Part

  1     1|              Czy ciągnę tchnienie, co się zimnem czyści,~Czy na niebieskie
  2     1|            zmysł podniosę lica,~Czyli się śnieżnej przypatruję kiści;~ ~
  3     1|              Taki, gdy smutna ciągnie się minuta,~Wreszcie zmieniony
  4     1|            godziny~Albo rozmową bawim się wesołą.~ ~Ten, w śniący
  5     1|           myśli nie zaplącze.~ ~A gdy się trunkiem zaiskrzą źrenice,~
  6     1|              Niejedna wzrokiem zapala się głowa.~ ~Nareszcie słońce
  7     1|               czoła okrasi.~I wszyscy się mile ścisną:~To wszyscy
  8     1|             nie żebyś gnił;~Byś bawił się jak Greki,~A jak Rzymianin
  9     1|           Bacha ciągnijmy kwas.~ ~Ten się śród mędrców liczy,~Zna
 10     1|         zamiar podług sił.~ ~Bo gdzie się serca palą,~Cyrklem uniesień
 11     1|            czas.~ ~Krew stygnie, włos się bieli,~W wieczności wpadniem
 12     1|             nad jej wody trupie~Wzbił się jakiś płaz w skorupie.~Sam
 13     1|               drobniejszego płazu,~To się wzbija, to w głąb wali;~
 14     1|            bronią wchodu:~Gwałt niech się gwałtem odciska,~A ze słabością
 15     1|              ze słabością łamać uczmy się za młodu!~ ~Dzieckiem w
 16     1|                Aż opleśniałej zbywszy się kory,~Zielone przypomnisz
 17     1|         żywiołów waśnią,~Jednym "stań się" z bożej mocy~Świat rzeczy
 18     1|         bracia! umęczon w Piątek,~Nim się na skrzydłach kołysał.~ ~
 19     1|             skrzydłach kołysał.~ ~Nim się kołysał, skoczył z Taboru,~
 20     1|           warczeć pocztowe koło,~Duch się za wami pomodli.~ ~Ten,
 21     1|            żelazne na piersiach łamią się pokrycia,~W których myśli
 22     1|             płomień buchnie;~Nadarzeń się takowych mnogie żyją świadki,~
 23     1|        wybadać za rozsądku wodzą:~Jak się z przyczyny wspólnej różne
 24     1|              dosyć bystrze,~Podejmują się obcy nam usłużyć mistrze;~
 25     1|      mieszając w napoje.~A tak, gdzie się obrócisz, z każdej wydasz
 26     1|         poczyta za bliźnie.~Stąd, kto się w przenajświętszych licach
 27     1|             dziejopisa woła.~Odważają się liczni, ale któż wydoła?~
 28     1|              sam, komu rzadkim nadało się cudem~Złączyć natchnienie
 29     1|           przyszła ryknie burza,~Albo się pod otchłanie przeszłości
 30     1|        naprzód w wielkie ciało zrosły się narody;~Zaraz na karku onych
 31     1|     samowładnego napędzona bicza~Wali się od Kaukazu zgraja niewolnicza.~
 32     1|            pioruny padną,~Rozprysnęły się tłumy, floty poszły na dno.~ ~
 33     1|          krzepili rozboju;~Albo darli się z sobą, wtenczas tylko w
 34     1|            słabnie ciało.~Rzym pastwi się nad światem, a tyran nad
 35     1|               rzymski obumarłym staje się olbrzymem.~ ~Któż w nieżyjących
 36     1|              kiedy praw słaba chwieje się budowa,~Krzepili ją łańcuchem
 37     1|         piękne zyskać względy,~Ważyli się na puszcze i zamorskie błędy,~
 38     1|         zasiadły opaty,~Ksiądz cisnął się do celi, a mniszka za kraty;~
 39     1|            samowładna stopa~Buntujące się panki zniżyła do chłopa.~
 40     1|               To otwarcie nastają, to się milczkiem wiążą,~Wzajem
 41     1|           Rewolucyjny Gallów wylągłeś się smoku!~Darmo go przemoc
 42     1|          daruj, jeśli będziem chwalić się po światu,~Że od Ciebie
 43     2|             złociste światełka,~Ukryj się pod matki rąbek,~Nim cię
 44     2|            eyes.~Shakespeare~Zdaje mi się, że widzę... gdzie?~Przed
 45     2|          chwytasz?~Kogo wołasz, z kim się witasz?~- Ona nie słucha. -~ ~
 46     2|              strzela wkoło oczyma,~To się łzami zaleje;~Coś niby chwyta,
 47     2|            coś niby trzyma;~Rozpłacze się i zaśmieje.~ ~"Tyżeś to
 48     2|               Ty już umarłeś? Ach! ja się boję!~Czego się boję mego
 49     2|               Ach! ja się boję!~Czego się boję mego Jasieńka?~Ach,
 50     2|             wcześnie!~ ~Mój Boże! kur się odzywa,~Zorza błyska w okienku.~
 51     2|              Ja nieszczęśliwa".~ ~Tak się dziewczyna z kochankiem
 52     2|                na głos boleści~Skupia się ludzi gromada.~ ~"Mówcie
 53     2|              zatrzymać twe konie,~Byś się przypatrzył jezioru.~ ~Świteź
 54     2|              Jeżeli nocną przybliżysz się dobą~I zwrócisz ku wodom
 55     2|          odróżnia od szczytu,~Zdajesz się wisieć w środku niebokręga.~
 56     2|               jeśli służy pora,~Wzrok się przyjemnie ułudzi;~Lecz
 57     2|             wyprawia tam harce!~Jakie się larwy szamocą!~Drżę cały,
 58     2|                Nagle dym spada, hałas się uśmierza,~Na brzegach tylko
 59     2|               Stanął na brzegu, ubrał się w ornaty,~Przeżegnał, pracę
 60     2|          hasło: odbijają baty,~Niewód się z szumem zatopił.~ ~Topi
 61     2|              z szumem zatopił.~ ~Topi się, pławki na dół z sobą spycha,~
 62     2|          przepaść wody głęboka.~Prężą się liny, niewód idzie z cicha,~
 63     2|              trwoga,~Że Mendog poddać się musi.~ ~Nim ściągnął wojsko
 64     2|               Ojcze, odpowiem, lękasz się niewcześnie,~Idź, kędy sława
 65     2|                zgińmy lepiej, zabijmy się same,~Śmierć nas od hańby
 66     2|                 Przeklęty będzie, kto się nie dobije!"~Broniłam, lecz
 67     2|                Czy bezbożnymi wytępić się mordy;~"Panie! - zawołam -
 68     2|           nagle mię otoczy,~Dzień zda się spędzać noc ciemna,~Spuszczam
 69     2|             jak białe motylki,~Unoszą się nad topielą;~List ich zielony
 70     2|                 To mówiąc pani zwolna się oddala,~Topią się statki
 71     2|              zwolna się oddala,~Topią się statki i sieci,~Szum słychać
 72     2|           goni,~Wpadła i falą nakryła się znowu,~I więcej nie słychać
 73     2|               o jednej porze,~Pod tym się widzą modrzewiem.~Młody
 74     2|         błądzisz w noc ciemną?~Zostań się lepiej z tym, kto cię kocha,~
 75     2|            tym, kto cię kocha,~Zostań się, o luba! ze mną.~ ~Chateczka
 76     2|               lisie zamiary.~ ~Więcej się waszej obłudy boję,~Niż
 77     2|         Piekielne wzywał potęgi,~Klął się przy świętym księżyca blasku,~
 78     2|              uchodzi błonie.~ ~Próżno się za nią strzelec pomyka,~
 79     2|          powraca drogą,~Ziemia uchyla się grząska,~Cisza wokoło, tylko
 80     2|       zaszumiał po gęstym lesie,~Woda się burzy i wzdyma.~ ~Burzy
 81     2|               burzy i wzdyma.~ ~Burzy się, wzdyma, pękają tonie,~O
 82     2|               tęsknicy~I może jeszcze się śmieje?~ ~Daj się namówić
 83     2|             jeszcze się śmieje?~ ~Daj się namówić czułym wyrazem,~
 84     2|              rybka,~Cały dzień ze mną się pluskać.~ ~A na noc w łożu
 85     2|              Dziewica w lekkim zbliża się pędzie~I "Do mnie, woła,
 86     2|           łechce, i tak go znęca,~Tak się w nim serce rozpływa,~Jak
 87     2|           szumi po gęstym lesie,~Woda się burzy i wzdyma.~ ~Burzy
 88     2|               burzy i wzdyma.~ ~Burzy się, wzdyma i wre aż do dna,~
 89     2|          młodzieńcem dziewica.~ ~Woda się dotąd burzy i pieni,~Dotąd
 90     2|           przy świetle księżyca~Snuje się para znikomych cieni;~Jest
 91     2|              sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
 92     2|              tu nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
 93     2|             skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie
 94     2|            toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~Tysiączne świecą
 95     2|                ach, gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród
 96     2|         kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
 97     2|           wypłynie,~Szyjka cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana
 98     2|     przechadzką nad rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym
 99     2|            noc gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
100     2|            brzegach porozrzucana~Wala się odzież bez ładu,~Ani pani,
101     2|              ciała udawał.~ ~Zdumiewa się wierny sługa,~Rozpierzchłych
102     2|              dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów
103     2|     Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się dzikim uśmiechem,~I odmawiając
104     2|              sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
105     2|              tu nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
106     2|             skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie
107     2|            toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~Tysiączne świecą
108     2|                ach, gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród
109     2|         kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
110     2|           wypłynie,~Szyjka cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana
111     2|     przechadzką nad rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym
112     2|            noc gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
113     2|            brzegach porozrzucana~Wala się odzież bez ładu,~Ani pani,
114     2|              ciała udawał.~ ~Zdumiewa się wierny sługa,~Rozpierzchłych
115     2|              dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów
116     2|     Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się dzikim uśmiechem,~I odmawiając
117     2|              sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
118     2|              tu nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
119     2|             skacze,~I w bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie
120     2|            toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~Tysiączne świecą
121     2|                ach, gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród
122     2|         kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
123     2|           wypłynie,~Szyjka cieniuchna się wzdyma.~ ~Na licach różana
124     2|     przechadzką nad rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym
125     2|            noc gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
126     2|            brzegach porozrzucana~Wala się odzież bez ładu,~Ani pani,
127     2|              ciała udawał.~ ~Zdumiewa się wierny sługa,~Rozpierzchłych
128     2|              dokoła,~Nikt nie pokazał się w rowie.~ ~Patrzy na rów
129     2|     Dzieciątko na ręce bierze,~Śmieje się dzikim uśmiechem,~I odmawiając
130     2|             Świeca w lichtarzu dopala się na dnie,~Raz w głębi tłumi
131     2|            głębi tłumi ogniska,~Znowu się wzmoże i znowu opadnie,~
132     2|              myśl pędzę,~To marzę, to się ocucam.~ ~Czasem, gdy słodkie
133     2|               widzę lub braci;~Zrywam się, patrzę, aż tylko po ścienie~
134     2|               wezmę i śród ciszy,~Gdy się bez ładu myśl plącze,~Zacznę
135     2|            pod północną chwilę,~Kiedy się wszyscy spać kładą,~Ja na
136     2|               Spójrzyj, Marylo, gdzie się kończą gaje,~W prawo łóz
137     2|            łóz gęsty zarostek,~W lewo się piękna dolina podaje,~Przodem
138     2|             nawlecze zasłony,~Cerkiew się z trzaskiem odmyka,~W pustej
139     2|                  Czasami płomyk okaże się blady,~Czasem grom trzaska
140     2|               trzaska po gromie,~Same się z mogił ruszają pokłady~
141     2|              trup po drodze bez głowy się toczy,~To znowu głowa bez
142     2|          nieraz przestrzegał,~Śmiałem się z diabłów, nie wierzyłem
143     2|              grzesznej duszy,~Wkrótce się niebem pochlubię;~Boś ty
144     2|            dostatnia i młoda,~Zbiegło się zewsząd zalotników wiele,~
145     2|              kiedy w licznym kłaniano się tłumie,~Tłumem gardziłam
146     2|                  Odtąd mi życie stało się nielube,~Późne uczułam wyrzuty;~
147     2|             został pokuty.~ ~Raz, gdy się w północ z rodzicami bawię,~
148     2|               rodzicami bawię,~Wzmaga się hałas, szum, świsty,~Przyleciał
149     2|             wyroki:~ ~"Wiedziałaś, że się spodobało Panu~Z męża ród
150     2|             długie, długie lata~Dręcz się w czyscowej zagubie,~Póki
151     2|           widać radośc z oczek,~Mieni się w parę cieniuchną,~Ginie,
152     2|     wrzeciądze; ogromne lwisko~Zwolna się toczy,~Podnosi czoło,~Milczkiem
153     2|             cielska brzemię,~I obalił się na ziemię.~ ~Król skinął
154     2|         skinął znowu,~Znowu przemknie się krata,~Szybkimi skoki, chciwy
155     2|               Już tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~Już
156     2|             rękawiczkę bierze.~Dziwią się panie, dziwią się rycerze.~
157     2|              Dziwią się panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej
158     2|     wrzeciądze; ogromne lwisko~Zwolna się toczy,~Podnosi czoło,~Milczkiem
159     2|             cielska brzemię,~I obalił się na ziemię.~ ~Król skinął
160     2|         skinął znowu,~Znowu przemknie się krata,~Szybkimi skoki, chciwy
161     2|               Już tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~Już
162     2|             rękawiczkę bierze.~Dziwią się panie, dziwią się rycerze.~
163     2|              Dziwią się panie, dziwią się rycerze.~A on w zwycięskiej
164     2|               mężowie.~ ~"Ha! ha! mąż się nie dowie!~Oto krew! oto
165     2|              w nocnej porze~Coś stuka się na dworze,~Coś chodzi po
166     2|             tętent na moście,~I kurzy się gościniec;~Czy nie jadą
167     2|               spokojna!~Już skończyła się wojna;~Brat zdrowy i ochoczy,~
168     2|              mąż? gdzie trup?"~Powoli się ocuca;~Mdlała niby z radości~
169     2|           Całą mu rzecz wykłada,~Pyta się, co za rada?~ ~- "Ach, jak
170     2|             mojej ręki oba?~Ten i ten się podoba:~Lecz kto weźmie?
171     2|          wioski, i dostatki,~Dostatek się zmitręża,~Gdy zostałam bez
172     2|                klamka odskoczy;~Budzę się, widzę, słyszę,~Jak idzie
173     2|            zniosę wszelkie kary,~Byle się pozbyć mary.~Zrzekę się
174     2|               się pozbyć mary.~Zrzekę się mego zbioru~I pójdę do klasztoru,~
175     2|             mąż, póki pora,~Nie lękaj się upiora.~Martwy się nie ocuci,~
176     2|              lękaj się upiora.~Martwy się nie ocuci,~Twarda wieczności
177     2|           Najlepsza będzie droga~Zdać się na los i Boga.~Niechajże
178     2|             małżeństwa skora,~Nie boi się upiora;~Bo w myśli swej
179     2|                i myśli, i słucha:~Zda się, że ją ktoś goni~I że coś
180     2|               i słucha,~Słucha, zrywa się, bieży,~Włos się na głowie
181     2|                zrywa się, bieży,~Włos się na głowie jeży,~W tył obejrzeć
182     2|           głowie jeży,~W tył obejrzeć się lęka,~Coś wciąż po krzakach
183     2|              twój mąż!"~ ~Lecz zbliża się niedziela.~Zbliża się czas
184     2|          zbliża się niedziela.~Zbliża się czas wesela.~Zaledwie słońce
185     2|              to mój, to mój!"~ ~Kłócą się źli młodzieńce;~Ten mówi,
186     2|               pochew miecza;~Wszczyna się srogi bój,~Szarpią do siebie
187     2|            tamten świat!"~ ~Wstrzęsła się cerkwi posada,~Z zrębu wysuwa
188     2|         cerkwi posada,~Z zrębu wysuwa się zrąb,~Sklep trzeszczy, głąb
189     3|          Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,~Wszędzie i
190     3|                tak stały szeregi,~Gdy się skończyła nasza gra ostatnia.~ ~
191     3|          sobie:~Czemu nasz romans tak się nie zakończył?...~ ~Wtem
192     3|          Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,~Wszędzie i
193     3|           naszym pracom dziennym.~One się do istoty naszej mogą wcielić,~
194     3|     rzeczywiste.~ ~Opowiem wam, co mi się dawniej przywidziało:~Może
195     3|          jedną zwić godzinę.~Zdało mi się, żem widział młodych ludzi
196     3|               dziewicę.~W nim rozwija się młodość, w niej piękność
197     3|          dotknieniem~Krew w nim ścina się lodem albo wre płomieniem.~
198     3|           blady, samotny, przechodził się, myślił,~Usiadł, dobywa
199     3|            ale łez nie roni.~Uspokoił się nieco, zapalone lica~Ostygły
200     3|              powolnym krokiem~Oddalił się w milczeniu, nie żegnał
201     3|             żegnał dziewicy.~Rozstali się z uśmiechem; on wyszedł
202     3|          mnóstwo scen okropnych snuło się od razu,~I ów chłopiec był
203     3|            Kilka arabskich koni pasło się u stoku.~Podróżni, których
204     3|      państwami marzeń;~Jej myśl stała się węzłem sprzecznych wyobrażeń;~
205     3|              z nim toczyły; - on stał się ofiarą~Nienawiści swych
206     3|            jak dawny Mitrydat, karmił się jadami;~A trucizna nie była
207     3|            myślą do gwiazd lata,~Wdał się w rozmowę z wielkim jenijuszem
208     3|          Duchy go otoczyły - i został się z niemi.~ ~Nie ma więcej
209     3|          mojego widzenia.~ ~Zbudziłem się. - Jak dziwne wyroków zrządzenia!~
210     4|         otrzymanyn~rozkazie oddalenia się z Polski.~R. 1824. D. 22
211     5|         zwodzonym mostem,~Teraz broni się tylko pokrzywą i ostem.~
212     5|            kołnierzyk, a czasem~Bawił się z pływającym u buta kutasem,~
213     5|        Słuchajcie, kumy, gotów z wami się założyć,~Że jak tylko Siciński
214     5|               dosyć na tym: na wyższe się kasał.~Poczęła też kłuć
215     5|               gdy pewny wyboru posłem się ogłasza,~Kiedy dziękuje
216     5|               na obiady sprasza~I gdy się na Mazowsze wybiera do drogi:~
217     5|              obiad; zwiedziona zbiera się drużyna,~Gnie się stół pod
218     5|              zbiera się drużyna,~Gnie się stół pod misami, cieką strugi
219     5|               Rutulusve fuat, wszyscy się wysiekli.~Lecz truciznik
220     5|            truciznik niedługo wygraną się chwalił,~Bo go piorun z
221     5|      bezbożność. Siciński, wyrzeklszy się wiary,~Zabrał, jak mówią,
222     5|          kazał kopać studnię.~Dokopał się swej zguby i powszechnej
223     5|            przyjąć nie chce, robactwo się boi;~Nie znalazłszy na ziemi
224     5|               ludzi, rzec można, wala się po rynku,~Bo go nieraz dziad
225     5|       resztach jeszcze dawna przebija się postać:~Tak owa twarz choć
226     5|              oblicze zbrodniarzy,~Zda się dotąd zamarła grozić z jego
227     5|           zdradziecka radość w ustach się uśmiécha,~Gniew rozbójniczy
228     5|           głową na pierś zwisnął,~Zda się, że ciężar hańby do ziemi
229     5|            śmiechu uczonych: lecz nim się zaśmieje,~Niechaj powie
230     5|              rabin w Talmudzie kąpiąc się po uszy,~Cierpiąc, że go
231     5|              go pchła gryzła; w końcu się obruszy:~Dalej czatować,
232     5|            Siedzi przyciśnięta,~Kręci się, wyciągając główkę i nożęta:~"
233     5|               Rabi, mądremu nie godzi się gniewać:~Potomkowi Lewitów
234     5|           woski, a trucień napoje:~Ty się jedna śród ludzi z liwarem
235     5|         mruknąwszy ze wzgardą odwraca się w knieję,~Bo niedźwiedź
236     5|               tracąc serca, póki czuł się rączy,~Teraz podupadł na
237     5|        podupadł na nogach.~Poczuł, że się źle z nim skończy.~Więc
238     5|              A w noc gdy drzemię, oko się nie zmruża,~Bo lada komar
239     5|          Pożegnalnymi łzami dozwólcie się skropić!~Oznajmuję wszem
240     5|         Oznajmuję wszem wobec, że idę się topić!"~Tak z płaczem gdy
241     5|               swojego zająca, którego się boi".~r. 1829~
242     5|               spokojność owionie,~Zda się, że lekkim snem zakończę
243     5|         władał;~Pełen zdziwienia, sam się nie postrzegłem,~Skąd wziąłem
244     6|        Ledwiem ciebie zobaczył, jużem się zapłonił,~W nieznanym oku
245     6|               za duszę chwytał;~Zdało się, że ją anioł po imieniu
246     6|               niech twe oczy przyznać się nie boją,~Jeśli cię mym
247     6|             twe źrenice,~Naprzykrzają się ustom muchy swawolnice,~
248     6|           Odebrały mi śmiałość; niech się wprzódy dowiem;~Z łaskawym
249     6|             oto masz sukienki,~Ubierz się i wyjdź prędko - dzieńdobry
250     6|           twoje oczy,~Dobranoc, niech się serce pokojem zasili.~ ~
251     6|              gdy myśl zamroczy,~Niech się mój obraz sennym źrenicom
252     6|           przywołuje pora,~Nie żegnam się ni witam z takim zachwyceniem,~ ~
253     6|          nawet, milczeć rada i płonić się skora,~Gdy usłyszysz życzenie
254     6|          trosk osłodę piją;~A tym, co się kochają i swą miłość: kryją,~
255     6|          szeptali:~"Ten wieszcz kocha się tylko, męczy się i żali,~
256     6|        wieszcz kocha się tylko, męczy się i żali,~Nic innego nie czuje
257     6|           cała drużyna~ ~Rozpierzchła się, unosząc zadziwione słuchy;~
258     7|           przestwór oceanu,~Wóz nurza się w zieloność i jak łódka
259     7|          źrenice sokoła;~Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,~ ~
260     7|             wąż śliską piersią dotyka się zioła.~W takiej ciszy -
261     7|               narzeczona młoda~Zbudzi się, aby westchnąć, i wnet znowu
262     7|            okręt lekkim ruchem~Kołysa się, jak gdyby przykuty łańcuchem;~
263     7|          wytchnął, podróżne rozśmiało się grono.~ ~O morze! pośród
264     7|            polip, co śpi na dnie, gdy się niebo chmurzy,~A na ciszę
265     7|        większy, gęściej morskie snują się straszydła,~Majtek wbiegł
266     7|           wbiegł na drabinę: gotujcie się, dzieci!~Wbiegł, rozciągnąl
267     7|            dzieci!~Wbiegł, rozciągnąl się, zawisł w niewidzialnej
268     7|                Wiatr! - wiatr! - dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła,~
269     7|                 dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła,~Przewala się,
270     7|              się z wędzidła,~Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci,~
271     7|              buja śród odmętu,~Wzdyma się wyobraźnia jak warkocz tych
272     7|               na piersi okrętu,~Zdaje się, że pierś moja do pędu go
273     7|         Ostatnie liny majtkom wyrwały się z ręki,~Słońce krwawo zachodzi,
274     7|               na mokre góry~Wznoszące się piętrami z morskiego odmętu~
275     7|           objęcia przyjaciół żegnając się pada,~Ci modlą się przed
276     7|           żegnając się pada,~Ci modlą się przed śmiercią, aby śmierć
277     7|            siły postrada,~Albo modlić się umie, lub ma z kim się żegnać.~
278     7|         modlić się umie, lub ma z kim się żegnać.~
279     7|               dróg nie wiedzą, kończy się chmur jazda,~Minąłem grom
280     7|            powoju roślina,~Wdzierając się na głuche ściany i sklepienia,~
281     7|        BAKCZYSARAJ W NOCY~ ~Rozchodzą się z dżamidów pobożni mieszkańce,~
282     7|            Odgłos izanu w cichym gubi się wieczorze,~Zawstydziło się
283     7|            się wieczorze,~Zawstydziło się licem rubinowym zorze,~Srebrny
284     7|       wierzchu cyprysa,~Dalej czernią się kołem olbrzymy granitu,~
285     7|          niekiedy z ich szczytu~Budzi się błyskawica i pędem farysa~
286     7|      Dlaczegoż na tej drodze błyszczy się ich tyle?~Czy wzrok twój
287     7|             fale potoku;~Chcę odurzyć się, upić tym wirem obrazów.~ ~
288     7|              w mym spiekłym oku~Snują się mary lasów i dolin, i głazów.~ ~
289     7|          łódka wirami kręcona,~Zbłąka się i na chwilę w niepamięć
290     7|             czarne szeregi~Ścisnąwszy się buchają, to jak srebrne
291     7|             kołują wspaniale.~ ~Trącą się o mieliznę, rozbiją na fale,~
292     7|         Ucieka w zapomnienia pogrążyć się toni~I nieśmiertelne pieśni
293     8|         Ucieka w zapomnienia pogrążyć się toni~I nieśmiertelne pieśni
294     8|             oddziały i przypatrzywszy się rozmaitym karom, spotykają
295     8|            Kto wchodzi do mnie, żegna się z nadzieją.~ ~Te słowa ryte
296     8|              rzecze - z marnych wyzuj się przestrachów,~Wszystko,
297     8|               zamrze w tobie;~Spuścić się mamy do wieczności gmachów~
298     8|       wrzasków~To wre na przemian, to się społem zetrze:~Jako tumany
299     8|           afrykańskich piasków,~Kiedy się zerwą i zmącą powietrze.~ ~
300     8|             co paszczą tygrysa~Mścisz się nad wroga nienawistną głową,~
301     8|           jest mej zemsty łupem,~Zwał się Rudżiery, był arcybiskupem.~
302     8|              tajemnicze.~Przyśniło mi się, że biskup zawzięty~Polował
303     8|              rozprute ich boki.~Budzę się! jeszcze noc nie zeszła
304     8|             boli.~Kiedy pomyślisz, co się we mnie działo~I co me serce
305     8|           któż ci łzy wyciśnie?~Budzą się dzieci; wkrótce chwila błyśnie,~
306     8|               Anzelmek mały przywlekł się pod nogi~I rozciągniony
307     8|           Ślepy na trupach potknąwszy się ległem,~Dzień jeszcze siódmy
308     8|      rozmyślań godziny~W ciszy leniwo się wleką,~Wtenczas mnie ukąszenia
309     8|            bronie, wypadli, do ogrodu się wkradli,~Kędy szpaler altanę
310     8|       darniowym siedzeniu coś bieleje się w cieniu:~To siedziała w
311     8|           opuściła ramiona~I schyliła się w jego objęcia.~ ~Wojewoda
312     8|            mię przechodził~I stoczyła się łza do panewki".~ ~"Ciszej,
313     8|               lodu.~ ~Niech zaciągnie się drugi w księdza Kiejstuta
314     8|          rzęsą powieka,~Oczy błyszczą się jak dwie gwiazdeczki.~ ~
315     8|          mężnego przed hańbą znajdzie się schronienie;~I nie będzie
316     8|              rozkosz a zgubie wymykać się umie.~ ~Znajdę ja druhów,
317     8|           żółty wielblądzią krzywiący się szyją;~Przy którym pas bogaty,
318     8|              nie sługa pragnienia, co się w noc zaczaja~I odstraszywszy
319     8|               tak go zatłumię.~Karmię się prochem ziemi, a głód nadaremnie~
320     8|               głód nadaremnie~Pasując się wyznaje, że słabszy ode
321     8|              Ale mam duszę gorzką. co się z hańbą kłóci,~I jeśli was
322     8|             wąwozów rękawy,~Przeciska się włócęga czatujący strawy;~
323     8|              na długich czatach darmo się utrudzi,~Wyje, wtórują wyciem
324     8|             równie wyjącego miło.~Zda się. że spólność głodu wnętrzności
325     8|      wnętrzności uciszy;~Znowu skarży się, znowu skarżących się słyszy,~
326     8|          skarży się, znowu skarżących się słyszy,~Umilkł w końcu,
327     8|              studnie wpadły,~Ścisnęły się na koniec i zręby obsiadły,~
328     8|          bieda najpierwej na mój kark się wsuwa.~Kiedy zasypiam, bieda
329     8|       okropnie chłodną,~Że Arab grzał się paląc własny łuk i groty.~
330     8|              w noc przebieżał.~Zeszła się nieprzyjaciół dwoista gromada,~
331     8|           nocne psów warczenie,~Zdało się, że wilk przebiegł lub hyjeny
332     8|            skroni.~ ~Łono pustyni, co się bez końca rozszerza,~Tak
333     8|             stropy,~Na klęczkach pnąc się, jak pies, wlazłem im na
334     8|              nadobne dziewice wlekącą się szatą;~I w oczy mi bez trwogi
335     8|             rogi w tak długie piątrzą się ramiona,~Że wznosząc łeb,
336     8|              nimi do skały przyczepia się szczytu~I wisi jako ptaszek
337     8|           ziemi~Znowu po modrym zwija się krysztale,~I pierś morza
338     8|            cieniem i owocem czeka:~Ja się wydzieram z jej łona;~Palma
339     8|              ze wstydem ucieka,~Kryje się w głębi oazy~I szmerem liści
340     8|            szmerem liści z mojej dumy się uśmiecha.~ ~Ówdzie granic
341     8|         Uciekają rzędem długim,~Kryją się jeden za drugim.~ ~Sęp usłyszał
342     8|        powraca.~Po tych drogach wiatr się błąka~Unosząc z sobą swe
343     8|              trzykroć oko w oko.~Któż się uląkł? - Sęp uląkł i uciekł
344     8|               motyla - komara -~Potem się całkiem w błękicie roztopił.~ ~
345     8|        Wtenczas obłok zachodni wyrwał się spod słońca,~Gonił mię białym
346     8|              błoniu jałowem~Nie ozwie się srebrnym słowem;~Rosa nim
347     8|            strudzony zaczął po niebie się słaniać,~Coraz niżej głowę
348     8|           głowę skłaniać;~Potem oparł się na głazy.~A gdym oczy raz
349     8|            sercu knował:~Zaczerwienił się od złości,~Oblał się żółcią
350     8|     Zaczerwienił się od złości,~Oblał się żółcią zazdrości,~Na koniec
351     8|              trup sczemiał i w górach się schował.~ ~Pędź, latawcze
352     8|               kępy~Oszańcowane świecą się zastępy.~Czy błądzą, czy
353     8|            szczęki~Piasek strumieniem się toczy~I złowrogie szemrze
354     8|             wichrzycieli,~Przechadzał się samotny po żwiru topieli.~
355     8|               mię z daleka, wstrzymał się i zdumiał,~I kręcąc się
356     8|               się i zdumiał,~I kręcąc się na miejscu tak do siebie
357     8|              żwiru brzemię,~Ja zrywam się, walczę śmiało,~Targam jego
358     8|              uciec słupem:~Nie wydarł się; w pół ciała zerwał się
359     8|               się; w pół ciała zerwał się i runął,~Deszczem piasku
360     8|               oczyma całemi!~Wytężyło się me oko~Tak daleko! tak szeroko!~
361     8|             kole widnokręga.~Jak miło się wyciągnąć ramiony całemi!~
362     8|          światu ramiona uprzejme,~Zda się, że go ze wschodu na zachód
363     9|             więc nigdy z tobą rozstać się nie mogę!~Morzem płyniesz
364     9|        alpejskiej kaskady,~I włosy mi się jeżą, kiedy się oglądam,~
365     9|              włosy mi się jeżą, kiedy się oglądam,~I postać twoję
366     9|            postać twoję widzieć lękam się i żądam.~ ~Niewdzięczna!
367     9|           oczy przecierając z lejącej się wody,~Szukam północnej gwiazdy
368     9|             wesołej gromady,~Lub może się nowymi miłostkami bawisz,~
369     9|           naszych miłostkach śmiejąca się prawisz,~Powiedz, czyś ty
370     9|             pierwszy w ryczące rzucał się strumienie~I pod twą nóżkę
371     9|          dzieje:~ ~O matko Polko! źle się twój syn bawi!~Klęknij przed
372     9|            zakwitnie świat cały,~Choć się sprzymierzą rządy, ludy,
373     9|             gadem dzielić łoże.~ ~Tam się nauczy pod ziemię kryć z
374     9|              nie zbladnął obuchem~Ani się spłonił na widok powroza;~ ~
375     9|              sługa, Twe dziecię~Niech się tak cieszy, tak błyszczy
376     9|             Zły wnet ucieczką ratował się skorą,~Dobry zapłakał, lecz
377     9|         widzisz~ ~Chorobę moją, a mną się nie brzydzisz!~Gdym wobec
378     9|               I gdy mój naród zlęknie się potopu,~Spojrzy na tęczę
379     9|               O którą wiecznie będzie się roztrącać.~ ~Darmo chce
380     9|             głębiej upadnie,~Wznosząc się wiecznie, nie wzniesie ku
381     9|              Nie tonie, tylko w tęczę się rozdzieli~I znowu w niebo,
382     9|              wzlecieć toni.~ ~Zdajesz się tykać brzegów widnokręga;~
383     9|          niebu nie zbliża.~ ~Wzdymasz się, płaszczysz, czernisz się
384     9|             się, płaszczysz, czernisz się i błyskasz,~Otchłanie ryjesz
385     9|             Otchłanie ryjesz i w górę się ciskasz,~Powietrze ciemnisz
386     9|                                 ŚNIŁA SIĘ ZIMA~ ~Miałem sen w Dreźnie
387     9|      przepisuję dla pamiątki.~ ~Śniła się zima, ja biegłem w szeregu,~
388     9|               i mnie znajome;~Zląkłem się: wszystkie jak głaz nieruchome.~
389     9|            ona znów we dwoje.~Zbiegli się widze, po złoto sięgamy,~
390     9|             Lecz nazad przyjąć już mi się nie chciało.~Postać mnie
391     9|               I skacząc leciał; niebo się odkryło,~I wkoło ciepło
392     9|                ona między niemi~Zdała się wznosić i nie tykać ziemi;~
393     9|            tak dziwnie głęboko,~Że mi się zdaje, że jestem w kościele".~
394     9|          Słuchałem - i mnie nie zdała się ciemna~Jej mowa, choć tak
395     9|              dziwna i tajemna.~I mnie się zdało, że sam lecieć mogę,~
396     9|               wzięła w drogę.~Zląkłem się tylko, że chce na doliny~
397     9|       przeciwko mnie -~ ~Przebudziłem się - z obliczem ku niebu,~Z
398     9|             zdrowiu!~ ~Matka troszczy się i biedzi,~Książę dał na
399     9|       przysionkach długich,~I otwiera się drzwi troje,~Troje drzwi
400     9|          łozach wilcze źrenice~Migają się jako świéce.~ ~W cwał, mój
401     9|        kochanku, wstrzymaj wodze!~Koń się lęka, bokiem sadzi,~Pełno
402     9|              Artyleryi ruskiej ciągną się szeregi,~Prosto, długo,
403     9|           wojska swego zwinął;~Wylewa się spod skrzydła ściśniona
404     9|           granat w sam środek kolumny się nurza,~Jak w fale bryła
405     9|            jak byk przed bitwą, miota się, grunt ryje; -~Już dopadła;
406     9|          dopadła; jak boa śród kolumn się zwija,~Pali piersią, rwie
407     9|        słychać po dźwięku,~Po waleniu się trupów, po ranionych jęku:~
408     9|            Warszawa jedna twojej mocy się urąga,~Podnosi na cię rękę
409     9|            synu Wasilowy!~ ~Car dziwi się - ze strachu. drzą Petersburczany,~
410     9|            Petersburczany,~Car gniewa się - ze strachu mrą jego dworzany;~
411     9|              jego dworzany;~Ale sypią się wojska, których Bóg i wiara~
412     9|               reduty, już w rowy~Walą się, na faszynę kładąc swe tułowy;~
413     9|               swe tułowy;~Już czernią się na białych palisadach wałów.~
414     9|              od wystrzałów,~Czerwieni się nad czernią: jak w środek
415     9|             Spod lunety jego~Wymknęło się łez kilka, - rzekł do mnie: "
416     9|          znajdę - dojrzę! - śród dymu się schował:~Lecz śród najgęstszych
417     9|               jak stu gromów.~Zaćmiło się powietrze od ziemi wylomów,~
418     9|               jak wystrzelone~Toczyły się na kołach - lonty zapalone~
419     9|             ci, co bronili, -i ci, co się wdarli,~Pierwszy raz pokój
420     9|                Bóg wyrzekł słowo stań się, Bóg i zgiń wyrzecze.~Kiedy
421     9|            ich kona.~Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze,~Wódz to
422     9|           żalu pobledli.~A lud modlił się klęcząc przed progiem.~Nawet
423     9|              Kto idzie?" - głos ozwał się z boru.~Patrol wraca i obóz
424     9|             boru.~Patrol wraca i obóz się budzi.~ ~"Wodzu! wielka
425     9|            okien wszystkich żar sypał się z domu,~Z oczu wodza straszniejszy
426     9|             Krzyczał żołnierz i śmiał się, i szlochał...~Ach! kto
427     9|                 Leżał krzyżem i długo się modlił.~Wstał i rzekł do
428     9|             płaczę.~ ~Oczy zamknę, to się marzy:~Nasze konie, chorągiewki,~
429     9|             naszych śpiewki.~ ~Ocykam się i w ocknieniu~Słyszę głos
430    10|         kiwnął ogonem.~Chłop zlitował się nad tą mizeryją gadu,~Wziął
431    10|               w nieboszczyku dobudził się ducha.~Nieboszczyk wąż jak
432    10|         Nieboszczyk wąż jak ożył. tak się wnet nasrożył:~Rozkręcił
433    10|              wnet nasrożył:~Rozkręcił się, do góry wyprężył się, syknął~
434    10|       Rozkręcił się, do góry wyprężył się, syknął~I całym sobą w chłopa
435    10|          syknął~I całym sobą w chłopa się wycela,~W swojego dobrodzieja,
436    10|               wskrzesiciela!~"A to co się ma znaczyć - zdziwiony chłop
437    10|               w drugi kątek;~Rozpadło się źmijisko na troje źmijątek...~
438    10|  zmartwychwstanie źmija.~ ~Przytrafia się to często, że dobry człek
439    10| Niewdzięcznika przygarnie;~Ale trafia się częściej, że niewdzięcznik
440    10|              był w ogródku, już witał się z gąską;~Kiedy skok robiąc
441    10|            pewno załamałby łapy~I bił się w chrapy,~Wołając gromu,
442    10|               czysta cudnie.~Chce ini się całemu spłukać,~Ale mi ją
443    10|           uchwały~powiatów, one udały~Się Najjaśniejszemu Panu~życzyć
444    10|     Kancelaryi Tajnej;~Za czym:~niech się nikt nie waży~ani z policyjnej
445    10|            sejmikować pośli.~Pilnując się onych toru,~Wszyscy inni
446    10|              pól i z borów~Zgromadzić się mają dzisia.~Tylko jedna
447    10|               giełda lisia~Wstrzymuje się od wyborów.~ ~Skądże im
448    10|        rysopis.~Nie dziw tedy, że gdy się wczora rozgadało~O dawnych
449    10|           owym czasie,~Zapytałem: "Co się też z tymi końmi stało?"~
450    10|       buszujcie, niechaj no znajdziem się przy żłobie,~Oj, dam ja
451    10|              nie było i wzmianki.~Tak się tajnia tych koni odkryła
452    10|          odkryła przed światem;~Kłócą się nad obrokiem, godzą się
453    10|               się nad obrokiem, godzą się pod batem.~Roku 1832.~
454    10|              porażce zwierząt~Wszczął się w ich armiji nierząd.~Zwolona
455    10|             rady zwada:~Każdy każdemu się żali,~Każdy przed każdym
456    10|              żali,~Każdy przed każdym się chwali~I każdy winę na każdego
457    10|              Więc w politycznym życiu się nie zużył.~Ufny w niepokalaną
458    10|            dowódcy nasi, przypatrzcie się, kto są?~Lew prezes, istny
459    10|            Lepiej przemilczeć, zda mi się,~Niźli zazierać do jego
460    10|       zazierać do jego rachunków:~Sam się nie tai, że skory do wziątku.~
461    10|            niż do marsowego kurzu.~Co się zaś tyczy osła, ten był
462    10|         naczelne wodzowstwo,~Odezwała się nagle w jeden głos: "Żyj,
463    10|            tym wśród perory,~Zmięszał się, owszem, dał czuć najwyraźniej,~
464    10|         oddechu.~Aż gdy na sążeń czuł się pod podwórzem,~Rzekł do
465    10|               wodami i lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~
466    10|         chciała, mogła skakać,~Karmić się i ikrzyć.~Ten zbytek swobód
467    10|               swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~Zauważyły, że
468    10|             pluskiem wszemu obwieścił się błotu.~Struchlały żaby na
469    10|          Ruszają przed oblicze stawić się monarsze.~Zrazu z dala,
470    10|           Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~Potem, przemógłszy
471    10|           Brat za brat z królem biorą się pod pachy~I zaczynają na
472    10|               gryziona jest żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~
473    10|           żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~Gryziony potem
474    10|              lud, że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
475    10|              króla.~Lecz bóg nie chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
476    10|               wodami i lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~
477    10|         chciała, mogła skakać,~Karmić się i ikrzyć.~Ten zbytek swobód
478    10|               swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~Zauważyły, że
479    10|             pluskiem wszemu obwieścił się błotu.~Struchlały żaby na
480    10|          Ruszają przed oblicze stawić się monarsze.~Zrazu z dala,
481    10|           Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~Potem, przemógłszy
482    10|           Brat za brat z królem biorą się pod pachy~I zaczynają na
483    10|               gryziona jest żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~
484    10|           żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~Gryziony potem
485    10|              lud, że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
486    10|              króla.~Lecz bóg nie chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
487    10|               wodami i lądem~Szerzyła się od wieku, a stała nierządem.~
488    10|         chciała, mogła skakać,~Karmić się i ikrzyć.~Ten zbytek swobód
489    10|               swobód w końcu zaczynał się przykrzyć.~Zauważyły, że
490    10|             pluskiem wszemu obwieścił się błotu.~Struchlały żaby na
491    10|          Ruszają przed oblicze stawić się monarsze.~Zrazu z dala,
492    10|           Zrazu z dala, w bojaźni, by się nie narazić;~Potem, przemógłszy
493    10|           Brat za brat z królem biorą się pod pachy~I zaczynają na
494    10|               gryziona jest żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~
495    10|           żabia,~Że się nadyma i zbyt się utłuszcza;~Gryziony potem
496    10|              lud, że nie zarabia~I że się na dno biedy opuszcza;~Gryzione
497    10|              króla.~Lecz bóg nie chce się więcej mięszać w jej rozterki.~
498    10|          drogi czas wszytek~Nie tknął się swego podwładnego łytek;~
499    10|             go, to z boku hercuje,~To się naprzód wysforuje,~Ogonem
500    10|          Tegoć osieł czekał.~Obejrzał się i naprzód darń przy drodze