnemi.~
744    11|                 i chęci jest to poezyja w świecie:~Wykwita i opada,
745    11|             Wykwita i opada, jak kwiat, w jednym lecie.~Lecz uczynki,
746    11|                Lecz uczynki, jak ziarna w głąb ziemi zaryte,~Aż na
747    11|                 posiąść, niechaj siedzi w ciszy.~
748    11|                za lud krzyczące sam lud w końcu znudzą,~I twarze lud
749    11|                    Teraz widziałem jako w wodzie na dnie,~Gdy na nią
750    11|                jak ze źródła, z Boga,~A w nim rozlana była światłość
751    11|             promieniu~Mądrości bożej; i w dziwnym widzeniu~I światłem
752    11|               byłem, i źrenicą razem.~I w pierwszym, jednym, rozlałem
753    11|            przyrodzenia całego obrazem;~W każdy punkt moje rzuciłem
754    11|              moje rzuciłem promienie,~A w środku siebie, jakoby w
755    11|                 w środku siebie, jakoby w ognisku,~Czułem od razu
756    11|           przyrodzenie.~Stałem się osią w nieskończonym kole,~Sam
757    11|                czułem jego ruchy;~Byłem w pierwotnym żywiołów żywiole,~
758    11|            pierwotnym żywiołów żywiole,~W miejscu, skąd wszystkie
759    11|               blasku i gorąca,~A słońce w środku stoi niewidome.~I
760    11|             leje.~I słońcu mówi, co się w wodzie dzieje.~Stały otworem
761    11|                 serc podwoje,~Patrzyłem w czaszki, jak alchymik w
762    11|                 w czaszki, jak alchymik w słoje.~Widziałem. jakie
763    11|        posłuszni~Temu, którego trzymali w objęciu,~Jak jest posłuszna
764    11|         spostrzegł? że się boi~Zwierzać w niepewne i nieznane ręce!~
765    11|                  resztę skarbu schwycę,~W ziemię zakopię! nie czas
766    11|               czuję starość; mam żebrać w potrzebie?~Znalazłem tego,
767    11|                 z lichwą i na czas - on w niebie!~
768    11|             ziarna złotego, puszczać ją w głąb, jak nurtuje~Źródło
769    11|             nurtuje~Źródło pod ziemią - W górę wiać nią, jak wiatr
770    11|               potem jako moc aniołów,~A w końcu będzie jako moc Stwórcy
771    11|              TRUP...]~ ~Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada,~W
772    11|                 w pośrodku was zasiada,~W oczy zagląda wam i głośno
773    11|                wam i głośno gada,~Dusza w ten czas daleka, ach, daleka,~
774    11|            Piękniejszy kraj niż ten, co w oczach stoi,~Rodzina milsza
775    11|                 biała stąpa,~Jak ku nam w las śród łąk zielonych leci,~
776    11|                leci,~I wpośród zbóż jak w toni wód się kąpa,~I ku
777    11|               płynąć, płynąć i płynąć -~W Lozannie~
778    11|                              ACH, JUŻ I W RODZICIELSKIM DOMU...]~ ~
779    11|     RODZICIELSKIM DOMU...]~ ~Ach, już i w rodzicielskim domu~Byłem
780    11|                 wszystkich kochałem, ni w dzień, ni w nocy~Nie byłem
781    11|                kochałem, ni w dzień, ni w nocy~Nie byłem nikomu ku
782    11|                  Sokole skrzydła weź,~I w ostrzu szpon, zołoto-stron~