Part

 1     1|       i Faunom uśmiechów.~ ~Tu wszystko czerstwi, weseli, zachwyca,~
 2     1|       treśc człowieka,~Zedrzeć wszystko, co obcej winien jest przysłudze,~
 3     2|    sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~Ach, któż
 4     2|    sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~Ach, któż
 5     2|    sługa, jak na początku,~Tak wszystko woła: "Niestety!~Ach, któż
 6     2|  rozumu zalety.~ ~Mnie choć to wszystko w umyśle przytomne,~Pociechy
 7     6|       gdzie są przyjaciele?...~Wszystko przeszło, a czemuż nie przejdą
 8     7|     która mi odjęta,~Gdzie jej wszystko o wiernym powiada kochanku,~
 9     8|        wyzuj się przestrachów,~Wszystko, co podłe, niechaj zamrze
10     8|       niej: "Kochana!~Więc już wszystko, jam wszystko utracił!~Nawet
11     8|         Więc już wszystko, jam wszystko utracił!~Nawet twoje westchnienia,
12     8|     trzosem zabrzęczał,~Tyś mu wszystko przedała na wieki.~ ~Co
13     9|   domku mego ducha;~Gdy północ wszystko w ciemnościach zagrzebie~
14     9|        szukamy,~Wstyd nam! już wszystko daliśmy, co mamy.~Lud łajał
15     9|    tobie dziwne rzeczy wiedzą,~Wszystko, gdzieś chodził, co robił,
16     9|     garstka, i wrogów gromady;~Wszystko jako sen znikło. - Tylko
17    10|       nic darmo nie daje, lecz wszystko otwiera,~I każdy z Boga
18    10|     ZŁO?~Bóg jest dobrem: więc wszystko, na co duch narzeka,~Zło,
19    10| książką małą,~W której spisano wszystko, co się w świecie stało.~ ~
20    11|  miłych ludowi lud pozapomina.~Wszystko przejdzie. Po huku, po szumie,
21    11|         Tę wodę widzę dokoła~I wszystko wiernie odbijam,~I dumne