Part

 1     2|          mało blasku,~Cóż ci daje tyle chluby?~ ~Ni to kolory jutrzenki,~
 2     2|       wianka;~Lecz skądże ufności tyle!~Przyjaciele i kochanka~
 3     5|          szkody:~Bo z owej studni tyle wybuchnęło wody,~Że pola,
 4     6|         są tamte zdroje.~A z nimi tyle szczęścia, nadziei tak wiele?~
 5     7|           drodze błyszczy się ich tyle?~Czy wzrok twój ognia pełen,
 6     8|         Ja, choć z takim zapałem, tyle lat cię kochałem,~Będę kochał
 7     8|           Może to Diw przechodząc tyle szkody zrobił?~Może człowiek? -
 8     8|     obrócił,~Jużem o całe niebo w tyle go porzucił.~Widziałem z
 9     9|    zaklina.~Dałem grosz, ona dała tyle dwoje.~Znowu sześć dałem,
10     9|        Przebyłeś, nim zapiał kur,~Tyle rzek, i skał, i gór,~A tuś
11     9|       wciąż dymią i świecą;~I nie tyle prędkich słów gniewne usta
12     9|           gniewne usta miecą,~Nie tyle przejdzie uczuć przez duszę
13     9|      starzy Kościuszki żołnierze,~Tyle krwi swej i cudzej wylali,~
14    10|           otwiera,~I każdy z Boga tyle, ile chce, zabiera.~ ~MIARA
15    10|             WARUNEK WŁADZY~Gdybym tyle jak Chrystus mógł wziąć
16    10| WZAJEMNOŚĆ~Ile się dusza wzruszy, tyle Boga wzruszy;~O ile dusza
17    10|    wzruszy;~O ile dusza w Bogu, o tyle Bóg w duszy.~ ~JA~Gdyby
18    10|          wesela,~A w nas cierpi o tyle, o ile się wciela.~ ~ZGODNOŚĆ~
19    11|        mocniejszy, lub wyznaj, że tyle~Tylko, ile ja, możesz w
20    11|            Gdzie dawniej dla mnie tyle było ciemnic,~Tyle zagadek
21    11|           mnie tyle było ciemnic,~Tyle zagadek i tyle tajemnic,~
22    11|           ciemnic,~Tyle zagadek i tyle tajemnic,~I nad którymi