Part

  1     1|           przypatruję kiści;~ ~Jedna z nich pływa w niepewnym żywiole,~
  2     1|      Wreszcie zmieniony kraj porzuca z żalem~I dając chętnie Cererę
  3     1|             oddycha gorycze~Lub pije z chińskich ziół ciągnione
  4     1|            gości nié ma.~ ~Którzy są z szczęściem poufali ślepem,~
  5     1|            ogniwem spięci,~Zdejmijmy z serca zasłonę,~Otwórzmy
  6     1|             Kto pierwiastek słodyczy~Z lubych wyciągnął ust.~ ~
  7     1|     Ludzkości całe ogromy~Przeniknij z końca do końca.~ ~Patrz
  8     1|         żywota~Natenczas słodki, gdy z innymi dzielę:~Serca niebieskie
  9     1|              duchy!...~Dalej, bryło, z posad świata!~Nowymi cię
 10     1|            waśnią,~Jednym "stań się" z bożej mocy~Świat rzeczy
 11     1|        miłość ogniem zionie,~Wyjdzie z zamętu świat ducha:~Młodość
 12     1|                         IMPROWIZACJA Z POWODU WYSYŁANIA FILARETÓW
 13     1|             Nim się kołysał, skoczył z Taboru,~Wprzód pośród śmierci
 14     1|              sztucznie,~Ale na wieki z was brać przykłady~Przyrzekają
 15     1|         przegonie.~ ~Ci, co zostają, z myśli nie stracą~Pamiątki
 16     1|                 DO JOACHIMA LELEWELA~Z okoliczności rozpoczęcia
 17     1|        wyznają i dłonie.~ ~Już długo z sal uczonych wracało na
 18     1|         ruszałes spod grobów.~Wstają z martwych, przechodzą na
 19     1|           tęgi,~Iskra łunę roznieca, z nasionek wylęga~Olbrzym
 20     1|              rozsądku wodzą:~Jak się z przyczyny wspólnej różne
 21     1|          sprawi zaburzenie świata.~ ~Z mniejszości postępujmy ustawnie
 22     1|         postępujmy ustawnie do góry,~Z martwej, przejdżmy w krainę
 23     1|         myślisz, że zdanie urodziłeś z siebie,~A ono jest wyssane
 24     1|             tak, gdzie się obrócisz, z każdej wydasz stopy,~Żeś
 25     1|           Złączyć natchnienie boskie z ziemianina trudem,~Nad burzę
 26     1|         namiętności, interesu sieci,~Z pomroków ducha czasu nad
 27     1|         odległych ciemnoty,~Wykopuje z nich prawdy kruszec szczerozioty.~
 28     1|              lądy tłumem zalał;~Wtem z małej chmurki greckiej gdy
 29     1|              rozboju;~Albo darli się z sobą, wtenczas tylko w zgodzie,~
 30     1|    zapaśnikom przeciwnych nie stało,~Z otyłości próżniackiej coraz
 31     1|           spod stali,~Oni najpierwsi z niebios Miłość przywołali~
 32     1|          zamorskie błędy,~Nowe herby z odległych przynosząc turniei~
 33     1|             kraty;~Na wystrzał bulli z tronów spadały korony,~Rzym
 34     1|       nieznajomych kresu;~Tam co rok z flotą chodzi, nowe skarby
 35     1|            wiecznie dobytą.~Co jeden z rąk upuści, wnet dziesięciu
 36     1|             Wieczne państwa świętego z doczesnym zatargi,~Wyskoki
 37     1|        ciężarna sprzecznymi nasiony,~Z potwornym niegdyś cielskiem
 38     1|        cielskiem rodziła Pytony,~Tak z pomąconych chęci i myśli
 39     1|            kły - mścicieli odradzają z siebie.~Kłótliwa wschodzi
 40     1|           nowej znosili budowy,~Żeby z nich potem własne poczynić
 41     1|     przelewać, własną krwią ociekli.~Z gminowładnego wzleciał ptak
 42     1|      dozwoliłeś tylu księgom kłamać,~Z samego kłamstwa prawdę umiejąc
 43     1|           oka.~Niejedne już zyskałeś z godniejszych rąk wieńce,~
 44     2|                        PIERWIOSNEK~ ~Z niebieskich najrańszą piosnek~
 45     2|        Jeszcze północ mrozem dmucha,~Z gór białe nie zeszły pleśnie,~
 46     2|           lub kochanki,~Upleć wianek z mego kwiatku,~Wianek to
 47     2|        siebie chwytasz?~Kogo wołasz, z kim się witasz?~- Ona nie
 48     2| nieszczęśliwa".~ ~Tak się dziewczyna z kochankiem pieści,~Bieży
 49     2|              Trzeba być najśmielszym z ludzi.~ ~Bo jakie szatan
 50     2|         pomiędzy prostotą,~Lecz któż z nich prawdę odgadnie?~ ~
 51     2|              Były Świtezi dziedzice,~Z dawna przemyślał i zasięgał
 52     2|           wielkim dziele~Dobrze, kto z Bogiem poczyna,~Dano więc
 53     2|         kościele~I ksiądz przyjechał z Cyryna.~ ~Stanął na brzegu,
 54     2|            odbijają baty,~Niewód się z szumem zatopił.~ ~Topi się,
 55     2|              Topi się, pławki na dół z sobą spycha,~Tak przepaść
 56     2|         Prężą się liny, niewód idzie z cicha,~Pewnie nie złowią
 57     2|             brzegu dąży; a gdy jedni z trwogi~Na miejscu stanęli
 58     2|         ciekawość pusta,~Lecz żeście z Bogiem poczęli,~Bóg wam
 59     2|        Mendoga~Potężnym wojskiem Car z Rusi,~Na całą Litwę wielka
 60     2|          musi.~ ~Nim ściągnął wojsko z odległej granicy,~Do ojca
 61     2|          spadła ponura,~Słychać gwar z dala, szczęk i tętent koni,~
 62     2|          Choć czas te dzieje wymazał z pamięci,~Pozostał sam odgłos
 63     2|              puszczy, poburzona fala~Z łoskotem na brzegi leci.~ ~
 64     2|           świetle księżyca.~ ~Ona mu z kosza daje maliny,~A on
 65     2|            ciemną?~Zostań się lepiej z tym, kto cię kocha,~Zostań
 66     2|       skronie~I pożegnawszy strzelca z daleka,~Na zwykłe uchodzi
 67     2|             usnąć widziadeł".~ ~Wtem z zasłon błysną piersi łabędzie,~
 68     2|          Wtem modra fala, prysnąwszy z brzegu,~Z lekka mu w stopy
 69     2|           fala, prysnąwszy z brzegu,~Z lekka mu w stopy załechce.~ ~
 70     2|            go wodne przestworze,~Już z dala suchych odbiegł wybrzeży,~
 71     2|          Poznaje strzelec dziewczynę z bliska,~Ach, to dziewczyna
 72     2|              otchłań podwodna,~Ginie z młodzieńcem dziewica.~ ~
 73     2|             znikomych cieni;~Jest to z młodzieńcem dziewica.~ ~
 74     2|                 Od dworu, spod lasa, z wioski,~Smutna wybiega dziewica,~
 75     2|         sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
 76     2|            nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
 77     2|              Rączkami oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I
 78     2|       bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~
 79     2|          lesie,~Wierny sługa wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~
 80     2|            gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród kryształowej
 81     2|    kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
 82     2|            skałka płaskim bokiem~Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie,~
 83     2|             Spójrzy dziewicy oczyma;~Z głowy jasny włos wypłynie,~
 84     2|             przemija pora;~Nie widać z dziecięciem sługi.~ ~Nie
 85     2|     troszeczkę,~Bo właśnie teraz pan z żoną~Poszli przechadzką
 86     2|        rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym usiadłszy
 87     2|           gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
 88     2|            ku wodzie~I śledzi oczyma z dala.~ ~Przebóg! cudy czy
 89     2|            nigdzie ni śladu.~ ~Tylko z zatoki połową~Sterczał wielki
 90     2|    odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
 91     2|                 Od dworu, spod lasa, z wioski,~Smutna wybiega dziewica,~
 92     2|         sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
 93     2|            nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
 94     2|              Rączkami oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I
 95     2|       bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~
 96     2|          lesie,~Wierny sługa wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~
 97     2|            gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród kryształowej
 98     2|    kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
 99     2|            skałka płaskim bokiem~Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie,~
100     2|             Spójrzy dziewicy oczyma;~Z głowy jasny włos wypłynie,~
101     2|             przemija pora;~Nie widać z dziecięciem sługi.~ ~Nie
102     2|     troszeczkę,~Bo właśnie teraz pan z żoną~Poszli przechadzką
103     2|        rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym usiadłszy
104     2|           gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
105     2|            ku wodzie~I śledzi oczyma z dala.~ ~Przebóg! cudy czy
106     2|            nigdzie ni śladu.~ ~Tylko z zatoki połową~Sterczał wielki
107     2|    odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
108     2|                 Od dworu, spod lasa, z wioski,~Smutna wybiega dziewica,~
109     2|         sobie żyją młodzi,~Niech się z nią obłudnik pieści,~Niech
110     2|            nie przychodzi~Urągać się z mych boleści.~ ~Dla opuszczonej
111     2|              Rączkami oczy zasłoni~I z brzegu do wody skacze,~I
112     2|       bystrej nurza się toni.~ ~Wtem z lasu, gdzie się dwór bieli,~
113     2|          lesie,~Wierny sługa wyszedł z lasu~I dziecię na ręku niesie.~ ~
114     2|            gdzie ty?"~ ~Wtem się coś z lekka potrąci~Śród kryształowej
115     2|    kryształowej przezroczy,~Woda się z lekka zamąci,~Rybka nad
116     2|            skałka płaskim bokiem~Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie,~
117     2|             Spójrzy dziewicy oczyma;~Z głowy jasny włos wypłynie,~
118     2|             przemija pora;~Nie widać z dziecięciem sługi.~ ~Nie
119     2|     troszeczkę,~Bo właśnie teraz pan z żoną~Poszli przechadzką
120     2|        rzeczkę.~ ~Wrócił się, czekał z daleka,~Za gęstym usiadłszy
121     2|           gwiazdy zapala,~Zbliża się z lekka ku wodzie~I śledzi
122     2|            ku wodzie~I śledzi oczyma z dala.~ ~Przebóg! cudy czy
123     2|            nigdzie ni śladu.~ ~Tylko z zatoki połową~Sterczał wielki
124     2|    odmawiając pacierze~Wraca do domu z pośpiechem.~
125     2|              jeżeli przypomnę,~Jakie z nią miałem zabawy.~ ~Maryla
126     2|        nawlecze zasłony,~Cerkiew się z trzaskiem odmyka,~W pustej
127     2|          trzaska po gromie,~Same się z mogił ruszają pokłady~I
128     2|            przestrzegał,~Śmiałem się z diabłów, nie wierzyłem w
129     2|              czas noclegu,~Na moście z końmi wóz staje,~Próżno
130     2|                Stoją, a potem skoczą z całej mocy,~Dyszel przy
131     2|            straszna martwica~Wypływa z bliskich wód toni;~Białe
132     2|              sobie!"~Poszedł i umarł z miłości;~Tu nad rzeczułką,
133     2|                Raz, gdy się w północ z rodzicami bawię,~Wzmaga
134     2|    Wiedziałaś, że się spodobało Panu~Z męża ród tworzyć niewieści,~
135     2|              w piersiach miała serce z głazu,~Ani cię jęki ubodły.~
136     2|     czyscowej zagubie,~Póki mąż jaki z tamecznego świata~Nie powie
137     2|          Skinęła tylko, widać radośc z oczek,~Mieni się w parę
138     2|                RĘKAWICZKA~POWIASTKA~(Z Szyllera)~ ~Chcąc być widzem
139     2|              Tygrys wylata.~Spoziera z dala~I kłami błyska,~Język
140     2|              Znowu podwój otwarty,~I z jednego zachowu~Dwa wyskakują
141     2|       tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~Już obudwu
142     2|              i znowu cisze -~A dzicz z krwawymi pazury~Obiega...
143     2|                 Wtem leci rękawiczka z krużganków pałacu,~Z rączek
144     2|      rękawiczka z krużganków pałacu,~Z rączek nadobnej Marty,~Pada
145     2|             Na środek placu.~ ~Marta z uśmiechem rzecze do Emroda:~"
146     2|                RĘKAWICZKA~POWIASTKA~(Z Szyllera)~ ~Chcąc być widzem
147     2|              Tygrys wylata.~Spoziera z dala~I kłami błyska,~Język
148     2|              Znowu podwój otwarty,~I z jednego zachowu~Dwa wyskakują
149     2|       tygrysa opadła,~Już się tygrys z nimi drapie,~Już obudwu
150     2|              i znowu cisze -~A dzicz z krwawymi pazury~Obiega...
151     2|                 Wtem leci rękawiczka z krużganków pałacu,~Z rączek
152     2|      rękawiczka z krużganków pałacu,~Z rączek nadobnej Marty,~Pada
153     2|             Na środek placu.~ ~Marta z uśmiechem rzecze do Emroda:~"
154     2|                      LILIJE~BALLADA~(z pieśni gminnej)~ ~Zbrodnia
155     2|               Pani na kształt upiora~Z krzykiem do chatki leci.~ ~"
156     2|                   Niewiasto, Pan Bóg z tobą,~Co ciebie tutaj niesie,~
157     2|              mych zamków ściany.~Mąż z królem Bolesławem~Poszedł
158     2|             latem bieży,~Nie masz go z bojowiska;~Ja młoda śród
159     2|          twój stracił życie."~ ~Pani z wyroku rada,~Jak wpadła,
160     2|         zapomnieć trudno,~Nie wygnać z myśli grzechu.~Zawsze na
161     2|            zasnąć trudno.~Nie wygnać z myśli grzechu.~Zawsze na
162     2|               Oczy przewraca w słup,~Z trwogą dokoła rzuca.~- "
163     2|        Powoli się ocuca;~Mdlała niby z radości~I pytała u gości:~"
164     2|         stanie?"~ ~- "Powracał razem z nami,~Lecz przodem chciał
165     2|              pośpieszyć,~Nas przyjąć z rycerzami~I twoje łzy pocieszyć.~
166     2|               Gdy nic nie doczekali,~Z płaczem chcą jechać daléj.~ ~
167     2|            myślą sobie:~Może powróci z wiosną?~A on już leży w
168     2|             niej żaden nie chce,~Żyć z nią obaj nie mogą.~Wreszcie
169     2|     Skrwawionym sięga nożem,~I iskry z gęby sypie,~I ciągnie mię,
170     2|             na los i Boga.~Niechajże z ranną rosą~Pójdą i kwiecie
171     2|          twój, ten kochanek."~ ~Pani z przestrogi rada,~Już do
172     2|            Nie wołać go do siebie.~I z tych układów rada,~Jak wpadła,
173     2|              zawoła -~Wyjdźcie tylko z kościoła,~Miejsce widzieć
174     2|          mówi, ten zaprzecza;~Dobyli z pochew miecza;~Wszczyna
175     2|               Źli bracia, biada obu!~Z mego rwaliście grobu,~Zawieście
176     2|         Wstrzęsła się cerkwi posada,~Z zrębu wysuwa się zrąb,~Sklep
177     2|             zapada w głąb.~Ziemia ją z wierzchu kryje,~Na niej
178     3|                              WIERSZE Z LAT 1822-1824~
179     3|         napisany w roku 1823~ ~Precz z moich oczu!... posłucham
180     3|             posłucham od razu,~Precz z mego serca!... i serce posłucha,~
181     3|              i serce posłucha,~Precz z mej pamięci!... nie tego
182     3|              tym dłuższy, gdy padnie z daleka,~Tym szerzej koło
183     3|             i o każdej dobie,~Gdziem z tobą płakał, gdziem się
184     3|              tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,~Wszędzie i zawsze
185     3|          nadzieje,~Złożywszy książkę z westchnieniem głębokiem,~
186     3|       zaszeleszczy grusza~I puszczyk z jękiem w okno zalopoce...~
187     3|             i o każdej dobie,~Gdziem z tobą płakał, gdziem się
188     3|              tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,~Wszędzie i zawsze
189     3|                                  SEN~z Lorda Byrona~ ~Dwoiste życie
190     3|               sen ma świat udzielny,~Z rzetelną władzą rządząc
191     3|          rażą trwogą,~Wywołując cień z grobów. - Więc mary są cienie?~
192     3|               dusza może wyprowadzić~Z nicestwa światy nowe i na
193     3|           sianożęci, i gdzieniegdzie z dala~Porozrzucane chaty;
194     3|             stoi u przedsienia~Rumak z siodłem do drogi - w gotyckiej
195     3|               kilka słów nakryślił~I z pochyloną głową, na ręku
196     3|              drżącej ciśnie dłoni,~I z gniewem w zębach szarpie,
197     3|                wtem wyszła dziewica.~Z obojętnym uśmiechem spotyka
198     3|        żegnał dziewicy.~Rozstali się z uśmiechem; on wyszedł z
199     3|              z uśmiechem; on wyszedł z kaplicy,~Raz jeszcze na
200     3|              oczy na północ obrócił,~Z twarzą natchnienia pełną -
201     3|              wszystkie chmury zdjęlo z siebie,~Że ledwie co nie
202     3|          mojego widzenia.~ ~Dziewica z oblubieńcem pierścionki
203     3|              oka;~Skądże to? - Wszak z kochankiem złączona na wieki,~
204     3|             Widzę go przed ołtarzem, z nim oblubienica~Młoda, wdzięcznej
205     3|      przysięgi, których nie rozumie:~Z kim jest, gdzie jest, zapomniał
206     3|           świeci w jej oku, nie jest z tego świata;~Ona jest jak
207     3|           był pielgrzymem, jak widać z odzienia.~Kształty przy
208     3|              przy nim krążące znikły z senną marą~Lub wojnę z nim
209     3|        znikły z senną marą~Lub wojnę z nim toczyły; - on stał się
210     3|             uciekał,~Żył w przyjaźni z górami, myślą do gwiazd
211     3|             lata,~Wdał się w rozmowę z wielkim jenijuszem świata.~
212     3|         otworem.~Jego klątwą wyzwane z głębokości ziemi~Duchy go
213     3|              otoczyły - i został się z niemi.~ ~Nie ma więcej zmian
214     4|    otrzymanyn~rozkazie oddalenia się z Polski.~R. 1824. D. 22 Oktobra~
215     5|            dachu.~ ~Tam, na popasie, z nudy rozważać począłem~Miny
216     5|        Trzech było. Pierwszy starzec z posrebrzanym włosem,~Na
217     5|             siedział młody,~We fraku z samodziału, krojem nowej
218     5|       kołnierzyk, a czasem~Bawił się z pływającym u buta kutasem,~
219     5|           buta kutasem,~Lub żartował z sąsiada, którego płaszcz
220     5|              Słuchajcie, kumy, gotów z wami się założyć,~Że jak
221     5|            kontuszowy:~"O Sicińskim? z początku całą rzecz wywiodę.~
222     5|         zaprawione męty~Durzą głowę: z wesela niechęci i wstręty.~
223     5|            się chwalił,~Bo go piorun z rodzeństwem i mieszkaniem
224     5|             zboża w przetaku~I chcąc z bajecznej plewy prawdę wywiać
225     5|             uwagą:~Że Pan Marszałek, z którym on do stołu siada~
226     5|            on ręce zawiązał Królowi.~Z tych słów Marszałka głowa
227     5|              Trudno zgadnąc, zapewne z Turki albo Szwedy;~Pewno
228     5|             zagrażał,~Choć go wyklął z ambony - Siciński nie zważał.~
229     5|             i powszechnej szkody:~Bo z owej studni tyle wybuchnęło
230     5|         nieraz dziad jaki, uniósłszy z cmentarza,~Wlecze w szabas
231     5|             się dotąd zamarła grozić z jego twarzy;~Dotąd zdradziecka
232     5|           cisnął~Albo że ręka gwałtu z piekieł go wywlekła,~I znowu
233     5|              Ty się jedna śród ludzi z liwarem uwijasz,~Pijaczko
234     5|        Leszka, i kum Mieszka Leszek.~Z tych, co to: gdzie ty, tam
235     5|              nie umie,~Tylko wyciąga z dołu ręce: "Kumie!"~Kum
236     5|              jak trup leży;~Wącha: a z tego zapachu,~Który mógł
237     5|      Dopieroż Mieszek odżył... "Było z tobą krucho! -~Woła kum, -
238     5|                        ZAJĄC I ŻABA~(Z Lafontaine'a)~ ~Szarak,
239     5|           nogach.~Poczuł, że się źle z nim skończy.~Więc jęknął
240     5|             nim skończy.~Więc jęknął z głębi serca: "Ach, nie masz
241     5|               że idę się topić!"~Tak z płaczem gdy do stawu zwraca
242     5|          drgnąwszy spod nóg szusła~I z góry na łeb w staw plusła.~
243     5|              to jest kochanie?~ ~Gdy z oczu znikniesz, nie mogę
244     6|           dawnej znajomości pytał;~I z twych jagód wzajemny rumieniec
245     6|              rumieniec wykwitał,~Jak z róży, której piersi zaranek
246     6|         ochłody?~ ~Tu Laura, patrząc z chlubą na cień swej urody,~
247     6|            gdzież są tamte zdroje.~A z nimi tyle szczęścia, nadziei
248     6|            niech się wprzódy dowiem;~Z łaskawym wstajesz sercem?
249     6|            łaskawym wstajesz sercem? z orzeżwionym zdrowiem?~ ~
250     6|          pokojem zasili.~ ~Dobranoc, z każdej ze mną przemówionej
251     6|              Nie żegnam się ni witam z takim zachwyceniem,~ ~Jak
252     6|              kochanków otoczy,~ ~Gdy z rozkoszy kielicha trosk
253     6|      Wielkomyślna przestroga! - wnet z górnymi duchy~Alcejski chwytam
254     7|             przewodniczek łodzi;~Tam z dala błyszczy obłok - tam
255     7|         ciekawie,~Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie
256     7|            dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła,~Przewala się,
257     7|         żagli,~Mimowolny krzyk łączę z wesołym orszakiem;~ ~Wyciągam
258     7|             liny majtkom wyrwały się z ręki,~Słońce krwawo zachodzi,
259     7|              Słońce krwawo zachodzi, z nim reszta nadziei.~ ~Wicher
260     7|             reszta nadziei.~ ~Wicher z tryumfem zawył. a na mokre
261     7|          góry~Wznoszące się piętrami z morskiego odmętu~Wstąpił
262     7|              modlić się umie, lub ma z kim się żegnać.~
263     7|               Czy aniołom tron odlał z zamrożonej chmury?~Czy Diwy
264     7|          zamrożonej chmury?~Czy Diwy z ćwierci lądu dźwignęli te
265     7|         gardła rzek widziałem pijące z jej gniazda;~Tchnąłem, z
266     7|             z jej gniazda;~Tchnąłem, z ust mych śnieg leciał; pomykałem
267     7|             grom drzemiący w kolebce z obłoków,~Aż tam, gdzie nad
268     7|                W środku sali wycięte z marmuru naczynie;~To fontanna
269     7|   BAKCZYSARAJ W NOCY~ ~Rozchodzą się z dżamidów pobożni mieszkańce,~
270     7|      malowane krańce.~ ~Tu cień pada z menaru i wierzchu cyprysa,~
271     7|         namiotem ciemności; niekiedy z ich szczytu~Budzi się błyskawica
272     7|             Mirza do Pielgrzyma~ ~Tu z winnicy miłości niedojrzałe
273     7|         Allacha; tu perełki Wschodu,~Z morza uciech i szczęścia,
274     7|             wielki Proroku!~On jeden z cudzoziemców poglądał ze
275     7|          łona,~Czarny, wydęty bałwan z hukiem na brzeg dąży,~Schylam
276     7|         jańczary strachu~Twój turban z chmur haftują błyskawic
277     7|               bo myśl jak kotwica,~ ~Z łodzi drobnej ciśniona w
278     7|           dna nie przewierci,~I łódź z sobą przechyli w otchłanie
279     7|              wybije zaraza,~Wiecznie z baszt powiewają chorągwie
280     7|  nieśmiertelne pieśni za sobą uroni,~Z których wieki uplotą ozdobę
281     8|                          INNE UTWORY Z OKRESU KRYMSKIEGO~
282     8|              i natchnienia~Wyglądają z wyrazów, jak zza krat więzienia,~
283     8|  nieśmiertelne pieśni za sobą uroni,~Z których wieki uplotą ozdobę
284     8|                      UGOLINO~Wyjątek z "Boskiej Komedii"~Dante
285     8|               Boskiej Komedii"~Dante z Wergiliuszem zstępują do
286     8|         Dantego opowiada mu, jak był z dziećmi głodem zamorzony.~ ~
287     8|          dziećmi głodem zamorzony.~ ~Z PIEŚNI III~Przeze mnie droga
288     8|     sprawiedliwej ręki.~Wzniosła mię z gruntu potęga wszechwłodna,~
289     8|           wchodzi do mnie, żegna się z nadzieją.~ ~Te słowa ryte
290     8|     świadomej osobie:~"Tu - rzecze - z marnych wyzuj się przestrachów,~
291     8|           zerwą i zmącą powietrze.~ ~Z PIEŚNI XXXII  KONIEC~Gdy
292     8|             PIEŚNI XXXII  KONIEC~Gdy z miejsc okropnych szukamy
293     8|              łakomie szarpiemy chleb z głodu,~Tak on zatopiłkły
294     8|              do barków przypada.~Nie z takim gniewem Tydej zemstą
295     8|     paszczękę~Ów potępieniec, i krew z ust ocierał~Włosami czaszki,
296     8|           Lecz gdy ze słów mych, jak z nasion, dojrzeje~Hańba dla
297     8|             ofiara.~Tam oknem, witym z żelaznych obręczy,~Widziałem
298     8|        biskup zawzięty~Polował wilka z małymi wilczęty,~Na owej
299     8|         górze, co wzniosłymi szranki~Z pizańską ziemią i Luką graniczy.~
300     8|               jeszcze noc nie zeszła z nieba,~Już moje dziatki,
301     8|             na sen pomnąc truchlałem z obawy,~Wtem z bram więzienia
302     8|             truchlałem z obawy,~Wtem z bram więzienia łoskot mię
303     8|     Spojrzałem na dzieci,~Spojrzałem z niemej wyrazem rozpaczy;~
304     8|              Nie mogłem mówić ni łzy z oczu dostać;~Milczałem -
305     8|        ujrzałem mą postać;~Natenczas z bolu gryzłem obie ręce.~
306     8|            słońca zachodu~Krzyczałem z żalu, a na koniec - z głodu,~
307     8|     Krzyczałem z żalu, a na koniec - z głodu,~Bo głód był jeszcze
308     8|                        PRZYPOMNIENIE~Z Aleksandra Puszkina~ ~Kiedy
309     8|        długie zwoje.~ ~Ze wstrętem i z przestrachem czytam własne
310     8|          CZATY~(BALLADA UKRAIŃSKA)~ ~Z ogrodowej altany wojewoda
311     8|      wojewoda zdyszany~Bieży w zamek z wściekłością i trwogą.~Odchyliwszy
312     8|             strzelbę gwintówkę zdejm z kołka".~ ~Wzięli bronie,
313     8|              ściśnienia~Wojewoda już z góry zapłacił.~ ~Ja, choć
314     8|            góry zapłacił.~ ~Ja, choć z takim zapałem, tyle lat
315     8|             na twym łonie kołysał,~I z twych ustek różanych, i
316     8|              twych ustek różanych, i z twych liców rumianych~Mnie
317     8|             jego objęcia.~ ~Wojewoda z kozakiem przyklęknęli za
318     8|           cię płakać nauczę!~Masz tu z prochem leszczyńskim sakiewkę;~
319     8|            macie trzy drogi.~ ~Jeden z waszych biec musi za Olgierdem
320     8|               Lice bielsze od mleka, z czarną rzęsą powieka,~Oczy
321     8|         wielkiego coś chowa.~"Pewnie z Niemiec, mój synu, wieziesz
322     8|                      SZANFARY~KASYDA Z ARABSKIEGO~ ~Bracia moi!
323     8|          doleży,~Co brata błądzącego z szyderstwem odbieży.~U nich
324     8|              Serce waleczne, szabla, z której ognie biją,~I łuk
325     8|              tak żałośnie jęczy, gdy z niej grot wyleci,~Jako matka
326     8|             mam duszę gorzką. co się z hańbą kłóci,~I jeśli was
327     8|             na prządki wrzecionie.~ ~Z rana wybiegam na czczo podobny
328     8|              i wiatr paszczą łowi,~I z pustyni w pustynie, w wąwozów
329     8|              towarzysze chudzi.~Jako z łonem niepełnym wschodni
330     8|           rozwinęły loty,~Jak runące z oazy Beduinów roty.~ ~Ziemia
331     8|          setnymi chmury~Znowu uderzą z boku i z dołu, i z góry.~ ~
332     8|         chmury~Znowu uderzą z boku i z dołu, i z góry.~ ~Wiecie,
333     8|            uderzą z boku i z dołu, i z góry.~ ~Wiecie, jak w upał
334     8|              Choć miękko wychowany i z przodków bogaty,~Alem syn
335     8|             nie miało ponęty.~Czylim z nadstawnym uchem za plotkami
336     8| nieprzyjaciół dwoista gromada,~Jedna z nich zapytuje, druga odpowiada.~
337     8|           łódź wesoła, gdy uciekłszy z ziemi~Znowu po modrym zwija
338     8|               Tak Arab, kiedy rumaka z opoki~Na obszar pustyni
339     8|           utoną w piaszczyste potoki~Z głuchym szumem, jak w nurtach
340     8|             latawcze białonogi!~Góry z drogi, lasy z drogi!~ ~Daremnie
341     8|        białonogi!~Góry z drogi, lasy z drogi!~ ~Daremnie palma
342     8|               Daremnie palma zielona~Z cieniem i owocem czeka:~
343     8|              czeka:~Ja się wydzieram z jej łona;~Palma ze wstydem
344     8|           głębi oazy~I szmerem liści z mojej dumy się uśmiecha.~ ~
345     8|               aż dumne głazy~Zostały z dala ode mnie,~Uciekają
346     8|              wiatr się błąka~Unosząc z sobą swe ślady;~Nie dla
347     8|            latawcze białonogi!~Skały z drogi, sępy z drogi!~ ~Wtenczas
348     8|       białonogi!~Skały z drogi, sępy z drogi!~ ~Wtenczas obłok
349     8|          tyle go porzucił.~Widziałem z twarzy, co on w sercu knował:~
350     8|             latawcze białonogi,~Sępy z drogi, chmury z drogi!~ ~
351     8|      białonogi,~Sępy z drogi, chmury z drogi!~ ~Teraz oczy kręgiem
352     8|             zastępy.~Czy błądzą, czy z zasadzki czatują na łupy?~
353     8|         Starożytna karawana,~Wiatrem z piasku wygrzebana!~Na skieletach
354     8|              były oczy,~Przez odarte z ciała szczęki~Piasek strumieniem
355     8|           białonogi!~Trupy, huragany z drogi!~ ~Huragan, z afrykańskich
356     8|         huragany z drogi!~ ~Huragan, z afrykańskich pierwszy wichrzycieli,~
357     8|           żwiru topieli.~Obaczył mię z daleka, wstrzymał się i
358     8|            szumiał:~"Co tam za jeden z wichrów, moich młodszych
359     8|             zęby. -~ ~Huragan chciał z mych ramion w niebo uciec
360     8|             i runął,~Deszczem piasku z góry lunął~I legł u nóg
361     8|        pszczoła topiąc żądło i serce z nim grzebie,~Tak ja za myślą
362     9|             1829~ ~Nigdy, więc nigdy z tobą rozstać się nie mogę!~
363     9|            lody.~I oczy przecierając z lejącej się wody,~Szukam
364     9|           strumienie~I pod twą nóżkę z wody dostawał kamienie.~
365     9|        góralską chatą:~Tam zwleczoną z mych barków okryłbym cię
366     9|           świetność,~Jeśli mu patrzy z czoła dziecinnego~Dawnych
367     9|            dumy pieje,~Jeżeli słucha z głową pochyloną,~Kiedy mu
368     9|             parą zgniłą i wilgotną~I z jadowitym gadem dzielić
369     9|           się nauczy pod ziemię kryć z gniewem~I być jak otchłań
370     9|         myśli niedościgły;~Mową truć z cicha, jak zgniłym wyziewem,~
371     9|             szpieg nieznajomy,~Walkę z nim stoczy sąd krzywoprzysiężny,~
372     9|                ROZMOWA WIECZORNA~ ~1~Z Tobą ja gadam, co królujesz
373     9|            tylko zgryzota i skrucha,~Z Tobą ja gadam! słów nie
374     9|            Gdym wobec bliźnich dobył z głębi duszy~Głos przeraźliwszy
375     9|              wierze,~Gdy luną klęski z niebieskiego stropu:~I gdy
376     9|             niskie ludzkości obszary~Z różnych jej mniemań i barwą,
377     9|      roztrącać.~ ~Darmo chce powstać z ziemnego pogrzebu;~Ruchomy
378     9|         brzegów widnokręga;~Daremnie z żaglem nawa leci chyża:~
379     9|           chmurami mokremi~I spadasz z gradem - tyś zawsze na ziemi!~ ~
380     9|        parami;~W bieli ubrani ci, co z prawej strony;~Ci, co na
381     9|           szli, co po prawicy:~Każdy z nich w ręku niósł kwiat
382     9|       nieruchome.~Jedna osoba wyszła z prawej strony;~Kobieta,
383     9|         widze, po złoto sięgamy,~Kto z nas da więcej, dajemy, szukamy,~
384     9|     przywitać, lecz siły nie miałem.~Z gwałtownej chęci mówić -
385     9|             kościele".~Ona mi rzekła z uśmiechem dziecięcia:~"Rodzice
386     9|    dziecięcia:~"Rodzice moi chcą mię z innym swatać,~Lecz Ja jaskółka,
387     9|        przepadać,~I drzew popytać, i z ziołkami gadać,~One o tobie
388     9|             Wtem obaczylem jaskółkę, z powrotem~Już leci: za nią
389     9|          mnie -~ ~Przebudziłem się - z obliczem ku niebu,~Z rękami
390     9|           się - z obliczem ku niebu,~Z rękami na krzyż, jakby do
391     9|           Dwie obrączki razem złącz,~Z lewej ręki krwi usącz;~A
392     9|          jakby głosu nie miał,~Zawył z cicha i oniemiał.~ ~Skrzypnęły
393     9|               Miesiąc na dół schodzi z chmur,~A nim zejdzie miesiąc
394     9|         chmur,~A nim zejdzie miesiąc z chmur,~Mamy sadzić dziesięć
395     9|          koniu, w cwał!~Błyska zorza z wschodnich stron,~Za godzinę
396     9|               skronie pali.~Precz mi z tym ćwiekiem ze stali!~ ~
397     9|        Jeździec Pannę wpoły ścisnął,~Z oczu i z ust ogniem błysnął,~
398     9|              wpoły ścisnął,~Z oczu i z ust ogniem błysnął,~Rumak
399     9|              mszę ranną,~Zniknął koń z jeźdzcem i Panną.~Na smentarzu
400     9|          przez duszę w rozpaczy,~Ile z tych dział leciało bomb,
401     9|           świeci.~ ~Tam kula, lecąc, z dala grozi, szumi, wyje.~
402     9|        Koronę Kazimierzów, Chrobrych z twojej głowy,~Boś ją ukradł
403     9|          Cara.~Posłany wódz kaukaski z siłami pół-świata,~Wierny,
404     9|             ostatnie działo~Strącone z łoża w piasku paszczę zagrzebało?~
405     9|             Garstkę naszych walczącą z Moskali nawałem.~Gdy godzinę
406     9|          izdebce Pułkownik ich kona.~Z wiosek zbiegły się tłumy
407     9|        rynsztunki.~ ~A gdy konia już z izby wywiedli,~Potem do
408     9|          Potem do niej wszedł ksiądz z Panem Bogiem;~I żołnierze
409     9|             a teraz płakali~I mówili z księżami pacierze.~ ~Z rannym
410     9|        mówili z księżami pacierze.~ ~Z rannym świtem dzwoniono
411     9|         przeczyszcza, nabija,~Kaptur z brzozy na zamek nasuwa;~
412     9|             to sługi:~Jeden, Prusak, z nogami długiemi~W białych
413     9|              O Najświętsza! o Maryjo z Borun!~Ratuj ich.,.ratuj
414     9|             idzie?" - głos ozwał się z boru.~Patrol wraca i obóz
415     9|          ciebie żałoba;~Wraca patrol z wieściami Hijoba.~Jeden
416     9|        patrzał i milczał, i słuchał.~Z okien wszystkich żar sypał
417     9|             wszystkich żar sypał się z domu,~Z oczu wodza straszniejszy
418     9|     wszystkich żar sypał się z domu,~Z oczu wodza straszniejszy
419     9|           poły~I oddarli mu kołnierz z mundura.~ ~Wtem ktoś leci... "
420     9|          leci... "Kto idzie?" - "Lud z Bogiem!~Nasze hasło; poznajcie
421     9|         mundur krakusa:~Biały surdut z czerwonym wyłogiem!~ ~"Zbił
422    10|                 CHŁOP I ŹMIJA~(BAJKA Z LAFONTAINA)~ ~W pamiętnikach
423    10|             w ogródku, już witał się z gąską;~Kiedy skok robiąc
424    10|              nad zrębem~I patrzącego z ciekawością w studnię.~Lis
425    10|              szukać:~"Ej! - krzyknął z góry - Ej, ty ryży kudła,~
426    10|             w dół. Lis mu na kark, a z karku na rogi,~A z rogów
427    10|           kark, a z karku na rogi,~A z rogów na zrąb i w nogi,~
428    10|            Lwiej Mości~dany do nas ~(z Jaskiniewska~Zbójskiego,
429    10|              Gabinetu~Ministrów, My, z ich kompletu~Zamianowani
430    10|         wiadomo czynim:~Po pierwsze:~z obywatelstwa~drapieżnego
431    10|             bydlego wybrać poselstwa~z tym, iżby, wskutek uchwały~
432    10|                Po wtóre:~posłów brać z osób~zaszczytnie nam znanych
433    10|              zaszczytnie nam znanych z tycia.~Dan~rezydencyja letnia~
434    10|          postanowiono zarazem~posłom z ich towarzyszami~w tej podróży
435    10|           nadzwyczajnej~kazać jechać z pasportami~z Lwiej Kancelaryi
436    10|            kazać jechać z pasportami~z Lwiej Kancelaryi Tajnej;~
437    10|          niech się nikt nie waży~ani z policyjnej straży,~ani nawet
438    10|         policyjnej straży,~ani nawet z dygnitarzy,~posła ukąsić
439    10|             onych toru,~Wszyscy inni z pól i z borów~Zgromadzić
440    10|           toru,~Wszyscy inni z pól i z borów~Zgromadzić się mają
441    10|       zmierza,~Ale żadnego nie widać z powrotem"~
442    10|                        TRÓJKA KONI~ ~Z naszych poetów Litwy jeden
443    10|               Zapytałem: "Co się też z tymi końmi stało?"~Na to
444    10|             w końcu sprzedać każdego z osobna.~Ale cóż stąd? Wyroków
445    10|             swojej kibitki.~Zaledwie z miejsca, znowu pełno krzyku.~"
446    10|             ty w lewo, kucyku,~Precz z pyskiem, wiedz, że nie dam
447    10|         najlepsze. Kacap do batoga~I z góry wzdłuż jak świśnie
448    10|            naprzód w Zaporoga,~Potem z boków raz po raz po Lezgu,
449    10|       nierząd.~Zwolona wojenna rada;~Z rady zwada:~Każdy każdemu
450    10|            przed wojskiem, co powie?~Z lamparta byłoby coś, ale
451    10|     pułkownik wilk sławny, toć tylko z rabunków~I z procesu, co
452    10|               toć tylko z rabunków~I z procesu, co zrobił owemu
453    10|             Dopieroż rozruch: "Precz z nim, fe, tchórz, a do nory!"~
454    10|           podwórzem,~Rzekł do siebie z ironią czystego sumienia:~"
455    10|           stawić się monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się
456    10|             te strachy,~Brat za brat z królem biorą się pod pachy~
457    10|         Najjaśniejszy Bela?~Niewiele z niego będziem mieć wesela.~
458    10|           stawić się monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się
459    10|             te strachy,~Brat za brat z królem biorą się pod pachy~
460    10|         Najjaśniejszy Bela?~Niewiele z niego będziem mieć wesela.~
461    10|           stawić się monarsze.~Zrazu z dala, w bojaźni, by się
462    10|             te strachy,~Brat za brat z królem biorą się pod pachy~
463    10|         Najjaśniejszy Bela?~Niewiele z niego będziem mieć wesela.~
464    10|              już nie był źrebię,~Ale z nich drwił. Ta lekkość jak
465    10|             ślad za panem; a za nimi z tyłu~Mający nad jukami i
466    10|         łytek;~Owszem, bawiąc go, to z boku hercuje,~To się naprzód
467    10|          pasa.~ ~"Będziesz się miała z pyszna!~Tylko ty, człowiecze,~
468    10|       domostwa i spichlerza.~Gdy jej z żalem i kłopotem~W okolicy
469    10|             mi go, -~- Odpowie Mazur z przekąsem -~Jakaś ty mi
470    10|       szpetnie ostrzyzona".~"Głupiaś z twymi nozycami!"~"I ty z
471    10|             z twymi nozycami!"~"I ty z twoimi brzytwami!..."~"Ze
472    10|       strzyże.~ ~Na ten widok uciekł z wody.~Ona poszła do gospody,~
473    10|                       ZDANIA I UWAGI~Z DZIEŁ JAKUBA BEMA,~ANIOLA
474    10|              BÓG EMIGRANT~Wygnaliśmy z serc Boga, weźmiem dobra
475    10|           Stwórca bogaty,~Bo Stwórca z nim podziela wszystkie swoje
476    10|            wszystko otwiera,~I każdy z Boga tyle, ile chce, zabiera.~ ~
477    10|              wystawi.~ ~ROZMOWA~Duch z bezdeni swej woła; Bóg ze
478    10|              chwilę mógł wynijść sam z siebie,~Toby w tej samej
479    10|           człowieka;~Człowiek walczy z człowiekiem; od ducha ucieka.~ ~
480    10|       głaskać lwy i tury,~Kto wyrwał z siebie żądło, rogi i pazury.~ ~
481    10|        śmierć i potępienie, pochodzą z człowieka.~ ~UWAGA CHROMEGO~
482    10|            chwili gdy zaczęli czarci z nieba spadać,~Kłócą się
483    10|         spadać,~Kłócą się dotąd, kto z nich ma niebo posiadać.~ ~
484    10|        dłuższy i tym cięższy łańcuch z sobą wleczesz.~ ~MILCZENIE~
485    10|         swoje szerzyć.~By je słysząc z ust cudzych, mógł im sam
486    10|             radości:~Radość pochodzi z Trójcy, a pokój z jedności.~ ~
487    10|           pochodzi z Trójcy, a pokój z jedności.~ ~WESELE I CIERPIENIE~
488    10|       OSOBISTA~Skarżysz się, że ktoś z twojej własności korzysta;~
489    10|          zbogacą;~Mądrość musisz sam z siebie własną dobyć pracą.~ ~
490    10|              umiejętność;~Ta pragnie z teoryi praktykę wyciągnąć,~
491    10|          pokorze.~ ~ODDYCHANIE BOGA~(z perskiego)~Kiedy tchnie,
492    10|              tchnie, całą przyszłość z piersi swych wyzionie;~Gdy
493    10|        Tylekroć święty Michał strąca z niebios węża.~ ~MIKROKOSMOS,
494    10|            Zdają się stać, gdy każde z nich leci i działa.~ ~PRAWDZIWA
495    10|              rzetelnie pogodzisz się z wrogiem,~Jeśli ty i wróg
496    10|           wróg pierwej zgodzicie się z Bogiem.~ ~DZIAŁANIE I CIERPIENIE~
497    10|             być śmiesznym. żartowano z panów,~Z mędrców, z wodzów,
498    10|        śmiesznym. żartowano z panów,~Z mędrców, z wodzów, z poetów,
499    10|        żartowano z panów,~Z mędrców, z wodzów, z poetów, z lekarzy,
500    10|          panów,~Z mędrców, z wodzów, z poetów, z lekarzy, z kapłanów;~